Η απόπειρα της Triumph με οδηγό τον Guy Martin για το ρεκόρ ταχύτητας

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/9/2016

Στην μαγική τοποθεσία των ρεκόρ, την έρημο Bonneville, επέστρεψε η Triumph μετά από την επιτυχημένη προσπάθεια του Αυγούστου, για να προσπαθήσει να καταρρίψει το ρεκόρ ταχύτητας στους δύο τροχούς. Καταρχήν στα πλαίσια της εβδομάδας ταχύτητας, το προκαθορισμένο ετήσιο ραντεβού που γίνεται τον Αύγουστο, η Triumph με οδηγό τον Guy Martin έσπασε το δικό της ρεκόρ με σχεδόν 45 χιλιόμετρα παραπάνω, κι έτσι το Rocket Streamliner έγινε το πιο γρήγορο Triumph στην ιστορία της μάρκας.

Μιλώντας για ιστορία, είναι σημαντικό για την Triumph να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ, ίσως μάλιστα και σημαντικότερο απ’ ότι είναι για άλλους κατασκευαστές. Κι αυτό γιατί η Triumph είναι παραδοσιακός επισκέπτης στην Bonneville κρατώντας ένα από τα ρεκόρ με την μεγαλύτερη διάρκεια, από το 1955 μέχρι το 1970! Ήταν η εποχή που στην Bonneville έτρεχε η NSU και τα ρεκόρ άλλαζαν χέρια ακόμα και μέσα στην μέρα, σε κάποιες περιπτώσεις. Ωστόσο το παγκόσμιο ρεκόρ της Triumph για την υψηλότερη ταχύτητα με δύο τροχούς, επικράτησε για πολλά χρόνια.

Στην σύγχρονη εποχή, το απόλυτο ρεκόρ κατέχει η «streamliner» μοτοσυκλέτα του Mike Akatiff, που κινείται με δύο κινητήρες Suzuki Hayabusa με μία τουρμπίνα της Garrett και ψύξη με ξηρό πάγο! Οι κανόνες της FIM για την καταμέτρηση του ρεκόρ, προσμετρούν την προσπάθεια και στις δύο κατευθύνσεις, υπολογίζοντας τον μέσο όρο. Αυτό σημαίνει ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα από το πρώτο εγχείρημα, η μοτοσυκλέτα πρέπει να ετοιμαστεί και να επιστρέψει προς τα πίσω, κάνοντας μεγαλύτερο ή παραπλήσιο χρόνο ώστε να προκύψει το δυνατόν μεγαλύτερος μέσος όρος..

Τον Αύγουστο, προς το τέλος της εβδομάδας, η ομάδα της Triumph βρέθηκε να αποκτά την εμπειρία που χρειάζεται ο χειρισμός της «streamliner» μοτοσυκλέτας και οι συγκυρίες την ευνόησαν. Σε μία μέρα που δεν υπήρχε καθόλου αέρας και το έδαφος ήταν στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, ο Guy Martin κατάφερε να σπάσει το ρεκόρ της εταιρίας, λίγο πάνω από τα 440 χιλιόμετρα, δίνοντας εμπιστοσύνη στην ομάδα να επιστρέψει σύντομα για να κυνηγήσει το απόλυτο ρεκόρ.

Το ταχύτερο όχημα έχει καταφέρει να σπάσει το φράγμα του ήχου, φτάνοντας σχεδόν τα 1.228 χιλιόμετρα, αν και στην κατηγορία οχημάτων χωρίς τουρμπίνες το ρεκόρ είναι πιο κάτω και χωρίς τεράστια διαφορά, από τα 605.697 km/h που έχει φτάσει η ταχύτερη μοτοσυκλέτα!

