Honda: Τα 50 χρόνια των Motocross του BIG-H

Η θρυλική ιστορία μισού αιώνα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2022

Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από την παραγωγή της CR250M Elsinore της Honda, της δίχρονης Motocross που έβαλε την ιαπωνική εταιρεία μέσα στο σύγχρονο παιχνίδι των χωμάτινων αγώνων. Από το μακρινό εκείνο 1973 μέχρι και σήμερα τα CR αποτελούσαν και αποτελούν τους μόνιμους διεκδικητές των τίτλο στα εθνικά και διεθνή πρωταθλήματα. Με αφορμή τον μισό αιώνα από το πρώτο CR250, η Honda κάνει μια μίνι ιστορική αναδρομή στην πορεία εξέλιξης των CR στο πέρασμα των χρόνων.

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Honda γιορτάζει τα 50 χρόνια των θρύλων του Motocross

Η 23YM CRF450R σηματοδοτεί 50 χρόνια από την άφιξη του πρώτου μοντέλου motocross της Honda που απευθύνεται σε όλους τους αναβάτες και όχι μόνο σε αγωνιστικές ομάδες. Στις πέντε δεκαετίες που έχουν περάσει από τότε, έχουν συντελεστεί τεχνολογικά άλματα τα οποία κατέστησαν τα διακριτικά ‘CR’, και στη συνέχεια ‘CRF’, συνώνυμα των off-road επιδόσεων. Ακολουθεί μία αναδρομή σε μερικά από αυτά τα σημαντικά ορόσημα.  

1973

CR250M Elsinore

“Win on Sunday, sell on Monday”

Η CR250M Elsinore ήταν μια μοτοσυκλέτα που δημιουργήθηκε ως απάντηση στον αυξανόμενο ανταγωνισμό στο motocross (και της ζήτησης σε επίπεδο πωλήσεων) σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Ήταν η πρώτη δίχρονη MX παραγωγής της Honda που κατασκευάστηκε από το μηδέν, και γνώρισε άμεση επιτυχία χάρη στο φιλικό προς το χρήστη χαρακτήρα της, την υψηλή ποιότητα κατασκευής και την αξιοπιστία της. Ανάμεσα στις προωθητικές δραστηριότητες για τη νέα μοτοσυκλέτα ήταν ένα πολύ δημοφιλές διαφημιστικό φιλμ με πρωταγωνιστή τον Steve McQueen.

Πήρε το όνομά της από το θρυλικό Elsinore Grand Prix (που διεξήχθη δίπλα στη Λίμνη Elsinore, στην Καλιφόρνια), και διέθετε αερόψυκτο κινητήρα 247.8cc που κινούσε τα 104 κιλά της μοτοσυκλέτας. Άλλα σημαντικά χαρακτηριστικά ήταν ένα ημίδιπλο σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο, τηλεσκοπικό πιρούνι, ατσάλινο ψαλίδι, διπλά πίσω αμορτισέρ και ταμπούρα μπροστά και πίσω. Το ταξίδι της Honda στο MX είχε ξεκινήσει.

1981

CR250R

Στο προσκήνιο η υδρόψυξη και το Pro-Link

Μία σημαντική χρονιά στον τομέα της εξέλιξης. Η CR250M είχε κατακτήσει το αγωνιστικό της ‘R’ στα τέλη της δεκαετίας του ‘70, και το 1981 η Honda έφερε την τεχνολογία των εργοστασιακών μοτοσυκλετών της στο ευρύ κοινό με την πρώτη υδρόψυκτη μοτοσυκλέτας παραγωγής. Ο κινητήρας υιοθετούσε long-stroke σχεδίαση με το κύκλωμα ψύξης να αποτελείται από δύο μικρά ψυγεία. Το πιο χαρακτηριστικό ενδεχομένως ήταν το πλαίσιό της: το αλουμινένιο ψαλίδι και το μονό, πίσω αμορτισέρ με μοχλικό Pro-Link και ανεξάρτητο δοχείο λαδιού έδειχναν το μέλλον, συμπληρώνοντας τις γνωστές αρετές του ατσάλινου πλαισίου και του ταμπούρου διπλού εμβόλου.

Μόλις ένα χρόνο αργότερα, το 1982, το Racing Service Centre της Honda ξαναγεννήθηκε ως Honda Racing Corporation. Το HRC σύντομα έγινε συνώνυμο των επιτυχιών στους αγώνες motocross.

1985

CR500R

Η ‘χρυσή εποχή’ για τις 500άρες

Η CR500R που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1984 σε αερόψυκτη έκδοση (με διαθέσιμη ροπή πάνω από 70Nm) έγινε υδρόψυκτη το 1985. Αποτελώντας τώρα μια μυθική και εμβληματική μοτοσυκλέτα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι καθόρισε την κατηγορία motocross τη δεκαετία του 1980 με την αισθητική της να αποτελεί πηγή έμπνευσης για το επετειακό μοντέλο 2023 CRF450R 50th Anniversary. Η CR500R έφερε την τεχνολογία πλαισίου - όπως και τις ικανότητες των περισσοτέρων αναβατών – στα απόλυτα όρια τους.

