Η επιστροφή των δίχρονων κινητήρων στους αγώνες

Το συνέδριο της F1 που μπορεί να μας γλιτώσει
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/1/2020

Όλη η ιστορία που αφορά την επιστροφή των δίχρονων κινητήρων ξεκίνησε τον Νοέμβριο. Ο τεχνικός διευθυντής της Formula 1 κύριος Pat Symonds, μιλώντας στο συνέδριο του  Motorsport Industry Association's Energy-Efficient Motorsport, ξεκαθάρισε πως η απόφαση που πήραν ώστε τα αυτοκίνητα της F1 να έχουν μηδενικές εκπομπές ρύπων έως το 2030, θα επιβάλλει ριζικές αλλαγές στους κινητήρες τους. Συμπλήρωσε δε, πως η επόμενη γενιά τετράχρονων κινητήρων  της F1 θα είναι πιθανόν και οι τελευταίοι. Με το πρωτάθλημα της FormulaE να έχει ήδη εξασφαλίσει τηλεοπτική προβολή, αλλά και οικονομική υποστήριξη από μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες (βλ. Audi) το μυαλό μας πάει αμέσως στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα σωστά; Κι όμως όχι! Όπως ξέρουμε, τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα όχι μόνο δεν αποτελούν λύση για την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά αντιθέτως θα το καταστρέψουν μια ώρα γρηγορότερα! Πρόκειται για τη μεγαλύτερη οικολογική απάτη που προωθούν λυσσαλέα οι πολιτικοί, είτε από την πραγματική πίεση που δέχονται οι οικονομίες τους λόγω της μείωσης των αποθεμάτων ορυκτών καυσίμων, είτε από καθαρή βλακεία. Πάνω σε αυτή την βλακεία και ασχετοσύνη των πολιτικών περί οικολογίας και ηλεκτρικών οχημάτων πάτησαν οι άνθρωποι της F1 για να σώσουν τον κινητήρα εσωτερικής καύσης. Το κλειδί είναι πως έβαλαν ως στόχο τα αυτοκίνητα της F1 να έχουν σχεδόν μηδενικό αποτύπωμα CO2 και όχι απλώς να έχουν μηδενικές εκπομπές ρύπων CO2. Αυτή η  διαφορά μεταξύ μηδενικού αποτυπώματος και μηδενικής εκπομπής ρύπων την καταλαβαίνουν ΜΟΝΟ όσοι είναι πραγματικοί οικολόγοι και όχι ψευτο-οικολόγοι. Έτσι έχοντας απόλυτα επιστημονικά τεκμηριωμένα στοιχεία πως τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έχουν το διπλάσιο αποτύπωμα CO2 σε σχέση με τα σημερινά  υβριδικά (με τετράχρονο κινητήρα) αυτοκίνητα της F1 (λόγω των εκπομπών ρύπων που παράγονται κατά την διαδικασία κατασκευής των μπαταριών τους) ο κύριος Pat Symonds είπε πως τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα δεν πρόκειται να αποτελέσουν λύση για την επίτευξη του στόχους τους.

Μια ρεαλιστική λύση είναι η δημιουργία μιας νέας γενιάς κινητήρων εσωτερικής καύσης μεν, αλλά όχι συμβατικών ορυκτών καυσίμων. Τα καύσιμα αυτά (έφερε ως παράδειγμα το υδρογόνο, αλλά κι αυτό έχει εκ φύσεως σοβαρότατα προβλήματα παραγωγής και αποθήκευσης) θα είναι εργαστηριακά κατασκευασμένα (συνθετικά) και θα μπορούσαν να προσφέρουν την απαραίτητη λίπανση στους δίχρονους κινητήρες χωρίς να παράγουν κατάλοιπα καύσης όπως τα σημερινά διχρονόλαδα. Έτσι κι αλλιώς η αξιοπιστία δεν είναι προτεραιότητα στους αγώνες της F1 και το κόστος ενός δίχρονου είναι απείρως φτηνότερο από ενός τετράχρονου με πνευματικές βαλβίδες. Γιατί δίχρονοι αντί για τετράχρονοι; Διότι με τα μισά κυβικά παράγουν διπλάσιους ίππους (παράγουν έργο σε κάθε κίνηση του εμβόλου προς τα κάτω) οπότε θεωρητικά θα πετύχουν υψηλές επιδόσεις χωρίς να ξεπεράσουν τα επίπεδα κατανάλωσης καυσίμου των σημερινών V6 biturbo των 1600 κυβικών. Για την Formula 1 οι δίχρονοι κινητήρες θα είναι κάτι εντελώς πρωτόγνωρο, όμως αν δούμε να συμβαίνει κάτι αντίστοιχο στα MotoGP (να ξαναγίνουν δηλαδή GP 500) θα είναι μια... επιστροφή στο μέλλον. Βέβαια το πόσο εύκολα θα χωράνε μέσα σε μια μοτοσυκλέτα όλα τα παρελκόμενα που θα χρειάζονται οι νέοι δίχρονοι κινητήρες μένει να απαντηθεί. Σε κάθε περίπτωση θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε, αν η πραγματική επιστήμη θα καταφέρει να μειώσει το αποτύπωμα CO2 των οχημάτων ή αν η προπαγάνδα των ψευτο-οικολόγων και των πολιτικών επιβάλλουν δια νόμου τα ρυπογόνα ηλεκτρικά οχήματα.      


 

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες