Η Bajaj δυσκολεύεται να κατασκευάσει ηλεκτρικά οχήματα λόγω σοβαρής έλλειψης υλικών

O ινδικός όμιλος, νέος ιδιοκτήτης KTM, θα φτιάξει μόνο το 50% της παραγωγής
Bajaj EV hault
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/8/2025

Η Bajaj, ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές οχημάτων στον κόσμο, αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες στην παραγωγή ηλεκτρικών δίτροχων και τρίτροχων οχημάτων, εξαιτίας της έλλειψης υλικών που είναι κρίσιμα για την κατασκευή EVs.

Η επιβεβαίωση ήρθε από τον οικονομικό διευθυντή της εταιρείας, Dinesh Thapar, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης των οικονομικών αποτελεσμάτων της εταιρείας:

"Αυτή τη στιγμή, φαίνεται ότι θα μπορέσουμε να υλοποιήσουμε περίπου το 50%-60% του σχεδίου μας για ηλεκτρικά δίτροχα αυτό το τρίμηνο και περίπου το 70%-80% του σχεδίου για τα ηλεκτρικά τρίτροχα", ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η καθυστέρηση στην παραγωγή αποδίδεται στην έλλειψη σπάνιων γαιών, στοιχείων που είναι απαραίτητα για την κατασκευή ηλεκτροκινητήρων. Η Ινδία είναι μια από τις σημαντικότερες αγορές για ηλεκτρικά δίτροχα, τρίτροχα και επαγγελματικά οχήματα, με τις ελαφριές μοτουκλέτες και τα σκούτερ να κυριαρχούν στους δρόμους. Η τεχνολογία ηλεκτρικών οχημάτων έχει ξεκάθαρο πλεονέκτημα σε αστικά περιβάλλοντα με κυκλοφοριακή συμφόρηση και η Ινδία αποτελεί βασικό πεδίο ανάπτυξης.

https://www.motomag.gr/news/epikairotita/i-bajaj-dyskoleyetai-na-kataskeyasei-ilektrika-ohimata-logo-sobaris-elleipsis

Παρότι η ανακοίνωση αφορά κυρίως τα ηλεκτρικά τρίτροχα της Bajaj, η κατάσταση ενδέχεται να επηρεάσει και μικρότερους κατασκευαστές ηλεκτρικών μοτοσυκλετών στην Ινδία. Η Bajaj απασχολεί περίπου 8.800 εργαζόμενους και παρήγαγε πάνω από 6 εκατομμύρια οχήματα το 2024. Αν μια τέτοια βιομηχανική δύναμη δυσκολεύεται, μικρότερες εταιρείες, ενδέχεται να βρίσκονται υπό ακόμη μεγαλύτερη πίεση.

Τα ηλεκτρικά οχήματα έχουν πλέον ενταχθεί στην καθημερινότητα πολλών ασιατικών αγορών και παλεύουν και της Ευρώπης, ενώ τα ερωτήματα γύρω από το τι απαιτείται για την κατασκευή τους πληθαίνουν.

Συνήθως, η προσοχή στρέφεται στις μπαταρίες και όχι άδικα. Είναι βαριές, ακριβές και έχουν το δικό τους περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Όμως, οι σπάνιες γαίες δεν χρησιμοποιούνται στις μπαταρίες ιόντων λιθίου. Οι μπαταρίες περιέχουν κυρίως λίθιο και κοβάλτιο, όχι σπάνιες γαίες.

Η πραγματική ανάγκη βρίσκεται στους μαγνήτες.

Οι ηλεκτροκινητήρες, δηλαδή αυτό που ωθεί τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, βασίζονται σε μαγνήτες  και εδώ μπαίνουν στο προσκήνιο οι σπάνιες γαίες. Μιλάμε για στοιχεία όπως νεοδύμιο, σαμάριο, αλλά και λίγο τερβίο ή δυσπρόσιο για βελτιωμένη απόδοση και ανθεκτικότητα σε υψηλές θερμοκρασίες.

Οι μαγνήτες αυτοί είναι μικροί, εξαιρετικά ισχυροί και ιδανικοί για τις υψηλές απαιτήσεις απόδοσης των ηλεκτροκινητήρων, ειδικά σε δίτροχα που θέλουν να συναγωνιστούν μοτοσυκλέτες εσωτερικής καύσης.

Άρα, μπορεί οι σπάνιες γαίες να μην βρίσκονται μέσα στις νεότερες μπαταρίες, αλλά είναι απολύτως κρίσιμες για τη λειτουργία των ηλεκτροκινητήρων  και κατά συνέπεια, για ολόκληρη την λειτουργία ενός ηλεκτρικού οχήματος.

Bajaj EV hault

Η Κίνα κατέχει τα μεγαλύτερα αποθέματα σπάνιων γαιών και κυριαρχεί τόσο στην εξόρυξη όσο και στην επεξεργασία. Άλλες χώρες με σημαντικά αποθέματα είναι η Βραζιλία, η Ινδία, η Αυστραλία και η Ρωσία. Οι παγκόσμιες εντάσεις και οι εμπορικές ανησυχίες ίσως αποτελούν μέρος του προβλήματος που αντιμετωπίζει η Bajaj και κατ’ επέκταση και οι υπόλοιποι κατασκευαστές ηλεκτρικών οχημάτων.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες