Honda - Σταματά την παραγωγή του θρυλικού Super Cub των 50 κυβικών
Μετά από 66 χρόνια αδιάκοπης παραγωγής, το θρυλικό παπί οδεύει προς το τέλος της καριέρας του
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
26/6/2024
Όπως όλα δείχνουν, οι ρύποι είναι η αιτία που η Honda σκοπεύει να οδηγήσει το πιο διάσημο και πιο μοσχοπουλημένο της δίκυκλο σε παύση της παραγωγής, κλείνοντας μαζί και την πόρτα μίας εποχής, στην οποία η ονομασία Super Cub γράφτηκε με χρυσά γράμματα.
Μπορεί εμείς εδώ στην Ευρώπη να έχουμε από χρόνια ξεχάσει την έκδοση των 50 κυβικών για το Super Cub από τις εκθέσεις, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και στην Ιαπωνία. Εκεί, στην χώρα που πρωτοξεκίνησε να κατασκευάζεται το μακρινό 1958, δέκα χρόνια μετά την ίδρυση της Honda, συνεχίζει μέχρι και σήμερα να κοσμεί τις εκθέσεις των εμπόρων, όχι μονάχα ως ένα σύμβολο της ιστορίας, αλλά ένα παπί που μπορείς να αποκτήσεις καινούργιο. Η αλλαγή, ωστόσο, των κανονισμών ρύπων και η αυστηροποίησή τους στην χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, που έρχονται να πλησιάσουν τα δικά μας Euro, φαίνεται ότι αναγκάζει το Big H να διακόψει την παραγωγή της έκδοσης των 50 κυβικών.
Το Super Cub σε όλες του τις εκδόσεις μετρά πάνω από 100 εκατομμύρια πωλήσεις σε όλο τον κόσμο, καθιστώντας το ως το πιο μοσχοπουλημένο, αλλά και διάσημο μοντέλο στην γκάμα της Honda. Υπήρξε το κέντρο μίας εκ των πιο κλασσικών διαφημίσεων του ιαπωνικού εργοστασίου, με τίτλο “You meet the nicest people on a Honda”, ενώ εδώ και 66 χρόνια έχει διδάξει πολλούς νεαρούς αναβάτες να μυηθούν στον μαγικό κόσμο της μοτοσυκλέτας.
Το πρώτο Super Cub που κατασκευάστηκε ήταν αυτό των 50 κυβικών, με την ιδέα να έρχεται όταν οι ιδρυτές της Honda, Soichiro Honda και Takeo Fujisawa, ταξίδεψαν μέχρι την Γερμανία. Εκεί, είδαν την δημοφιλία που είχαν στην μεταπολεμική Ευρώπη οι μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτες και τα παπιά, βλέποντας ένα κενό που θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί ιδανικά η Honda.
Ακολούθησαν στην πορεία οι εκδόσεις των 65, 70, 90, 100, 110 και 125 κυβικών. Σε όλα του τα χρόνια το Super Cub διατήρησε τον υγρό, πολύδισκο φυγοκεντρικό συμπλέκτη, με τον οποίο οι 3 ή 4 σχέσεις του κιβωτίου άλλαζαν χωρίς την χρήση συμπλέκτη. Η ευκολία και η ευχρηστία που χάριζε η συγκεκριμένη τεχνολογία, σε συνδυασμό με το χαμηλό βάρος, έκαναν το Super Cub ιδιαίτερα αγαπητό σε μεγάλη μερίδα ανθρώπων, είτε για τις προσωπικές τους μετακίνησεις, είτε ακόμα και για επαγγελματική χρήση.
Δυστυχώς, όλα τα καλά κάποτε τλειώνουν, και οι αυστηρότεροι κανονισμοί για τους ρύπους που αναμένεται να μπουν σε εφαρμογή από την επόμενη χρονιά στην Ιαπωνία, οδηγούν τη Honda στην απόφαση να σταματήσει την έκδοση του Super Cub που ξεκίνησε την ένδοξη πορεία της οικογένειας αλλά και της εταιρείας, αυτή των 50 κυβικών, 66 ολόκληρα χρόνια μετά την παρουσίασή της στο Tokyo Motor Show. Οι μόνες εκδόσεις που αναμένεται να παραμείνουν στην παραγωγή είναι αυτές των 110 και 125 κυβικών, με την εκεί αρμόδια υπηρεσία να εξετάζει το ενδεχόμενο αναβάθμισης της κατηγορίας διπλωμάτων, επιτρέποντας σε όσους έχουν ΑΜ άδεια οδήγησης -όπως την ξέρουμε εδώ- να μεταπηδήσουν στην Α1, δίνοντάς τους την ευκαιρία να οδηγούν δίκυκλα με περισσότερα κυβικά.
ΕΕ-Κινητήρας εσωτερικής καύσης: Παράταση ζωής και μετά το 2035 με θεαματική αναδίπλωση
Αλλάζει τα σχέδιά της η Ευρώπη για τα ηλεκτρικά που δεν έβγαιναν από την αρχή
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
15/12/2025
Τελικά και εν μέσω πιέσεων κυρίως από Γερμανούς κατασκευαστές αλλά και από τον κατακλυσμό των ευρωπαϊκών αγορών από πιο προσιτά κινέζικα ηλεκτρικά η ΕΕ κάνει πίσω στην απαγόρευση πώλησης καινούργιων οχημάτων με θερμικούς κινητήρες από το 2035, σε ένα πλάνο που δεν έβγαινε από την αρχή.
Είχαμε πει αρκετές φορές πως το πλάνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης της μείωσης του περιβαλλοντικού αντίκτυπου από τις μεταφορές δεν ήταν ρεαλιστικό αναφορικά με τα επιβατικά και ελαφριά επαγγελματικά οχήματα παρά τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν ξοδέψει, ειδικά την τελευταία πενταετία, οι κατασκευαστές για την εξέλιξη τεχνολογιών σχετικών με τους ηλεκτρικούς κινητήρες και τις μπαταρίες και σε πολύ μικρότερο βαθμό οι κυβερνήσεις για τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών -δεν επαρκούν σε καμία περίπτωση. Δεν ήταν επίσης ρεαλιστικό αναφορικά με το στρατηγική που ακολουθήθηκε όπου όλο το βάρος έπεφτε σε μία τεχνολογία, την ηλεκτροκίνηση, ενώ ο θερμικός κινητήρας, ο οποίος μπορεί να αποτελέσει μέρος της λύσης -με την εξέλιξη ουδέτερων ανθρακικά καυσίμων-, αντιμετωπιζόταν εχθρικά.
Η αλλαγή αντικαθιστά τον αρχικά προτεινόμενο στόχο μείωσης CO₂ κατά 100% με έναν πιο ήπιο στόχο 90%, μειώνοντας την άμεση πίεση στις πωλήσεις νέων οχημάτων με κινητήρες βενζίνης και πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένων και των μοτοσυκλετών, με την εξέλιξη να επιβεβαιώνεται σε γερμανικά έντυπα από τον Manfred Weber, πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
"Για τις νέες ταξινομήσεις από το 2035 και μετά, θα ισχύει πλέον υποχρεωτική μείωση CO₂ κατά 90% στους στόχους στόλου των κατασκευαστών αυτοκινήτων, αντί για 100%", δήλωσε ο Βέμπερ στην εφημερίδα. "Επίσης, δεν θα υπάρχει στόχος στο 100%, ούτε από το 2040 και μετά. Αυτό σημαίνει ότι η απαγόρευση των κινητήρων εσωτερικής καύσης, ουσιαστικά βγαίνει από το τραπέζι."
Παρότι οι κανονισμοί είναι διατυπωμένοι σε σχέση με τους μέσους όρους εκπομπών στόλου, για αυτοκίνητα και βαν, οποιαδήποτε απομάκρυνση από ένα σκληρό τέλος στους κινητήρες εσωτερικής καύσης επηρεάζει αναπόφευκτα και τις μοτοσυκλέτες. Τα τελευταία χρόνια, οι ρυθμιστικές αρχές της ΕΕ άφηναν να εννοηθεί ότι τα οχήματα κατηγορίας L (δίκυκλα) θα εντάσσονταν σταδιακά στο ίδιο νομικό πλαίσιο με τα τετράτροχα. Αυτή όμως η θεαματική αναδίπλωση δείχνει ότι οι Βρυξέλλες αναγνωρίζουν έστω και αργά, και έπειτα από πολλή πίεση, τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι κατασκευαστές και από τον κινέζικο ανταγωνισμό που κατακλύζει τις ευρωπαϊκές αγορές αλλά και την αδυναμία του κοινού να ανταπεξέλθει οικονομικά στα σαφώς ακριβότερα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Σε συνδυασμό με τις γεωπολιτικές εξελίξεις -και την πανδημία- τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έχουν συμπαρασύρει και τις τιμές των συμβατικών μοντέλων -όχι μόνο στα αυτοκίνητα αλλά ειδικά εκεί- τα οποία έχουν ακριβύνει κατά 15%-30% σε σχέση με πριν από μία 5ετία.
Ο Weber τόνισε επίσης ότι η αλλαγή στέλνει ένα σημαντικό μήνυμα "σε ολόκληρη την αυτοκινητοβιομηχανία και διασφαλίζει δεκάδες χιλιάδες βιομηχανικές θέσεις εργασίας", μετά από μήνες αντιδράσεων από πολλούς κατασκευαστές, μεταξύ των οποίων οι Volkswagen, Stellantis, Renault, Mercedes-Benz και BMW, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι οι καταναλωτές θα πρέπει να καθορίσουν τελικά τον ρυθμό μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση.
Για τη βιομηχανία της μοτοσυκλέτας, η κίνηση αυτή μειώνει αισθητά την πίεση προς τους κατασκευαστές να προωθήσουν άμεσα τον πλήρη εξηλεκτρισμό στις εκθέσεις, πριν η τεχνολογία είναι πραγματικά έτοιμη και ώριμη για μαζική υιοθέτηση, ειδικά σε μια αγορά που συνεχίζει να δείχνει σχεδόν μηδενική ζήτηση για ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.
Η ευρωπαϊκή αυτή αναδίπλωση ενδέχεται να παρασύρει και άλλες αγορές με πρώτο το Ηνωμένο Βασίλειο που τυπικά δεν δεσμεύεται από τις αποφάσεις των Βρυξελλών αλλά είχε εναρμονιστεί με τις πολιτικές τους. Μια τόσο μεγάλη αλλαγή όμως ασκεί αναπόφευκτα έντονη πίεση στη βρετανική κυβέρνηση να ακολουθήσει, ενδεχομένως βάζοντας στο στόχαστρο και την απαγόρευση των θερμικών κινητήρων το 2030 που είχε θέσει η ίδια , η οποία έτσι κι αλλιώς δεν κάλυπτε τις μοτοσυκλέτες. Και εκεί αναμένονται αντιδράσεις γιατί οι εγχώριοι κατασκευαστές είχαν επενδύσει δισεκατομμύρια ευρώ προς αυτή την κατεύθυνση και τώρα βλέπουν ότι αυτές οι επενδύσεις απαξιώνονται.
Ο Peter Golding, CEO της βρετανικής FleetCheck, συμφωνεί ότι η επικείμενη κίνηση της ΕΕ μπορεί γρήγορα να εξελιχθεί σε πονοκέφαλο για την βρετανική κυβέρνηση: "Οποιαδήποτε μέτρα, φυσικά, θα ασκήσουν τεράστια πίεση στη κυβέρνηση να ευθυγραμμιστεί", δήλωσε ο Γκόλντινγκ. "Η ΕΕ είναι η μαζική αγορά δίπλα μας και είναι δύσκολο να αντισταθείς στην ευθυγράμμιση πολιτικών σε βασικούς τομείς, ειδικά όταν πρόκειται για έναν κρίσιμο κλάδο της οικονομίας όπως η κατασκευή οχημάτων."
Προσθέτει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο ήδη δυσκολεύεται να πετύχει τα ορόσημα της εντολής ZEV (Zero Emission Vehicle), χαρακτηρίζοντας τις χαμηλές επιδόσεις των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, βαν και μοτοσυκλετών ως προειδοποιητικό σημάδι. "Αποτυγχάνουμε να πιάσουμε τα ενδιάμεσα στάδια που έχουν τεθεί για την ηλεκτροκίνηση με τον ρυθμό που θα ήθελε η κυβέρνηση", ανέφερε, δείχνοντας ως βασικά εμπόδια την πρόσβαση σε φόρτιση και τις πρόσφατες φορολογικές αλλαγές."Ο στόχος του 2030 στο Ηνωμένο Βασίλειο αποδείχθηκε μη ρεαλιστικός και η αναθεώρηση του 2035 για τα υβριδικά δείχνει ήδη πως ίσως και αυτή να είναι ανέφικτη."
Με τη μοτοσυκλέτα να αποτελεί για πολύ κόσμο ένα βαθιά συναισθηματικό καταναλωτικό προϊόν, η αγορά ηλεκτρικών μοτοσυκλετών φανερώνει ότι ο κλάδος δεν είναι έτοιμος για μια μαζική μετάβαση στην μπαταρία. Παρά την σειρά πλεονεκτημάτων της ηλεκτροκίνησης, ανά περιπτώσεις, όπως η αθόρυβη αστική κινητικότητα μηδενικών εκπομπών, η μοτοσυκλέτα αποτελεί έναν πολυδιάστατο κόσμο και ελπίζουμε ότι η βενζίνη θα παραμείνει μαζί μας για όσο το δυνατόν περισσότερο, για να συνεχίσει να τον τροφοδοτεί και να τον αρωματίζει.