Η απόπειρα της Triumph με οδηγό τον Guy Martin για το ρεκόρ ταχύτητας

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/9/2016

Στην μαγική τοποθεσία των ρεκόρ, την έρημο Bonneville, επέστρεψε η Triumph μετά από την επιτυχημένη προσπάθεια του Αυγούστου, για να προσπαθήσει να καταρρίψει το ρεκόρ ταχύτητας στους δύο τροχούς. Καταρχήν στα πλαίσια της εβδομάδας ταχύτητας, το προκαθορισμένο ετήσιο ραντεβού που γίνεται τον Αύγουστο, η Triumph με οδηγό τον Guy Martin έσπασε το δικό της ρεκόρ με σχεδόν 45 χιλιόμετρα παραπάνω, κι έτσι το Rocket Streamliner έγινε το πιο γρήγορο Triumph στην ιστορία της μάρκας.

Μιλώντας για ιστορία, είναι σημαντικό για την Triumph να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ, ίσως μάλιστα και σημαντικότερο απ’ ότι είναι για άλλους κατασκευαστές. Κι αυτό γιατί η Triumph είναι παραδοσιακός επισκέπτης στην Bonneville κρατώντας ένα από τα ρεκόρ με την μεγαλύτερη διάρκεια, από το 1955 μέχρι το 1970! Ήταν η εποχή που στην Bonneville έτρεχε η NSU και τα ρεκόρ άλλαζαν χέρια ακόμα και μέσα στην μέρα, σε κάποιες περιπτώσεις. Ωστόσο το παγκόσμιο ρεκόρ της Triumph για την υψηλότερη ταχύτητα με δύο τροχούς, επικράτησε για πολλά χρόνια.

Στην σύγχρονη εποχή, το απόλυτο ρεκόρ κατέχει η «streamliner» μοτοσυκλέτα του Mike Akatiff, που κινείται με δύο κινητήρες Suzuki Hayabusa με μία τουρμπίνα της Garrett και ψύξη με ξηρό πάγο! Οι κανόνες της FIM για την καταμέτρηση του ρεκόρ, προσμετρούν την προσπάθεια και στις δύο κατευθύνσεις, υπολογίζοντας τον μέσο όρο. Αυτό σημαίνει ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα από το πρώτο εγχείρημα, η μοτοσυκλέτα πρέπει να ετοιμαστεί και να επιστρέψει προς τα πίσω, κάνοντας μεγαλύτερο ή παραπλήσιο χρόνο ώστε να προκύψει το δυνατόν μεγαλύτερος μέσος όρος..

Τον Αύγουστο, προς το τέλος της εβδομάδας, η ομάδα της Triumph βρέθηκε να αποκτά την εμπειρία που χρειάζεται ο χειρισμός της «streamliner» μοτοσυκλέτας και οι συγκυρίες την ευνόησαν. Σε μία μέρα που δεν υπήρχε καθόλου αέρας και το έδαφος ήταν στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, ο Guy Martin κατάφερε να σπάσει το ρεκόρ της εταιρίας, λίγο πάνω από τα 440 χιλιόμετρα, δίνοντας εμπιστοσύνη στην ομάδα να επιστρέψει σύντομα για να κυνηγήσει το απόλυτο ρεκόρ.

Το ταχύτερο όχημα έχει καταφέρει να σπάσει το φράγμα του ήχου, φτάνοντας σχεδόν τα 1.228 χιλιόμετρα, αν και στην κατηγορία οχημάτων χωρίς τουρμπίνες το ρεκόρ είναι πιο κάτω και χωρίς τεράστια διαφορά, από τα 605.697 km/h που έχει φτάσει η ταχύτερη μοτοσυκλέτα!

Το Rocket Streamliner με οδηγό-πιλότο τον Guy Martin, διαθέτει δύο κινητήρες από το Rocket III με συνολικά 2.970 κυβικά που είναι λιγότερα από το άθροισμα των δύο κινητήρων. Η Carpenter Racing, έχει αναλάβει την εξέλιξη του κινητήρα και δεν ανακοινώνει λεπτομέρειες για την κατασκευή του. Πρόκειται για μία οικογενειακή επιχείρηση που κατασκευάζει χειροποίητες aftermarket εξατμίσεις για μοντέλα της Triumph και διαθέτει την υποστήριξη του εργοστασίου. Αυτό που είναι γνωστό, είναι ότι η «streamliner» της Triumph αποδίδει 1000 ίππους, μόλις στις 9000 στροφές με τουρμπίνα της Garrett –επίσης- και το monocoque πλαίσιο είναι κατασκευασμένο από carbon-kevlar. Ο «αντίπαλος» έχει κατασκευαστεί με ειδικό κράμα ατσαλιού, καθώς θεωρεί το carbon επίφοβο για να διαχειριστεί την επιβράδυνση των αλεξιπτώτων. Ωστόσο η ομάδα που έχει συστήσει η Triumph, απέδειξε ότι μπορεί να κατασκευάσει κάτι απίστευτα ισχυρό και ταυτόχρονα ελαφρύ, πράγμα που δυστυχώς το διαπίστωσαν και στην πράξη.

Χθες, η επιστροφή τους στην Bonneville αποφασίστηκε να τερματιστεί, όταν ο Guy Martin είχε μία πτώση που ευτυχώς ήταν ανώδυνη για εκείνον και συγκριτικά με τα χιλιόμετρα, ελάχιστα καταστροφική και για την μοτοσυκλέτα. Θα χρειαστεί να γίνουν εκτεταμένοι έλεγχοι, για να διαπιστώσουν ότι η μοτοσυκλέτα είναι ικανή να συνεχίσει τις προσπάθειες για την επίτευξη της υψηλότερης τελικής, καθώς η παραμικρή, αθέατη επίπτωση της πτώσης στο πλαίσιο, μπορεί να αποβεί μοιραία στα 600 και πάνω χιλιόμετρα που έχουν θέσει ως στόχο…

Το Rocket Streamliner έχει εξελιχθεί με μέγιστο θεωρητικό όριο τα σχεδόν 650Km/h από το οποίο θα το επιβραδύνουν δύο αλεξίπτωτα και carbon δίσκοι φρένων. Τα ελαστικά είναι της Goodyear, φτιαγμένα ειδικά για την Bonneville, και ως επιλογή αποτελούν μονόδρομο για όσους επιχειρούν κάτι τέτοιο.

Η Goodyear έχει κατασκευάσει ένα ελαστικό που μπορεί να αντέξει τις τεράστιες θερμοκρασίες από την τριβή και ταυτόχρονα την καταστροφική επίδραση της σύστασης του εδάφους, την αιτία της πτώσης του Guy Martin, στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Το έδαφος της ερήμου αποτελείται από άλατα και καθιζήματα και σε πολλά σημεία είναι βάλτος από τον οποίο δεν γλιτώνουν ούτε οι ερπύστριες πολεμικού άρματος.. Εκκατομύρια χρόνια πριν, η τοποθεσία αυτή ήταν η συνέχεια της διπλανής υφάλμυρης λίμνης, της μεγαλύτερης του είδους της σε εκείνο το ημισφαίριο και μία από τις μεγαλύτερες της Αμερικής. Επειδή δεν υπάρχει διέξοδος για την λίμνη που δέχεται νερά ποταμών και χειμάρρων, η διατήρηση της στάθμης της γίνεται μέσω της εξάτμισης. Η κοντινή πόλη στην τοποθεσία των ρεκόρ, με τους 1500 κατοίκους, ζει από τον τουρισμό της ταχύτητας και την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. Μέρος των αλάτων που προέρχονται από την επεξεργασία  αυτή, χρησιμοποιείται για να στρώνεται η «πίστα» της Bonneville. Ιδιαίτερα σκληρό χωρίς τα ελαστικά να το σκάβουν όπως θα έκαναν στο χώμα, το έδαφος της Bonneville είναι ιδανικό για τον σκοπό που εξυπηρετεί, αλλά συχνά κρύβει παγίδες. Όταν βρέξει γίνεται ένας βούρκος από τον οποίο η μόνη διαφυγή, είναι να περιμένεις να στεγνώσει από τον ήλιο, όμως και πάλι υπάρχει περίπτωση να παραμείνουν σημεία που φαινομενικά είναι στεγνά, κρύβοντας κάτω από μία στεγνή κρούστα, μία λασπώδη παγίδα.

Παρά την εκτεταμένη επιθεώρηση πριν από κάθε προσπάθεια, είναι αδύνατο να εξαλειφθούν όλα αυτά τα σημεία, που αποτελούν και τον πρωταρχικό παράγοντα ατυχημάτων στις εξωφρενικές ταχύτητες που επιχειρούνται. Ένα τέτοιο σημείο ήταν και η αιτία για την πτώση του Guy Martin που έβαλε προσωρινό τέλος στην προσπάθεια της Triumph. Αυτή την στιγμή οι Άγγλοι είναι οι μόνοι που μπορούν να απειλήσουν τον Καλιφορνέζο αεροναυπηγό Mike Akatiff, που θέλει να επιστρέψει στην Bonneville για να σπάσει το δικό του ρεκόρ και πρακτικά είναι χωρίς αντίστοιχο ανταγωνισμό.

Το Rocket Streamliner που καταναλώνει Μεθανόλη και είναι 7,8 μέτρα σε μήκος και λιγότερο από ένα σε ύψος και πλάτος, μπορεί να γίνει η επόμενη ταχύτερη μοτοσυκλέτα του κόσμου, όταν ο Guy Martin επιστρέψει στην Bonneville…

 

Μετά την πτώση:

 

 

Στιγμιότυπα από την προσπάθεια της ομάδας:

M.Marquez-Ducati: Δίκοπο μαχαίρι η ανανέωση του συμβολαίου - Το σενάριο για Honda 

Κυριαρχία σαν της Ferrari με Michael Schumacher ονειρεύεται ο CEO, Claudio Domenicali
Marc Marquez - MotoGP - Ducati 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

23/12/2025

Η Ducati θα έχει τις υπηρεσίες του Marc Marquez για μία ακόμη σεζόν με το συμβόλαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή να λήγει στο τέλος της ερχόμενης σεζόν. Όμως από εκεί και πέρα το μέλλον του εννέα φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή με τους Ιταλούς είναι προς το παρόν αμφίβολο και εξαρτάται από το σχέδιο της Ducati για την επόμενη πενταετία.

Δεν είναι κάτι που θα παραδεχτεί ποτέ ανοιχτά το Borgo Panigale αλλά τα αποτελέσματα της σεζόν που μόλις τελείωσε δείχνουν ότι η Desmosedici GP25 εξελίχθηκε για να ταιριάζει στο οδηγικό προφίλ του Marquez, έπειτα και από τα "μαγικά" που έκανε το 2024 στη σέλα της GP23.

Πρώτο και μεγαλύτερο "θύμα" αυτής της στρατηγικής κατεύθυνσης ήταν ο αγνώριστος φέτος Pecco Bagnaia, ο οποίος ξαφνικά όχι μόνο έπαψε να είναι ανταγωνιστικός στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος αλλά πολλές φορές έδειχνε "χαμένος" στους αγώνες με ψυχολογία στο ναδίρ αφού δεν μπορούσε να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες της GP25. Έτσι υπήρχαν φορές που τερμάτιζε πίσω όχι μόνο από όλες τις Ducati αλλά και από αναβάτες με σαφώς υποδεέστερες μοτοσυκλέτες, κάτι που δεν έγινε μόνο μία φορά φέτος. Στον Bagnaia που έχει συγκεκριμένο στιλ οδήγησης, το οποίο δύσκολα προσαρμόζεται στη μοτοσυκλέτα και πρέπει να γίνει το αντίθετο, η επιλογή αυτή της Ducati ήταν και περισσότερο εμφανής.

Από την άλλη ο Marquez με το πολύ επιθετικό στιλ οδήγησης του αλλά και την μοναδική ικανότητα να προσαρμόζεται και να παίρνει το 100% από μία μοτοσυκλέτα, πετούσε όλη τη σεζόν πάνω στην εργοστασιακή πρωτότυπη του Borgo Panigale: έκανε ρεκόρ, πήρε το πρωτάθλημα και ήταν μακράν ο καλύτερος αναβάτης με Desmosedici. 

O μόνος που μπόρεσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και κοντά στον Marc ήταν ο αδερφός του Alex παρόλο που οδηγούσε την GP24, η οποία και αυτή με τη σειρά της δέχτηκε αναβαθμίσεις προς τη γενική κατεύθυνση που πήρε η Ducati για την GP25, με τις δύο μοτοσυκλέτες να έχουν επί της ουσίας μικρές διαφορές μεταξύ τους. 

Ο κύριος λόγος που ο Alex Marquez ήταν τόσο ανταγωνιστικός φέτος εντοπίζεται στο γεγονός ότι όλη τη χρονιά προπονούνταν μαζί με τον αδερφό του, με τον Marc να τον εμπιστεύεται απόλυτα και να τον βοηθά να εξελιχθεί και σαν αναβάτης, ενώ οι δυο τους μοιράζονται και δεδομένα τηλεμετρίας για την εξέλιξη της Ducati. 

Έτσι ο μικρός και αδιαμφισβήτητα ταλαντούχος Marquez, με τη βοήθεια και του αδερφού του, έκανε ένα άλμα στην απόδοσή του το 2025 και ήταν αυτός που κατάλαβε καλύτερα από όλους τους αναβάτες Ducati πώς θα εκμεταλλευτεί τη μοτοσυκλέτα του -με εξαίρεση τον Marc φυσικά.

Στη γιορτή που έκανε η Ducati στο εργοστάσιό της στο Borgo Panigale ο Claudio Domenicali δήλωσε στο moto.it για το προσωπικό στοίχημα που έχει βάλει με τον εαυτό του, να έχει δηλαδή η Ducati μια αντίστοιχη πορεία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με εκείνη που είχε η Ferrari στη Formula 1, όταν πήγε στο Maranello ο Michael Schumacher. Ο τεράστιος Γερμανός πιλότος, αν και ξεκίνησε να είναι σχεδόν άμεσα ανταγωνιστικός, χρειάστηκε να στρώσει πρώτα την ομάδα που χτίστηκε γύρω του -πήρε τέσσερα χρόνια- και έπειτα, στις αρχές του αιώνα, να κυριαρχήσει για μια ολόκληρη πενταετία μην αφήνοντας κανένα περιθώριο αντίδρασης στους αντιπάλους του και με τη Ferrari να έχει το καλύτερο μονοθέσιο.

Για τον Marquez δεν χρειάστηκε να περάσει καθόλου χρόνος αφού η Desmosedici ήταν ήδη η καλύτερη μοτοσυκλέτα στο Πρωτάθλημα. Ο προσωπικός στόχος του Domenicali δεν είναι για την επόμενη πενταετία, αλλά για εκείνη που τελειώνει την ερχόμενη σεζόν, πριν αλλάξουν οι κανονισμοί το 2027 με τις νέες πρωτότυπες των 850 κ.εκ. Έτσι του μένει μόνο ένα πρωτάθλημα ακόμη  για να φτάσει στα πέντε Αναβατών με Ducati, έπειτα από τα δύο του Bagnaia, εκείνο του Martin το 2024 και το φετινό του Marquez. 

Μια ομάδα όπως η Ducati πρέπει να βλέπει και μπροστά, στην επόμενη 5ετία και αυτός είναι ο όχι τόσο ευχάριστος πονοκέφαλος που έχει να διαχειριστεί ο Domenicali που θέλει τουλάχιστον να συνεχίσει σε αυτή τη ρότα η Ducati έχοντας στις τάξεις της εργοστασιακής ομάδας τον 9 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή, ο οποίος του χρόνου θα μπει στα 33 του χρόνια. 

Το 2027 θα ξεκινήσει από λευκό χαρτί για όλους και από τους πρώτους αγώνες θα φανεί ποια ομάδα -τεχνικό επιτελείο και αναβάτες- ήταν εκείνη που κατάλαβε και εκμεταλλεύτηκε καλύτερα του νέους κανονισμούς. Όπως έχει δείξει μάλιστα η ιστορία -και η πρόσφατη με την Ducati-, αν κάποια από αυτές τις ομάδες έχει καταφέρει να "βρει" κάτι που δεν το έχει βρει καμία άλλη, τότε η διαφορά θα είναι μεγάλη και θα πάρει πολύς χρόνος στους υπόλοιπους να κλείσουν το κενό. 

Αν η Ducati προχωρήσει στο μέλλον έχοντας μπροστάρη τον Marquez, που σημαίνει ότι θα ανανεώσει μακροχρόνια το συμβόλαιο μαζί του, τότε η GP27 θα προσαρμοστεί 100% στις απαιτήσεις του και αυτό δεν θα πάει πολύ καλά για όλους τους υπόλοιπους, με εξαίρεση ίσως τον αδερφό του. Να σημειωθεί ότι του χρόνου λήγει το συμβόλαιο και του Pecco Bagnaia, τον οποίο η Ducati θα ήθελε επίσης να κρατήσει στις τάξεις της. Όμως το μέλλον του δις Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Borgo Panigale δεν μοιάζει σίγουρο, ειδικά αν ξέρει ότι θα έχει ομόσταυλο τον Marc Marquez για 2-3 ακόμη χρόνια, ενώ και του Alex Marquez το συμβόλαιο λήγει του χρόνου με τη Gresini και το 2026 θα έχει και αυτός εργοστασιακή GP26. Σε αυτό υπολογίστε και ενδεχόμενο τραυματισμό του M.Marquez που θα αφήσει "εκτεθειμένη" την Ducati απέναντι στους άλλους κατασκευαστές στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος.

Του χρόνου πολλά από τα πράγματα που έκαναν την Desmosedici να υπερτερεί έναντι των άλλων μοτοσυκλετών θα καταργηθούν βάσει των νέων κανονισμών με τις υπόλοιπες ομάδες να έχουν κλείσει λίγο την ψαλίδα. Πολύ περισσότερο η η Aprilia, η οποία, με τον "δεύτερο" αναβάτη της φέτος, Marco Bezzecchi (ουσιαστικά απών όλη τη χρονιά ο Jorge Martin), κυριάρχησε στους τελευταίους τέσσερεις αγώνες εκμεταλλευόμενος και την απουσία του Marc Marquez.

Ο Domenicali γνωρίζει πολύ καλά ότι τον M.Marquez θα προσεγγίσουν και άλλες ομάδες το 2026, με πιο ισχυρό δέλεαρ τη Honda που θα τον ήθελε ξανά κοντά της, ενώ και ο ίδιος δεν θα έλεγε όχι στους Ιάπωνες. Με τη Honda Marquez έχει ιδιαίτερη σχέση λόγω όλων αυτών που έχουν πετύχει μαζί αλλά και για τη στάση της Honda τα δύσκολα χρόνια των τραυματισμών του. Εφόσον η μοτοσυκλέτα είναι ανταγωνιστική, όχι απαραίτητα κορυφαία ο Marquez θα μπορούσε να επιστρέψει.

Κατά τη γιορτή στο Borgo Panigale, ο Domenicali ανέφερε ότι θα πρέπει να κάνουν μια εκτίμηση για το μέλλον του Marquez στην Ducati, ενώ τόνισε ότι και ο Pecco βρίσκεται μαζί τους μεγάλο διάστημα και έχει προσφέρει πολλά στην ομάδα, οπότε αυτό κάνει πιο δύσκολη την απόφασή τους, στην οποία θα φτάσουν πιο κοντά την ερχόμενη άνοιξη. 

Ο Marquez έκανε επίσης δηλώσεις για το μέλλον του στην Ducati, λέγοντας ότι από τη δική του πλευρά υπάρχει 80% πιθανότητα να ανανεώσει με τους Ιταλούς, ωστόσο, την απόφαση θα την πάρει τη νέα χρονιά, αφού βρει χρόνο να ξεκουραστεί. 

Δύσκολη η απόφαση για την Ducati αφού δύσκολα θα βρεθεί άλλος αναβάτης, εκτός από τον Alex, ως team mate του Marc, ενώ χωρίς τον M.Marquez στις τάξεις της τα δεδομένα αλλάζουν δραστικά για το "άγνωστο" 2027 τη χρονιά που θα ήταν καλό να έχεις το Μυρμήγκι πάνω στη μοτοσυκλέτα σου, ακόμη και στα 34 του.