Η απόπειρα της Triumph με οδηγό τον Guy Martin για το ρεκόρ ταχύτητας

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/9/2016

Στην μαγική τοποθεσία των ρεκόρ, την έρημο Bonneville, επέστρεψε η Triumph μετά από την επιτυχημένη προσπάθεια του Αυγούστου, για να προσπαθήσει να καταρρίψει το ρεκόρ ταχύτητας στους δύο τροχούς. Καταρχήν στα πλαίσια της εβδομάδας ταχύτητας, το προκαθορισμένο ετήσιο ραντεβού που γίνεται τον Αύγουστο, η Triumph με οδηγό τον Guy Martin έσπασε το δικό της ρεκόρ με σχεδόν 45 χιλιόμετρα παραπάνω, κι έτσι το Rocket Streamliner έγινε το πιο γρήγορο Triumph στην ιστορία της μάρκας.

Μιλώντας για ιστορία, είναι σημαντικό για την Triumph να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ, ίσως μάλιστα και σημαντικότερο απ’ ότι είναι για άλλους κατασκευαστές. Κι αυτό γιατί η Triumph είναι παραδοσιακός επισκέπτης στην Bonneville κρατώντας ένα από τα ρεκόρ με την μεγαλύτερη διάρκεια, από το 1955 μέχρι το 1970! Ήταν η εποχή που στην Bonneville έτρεχε η NSU και τα ρεκόρ άλλαζαν χέρια ακόμα και μέσα στην μέρα, σε κάποιες περιπτώσεις. Ωστόσο το παγκόσμιο ρεκόρ της Triumph για την υψηλότερη ταχύτητα με δύο τροχούς, επικράτησε για πολλά χρόνια.

Στην σύγχρονη εποχή, το απόλυτο ρεκόρ κατέχει η «streamliner» μοτοσυκλέτα του Mike Akatiff, που κινείται με δύο κινητήρες Suzuki Hayabusa με μία τουρμπίνα της Garrett και ψύξη με ξηρό πάγο! Οι κανόνες της FIM για την καταμέτρηση του ρεκόρ, προσμετρούν την προσπάθεια και στις δύο κατευθύνσεις, υπολογίζοντας τον μέσο όρο. Αυτό σημαίνει ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα από το πρώτο εγχείρημα, η μοτοσυκλέτα πρέπει να ετοιμαστεί και να επιστρέψει προς τα πίσω, κάνοντας μεγαλύτερο ή παραπλήσιο χρόνο ώστε να προκύψει το δυνατόν μεγαλύτερος μέσος όρος..

Τον Αύγουστο, προς το τέλος της εβδομάδας, η ομάδα της Triumph βρέθηκε να αποκτά την εμπειρία που χρειάζεται ο χειρισμός της «streamliner» μοτοσυκλέτας και οι συγκυρίες την ευνόησαν. Σε μία μέρα που δεν υπήρχε καθόλου αέρας και το έδαφος ήταν στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, ο Guy Martin κατάφερε να σπάσει το ρεκόρ της εταιρίας, λίγο πάνω από τα 440 χιλιόμετρα, δίνοντας εμπιστοσύνη στην ομάδα να επιστρέψει σύντομα για να κυνηγήσει το απόλυτο ρεκόρ.

Το ταχύτερο όχημα έχει καταφέρει να σπάσει το φράγμα του ήχου, φτάνοντας σχεδόν τα 1.228 χιλιόμετρα, αν και στην κατηγορία οχημάτων χωρίς τουρμπίνες το ρεκόρ είναι πιο κάτω και χωρίς τεράστια διαφορά, από τα 605.697 km/h που έχει φτάσει η ταχύτερη μοτοσυκλέτα!

Το Rocket Streamliner με οδηγό-πιλότο τον Guy Martin, διαθέτει δύο κινητήρες από το Rocket III με συνολικά 2.970 κυβικά που είναι λιγότερα από το άθροισμα των δύο κινητήρων. Η Carpenter Racing, έχει αναλάβει την εξέλιξη του κινητήρα και δεν ανακοινώνει λεπτομέρειες για την κατασκευή του. Πρόκειται για μία οικογενειακή επιχείρηση που κατασκευάζει χειροποίητες aftermarket εξατμίσεις για μοντέλα της Triumph και διαθέτει την υποστήριξη του εργοστασίου. Αυτό που είναι γνωστό, είναι ότι η «streamliner» της Triumph αποδίδει 1000 ίππους, μόλις στις 9000 στροφές με τουρμπίνα της Garrett –επίσης- και το monocoque πλαίσιο είναι κατασκευασμένο από carbon-kevlar. Ο «αντίπαλος» έχει κατασκευαστεί με ειδικό κράμα ατσαλιού, καθώς θεωρεί το carbon επίφοβο για να διαχειριστεί την επιβράδυνση των αλεξιπτώτων. Ωστόσο η ομάδα που έχει συστήσει η Triumph, απέδειξε ότι μπορεί να κατασκευάσει κάτι απίστευτα ισχυρό και ταυτόχρονα ελαφρύ, πράγμα που δυστυχώς το διαπίστωσαν και στην πράξη.

Χθες, η επιστροφή τους στην Bonneville αποφασίστηκε να τερματιστεί, όταν ο Guy Martin είχε μία πτώση που ευτυχώς ήταν ανώδυνη για εκείνον και συγκριτικά με τα χιλιόμετρα, ελάχιστα καταστροφική και για την μοτοσυκλέτα. Θα χρειαστεί να γίνουν εκτεταμένοι έλεγχοι, για να διαπιστώσουν ότι η μοτοσυκλέτα είναι ικανή να συνεχίσει τις προσπάθειες για την επίτευξη της υψηλότερης τελικής, καθώς η παραμικρή, αθέατη επίπτωση της πτώσης στο πλαίσιο, μπορεί να αποβεί μοιραία στα 600 και πάνω χιλιόμετρα που έχουν θέσει ως στόχο…

Το Rocket Streamliner έχει εξελιχθεί με μέγιστο θεωρητικό όριο τα σχεδόν 650Km/h από το οποίο θα το επιβραδύνουν δύο αλεξίπτωτα και carbon δίσκοι φρένων. Τα ελαστικά είναι της Goodyear, φτιαγμένα ειδικά για την Bonneville, και ως επιλογή αποτελούν μονόδρομο για όσους επιχειρούν κάτι τέτοιο.

Η Goodyear έχει κατασκευάσει ένα ελαστικό που μπορεί να αντέξει τις τεράστιες θερμοκρασίες από την τριβή και ταυτόχρονα την καταστροφική επίδραση της σύστασης του εδάφους, την αιτία της πτώσης του Guy Martin, στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Το έδαφος της ερήμου αποτελείται από άλατα και καθιζήματα και σε πολλά σημεία είναι βάλτος από τον οποίο δεν γλιτώνουν ούτε οι ερπύστριες πολεμικού άρματος.. Εκκατομύρια χρόνια πριν, η τοποθεσία αυτή ήταν η συνέχεια της διπλανής υφάλμυρης λίμνης, της μεγαλύτερης του είδους της σε εκείνο το ημισφαίριο και μία από τις μεγαλύτερες της Αμερικής. Επειδή δεν υπάρχει διέξοδος για την λίμνη που δέχεται νερά ποταμών και χειμάρρων, η διατήρηση της στάθμης της γίνεται μέσω της εξάτμισης. Η κοντινή πόλη στην τοποθεσία των ρεκόρ, με τους 1500 κατοίκους, ζει από τον τουρισμό της ταχύτητας και την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. Μέρος των αλάτων που προέρχονται από την επεξεργασία  αυτή, χρησιμοποιείται για να στρώνεται η «πίστα» της Bonneville. Ιδιαίτερα σκληρό χωρίς τα ελαστικά να το σκάβουν όπως θα έκαναν στο χώμα, το έδαφος της Bonneville είναι ιδανικό για τον σκοπό που εξυπηρετεί, αλλά συχνά κρύβει παγίδες. Όταν βρέξει γίνεται ένας βούρκος από τον οποίο η μόνη διαφυγή, είναι να περιμένεις να στεγνώσει από τον ήλιο, όμως και πάλι υπάρχει περίπτωση να παραμείνουν σημεία που φαινομενικά είναι στεγνά, κρύβοντας κάτω από μία στεγνή κρούστα, μία λασπώδη παγίδα.

Παρά την εκτεταμένη επιθεώρηση πριν από κάθε προσπάθεια, είναι αδύνατο να εξαλειφθούν όλα αυτά τα σημεία, που αποτελούν και τον πρωταρχικό παράγοντα ατυχημάτων στις εξωφρενικές ταχύτητες που επιχειρούνται. Ένα τέτοιο σημείο ήταν και η αιτία για την πτώση του Guy Martin που έβαλε προσωρινό τέλος στην προσπάθεια της Triumph. Αυτή την στιγμή οι Άγγλοι είναι οι μόνοι που μπορούν να απειλήσουν τον Καλιφορνέζο αεροναυπηγό Mike Akatiff, που θέλει να επιστρέψει στην Bonneville για να σπάσει το δικό του ρεκόρ και πρακτικά είναι χωρίς αντίστοιχο ανταγωνισμό.

Το Rocket Streamliner που καταναλώνει Μεθανόλη και είναι 7,8 μέτρα σε μήκος και λιγότερο από ένα σε ύψος και πλάτος, μπορεί να γίνει η επόμενη ταχύτερη μοτοσυκλέτα του κόσμου, όταν ο Guy Martin επιστρέψει στην Bonneville…

 

Μετά την πτώση:

 

 

Στιγμιότυπα από την προσπάθεια της ομάδας:

Ο εφευρέτης του Start&Stop σχολιάζει: "Ο Τραμπ σκότωσε την τεχνολογία που κάνει τα αυτοκίνητα πιο οικολογικά"

Ο 88χρονος Mauro Palitto, δημιουργός του πρώτου Start&Stop, μιλά για την απόφαση των ΗΠΑ να καταργήσουν περιβαλλοντικά κίνητρα
Start&Stop
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/3/2026

Από το κέντρο έρευνας της FIAT μέχρι τη Regata ES του 1983, η ιδέα που γεννήθηκε από ένα απλό χρονόμετρο έγινε παγκόσμιο στάνταρ. Σήμερα όμως, η πολιτική απόφαση των ΗΠΑ φέρνει το Start&Stop ξανά στο προσκήνιο.

Ο Mauro Palitto, σήμερα 88 ετών, γεννημένος στη Ρώμη αλλά ταυτισμένος με το Τορίνο λόγω της μακράς του πορείας στο θρυλικό εργοστάσιο Lingotto της FIAT, είναι ο άνθρωπος πίσω από το πρώτο σύστημα αυτόματης διακοπής και επανεκκίνησης κινητήρα σε αυτοκίνητο παραγωγής. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ως υπεύθυνος μοντέλου για τα Ritmo και Regata της FIAT, παρουσίασε το πρώτο αυτόματο Start&Stop στο FIAT Regata ES, ένα σύστημα ικανό να σβήνει τον κινητήρα κατά τη στάση και να τον επανεκκινεί μέσα σε λίγα δέκατα του δευτερολέπτου.

Σήμερα, η απόφαση της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος (EPA) των ΗΠΑ, κατόπιν πρωτοβουλίας της κυβέρνησης του Donald Trump, να καταργήσει τα ομοσπονδιακά περιβαλλοντικά κίνητρα που συνδέονται με το Start&Stop, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις με μέρος των κατασκευαστών να χαιρετίζουν την πρωτοβουλία.

Για τον Palitto, όμως, το τίμημα είναι ξεκάθαρο, αύξηση εκπομπών και οπισθοδρόμηση. “Η διοίκηση Τραμπ έχει λάβει αποφάσεις που θα χαρακτήριζα σχεδόν εγκληματικές. Αυτή η πρωτοβουλία κινείται στην ίδια κατεύθυνση”, σχολιάζει. “Το Start&Stop δεν είναι ιδεολογική επιβολή. Είναι μια απλή και αποτελεσματική τεχνική λύση που μειώνει κατανάλωση και εκπομπές χωρίς να επιβαρύνει τον χρήστη ή τη βιομηχανία.”

Η αρχή του Start&Stop

Για να κατανοήσει κανείς την απαρχή της ιδέας, πρέπει να επιστρέψει στο 1982, στο Centro Ricerche FIAT. Εκεί, ο Palitto είδε ένα παλιό FIAT 128 με αυτοσχέδια συσκευή που κατέγραφε τους χρόνους ρελαντί.

