Η Akrapovič γιορτάζει: 30 χρόνια στην κορυφή!

Άνοιξη 2021 – Συμπληρώνει 30 χρόνια ζωής!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/4/2021

Την Άνοιξη του 1991, ο Igor Akrapovič ξεκινά τις εργασίες του σε ένα μηχανουργείο μόλις ένα χιλιόμετρο μακριά από τα σημερινά κεντρικά γραφεία της εταιρείας στην Ivančna Gorica. Είναι μία μαγευτική τοποθεσία, απόλυτα ήρεμη, που την ηρεμία διακόπτει ένας υπόκωφος ήχος που συχνά – πυκνά βγαίνει από το δυναμόμετρο όταν ανοίγει ο εξαερισμός για να αναπνεύσει ο τεράστιος θάλαμος. Στους δρόμους τριγύρω από το κτήριο του τμήματος έρευνας κι εξέλιξης θα ακούσεις επίσης το χαρακτηριστικό ουρλιαχτό μίας Akrapovič, από τις εκατοντάδες δοκιμές που πραγματοποιούνται κάπου κοντά. Πινακίδα δεν θα δεις, για να μην σταματούν όσοι κάνουν βόλτες στην περιοχή και ζητούν να μπουν στον χώρο για να βγάλουν μία φωτογραφία. Η μυστικοπάθεια είναι αρετή για την Akrapovič, προστατεύοντας τα μυστικά των μεγαλύτερων κατασκευαστών που τους στέλνουν τις μοτοσυκλέτες πριν βγουν στην παραγωγή, ή ακόμη καλύτερα τις αγωνιστικές τους μοτοσυκλέτες. Κι εμείς άλλωστε διοργανώναμε μήνες την διπλή επίσκεψή μας, την δεύτερη στην ιστορία του περιοδικού, τόσο στο R&D όσο και στο εργοστάσιο μαζί με την TECNO MOTO την ελληνική αντιπροσωπεία - που φέτος γιορτάζει 35 χρόνια ζωής, όπως και το ΜΟΤΟ άλλωστε. Μία σειρά άρθρων που αξίζει να αναζητήσετε.

Η Akrapovič αυτές τις ημέρες συμπληρώνει 30 χρόνια παρουσίας με την ιστορία του Igor να ξεκινά βέβαια πολύ πιο πριν από αυτό. Ο Igor ήταν ένας αγωνιζόμενος που ταυτόχρονα βελτίωνε αγωνιστικές μοτοσυκλέτες σε μία εποχή που το όριο των κινητήρων το ανακάλυπτε ο βελτιωτής και αποτελούσε μαγική συνταγή να ταιριάξεις αξιοπιστία και ιπποδύναμη. Η επιτυχία του Igor ήταν τέτοια που στο τέλος πήγαιναν σε εκείνον ακόμη και οι ανταγωνιστές του στο πρωτάθλημα! Αυτό ήταν και το έναυσμα να ξεκινήσει επαγγελματικά εκείνο με το οποίο ήταν περισσότερο παθιασμένος από όλα, την τεχνολογία και την εξέλιξη των μοτοσυκλετών.

Οι εξατμίσεις ήταν εκείνες στις οποίες ο Igor Akrapovič είδε την μεγαλύτερη ευκαιρία να αναδειχτεί καθώς ο ανταγωνισμός από άλλους κατασκευαστές ήταν σχεδόν ανύπαρκτος. Επικεντρώθηκε στις αγωνιστικές εφαρμογές και έχτισε την φήμη του μέσα από το σκληρότερο πεδίο, τους αγώνες. Η σχεδόν καθολική επικράτηση που γνώρισε εκεί, τον οδήγησε γρήγορα να επεκταθεί στις μοτοσυκλέτες παραγωγής αλλά και στα αυτοκίνητα.

Σήμερα, τρεις δεκαετίας μετά από όλα αυτά, η εταιρεία έχει δύο ξεχωριστές εγκαταστάσεις στην Σλοβενία απασχολώντας 1,300 εργαζομένους. Ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπα, οι κεντρικές εγκαταστάσεις στην Ivančna Gorica περιλαμβάνουν κι ένα από τα πλέον εξελιγμένα χυτήρια τιτανίου στον κόσμο. Η χύτευση τιτανίου δεν είναι εύκολη υπόθεση και το επίπεδο της Akrapovic είναι τέτοιο που έχει φτάσει σε σημείο να δημιουργεί υλικά ακόμη και για χειρουργικές επεμβάσεις, περισσότερο από την ανάγκη να βοηθήσει και όχι για επαγγελματικούς λόγους. Μία άγνωστη προς το ευρύ κοινό πρακτική του ιστορικού αυτού εργοστασίου. Υπάρχει επίσης δυναμόμετρο αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών καθώς κι ένα ρομπότ που χρησιμοποιείται για να «οδηγεί» τις μοτοσυκλέτες στο δυναμόμετρο για ορισμένες πολύ συγκεκριμένες διαδικασίες που απαιτούν μεγάλο χρόνο παραμονής στην σέλα. Υπάρχει επίσης εργαστήριο μεταλλουργίας, το τμήμα R&D και το αγωνιστικό τμήμα που παράγει τις εξατμίσεις για τα MotoGP -για παράδειγμα- απευθείας εκεί. Η μαζική παραγωγή ξεκινώντας από την δημιουργία των σωλήνων σε μία πατέντα που είναι ένα από τα καλά κρυμμένα μυστικά της Akrapovic, γίνεται εξ ολοκλήρου στο μεγάλο εργοστάσιο στο Črnomelj.

Η αύξηση της ζήτησης αλλά και της τεράστιας γκάμας απαιτούσε την δημιουργία ενός νέου εργοστασίου, παράλληλα με την αύξηση των χώρων του R&D κι έτσι σχεδιάστηκε η επέκταση σε μία διαφορετική τοποθεσία που εξυπηρετεί και τις ανάγκες της εξαγωγικής δραστηριότητας. Η καρδιά της Akrapovič παραμένει πάντα το αγωνιστικό της τμήμα στο οποίο επενδύει αδιάκοπα, από την στιγμή που οι αγώνες είναι και το βασικό πεδίο όπου στηρίζει την εξέλιξή της. Όχι μόνο αυτό, αλλά πλέον οι αγώνες χρειάζονται την Akrapovič από την στιγμή που οι ομάδες στηρίζονται στην Σλοβένικη εταιρεία για την εξέλιξη του συγκεκριμένου τομέα των κινητήρων, που προσφέρεται ως μία κανονική υπηρεσία. Η πρώτη νίκη για την Akrapovič σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν το 1997 στο WSBK με αναβάτη τον Akira Yanagawa (Kawasaki).

Λίγο αργότερα, το 2000, ήρθε και το πρώτο πρωτάθλημα με αναβάτη τον Colin Edwards σε Honda που φορούσε Akrapovič και οι επιτυχίες αυξήθηκαν από τότε φτάνοντας σε καθολικό σχεδόν βαθμό:

«Κάποτε βελτίωνα μοτοσυκλέτες και χρησιμοποιούσα τα χρήματα για να μπορέσω να πάρω μέρος σε αγώνες. Η βελτίωση ήταν για εμένα σχεδόν το ίδιο ενδιαφέρουσα με την αγωνιστική συμμετοχή κι έτσι ήταν φυσικό επακόλουθο να αγοράσω τον πρώτο κουμπαδόρο. Έτσι ξεκίνησαν όλα. Βλέπω την ιστορία της εταιρείας να απλώνεται σε τρεις δεκαετίας, ιδιαίτερα της αγωνιστικής μας πορείας, με μεγάλη περηφάνια, γιατί οι αγώνες είναι το πιο σκληρό πεδίο δοκιμών για ένα προϊόν» - τονίζει ο Igor Akrapovič, σε ένα σύντομο μήνυμα για την συμπλήρωση τριάντα ετών.