 

1997

CR250R

Η επανάσταση ξεκινά

Για να αξιοποιήσει τις εξελίξεις στην τεχνολογία κινητήρων και τις επακόλουθες αυξήσεις στην ισχύ και τη ροπή, η Honda προχώρησε σε ένα τολμηρό βήμα κατασκευάζοντας το πρώτο αλουμινένιο πλαίσιο για μοτοσυκλέτα MX παραγωγής. Η ακαμψία του σωληνωτού ατσαλιού αντικαταστάθηκε από την ευελιξία των δύο δοκών και άλλων εξαρτημάτων ο συνδυασμός των οποίων δημιουργούσε μία πιο high tech αίσθηση, με πλήρως ρυθμιζόμενη ανάρτηση Showa και δισκόφρενα μπροστά και πίσω. Έχοντας αναγνωριστεί ως μία από τις πιο επιδραστικές μοτοσυκλέτες της δεκαετίας του ‘90, η CR250R ξεκίνησε μία off-road επανάσταση που είναι ακόμα εμφανής στα μοντέλα MX του σήμερα.

 

2002

CRF450R

Open-class’ ισχύς σε διαστάσεις μιας 250άρας

Η Honda ξεκίνησε ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του MX με την πρώτη γενιά ενός μοντέλου 450cc, του πρώτου τετράχρονου και άμεσου αντικαταστάτη της CR250R. Και καθώς το πλαίσιό της βασιζόταν σε αυτό των μοτοσυκλετών των 250cc, ήταν λεπτή και ελαφριά. Ο κινητήρας των 449 cc ήταν ισχυρός, ομαλός και με μεγάλο εύρος ισχύος που χωρίς να μειώνει τη δύναμή του, τον καθιστούσε λιγότερο άγριο από έναν εφάμιλλο δίχρονο κινητήρα 250cc. Με την CRF450R μπορούσες να πηγαίνεις ταχύτερα, ευκολότερα.

2009

CRF450R

Ένεση τεχνολογίας

Μετά από μία σταθερή εξέλιξη, η CRF450R ξαναγεννήθηκε διαθέτοντας έναν κινητήρα με σύστημα ψεκασμού, πεταλούδα γκαζιού 50mm και μπεκ 12 οπών. Οι ιδιοκτήτες μπορούσαν επίσης να κάνουν προσαρμογές στον ψεκασμό καυσίμου και στο χρονισμό της ανάφλεξης μέσω του εργαλείου HRC PGM-FI. Η επανασχεδίαση του κινητήρα και το νέο πλαίσιο εστίασαν στη συγκέντρωση της μάζας στο κέντρο, καθιστώντας την CRF450R μία compact μοτοσυκλέτα με το περισσότερο βάρος της να συγκεντρώνεται πιο μπροστά και πιο χαμηλά. Η ανάρτηση έφερε την υπογραφή της Kayaba, με ανεστραμμένο πιρούνι 48mm Air-Oil-Separated (AOS) και συμπαγές πίσω αμορτισέρ.

2017

CRF450R

Εντελώς νέα και φτιαγμένη για να περάσει πρώτη από την κορυφή της πρώτης στροφής

Στο πλαίσιο της φιλοσοφίας ABSOLUTE HOLESHOT!’ η αγαπημένη open-class MX μοτοσυκλέτα της Ευρώπης επανασχεδιάστηκε πλήρως, διαθέτοντας εντελώς νέο πλαίσιο, αναρτήσεις Showa παντού και μία σημαντική αύξηση της απόδοσης ισχύος στις υψηλές στροφές χάρη σε έναν ολοκαίνουργιο κινητήρα. Το στάνταρ ηλεκτρικό σύστημα εκκίνησης ήταν μία ευπρόσδεκτη προσθήκη ένα χρόνο αργότερα, ενώ το 2019 μία κυλινδροκεφαλή που εξέλιξε η HRC ενίσχυσε σημαντικά την ισχύ και τη ροπή. Επίσης προστέθηκε σύστημα launch control της HRC. Το 2020, το Honda Selectable Torque Control (HSTC) τριών επιπέδων χάρισε στον αναβάτη επιλογές για τη διαχείριση της πρόσφυσης του πίσω τροχού.

 

2022

CRF450R 50th Anniversary

Η επιτυχία χτίζει κάθε επόμενη - και τους εορτασμούς

Το 2021, πέρα από τους τροχούς και τη βασική αρχιτεκτονική του κινητήρα, η CRF450R ήταν μία πραγματικά εντελώς νέα μοτοσυκλέτα, βασιζόμενη σε μεγάλο βαθμό στις εξελίξεις της CRF450RW με την οποία ο Tim Gajser κατέκτησε το πρωτάθλημα ΜΧ GP το 2019. Αυτός και η HRC εξασφάλισαν τον τίτλο για δεύτερη χρονιά το 2020 και το 2021 ολοκλήρωσαν τη σεζόν στην 3η θέση.

Όπως συμβαίνει πάντα με το motocross, και την CRF450R, το παιχνίδι συνεχίζεται και η πιο πρόσφατη μοτοσυκλέτα έχει αναβαθμιστεί με πληθώρα βελτιώσεων στον κινητήρα και το πλαίσιο – καθ’ υπόδειξη των εργοστασιακών αναβατών και της HRC με σκοπό να κινούνται πολύ ταχύτερα και πολύ ευκολότερα. Και το 2023 σηματοδοτεί τα 50 χρόνια από τη γέννηση της μοτοσυκλέτας από την οποία ξεκίνησαν όλα αυτά, της CR250M Elsinore. Η επετειακή έκδοση περιορισμένης παραγωγής CRF450R 50th Anniversary αποτίει έναν εντυπωσιακό φόρο τιμής στις πανίσχυρες CR της δεκαετίας του 1980 και, πιστή στις ρίζες της Honda στο μηχανοκίνητο αθλητισμό – και στο πρότυπο που έχει δημιουργήσει όλα αυτά τα χρόνια – παραμένει μία αγωνιστική μοτοσυκλέτα που έχει ‘αναθρέψει’ η HRC και που μπορείτε να αγοράσετε.

 


 

 

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.