Η Akrapovič γιορτάζει: 30 χρόνια στην κορυφή!

Άνοιξη 2021 – Συμπληρώνει 30 χρόνια ζωής!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/4/2021

Την Άνοιξη του 1991, ο Igor Akrapovič ξεκινά τις εργασίες του σε ένα μηχανουργείο μόλις ένα χιλιόμετρο μακριά από τα σημερινά κεντρικά γραφεία της εταιρείας στην Ivančna Gorica. Είναι μία μαγευτική τοποθεσία, απόλυτα ήρεμη, που την ηρεμία διακόπτει ένας υπόκωφος ήχος που συχνά – πυκνά βγαίνει από το δυναμόμετρο όταν ανοίγει ο εξαερισμός για να αναπνεύσει ο τεράστιος θάλαμος. Στους δρόμους τριγύρω από το κτήριο του τμήματος έρευνας κι εξέλιξης θα ακούσεις επίσης το χαρακτηριστικό ουρλιαχτό μίας Akrapovič, από τις εκατοντάδες δοκιμές που πραγματοποιούνται κάπου κοντά. Πινακίδα δεν θα δεις, για να μην σταματούν όσοι κάνουν βόλτες στην περιοχή και ζητούν να μπουν στον χώρο για να βγάλουν μία φωτογραφία. Η μυστικοπάθεια είναι αρετή για την Akrapovič, προστατεύοντας τα μυστικά των μεγαλύτερων κατασκευαστών που τους στέλνουν τις μοτοσυκλέτες πριν βγουν στην παραγωγή, ή ακόμη καλύτερα τις αγωνιστικές τους μοτοσυκλέτες. Κι εμείς άλλωστε διοργανώναμε μήνες την διπλή επίσκεψή μας, την δεύτερη στην ιστορία του περιοδικού, τόσο στο R&D όσο και στο εργοστάσιο μαζί με την TECNO MOTO την ελληνική αντιπροσωπεία - που φέτος γιορτάζει 35 χρόνια ζωής, όπως και το ΜΟΤΟ άλλωστε. Μία σειρά άρθρων που αξίζει να αναζητήσετε.

Η Akrapovič αυτές τις ημέρες συμπληρώνει 30 χρόνια παρουσίας με την ιστορία του Igor να ξεκινά βέβαια πολύ πιο πριν από αυτό. Ο Igor ήταν ένας αγωνιζόμενος που ταυτόχρονα βελτίωνε αγωνιστικές μοτοσυκλέτες σε μία εποχή που το όριο των κινητήρων το ανακάλυπτε ο βελτιωτής και αποτελούσε μαγική συνταγή να ταιριάξεις αξιοπιστία και ιπποδύναμη. Η επιτυχία του Igor ήταν τέτοια που στο τέλος πήγαιναν σε εκείνον ακόμη και οι ανταγωνιστές του στο πρωτάθλημα! Αυτό ήταν και το έναυσμα να ξεκινήσει επαγγελματικά εκείνο με το οποίο ήταν περισσότερο παθιασμένος από όλα, την τεχνολογία και την εξέλιξη των μοτοσυκλετών.

Οι εξατμίσεις ήταν εκείνες στις οποίες ο Igor Akrapovič είδε την μεγαλύτερη ευκαιρία να αναδειχτεί καθώς ο ανταγωνισμός από άλλους κατασκευαστές ήταν σχεδόν ανύπαρκτος. Επικεντρώθηκε στις αγωνιστικές εφαρμογές και έχτισε την φήμη του μέσα από το σκληρότερο πεδίο, τους αγώνες. Η σχεδόν καθολική επικράτηση που γνώρισε εκεί, τον οδήγησε γρήγορα να επεκταθεί στις μοτοσυκλέτες παραγωγής αλλά και στα αυτοκίνητα.

