Η απάτη της Ε.Ε. για να υπερφορολογήσει τις μοτοσυκλέτες προς όφελος των ασφαλιστικών

Αντιδρά η FEMA
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/6/2019

Με την συνηθισμένη απάτη των “επιστημονικών ερευνών και μοντέλων” η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιχειρεί να ανοίξει το δρόμο στα κράτη μέλη για υπερφορολόγηση του μοτοσυκλετισμού, κυρίως όμως να δώσει το δικαίωμα στις ασφαλιστικές εταιρείες να εκτινάξουν στα ύψη τα ασφάλιστρά τους για τους μοτοσυκλετιστές. Και θα το κάνει πράξη όσο οι πολίτες θεωρούν τις Ευροεκλογές “πανηγυράκι” και στέλνουν στην Ευρωβουλή τον κάθε κλόουν για ευρωβουλευτή, με τη δικαιολογία πως τιμωρούν ή στέλνουν “μήνυμα” στην εθνική τους κυβέρνηση. Πίσω στο θέμα μας όμως, που δεν είναι άλλο από τα “μαγειρεμένα” αποτελέσματα της έρευνας που έφερε στο φως της δημοσιότητας η FEMA (Federation of European Motorcyclists’ Associations) δια στόματος του κυρίου Dolf Willigers. Η έρευνα αυτή έγινε για να καθοριστεί (ποσοστιαία) το κόστος που επιβαρύνει την κοινωνία για κάθε ένα μέσο μετακίνησης ξεχωριστά. Δηλαδή να δούμε πόσο κοστίζει στην κρατική και ιδιωτική οικονομία το κάθε χιλιόμετρο που κάνεις με τα πόδια, με το ποδήλατο, με ταξί, με λεωφορείο, με τρένο κ.τ.λ.

Εδώ δεν μιλάμε μόνο για καύσιμα, service, χώρους στάθμευσης και φθορά δρόμων, αλλά και για “κρυφά” κόστη, όπως για παράδειγμα η ηχορύπανση, τα κόστη των ατυχημάτων (νοσήλια, αναπηρικές συντάξεις) η ρύπανση του περιβάλλοντος κ.α.

Το συμπέρασμα αυτής της έρευνας ήταν “φυσικά” να βγάλει τις μοτοσυκλέτες ως το απολύτως πιο ακριβό μέσο μετακίνησης για την κοινωνία! Καθώς οι μοτοσυκλέτες δεν μολύνουν και δεν καταστρέφουν τους δρόμους και τις υποδομές των κρατών όσο τα αυτοκίνητα, με τη μέθοδο της επιλεκτικής χρήσης και παραποίησης των στοιχείων, επέλεξαν να φουσκώσουν όσο μπορούσαν άλλους τομείς, όπως το κόστος νοσηλείας μετά από ατύχημα και του θορύβου. Η πρώτη κατηγορία ενδιαφέρει άμεσα φυσικά τις ασφαλιστικές εταιρείες (οι περισσότερες στην Ευρώπη ανήκουν σε Τράπεζες ή Funds και έχουν ισχυρό λόμπυ μέσα στην Ε.Ε.). Εδώ το μαγείρεμα της έρευνας έγινε με τον εξής απλό τρόπο. Ενώ στην πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα στην Ε.Ε. ο μοτοσυκλετιστής είναι θύμα αυτοκινήτου ή φορτηγού, οι “ερευνητές” χρέωσαν το κόστος του τραυματισμού στον ίδιο τον μοτοσυκλετιστή και όχι στον οδηγό αυτοκινήτου ή φορτηγού που έπεσε πάνω του! Προφανώς αυτό ακούγεται τρελό και άκρως αντιεπιστημονικό. Πως είναι δυνατόν το θύμα να χρεώνεται στην έρευνα αυτή το κόστος της πράξης του θήτη;

Γίνεται αν δεν σκεφτείς ως επιστήμονας, αλλά αν σκεφτείς ως ιδιοκτήτης-μέτοχος ασφαλιστικής εταιρείας ή υπουργός υγείας και κοινωνικής ασφάλισης. Τις ασφαλιστικές εταιρείες και τους υπουργούς υγείας δεν τους ενδιαφέρει ποιος φταίει. Είτε σε χτυπήσει φορτηγό, είτε πέσεις μόνος σου θα πληρώσουν το νοσοκομείο, τα φάρμακα και πιθανόν μια σύνταξη αναπηρίας. Οπότε το πρόβλημά τους είναι ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ. Αν εξαφανιστείς, κανένα φορτηγό δεν θα χτυπήσει μοτοσυκλετιστή ποτέ ξανά! Πονάει κεφάλι – Κόψει κεφάλι.

Ότι αυτή η έρευνα είναι στοχευμένη απάτη εναντίον του μοτοσυκλετισμού, φαίνεται ξεκάθαρα από το γεγονός, πως για τους ποδηλάτες και για του πεζούς ΔΕΝ λαμβάνεται υπόψη ο τραυματισμός τους από φορτηγά και λεωφορεία ως δικό τους κόστος, αλλά χρεώνεται στα βαρέα οχήματα, που είναι και το λογικό. Αυτό τα λέει όλα.

Κι η αντι-επιστημονική μεθοδολογία αυτής της έρευνας δεν σταματά εδώ. Για να φουσκώσουν το κόστος των δικύκλων (μοτοσυκλετών και μοτοποδηλάτων) στον τομέα της ηχορύπανσης παραθέτουν στοιχεία τα οποία οι ίδιοι λένε κατά γράμμα: ‘based on our own expert guess’. Είναι βασισμένα σε ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ εκτιμήσεις!!!! Απλά ΘΕΟΥΛΗΔΕΣ! Να πούμε βέβαια εδώ πως έχουν γράψει αυτή την πρόταση, δίχως να γνωρίζουν την ελληνική πραγματικότητα, που οι πάπιες ακούγονται από χιλιόμετρα. Στην υπόλοιπη Ευρώπη το πρόβλημα του θορύβου δεν είναι αυτό που παρουσιάζουν, στην Ελλάδα ναι, είμαστε άλλη περίπτωση. Εδώ ο πιτσιρικάς ή ο ενήλικος με τα δίχως προδιαγραφές μπουριά, δεν σκέφτεται πως περνώντας στις γειτονιές ξυπνάει κάποιο μωρό ή κάποιον σε ανάρρωση κτλ, που βάση στατιστικών based on our own expert guess’ υπάρχει από μία περίπτωση σε κάθε γειτονιά... Η κατάσταση στην Ελλάδα έχει παραγίνει και έχει πράγματι κόστος στην κοινωνία, κόστος σε εργατώρες που θα μείνεις ξύπνιος, κόστος σε παραγωγικότητα που θα χάσεις γιατί απλά κάποιος θεωρεί δικαίωμά του να περάσει από τον δρόμο με πολλά περισσότερα ντεσιμπέλ, από αυτά που θα έπρεπε. Το πρόβλημα είναι πως εκείνοι που έγραψαν την "έρευνα" δεν μιλάνε μόνο για την Ελλάδα. Κι έξω η κατάσταση στους δρόμους με τίποτα δεν δικαιολογεί τέτοιες εκτιμήσεις για την ηχορύπανση!

Το αποτέλεσμα όμως παραμένει. Αυτή η έρευνα-απάτη της Ε.Ε. που λέει πως μία μοτοσυκλέτα επιβαρύνει οικονομικά την κοινωνία έως και 8,47 φορές περισσότερο από ένα αυτοκίνητο, θα καθορίζει τη φορολογία, τα τέλη κυκλοφορίας, τα διόδια και φυσικά ΤΑ ΑΣΦΑΛΗΣΤΡΑ σου. Και για αυτό ακριβώς το λόγο, πρέπει να υπάρχει αντίδραση...

  

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.