Η BMW αναβαθμίζει τον εξοπλισμό των μοντέλων του 2020

Αναλυτικά οι αλλαγές κάθε μοντέλου από τον Αύγουστο του 2019
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/7/2019

Το 2019 ήταν η χρονιά της μεγάλης αλλαγής του boxer κινητήρα με το μεταβλητό σύστημα βύθισης και χρονισμού των βαλβίδων, που εξοπλίζει την δημοφιλέστερη σειρά των μοντέλων R 1250. Φέτος επίσης είδαμε και τη δεύτερη γενιά της hypersport μοτοσυκλέτας της BMW, την ολοκαίνουρια S1000RR. Οπότε για το 2020 περιμένουμε λίγα νέα μοντέλα από τους γερμανούς, όπως το θηριώδες cruiser των 1800 κυβικών και ελπίζουμε να προλάβουν να ετοιμάσουν φέτος και ένα S 1000 XR με τον κινητήρα του νέου S1000RR. Προς το παρόν ας δούμε τις αλλαγές που ανακοίνωσε για τα μοντέλα που θα βρεθούν στα καταστήματα μετά τον Αύγουστο:

BMW G 310 R/GS

To G 310 R/GS πρεσβεύουν τις entry level  προτάσεις της BMW για να μπει κανείς στον κόσμο της μοτοσυκλέτας. Το 2020 έρχονται ανανεωμένα ως προς το χρωματισμό τους και μόνο, με το Cosmic Black και Racing Red για την R και GS αντίστοιχα να καταργούνται και να τα αντικαθιστούν τα Cosmic Black 2 και Strato Blue Metallic.

BMW C 650 Sport / GT

Το ίδιο συνέβη και στην πλατφόρμα των C650 σκούτερ που η έκδοση Sport δεν θα διατίθεται πλέον στο Austin Yellow metallic, το οποίο αντικαθιστάτε απ’ το Lupin Blue Metallic. Στην GT έκδοση συμβαίνει ακριβώς το ίδιο με το Hockenheim silver metallic να αντικαθιστά το Ocean blue metallic.

BMW F 750/850 GS και F850 GS Adventure

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες περιπτώσεις που είχαμε μόνο αισθητικές αλλαγές, στη πλατφόρμα F τα πράγματα είναι πιο ουσιώδη, λόγω της έκπτωσης που κάνει η BMW στον πρόσθετο εξοπλισμό. Το κόστος του Dynamic ESA από €455 πέφτει στα €390, ενώ το Riding modes Pro δέχεται μια έκπτωση της τάξεως των €60 φτάνοντας τα €350. Το Comfort και το Dynamic Package έχουν νέο μειωμένο κόστος στα 650 και 640 ευρώ αντίστοιχα.

BMW S 1000 R/RR

Η γυμνή έκδοση της τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας αποκτά ένα νέο χρωματισμό, το San Marino blue metallic, ενώ το Racing Red/Black δεν θα είναι πλέον διαθέσιμο. Η supersport έκδοση απ’ την άλλη, η S 1000 RR εκτός απ’ το νέο χρώμα Hockenheim silver metallic, έχει και ένα νέο πακέτο εξοπλισμού το Carbon. Ειδικότερα, το Carbon Package περιλαμβάνει τα ανθρακονημάτινα φτερά του εμπρός και πίσω τροχού, καθώς και ανθρακονημάτινα εξαρτήματα που αντικαθιστούν τα πλαστικά γύρω απ’ τα όργανα και το προστατευτικό της αλυσίδας.

BMW K 1600 GT/GTL

Η πιο σημαντική ανανέωση για το 2020  της K 1600 GT και GTL είναι η προσθήκη της όπισθεν στο βασικό εξοπλισμό, που κάνει τη ζωή του αναβάτη πολύ πιο εύκολη, αφαιρώντας απ’ την καθημερινότητά του την δυσκολία να την μανουβράρει προς τα πίσω με τα πόδια. Επίσης, προστέθηκαν τρία νέα χρώματα: Το Option 719 Blue planet metallic/ Ivory, το Option 719 stardust metallic και το Black Storm metallic. Ακόμη για τη σέλα υπάρχει η δυνατότητα επιλογής μεταξύ δύο χρωμάτων είτε καφέ είτε σκούρο καφέ και οι αναβάτες τους μπορούν να τα συνδυάσουν με οποιοδήποτε διαθέσιμο χρώμα της μοτοσυκλέτας. Τέλος οι διακόπτες των χειριστηρίων έγιναν μαύροι.

BMW K1600 B / Grand America

Όπως και με την προηγούμενη περίπτωση έτσι και εδώ τα K 1600 B και Grand America απέκτησαν όπισθεν και μαύρους διακόπτες και αντίστοιχα είναι διαθέσιμα και Hockenheim silver metallic. Επίσης, στην Grand America υπάρχει η δυνατότητα εγκατάστασης και ραδιοφώνου.

BMW R 1250 GS/ Adventure

Για τις R 1250 GS και Adventure οι ανανεώσεις είναι πιο τυπικές από ποτέ, με τις ακτινωτές ζάντες να είναι διαθέσιμες πλέον σε χρυσό και μαύρο για το 2020 και θα συνδυάζονται με όλα τα χρώματα των δύο εκδόσεων.

BMW R nineT – όλες οι εκδόσεις

Για το 2020 το ASC (Automatic Stability Control) –κοινώς το traction control της BMW- θα βρίσκεται στο βασικό εξοπλισμό της σειράς με τον αεροελαιόψυκτο κινητήρα των 1.170cc.

BMW R 1250 RT

Τρία νέα χρώματα φεύγουν και τρία νέα έρχονται στο RT όπως συνέβη και με αρκετά απ’ τα προηγούμενα μοντέλα που αναφέραμε. Τα Option 719 Blue planet metallic/Ivory, Option 719 Stardust metallic και Manhattan metallic (Style Elegance) αντικαθιστούν τα Option 719 Blue planet metallic, Option 719 Sparkling storm metallic και Carbon black metallic (Style Elegance) που καταργούνται. Αντίστοιχα όπως με το K 1600 GT/GTL έτσι και εδώ υπάρχει η δυνατότητα επιλογής χρώματος της σέλας που συνδυάζεται με όλα τους χρωματισμούς του μοντέλου.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.