Σήμερα, τρεις δεκαετίας μετά από όλα αυτά, η εταιρεία έχει δύο ξεχωριστές εγκαταστάσεις στην Σλοβενία απασχολώντας 1,300 εργαζομένους. Ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπα, οι κεντρικές εγκαταστάσεις στην Ivančna Gorica περιλαμβάνουν κι ένα από τα πλέον εξελιγμένα χυτήρια τιτανίου στον κόσμο. Η χύτευση τιτανίου δεν είναι εύκολη υπόθεση και το επίπεδο της Akrapovic είναι τέτοιο που έχει φτάσει σε σημείο να δημιουργεί υλικά ακόμη και για χειρουργικές επεμβάσεις, περισσότερο από την ανάγκη να βοηθήσει και όχι για επαγγελματικούς λόγους. Μία άγνωστη προς το ευρύ κοινό πρακτική του ιστορικού αυτού εργοστασίου. Υπάρχει επίσης δυναμόμετρο αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών καθώς κι ένα ρομπότ που χρησιμοποιείται για να «οδηγεί» τις μοτοσυκλέτες στο δυναμόμετρο για ορισμένες πολύ συγκεκριμένες διαδικασίες που απαιτούν μεγάλο χρόνο παραμονής στην σέλα. Υπάρχει επίσης εργαστήριο μεταλλουργίας, το τμήμα R&D και το αγωνιστικό τμήμα που παράγει τις εξατμίσεις για τα MotoGP -για παράδειγμα- απευθείας εκεί. Η μαζική παραγωγή ξεκινώντας από την δημιουργία των σωλήνων σε μία πατέντα που είναι ένα από τα καλά κρυμμένα μυστικά της Akrapovic, γίνεται εξ ολοκλήρου στο μεγάλο εργοστάσιο στο Črnomelj.

Η αύξηση της ζήτησης αλλά και της τεράστιας γκάμας απαιτούσε την δημιουργία ενός νέου εργοστασίου, παράλληλα με την αύξηση των χώρων του R&D κι έτσι σχεδιάστηκε η επέκταση σε μία διαφορετική τοποθεσία που εξυπηρετεί και τις ανάγκες της εξαγωγικής δραστηριότητας. Η καρδιά της Akrapovič παραμένει πάντα το αγωνιστικό της τμήμα στο οποίο επενδύει αδιάκοπα, από την στιγμή που οι αγώνες είναι και το βασικό πεδίο όπου στηρίζει την εξέλιξή της. Όχι μόνο αυτό, αλλά πλέον οι αγώνες χρειάζονται την Akrapovič από την στιγμή που οι ομάδες στηρίζονται στην Σλοβένικη εταιρεία για την εξέλιξη του συγκεκριμένου τομέα των κινητήρων, που προσφέρεται ως μία κανονική υπηρεσία. Η πρώτη νίκη για την Akrapovič σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν το 1997 στο WSBK με αναβάτη τον Akira Yanagawa (Kawasaki).

Λίγο αργότερα, το 2000, ήρθε και το πρώτο πρωτάθλημα με αναβάτη τον Colin Edwards σε Honda που φορούσε Akrapovič και οι επιτυχίες αυξήθηκαν από τότε φτάνοντας σε καθολικό σχεδόν βαθμό:

«Κάποτε βελτίωνα μοτοσυκλέτες και χρησιμοποιούσα τα χρήματα για να μπορέσω να πάρω μέρος σε αγώνες. Η βελτίωση ήταν για εμένα σχεδόν το ίδιο ενδιαφέρουσα με την αγωνιστική συμμετοχή κι έτσι ήταν φυσικό επακόλουθο να αγοράσω τον πρώτο κουμπαδόρο. Έτσι ξεκίνησαν όλα. Βλέπω την ιστορία της εταιρείας να απλώνεται σε τρεις δεκαετίας, ιδιαίτερα της αγωνιστικής μας πορείας, με μεγάλη περηφάνια, γιατί οι αγώνες είναι το πιο σκληρό πεδίο δοκιμών για ένα προϊόν» - τονίζει ο Igor Akrapovič, σε ένα σύντομο μήνυμα για την συμπλήρωση τριάντα ετών.

Σήμερα η εταιρεία έχει κερδίσει 140 τίτλους και έχει αποκλειστικές συνεργασίες με πολλές ομάδες σε FIM MotoGP, FIM WorldSBK, FIM MXGP, FIA WEC, και DTM, Isle of Man TT, 24 Hours Nürburgring, 24 Hours of Le Mans, 24 Hours of Daytona, στο Dakar Rally, και πολλά ακόμη.

Η μεγάλη αυτή αγωνιστική ενασχόληση έχει οδηγήσει και σε ορισμένες εκπληκτικές εξατμίσεις μαζικότερης παραγωγής, που με την σειρά τους έφεραν 14 βραβεία Red Dot με κορυφαία το best of the Best για τον σχεδιασμό της εξάτμισης τιτανίου της Ducati 1199 Panigale, το 2014.

«Από την πρώτη στιγμή το όραμα της εταιρείας και η φιλοσοφία της έχουν μείνει απαράβατα, συνεχίζουμε να επικεντρωνόμαστε στην εξέλιξη ενός άψογου αποτελέσματος, να εφαρμόζουμε καινοτομίες, έρευνα, και τις πλέον σύγχρονες τεχνικές και υλικά. Η έμφυτη περιέργεια και η ανάγκη για εξέλιξη μας δίνουν ώθηση να αναζητούμε λύσεις για συνεχή βελτίωση και αναβάθμιση. Η εξέλιξη δεν έχει όρια για η τεχνολογία μπορεί πάντα να πάει ένα βήμα πιο κάτω» συνεχίζει ο Igor στο μήνυμά του.

Για να γιορτάσουν τα τριάντα χρόνια, εξέλιξαν δύο ξεχωριστές εξατμίσεις της σειράς Evolution Line (Titanium) που θα υπάρχουν μόνο σε 30 κομμάτια: Για Kawasaki Ninja ZX-10RR / ZX-10R και την Ferrari F8 Tributo.

Παράλληλα έχουν δημιουργήσει και ένα microsite για τα 30 χρόνια Akrapovic που μπορείτε να βρείτε εδώ

Απαγόρευση πατινιών για ανήλικους εξετάζει η κυβέρνηση – Αλλάζει τον νέο ΚΟΚ πριν καν κλείσει χρόνο

Πέρυσι παρουσίασαν μετά βαΐων και κλάδων τον ΚΟΚ, φέτος σχεδιάζουν να τον αλλάξουν γιατί αποδεικνύεται προβληματικός
patini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/5/2026

Την 13η Ιουνίου 2025 ο νέος πολυδιαφημισμένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με πρωταγωνιστές τα πολύ αυστηρότερα πρόστιμα, αλλά και ρυθμίζοντας για πρώτη φορά μερικά θέματα που ως τώρα συνιστούσαν γκρίζες ζώνες, όπως η διήθηση των δικύκλων και η χρήση των λεγόμενων ΕΠΗΟ, των Ελαφριών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων.

Δεν πρόλαβε όμως να συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΟΚ και σήμερα βρισκόμαστε προ επείγουσας τροποποίησής του, επειδή τον τελευταίο καιρό σημειώθηκαν δύο σοβαρά ατυχήματα με μικρά παιδιά σε ηλεκτρικά πατίνια, το ένα (στην Ηλεία) δυστυχώς θανατηφόρο.

Κάπως έτσι το τελευταίο διάστημα διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, όπως ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλούν ανοικτά για την ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης.

Το μέτρο που φαίνεται πως επεξεργάζεται η κυβέρνηση είναι η καθολική απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους, ζήτημα που ο κ. Χρυσοχοΐδης περιέγραψε ως “ιδιαίτερο και δύσκολο” καθώς έριχνε στο τραπέζι και άλλη μια διάσταση του θέματος: “αν σήμερα σε χτυπήσει ένα πατίνι ποιος θα σε αποζημιώσει; Χρειάζεται υποχρεωτική ασφάλιση”.

Το ερώτημα είναι το εξής: όταν η ίδια ακριβώς κυβέρνηση επεξεργαζόταν τον νέο ΚΟΚ πριν έναν χρόνο, δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα με το να κυκλοφορούν στους δρόμους 12χρονοι με ηλεκτρικά πατίνια;

Ας το πιάσουμε από την αρχή. Όταν ένας γονιός επιτρέπει στο παιδί του να βγαίνει μόνο του στους δρόμους με πατίνι, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον ίδιο και καθόλου τον ΚΟΚ, ο οποίος αναφέρει καθαρά πως τα ηλεκτρικά πατίνια μπορεί να τα οδηγήσει νόμιμα οποιοσδήποτε έχει κλείσει τα 12 έτη (ΚΟΚ, άρθρο 44, παράγραφος 10).

Διότι κατά τον καινούργιο Κώδικα είναι νόμιμο, άρα θεμιτό να κυκλοφορήσει στους δρόμους ανάμεσα σε μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία ένα μηχανοκίνητο δίκυκλο με αναβάτη που δεδομένα δεν έχει την παραμικρή ιδέα από τους κανόνες τους δρόμου, τα σήματα, τις προτεραιότητες κλπ.

Να όμως που αυτά που ήταν ψιλά γράμματα ως τη δημοσίευση του ΚΟΚ, τώρα έγιναν γιγάντιοι δυσάρεστοι τίτλοι.

Κατά τον νέο ΚΟΚ, εφόσον το πατίνι έχει τελική ταχύτητα έως 25 km/h, τότε λογίζεται ως ποδήλατο (άρθρο 4, παρ. 17) και εμπίπτει στις αντίστοιχες ρυθμίσεις, ήτοι ένα παιδί που έχει κλείσει τα 12 χρόνια του μπορεί νόμιμα να το βγάλει στον δρόμο χωρίς επιτήρηση μεγαλύτερου (άρθρο 44, παρ. 11) και με μόνη υποχρέωση να φορά κράνος (άρθρο 44, παρ. 12).

Μάλιστα η μόνη περίπτωση που απαγορεύεται να κινείται στον δρόμο είναι όταν υπάρχει διαθέσιμος ποδηλατόδρομος, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση το πατίνι μπορεί νόμιμα να κινηθεί στο οδόστρωμα μαζί με τα υπόλοιπα μηχανοκίνητα οχήματα, αρκεί στον συγκεκριμένο δρόμο το όριο ταχύτητας να μην υπερβαίνει τα 50 km/h.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές πως η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που η ίδια προώθησε πέρυσι και φαίνεται τώρα να προετοιμάζει (ή  μήπως τρομάζει;) το κοινό για απαγόρευση χρήσης των ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους. Αυτό που προλογίζουν στελέχη της κυβέρνησης σε τακτικότατη βάση στην τηλεόραση και άλλα ΜΜΕ είναι επί της ουσίας τροποποίηση του νέου ΚΟΚ, αυτού που διαφημίστηκε πως ήρθε, μεταξύ άλλων, για να ρυθμίσει και τη ζούγκλα των ΕΠΗΟ.

Το ερώτημα φυσικά είναι απλούστατο: Κανείς από το επιτελείο που επεξεργάστηκε τον ΚΟΚ δεν είχε σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες του να επιτρέπεις σε μικρά παιδιά να βγαίνουν σε δημόσιους δρόμους με μηχανοκίνητα οχήματα; Δηλαδή το ίδιο κράτος που θεωρεί τον Έλληνα 14χρονο ακατάλληλο να χειριστεί μοτοποδήλατο (ΑΜ) και τον 16χρονο ακατάλληλο να χειριστεί δίκυκλο Α1 - σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους συνομήλικούς του που έχουν αυτό το δικαίωμα στις χώρες τους - θεωρεί τον 12χρονο ικανό και έτοιμο να πάρει τους δρόμους με ΕΠΗΟ που πιάνουν 25 km/h χωρίς να έχει περάσει από την παραμικρή εκπαίδευση...

Προφανέστατα ισχύει ένα από τα δύο: είτε δεν το σκέφτηκαν ή το αγνόησαν. Γι’ αυτό τρέχουν σήμερα να μαζέψουν τα αμάζευτα μετά τα απανωτά τροχαία ατυχήματα, καθώς το κυρίαρχο κριτήριο για μια φορά ακόμη φαίνεται να είναι η δημόσια εικόνα της κυβέρνησης στα δελτία ειδήσεων.

Ας μην παραβλέπουμε πως ό,τι λέμε για τα πατίνια ισχύει και για τα ποδήλατα αφού οσαύτως λογίζονται τα ΕΠΗΟ με μέγιστη ταχύτητα από 6 ως 25 km/h κατά τον ΚΟΚ. Αν τα ατυχήματα είχαν γίνει με ποδήλατα αντί ηλεκτρικών πατινιών, θα γινόταν αυτή η συζήτηση άραγε;

Επιπλέον, οι δηλώσεις περί ασφάλισης των πατινιών ακούγονται τόσο ουτοπικές, όσο και προβληματικές. Από τη μια μιλάμε για ένα βαρύτατο πλήγμα στη σχετική αγορά (την οποία ωραιότατα τάισε η νομιμοποίηση χρήσης από μικρά παιδιά), αφετέρου έχει ενδιαφέρον να δούμε αν γίνεται νομικώς να υποχρεώνεις σε ασφάλιση οχήματα που δεν ταξινομούνται. Κι αν ανοίξει αυτό το κουτί της Πανδώρας, μετά τι; Θα ασφαλίσουμε και τα ποδήλατα, τα rollers και τα skateboards; Και πού θα μπει το όριο; Να ασφαλίζουμε και τα κουζινομάχαιρα αν είναι έτσι, όλο και κάποιος κινδυνεύει να κοπεί ετοιμάζοντας τη σαλάτα του.

Όσο για το ζήτημα του παρκαρίσματος των ηλεκτρικών πατινιών, ή μάλλον το πώς βρίσκονται πεταμένα παντού και όπως να ‘ναι, ζήτημα που επίσης φαίνεται να απασχολεί τα μάλα την κυβέρνηση, η λύση είναι απλή και δεν χρειάζεται καμιά νομοθετική πράξη. Ας κάνει η αστυνομία, ΕΛΑΣ και Δημοτική, τη δουλειά της: μάζεμα και πρόστιμα στις εταιρείες που να νοικιάζουν ή στους χρήστες που τα παρατούν.

Ο τελευταίος χρήστης είναι έτσι κι αλλιώς καταγεγραμμένος κανονικότατα μέσω της εφαρμογής με την οποία το νοίκιασε, δεν είναι κάποιος ανώνυμος τυχαίος, έχει ονοματεπώνυμο και ευθύνη για το πού και πώς το άφησε. Αν από την άλλη είναι ιδιωτικό το πατίνι, στο σπανιότατο ενδεχόμενο να βρεθεί πεταμένο σε πεζοδρόμιο η κατάσχεσή του είναι ήδη αρκετή ως τιμωρία.

Να γίνει δηλαδή ό,τι ακριβώς ξέρουν μια χαρά να κάνουν οι αρχές κάθε φορά που βγαίνουν παγανιά για μηχανές παρκαρισμένες στα πεζοδρόμια. Στα πατίνια κολλάμε τώρα;