Σήμερα η εταιρεία έχει κερδίσει 140 τίτλους και έχει αποκλειστικές συνεργασίες με πολλές ομάδες σε FIM MotoGP, FIM WorldSBK, FIM MXGP, FIA WEC, και DTM, Isle of Man TT, 24 Hours Nürburgring, 24 Hours of Le Mans, 24 Hours of Daytona, στο Dakar Rally, και πολλά ακόμη.

Η μεγάλη αυτή αγωνιστική ενασχόληση έχει οδηγήσει και σε ορισμένες εκπληκτικές εξατμίσεις μαζικότερης παραγωγής, που με την σειρά τους έφεραν 14 βραβεία Red Dot με κορυφαία το best of the Best για τον σχεδιασμό της εξάτμισης τιτανίου της Ducati 1199 Panigale, το 2014.

«Από την πρώτη στιγμή το όραμα της εταιρείας και η φιλοσοφία της έχουν μείνει απαράβατα, συνεχίζουμε να επικεντρωνόμαστε στην εξέλιξη ενός άψογου αποτελέσματος, να εφαρμόζουμε καινοτομίες, έρευνα, και τις πλέον σύγχρονες τεχνικές και υλικά. Η έμφυτη περιέργεια και η ανάγκη για εξέλιξη μας δίνουν ώθηση να αναζητούμε λύσεις για συνεχή βελτίωση και αναβάθμιση. Η εξέλιξη δεν έχει όρια για η τεχνολογία μπορεί πάντα να πάει ένα βήμα πιο κάτω» συνεχίζει ο Igor στο μήνυμά του.

Για να γιορτάσουν τα τριάντα χρόνια, εξέλιξαν δύο ξεχωριστές εξατμίσεις της σειράς Evolution Line (Titanium) που θα υπάρχουν μόνο σε 30 κομμάτια: Για Kawasaki Ninja ZX-10RR / ZX-10R και την Ferrari F8 Tributo.

Παράλληλα έχουν δημιουργήσει και ένα microsite για τα 30 χρόνια Akrapovic που μπορείτε να βρείτε εδώ

Η πιο πολύτιμη Honda βγαίνει στο σφυρί - Πάει για ρεκόρ η RC173 του Mike Hailwood

Ο Mike "the Bike" κέρδισε με αυτή το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1966 - Τι την κάνει μοναδική
Honda RC173 Mike Hailwood δημοπρασία 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/8/2026

Μια από τις σημαντικότερες δημοπρασίες των τελευταίων ετών αναμένεται να πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Νοέμβριο με την εργοστασιακή Honda RC173 του 1966 να βγαίνει στο σφυρί και τους εκτιμητές να κάνουν λόγο για επερχόμενο ρεκόρ.

Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμη μοτοσυκλέτες όπως η Honda RC173, μοτοσυκλέτες που θυμίζουν σε παλιότερους και αποτελούν αφορμή για να μάθουν περισσότερα οι νεότεροι γιατί ο Valentino Rossi και o Marc Marquez συγκαταλέγονται σε λίστα με τους κορυφαίους όλων των εποχών αλλά δεν είναι οι κορυφαίοι, καθώς θρύλοι των δύο τροχών υπήρχαν και πριν από αυτούς. 

Ο Hailwood είναι τέτοιος. Ο Άγγλος, ο οποίος έχει κερδίσει στο Isle of Man TT συνολικά 14 φορές, ένα επίτευγμα που τον ξεχωρίζει από οποιονδήποτε σύγχρονο αναβάτη MotoGP, ήταν ήδη τέσσερεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στη μεγάλη κατηγορία, στην αρχή της σεζόν του 1966. Ήταν τότε που κλήθηκε να αντιμετωπίσει το ανερχόμενο αστέρι του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, τον Giacomo Agostini, στο κυνήγι για τον πρώτο τίτλο του Ιταλού στη μεγάλη κατηγορία, τον οποίο και κατέκτησε τελικά λόγω και των πολλών εγκαταλείψεων του Hailwood. 

Honda RC173 Mike Hailwood δημοπρασία 2026

Ο Mike "the Bike", που έτρεχε τότε παράλληλα και στις κατηγορίες των 350 και 250 κ.εκ. -είχε συμμετοχές και στα 125!- βγήκε 2ος στην κορυφαία κατηγορία και πήρε το αίμα του πίσω στα 350, αντιμετωπίζοντας και εκεί τον Agostini αφήνοντάς τον στη 2η θέση. Κατέκτησε επίσης και το πρωτάθλημα στα 250 κ.εκ. χτίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον δικό του θρύλο όπως και την αντιπαλότητά του με τον Agostini. Ο Βρετανός αγωνίστηκε για μία ακόμη χρονιά πριν αποσυρθεί (για να δοκιμάσει την τύχη του στη Formula 1) και πήρε το 1967 δύο ακόμη Παγκόσμια Πρωταθλήματα, στα 250 και 350, ενώ ήρθε πάλι 2ος στα 500, πίσω από τον Agostini. Έτσι έφτασε συνολικά στα εννέα παγκόσμια πρωταθλήματα.

Σε κατάσταση βιτρίνας με την αναπαλαίωσή της να έχει γίνει από την ίδια την ιαπωνική εταιρεία, η 4κύλινδρη 350άρα Honda RC173 που βλέπετε στις οθόνες σας ήταν η πρωταθλήτρια του 1966. Είναι η μοναδική RC173 που υπάρχει αυτή τη στιγμή στον κόσμο και αυτό από μόνο του ανεβάζει ακόμη περισσότερο την αξία της, ενώ ο Hailwood την κράτησε στο τέλος της σεζόν του 1966 και έκανε μαζί της μερικούς αγώνες και το 1967.

Το 1997 η μοτοσυκλέτα πωλήθηκε σε δημοπρασία από την οικογένεια του Hailwood στον άνθρωπο που την κράτησε στην κατοχή του μέχρι σήμερα. Η Honda ζήτησε το 2005 να δανειστεί την RC173 από τον Βρετανό ιδιοκτήτη της και να την φιλοξενήσει ως έκθεμα στο Honda Collection Hall. Κατά τη διάρκεια που βρέθηκε στο Motegi της Ιαπωνίας έγινε η πλήρη ανακατασκευή της μοτοσυκλέτας που διατήρησε το πλαίσιο και τον κινητήρα που είχε όταν αγωνιζόταν. 

Έτσι ένα πραγματικό κομμάτι της αγωνιστικής ιστορίας των δύο τροχών και της Honda βρίσκει ξανά τον δρόμο του προς μια δημοπρασία με την Iconic Auctioneers να την βγάζει στο σφυρί, σε πλήρως λειτουργική κατάσταση, στις 15 Νοεμβρίου στο φετινό NEC Classic Motor Show. Δείτε εδώ τη σχετική ιστοσελίδα.

Οι ειδικοί εκτιμούν την αξία της παγκόσμιας πρωταθλήτριας στα 875.000 με 1,11 εκατ. ευρώ (!), ένα ποσό που δεν έχουμε ακούσει ποτέ ξανά όχι μόνο για Honda αλλά για ιαπωνική μοτοσυκλέτα γενικά και είναι υπερτριπλάσιο από εκείνα που έχουν δοθεί για μοτοσυκλέτες από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Για να δούμε που θα φτάσουν τελικά οι προσφορές αλλά και το αντίτιμο που θα πρέπει να καταβάλλει ο επόμενος ενδιαφερόμενος που θέλει να κάνει δική του την RC173.