“Οδήγησα από το Orbassano στο Mirafiori, περίπου 15 χιλιόμετρα. Μου πήρε 35 λεπτά και ανακάλυψα ότι το αυτοκίνητο είχε μείνει ακίνητο πάνω από 10 λεπτά με τον κινητήρα να δουλεύει.”

Αυτό το απλό δεδομένο έγινε η σπίθα, γιατί να μη σβήνει αυτόματα ο κινητήρας όταν το αυτοκίνητο είναι σταματημένο με το κιβώτιο στην νεκρό και να επανεκκινεί όταν ο οδηγός θελήσει να ξεκινήσει;

Οι δοκιμές έγιναν αρχικά σε Ritmo που προορίζονταν για απόσυρση. Τα αποτελέσματα ήταν καλύτερα του αναμενομένου και απέδειξαν ότι η συχνή επανεκκίνηση δεν προκαλούσε σημαντική φθορά. Το 1983, η Regata ES έγινε το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής στον κόσμο με αυτόματο Start&Stop στον βασικό εξοπλισμό, σχεδόν δύο δεκαετίες πριν η τεχνολογία διαδοθεί ευρέως στα τέλη των ‘90s και στις αρχές των 2000s, με τα δίκυκλα να ακολουθούν και την τεχνολογία να βρίσκει εφαρμογή κυρίως σε scooter αστικής χρήσης.

Start&Stop

Το τεστ με τους ταξιτζήδες

Σήμερα, ο Palitto δεν οδηγεί πλέον. Μετακινείται με ταξί και κάθε διαδρομή είναι μια μικρή έρευνα αγοράς. “Χρησιμοποιείτε το Start&Stop;” ρωτά τους οδηγούς.

Πολλοί το απενεργοποιούν. “Λένε ότι είναι ενοχλητικό ή ότι χαλάει τη μπαταρία και τον κινητήρα. Είναι μύθοι”, απαντά. Το κλειδί είναι ο ηλεκτρονικός έλεγχος στροφών. Το σύστημα αποδεσμεύει την μίζα μόλις ο κινητήρας φτάσει γωνιακή ταχύτητα που υποδηλώνει πραγματική εκκίνηση. Αυτό συμβαίνει σε μόλις λίγα δέκατα του δευτερολέπτου και περιορίζει τη φθορά σε σχέση με μια παρατεταμένη χειροκίνητη εκκίνηση."

Ιδιαίτερα για ταξί που κινούνται κατά 90% σε αστικό περιβάλλον, το όφελος είναι σαφές, εκεί όπου το ρελαντί κυριαρχεί, το Start&Stop έχει τη μεγαλύτερη επίδραση.

Το μέλλον είναι ηλεκτρικό

Παρά την απογοήτευσή του, ο Palitto βλέπει την εξέλιξη της τεχνολογίας με ρεαλισμό. “Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα υποχωρούσε λόγω πολιτικής επιλογής. Πίστευα ότι θα ξεπεραστεί φυσιολογικά, στο πλαίσιο της ηλεκτροκίνησης.”

Στην Ευρώπη, όπως επισημαίνει, οι κανονισμοί είναι αυστηροί, αλλά η υποδομή δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί επαρκώς. Στις ΗΠΑ, θεωρεί ότι πρόκειται για συνειδητή πολιτική επιλογή.

“Είτε αρέσει είτε όχι, το μέλλον είναι ηλεκτρικό. Στα robotaxi του αύριο δεν θα υπάρχει Start&Stop, γιατί δεν θα υπάρχει κινητήρας εσωτερικής καύσης. Εκεί θα είναι η πραγματική τομή.”

Και ίσως τελικά, η εφεύρεση που γεννήθηκε από δέκα λεπτά ρελαντί σε μια διαδρομή 15 χιλιομέτρων να περάσει στην ιστορία ως ένα από τα τελευταία μεγάλα βήματα εξοικονόμησης στην εποχή της βενζίνης, πριν η ίδια η βενζίνη γίνει παρελθόν, πράγμα που μοιάζει να βρίσκεται ακόμα αρκετά μακριά, όπως επιβεβαιώνουν και οι τελευταίες εξελίξεις