Η επέτειος του μεγαλύτερου ταξιδιού με μοτοσυκλέτα !

Ο Emilio Scott γύρισε δύο φορές τη Γη σε 10 χρόνια!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/4/2020

Με αφορμή το άρθρο για το επικό ταξίδι του Sjaak Lucassen και το γεγονός ότι ίσως είναι ο πιο κοσμογυρισμένος ταξιδιώτης, μπήκαμε στη διαδικασία να δούμε ποιος πραγματικά είναι αυτός που κατέχει το ρεκόρ Guinness και όπως αποδείχτηκε όχι… δεν είναι ο Lucassen, αλλά ο Αργεντίνος Emilio Scotto! Σαν σήμερα μάλιστα, στις 2 Απριλίου του 1995 πριν από 25 χρόνια, ο Scotto ολοκλήρωσε ένα ταξίδι 735.000 χιλιομέτρων (κοινώς έκανε δύο φορές τον κύκλο της γης) και διάρκειας δέκα ολόκληρων χρόνων με μόλις $300 στην τσέπη, καβάλα στη Honda Gold Wing 1100, την Black Princess όπως την ονόμασε.

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ο Scotto πέρασε από 280 χώρες και γέμισε με σφραγίδες δεκατρία (13) διαβατήρια των εξηντατεσσάρων (64) σελίδων, ενώ πέρα απ’ τα απίστευτα μέρη που είδε, γνώρισε διάσημους ανθρώπους, όπως τον Muhammad Ali, ο οποίος του έδωσε και 50 δολάρια συμβάλλοντας στο ταξίδι του. Ακόμη, ευλογήθηκε απ’ τον Πάπα John Paul τον δεύτερο, ενώ γνώρισε και τον αστροναύτη Buzz AldrinΌπως αναφέρει και ο ίδιος, δεν διάλεξε αυτός τη Gold Wing αλλά το αντίθετο, καθώς την ημέρα που είχε πάει με ένα συνάδελφό του να χαζέψουν μοτοσυκλέτες στις εκθέσεις των αντιπροσωπειών, είδε την αφίσα της “χρυσόφτερης” και το σλόγκαν που τη συνόδευε: “Πάνω σε δύο ρόδες, ο κόσμος είναι δικός σου!” Έκτοτε, ο Αργεντινός αναβάτης μαζί με τη μοτοσυκλέτα υιοθέτησε το σλόγκαν ως μότο του.

Χρειάστηκε να περάσουν δύο χρόνια απ’ τη στιγμή που ολοκλήρωσε το ταξίδι του, μέχρι να μπει στο βιβλίο Guinness, ενώ από τότε δεν έχει βρεθεί κάποιος να εκθρονίσει τον Scotto. Τέλος, έχει συμπεριληφθεί στη λίστα με τους πιο σημαντικούς ταξιδιώτες της ανθρωπότητας, στην οποία συμπεριλαμβάνονται οι Marco Polo, Christopher Columbus, Magellan Livingston, Amelia Earhart, Armstrong κλπ. 

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.    

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος. 

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;