Το Rocket Streamliner με οδηγό-πιλότο τον Guy Martin, διαθέτει δύο κινητήρες από το Rocket III με συνολικά 2.970 κυβικά που είναι λιγότερα από το άθροισμα των δύο κινητήρων. Η Carpenter Racing, έχει αναλάβει την εξέλιξη του κινητήρα και δεν ανακοινώνει λεπτομέρειες για την κατασκευή του. Πρόκειται για μία οικογενειακή επιχείρηση που κατασκευάζει χειροποίητες aftermarket εξατμίσεις για μοντέλα της Triumph και διαθέτει την υποστήριξη του εργοστασίου. Αυτό που είναι γνωστό, είναι ότι η «streamliner» της Triumph αποδίδει 1000 ίππους, μόλις στις 9000 στροφές με τουρμπίνα της Garrett –επίσης- και το monocoque πλαίσιο είναι κατασκευασμένο από carbon-kevlar. Ο «αντίπαλος» έχει κατασκευαστεί με ειδικό κράμα ατσαλιού, καθώς θεωρεί το carbon επίφοβο για να διαχειριστεί την επιβράδυνση των αλεξιπτώτων. Ωστόσο η ομάδα που έχει συστήσει η Triumph, απέδειξε ότι μπορεί να κατασκευάσει κάτι απίστευτα ισχυρό και ταυτόχρονα ελαφρύ, πράγμα που δυστυχώς το διαπίστωσαν και στην πράξη.

Χθες, η επιστροφή τους στην Bonneville αποφασίστηκε να τερματιστεί, όταν ο Guy Martin είχε μία πτώση που ευτυχώς ήταν ανώδυνη για εκείνον και συγκριτικά με τα χιλιόμετρα, ελάχιστα καταστροφική και για την μοτοσυκλέτα. Θα χρειαστεί να γίνουν εκτεταμένοι έλεγχοι, για να διαπιστώσουν ότι η μοτοσυκλέτα είναι ικανή να συνεχίσει τις προσπάθειες για την επίτευξη της υψηλότερης τελικής, καθώς η παραμικρή, αθέατη επίπτωση της πτώσης στο πλαίσιο, μπορεί να αποβεί μοιραία στα 600 και πάνω χιλιόμετρα που έχουν θέσει ως στόχο…

Το Rocket Streamliner έχει εξελιχθεί με μέγιστο θεωρητικό όριο τα σχεδόν 650Km/h από το οποίο θα το επιβραδύνουν δύο αλεξίπτωτα και carbon δίσκοι φρένων. Τα ελαστικά είναι της Goodyear, φτιαγμένα ειδικά για την Bonneville, και ως επιλογή αποτελούν μονόδρομο για όσους επιχειρούν κάτι τέτοιο.

Η Goodyear έχει κατασκευάσει ένα ελαστικό που μπορεί να αντέξει τις τεράστιες θερμοκρασίες από την τριβή και ταυτόχρονα την καταστροφική επίδραση της σύστασης του εδάφους, την αιτία της πτώσης του Guy Martin, στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Το έδαφος της ερήμου αποτελείται από άλατα και καθιζήματα και σε πολλά σημεία είναι βάλτος από τον οποίο δεν γλιτώνουν ούτε οι ερπύστριες πολεμικού άρματος.. Εκκατομύρια χρόνια πριν, η τοποθεσία αυτή ήταν η συνέχεια της διπλανής υφάλμυρης λίμνης, της μεγαλύτερης του είδους της σε εκείνο το ημισφαίριο και μία από τις μεγαλύτερες της Αμερικής. Επειδή δεν υπάρχει διέξοδος για την λίμνη που δέχεται νερά ποταμών και χειμάρρων, η διατήρηση της στάθμης της γίνεται μέσω της εξάτμισης. Η κοντινή πόλη στην τοποθεσία των ρεκόρ, με τους 1500 κατοίκους, ζει από τον τουρισμό της ταχύτητας και την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. Μέρος των αλάτων που προέρχονται από την επεξεργασία  αυτή, χρησιμοποιείται για να στρώνεται η «πίστα» της Bonneville. Ιδιαίτερα σκληρό χωρίς τα ελαστικά να το σκάβουν όπως θα έκαναν στο χώμα, το έδαφος της Bonneville είναι ιδανικό για τον σκοπό που εξυπηρετεί, αλλά συχνά κρύβει παγίδες. Όταν βρέξει γίνεται ένας βούρκος από τον οποίο η μόνη διαφυγή, είναι να περιμένεις να στεγνώσει από τον ήλιο, όμως και πάλι υπάρχει περίπτωση να παραμείνουν σημεία που φαινομενικά είναι στεγνά, κρύβοντας κάτω από μία στεγνή κρούστα, μία λασπώδη παγίδα.

Παρά την εκτεταμένη επιθεώρηση πριν από κάθε προσπάθεια, είναι αδύνατο να εξαλειφθούν όλα αυτά τα σημεία, που αποτελούν και τον πρωταρχικό παράγοντα ατυχημάτων στις εξωφρενικές ταχύτητες που επιχειρούνται. Ένα τέτοιο σημείο ήταν και η αιτία για την πτώση του Guy Martin που έβαλε προσωρινό τέλος στην προσπάθεια της Triumph. Αυτή την στιγμή οι Άγγλοι είναι οι μόνοι που μπορούν να απειλήσουν τον Καλιφορνέζο αεροναυπηγό Mike Akatiff, που θέλει να επιστρέψει στην Bonneville για να σπάσει το δικό του ρεκόρ και πρακτικά είναι χωρίς αντίστοιχο ανταγωνισμό.

Το Rocket Streamliner που καταναλώνει Μεθανόλη και είναι 7,8 μέτρα σε μήκος και λιγότερο από ένα σε ύψος και πλάτος, μπορεί να γίνει η επόμενη ταχύτερη μοτοσυκλέτα του κόσμου, όταν ο Guy Martin επιστρέψει στην Bonneville…

 

Μετά την πτώση:

 

 

Στιγμιότυπα από την προσπάθεια της ομάδας:

Ο Valentino Rossi δηλώνει πως δεν θα οδηγήσει “ποτέ ξανά” MotoGP μοτοσυκλέτα [VIDEO]

Ο εννέα φορές παγκόσμιος πρωταθλητής εξηγεί γιατί δεν του λείπει καθόλου η εμπειρία μιας MotoGP μοτοσυκλέτας.
Rossi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Valentino Rossi αποκάλυψε ότι δεν σκοπεύει να οδηγήσει ποτέ ξανά μια MotoGP μοτοσυκλέτα, εξηγώντας πως μετά την αποχώρησή του από τους αγώνες δεν αισθάνεται καμία ανάγκη να επιστρέψει στο τιμόνι ενός κορυφαίου αγωνιστικού πρωτότυπου.

Ο Valentino Rossi μπορεί να αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους στην ιστορία του MotoGP, όμως ο ίδιος δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν σκοπεύει να οδηγήσει ξανά μια μοτοσυκλέτα της κορυφαίας κατηγορίας. Ο εννέα φορές παγκόσμιος πρωταθλητής αποσύρθηκε από τα Grand Prix στο τέλος της σεζόν του 2021, όταν πραγματοποίησε την 372η και τελευταία του συμμετοχή στην κορυφαία κατηγορία στη Valencia.

Σε αντίθεση με αρκετούς αντιπάλους του όπως οι Casey Stoner, Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa, που μετά το τέλος της αγωνιστικής τους καριέρας δοκίμασαν ρόλους δοκιμαστών, ο Rossi δεν έχει ανέβει σε μοτοσυκλέτα MotoGP από τη στιγμή που κρέμασε το κράνος του.

“Δεν μου λείπει καθόλου”
Σε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε πρόσφατα από το δείπνο του Hall of Fame του MotoGP την περασμένη χρονιά, ο Dani Pedrosa τον ρώτησε πότε σκοπεύει να οδηγήσει ξανά μια μοτοσυκλέτα MotoGP. Η απάντηση του Ιταλού ήταν απολύτως ξεκάθαρη.

“Ποτέ,” είπε ο Rossi.
Ο ίδιος εξήγησε ότι πολλοί φίλοι των αγώνων τον ρωτούν αν θα ήθελε να κάνει δοκιμές με μια MotoGP μοτοσυκλέτα, όμως η δική του απάντηση παραμένει η ίδια.

“Πολύς κόσμος με ρωτά αν θέλω να δοκιμάσω μια MotoGP μοτοσυκλέτα. Αλλά, αν δεν αγωνίζεσαι, δεν υπάρχει λόγος να το κάνεις. Ειλικρινά δεν μου λείπει. Δεν θέλω να οδηγήσω μία.”

Rossi

Συνεχίζει να οδηγεί -  Διαφορετικές μοτοσυκλέτες
Το γεγονός ότι δεν θέλει να ανέβει ξανά σε πρωτότυπο MotoGP δεν σημαίνει ότι έχει απομακρυνθεί από τη μοτοσυκλέτα. Ο Rossi παραμένει ιδιαίτερα ενεργός, προπονείται συχνά με τους αναβάτες της VR46 Academy και συνεχίζει να οδηγεί σε πίστα.

"Συνήθως οδηγώ μια Yamaha R1, μερικές φορές μια R6. Οδηγούμε επίσης μικρές μοτοσυκλέτες, όπως οι Ohvale. Προπονούμαι με τα παιδιά της Ακαδημίας, με τον Pecco [Bagnaia], τον αδερφό μου [Luca Marini], τον Bezzecchi, τον Franco [Morbidelli]…"

Ο ρόλος του μέντορα
Πλέον ο Rossi έχει περισσότερο ρόλο συμβούλου και μέντορα. Παρακολουθεί τους αναβάτες της VR46 Academy στην πίστα και προσπαθεί να τους βοηθήσει με τη διαχείριση ενός αγωνιστικού Σαββατοκύριακου, αλλά και με τις μάχες μέσα στον αγώνα.

“Πηγαίνω και τους παρακολουθώ στην πίστα, βλέπω τι κάνουν, αν είναι καλύτεροι ή χειρότεροι από τους άλλους. Προσπαθώ επίσης να τους βοηθήσω στο πώς να διαχειρίζονται ένα αγωνιστικό Σαββατοκύριακο και πώς να δίνουν μάχες.”

Όταν ο Jorge Lorenzo τον ρώτησε ποιος θεωρεί ότι είναι ο πιο δυνατός αναβάτης εκείνη τη στιγμή, ο Rossi απάντησε χωρίς δισταγμό ότι ο Marco Bezzecchi ήταν τότε ο πιο φορμαρισμένος.

Η εκτίμησή του αποδείχθηκε αρκετά εύστοχη καθώς ο Ιταλός αναβάτης ολοκλήρωσε τη σεζόν του 2025 στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος με την Aprilia, πετυχαίνοντας τρεις νίκες σε Grand Prix, ενώ ξεκίνησε δυναμικά και το 2026, από την pole position, ηγούμενος του αγώνα Sprint μέχρι την πτώση του και κερδίζοντας τον εναρκτήριο αγώνα της Κυριακής στην Ταϊλάνδη.

Για τον Rossi λοιπόν τα MotoGP παραμένουν κομμάτι της ζωής του, απλώς πλέον από διαφορετική θέση. Και, όπως φαίνεται, χωρίς καμία διάθεση να επιστρέψει ξανά στο τιμόνι μιας πρωτότυπης αγωνιστικής μοτοσυκλέτας MotoGP.

Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε το πλήρες βίντεο με το γεύμα των Hall of Famers του MotoGP, Giacomo Agostini, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Casey Stoner, Freddie Spencer, Kevin Schwantz, Dani Pedrosa και τον πρόεδρο της διοργάνωσης Carmelo Ezpeleta όπου συζητάνε τις εποχές, τις μεγάλες στιγμές τους, τις προπονήσεις και τους τραυματισμούς τους χωρίς να λείπουν και τα πειράγματα.