Η επόμενη Honda σου θα μπορούσε να είναι made in India

Οι Ιάπωνες απαντούν στους Κινέζους με... ινδική απόβαση στην Ευρώπη
Honda - Made in India για Ευρώπη
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

10/2/2026

Με τους Κινέζους κατασκευαστές να ανεβάζουν κατακόρυφα τα μερίδιά τους στις αγορές της Ευρώπης τα τελευταία χρόνια, η Honda ετοιμάζει τη δική της απάντηση που αναμένεται να έρθει μέσω Ινδίας, με εξαγωγές μοτοσυκλετών μεσαίου κυβισμού στη Γηραιά Ήπειρο

Η Honda Motorcycle & Scooter India (HMSI) ενισχύει τον ρόλο της ως παγκόσμιου παραγωγικού κόμβου, καθώς από το 2026 θα ξεκινήσει την εξαγωγή μοτοσυκλετών μεσαίου κυβισμού προς την Ευρώπη. Η κίνηση αυτή έχει ήδη προαναγγελθεί από τη Honda (Corporate Update 2025) και αποτελεί μέρος του στρατηγικού της πλάνου που θέλει την Ινδία να εξελίσσεται σε κεντρική βάση παραγωγής για διεθνείς αγορές.

Honda Corporate Update 2025

Η Honda ήδη εξάγει made in India μοτοσυκλέτες σε 62 χώρες, όμως η είσοδος στην Ευρώπη με μοντέλα μεσαίου κυβισμού που έχουν κατασκευαστεί στην Ινδία αποτελεί πρόκληση που πρέπει να συνδυάσει ιδανικά ψηλή ποιότητα κατασκευής, όπως έχουμε συνηθίσει στην Ε.Ε., χωρίς να χαθεί το πλεονέκτημα του χαμηλού κόστους παραγωγής. Η ιαπωνική εταιρεία σκοπεύει να αξιοποιήσει τα R&D κέντρα σε Manesar και Bengaluru, ώστε να εξελίξει μοτοσυκλέτες που θα ανταποκρίνονται στις ευρωπαϊκές προδιαγραφές και απαιτήσεις.

Παράλληλα, η Honda επενδύει σε νέα εργοστάσια και σε πιο αποδοτικές γραμμές παραγωγής, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας σε παγκόσμιο επίπεδο και ένας τομέας ενδιαφέροντος στον οποίο η Ινδία αναμένεται να έχει αυξημένο ρόλο είναι η Ηλεκτροκίνηση, καθώς κατασκευάζει ήδη μια νέα γραμμή παραγωγής αποκλειστικά για ηλεκτρικά μοντέλα που θα είναι λειτουργική το 2028.

honda electric scooters

Αν και η Honda δεν έχει ανακοινώσει επίσημα τα μοντέλα που θα εξαχθούν, οι πληροφορίες από την Ινδία δείχνουν ότι η εταιρεία στοχεύει σε μοτοσυκλέτες μεσαίου κυβισμού που ήδη αναπτύσσονται ή παράγονται στην τοπική αγορά. Με βάση τη σημερινή γκάμα και τις διεθνείς τάσεις, τα πιο πιθανά υποψήφια είναι:

  • Honda CB350 / H’ness CB350 / GB350
  • Honda CB300F και CB300R
  • Honda NX500 / CB500X (μελλοντική ινδική παραγωγή δεν αποκλείεται)
  • Νέα πλατφόρμα 350–500cc που αναπτύσσεται για παγκόσμιες αγορές

Το Honda GB350, που ήδη πωλείται στην Ευρώπη, κατασκευάζεται σήμερα στην Ιαπωνία. Αυτό ανεβάζει το κόστος, βάζοντας ανάλογο φρένο στις πωλήσεις της μοτοσυκλέτας. Με την Ινδία να αναλαμβάνει ρόλο εξαγωγικού κέντρου, είναι πολύ πιθανό το GB350 -ή η ινδική του εκδοχή, H’ness CB350- να περάσει σε made in India παραγωγή για την ευρωπαϊκή αγορά. Αν συμβεί αυτό, το μοντέλο θα μπορούσε να γίνει σημαντικά φθηνότερο, ανοίγοντας τον δρόμο για αύξηση πωλήσεων.

Η είσοδος των “made-in-India” Honda στην Ευρώπη αναμένεται να ανεβάσει την ανταγωνιστικότητα της ιαπωνικής εταιρείας στις χρηστικές και οικονομικές μοτοσυκλέτες μεσαίου κυβισμού, απέναντι σε ανταγωνιστές όπως οι CFMOTO, Royal Enfield, KTM, Yamaha, κ.α.

Ετικέτες

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.