Honda VFR 750R (RC 30): Θρύλος για πάντα

Δημιουργία γνήσιων ανταλλακτικών για όλους
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/5/2021

Το 2020 η Honda ξεκίνησε τη διάθεση στην τοπική αγορά της Ιαπωνίας 150 καινούριων ανταλλακτικών για την θρυλική VFR 750 R (RC 30) και τώρα τα ανταλλακτικά αυτά είναι διαθέσιμα και για την αγορά της Ευρώπης. Ίσως ακούγεται ως μια απλή διοικητική απόφαση, όμως στην πραγματικότητα είναι μια πολύ σπουδαία είδηση, καθώς μαζί με την αντίστοιχη απόφαση της Kawasaki να ξαναφτιάξει την κεφαλή του πρώτου αερόψυκτου Ζ 900, σηματοδοτεί μια νέα εποχή, όπου οι άνθρωποι των εργοστασίων αντιλαμβάνονται πλέον το χρέος που έχουν προς την ιστορία της εταιρείας τους και το πόσο σημαντικό είναι να διατηρήσουν ζωντανή αυτή την ιστορία για τις επόμενες γενιές ως πηγή έμπνευσης.

Τόσο στην περίπτωση της Kawasaki, όσο και τώρα στην περίπτωση της Honda, η διαδικασία για να δημιουργηθούν ξανά ανταλλακτικά παλαιότερων μοντέλων δεν ήταν καθόλου εύκολη και φτηνή υπόθεση – ούτε καν για τα ίδια τα εργοστάσια που έχουν στα χέρια τους τα πρωτότυπα σχέδια. Ειδικά στην περίπτωση της Honda VFR 750 R RC 30, τα καλούπια (οι μήτρες) των περισσότερων εξαρτημάτων είχαν καταστραφεί, είτε από το πέρασμα του χρόνου λόγω γήρανσης του υλικού που είχαν κατασκευαστεί, είτε από τον τρόπο αποθήκευσής τους. Επίσης η Honda είχε κάνει αρκετές αλλαγές και βελτιώσεις σε κάποια εξαρτήματα από το 1997 έως το 1991 που διήρκησε η παραγωγή της RC 30, με αποτέλεσμα το εξάρτημα να μην έχει το ίδιο ακριβώς σχήμα με εκείνο των πρωτότυπων σχεδίων.

Έτσι για την επαναδημιουργία των ανταλλακτικών έπρεπε να φτιάξουν νέα σχέδια και φυσικά να κατασκευάσουν από την αρχή τα καλούπια τους.

Ούτε όμως αυτό ήταν εύκολη υπόθεση, διότι η RC 30 ήταν σε πολύ μεγάλο βαθμό χειροποίητη μοτοσυκλέτα και κατασκευαζόταν σε μια μικρή γραμμή παραγωγής μέσα στις εγκαταστάσεις του HRC, όπου εξειδικευμένοι εργάτες (οι περισσότεροι μηχανολόγοι πανεπιστημιακής μόρφωσης) όχι μόνο συναρμολογούσαν τα εξαρτήματα, αλλά ταυτόχρονα αποτελούσαν και μέρος του ποιοτικού ελέγχου, διορθώνοντας με το χέρι το παραμικρό σφάλμα που είχε κάποιο εξάρτημα.

Όπως καταλαβαίνετε, δεν αρκούσε να πάρουν μια RC 30 και να την περάσουν από ένα 3D scanner, αντιγράφοντας ψηφιακά τα εξαρτήματά της. Έπρεπε να κάνουν μακροχρόνια έρευνα με τους ιδιοκτήτες RC 30 των ιαπωνικών και ευρωπαϊκών λεσχών για να βεβαιωθούν πως τα νέα εξαρτήματα θα ταιριάζουν άψογα σε όλες τις RC 30 και όχι μόνο σε εκείνη που έχουν στο μουσείο τους. Όπως επίσης έπρεπε να καλέσουν πίσω όλους τους “εργάτες” και τους σχεδιαστές του HRC που δούλεψαν πάνω στην RC 30 και με την εμπειρία και την γνώση τους να κατευθύνουν τη διαδικασία κατασκευής των νέων εξαρτημάτων.

Όπως βλέπουμε δηλαδή, η απόφαση της Honda δεν είναι καθόλου – μα καθόλου – φτηνή υπόθεση και σίγουρα δεν πρόκειται να “κονομήσουν” πουλώντας ανταλλακτικά για RC 30. Ακριβώς γι΄αυτό είναι και τόσο – μα τόσο – σημαντική, διότι στις μέρες είναι πλέον εξαιρετικά σπάνιο να βλέπεις μεγάλες εταιρείες να επενδύουν χρήματα στην ιστορία τους και όχι να βγάζουν χρήματα από την ιστορία τους (βλέπε neo-retro, modern-classics κ.τ.λ.).   

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.