Η Fantic στην Eicma 2018

Μια concept μοτοσυκλέτα κι ένα ηλεκτρικό ποδήλατο
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/11/2018

Η φετινή EICMΑ ήταν γεμάτη από ηλεκτρικά μοντέλα, με κάποια από αυτά να είναι έτοιμα για παραγωγή και κάποια άλλα να βρίσκονται ακόμη υπό τη μορφή concept . Μέσα στην δεύτερη κατηγορία βρισκόταν και αυτό της Fantic, το ηλεκτρικό scrambler που δανείστηκε τον σχεδιασμό της πλατφόρμας των Caballero της εταιρείας. Η αρχική πλατφόρμα έχει δεχτεί όλες τις απαραίτητες αλλαγές ώστε να φιλοξενήσει τον ηλεκτροκινητήρα, με το πλαίσιο πλέον να αποτελείται από μια κεντρική δοκό –σε αντίθεση με πριν- στηρίζοντας τον κινητήρα και αποσκοπώντας στην συγκέντρωση των μαζών στο κέντρο της μοτοσυκλέτας και στην διατήρηση του βάρους χαμηλά.

Για την επίτευξη αυτού του αποτελέσματος η εταιρεία χρησιμοποίησε ένα ειδικό κράμα CrMo, που έχει εξαιρετική αναλογία αντοχής και βάρους, ενώ το πλαίσιο σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να φιλοξενεί την μπαταρία απόδοσης 7,5kwh κοντά στο κέντρο της μοτοσυκλέτας και παράλληλα διατηρήθηκε η Scrambler αισθητική αναλλοίωτη. Ακόμη, η χρήση αλουμινίου ergal και carbon έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να περιοριστεί το συνολικό βάρος της μοτοσυκλέτας στα 147 κιλά, δηλαδή τρία κιλά λιγότερο απ’ όσο ζυγίζει το Caballero Scrambler 500. Ο ηλεκτροκινητήρας αποδίδει 11kw και έχει μέση αυτονομία που αγγίζει τα 110 χιλιόμετρα, ενώ η τελική της μοτοσυκλέτας φτάνει τα 120km/h, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους κατόχους διπλώματος Α1 να μπορούν να την οδηγήσουν, εφόσον δει το φως της παραγωγής.

Εκτός απ’ το E-Cab η εταιρεία παρουσίασε και ένα ηλεκτρικό ποδήλατο, το Issimo. Το όνομα του μοντέλου είναι ιστορικό, καθώς προέρχεται από το μοτοποδήλατο που είχε παρουσιαστεί τη δεκαετία του ’70, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Το νέο ηλεκτρικό ποδήλατο προορίζεται για αστική χρήση με το βάρος του να ανέρχεται στα 30 κιλά. Το πλαίσιο είναι αλουμινένιο χωροδικτύωμα με τους συνδέσμους να βρίσκονται σε κοινή θέα, ώστε να τονίζεται ο μοντέρνος σχεδιασμός βάσει των λεγόμενων της εταιρείας. Η μπαταρία και ο ηλεκτρικός κινητήρας βρίσκονται κάτω από τη σέλα με το βάρος της κατασκευής να είναι όσο πιο κεντρικά και χαμηλά γίνεται, για να είναι ευέλικτο. Όσον αφορά το σύστημα πέδησης, απαρτίζεται από δισκόφρενα μπρος και πίσω με την εταιρεία να αναφέρει πως έχουν εξαιρετική απόδοση, τα οποία είναι βιδωμένα πάνω στις ζάντες των 20 ιντσών.

Επιπλέον, το Issimo θα είναι εξοπλισμένο και με σύστημα συνδεσιμότητας με smartphone, ώστε οι αστικές μετακινήσεις να γίνονται ακόμη πιο εύκολες. Τέλος, θα βγαίνει σε δύο εκδόσεις: το Urban –για καθαρά αστική χρήση- που θα είναι εξοπλισμένο με πιο ψηλό τιμόνι, βάση για τα ψώνια και τη δυνατότητα μεταφοράς δεύτερης μπαταρίας για μεγαλύτερη αυτονομία, ενώ τα ελαστικά έχουν ασφάλτινη χάραξη. Απ’ την άλλη το Fun, είναι εξοπλισμένο με ένα χαμηλότερο τιμόνι τύπου Bmx, με χωμάτινα ελαστικά και με τις βάσεις για τα ψώνια να απουσιάζουν, ώστε να είναι πιο διασκεδαστικό.

Ετικέτες

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S