Η Hero MotoCorp ξεκινά την παραγωγή – Γιατί είναι σημαντικό για όλους

Όλα τα εργοστάσια ανοικτά από 24 Μαΐου 2021
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/5/2021

Επανεκκίνηση παραγωγής σήμερα, 24 Μαΐου, για έναν από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές μοτοσυκλετών παγκοσμίως, την ινδική Hero, που είχε κλείσει τα εργοστάσιά της από τις 22 Απριλίου στα πλαίσια των μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Το αρχικό πλάνο να ανοίξουν στις 2 Μαΐου παρατάθηκε για τις 16 αλλά τελικά μόλις τρία εργοστάσια ξεκίνησαν να δουλεύουν με μία βάρδια στις 17, τα υπόλοιπα ήταν κλειστά έως και σήμερα που οι γραμμές παραγωγής ξεκινούν σε όλα.

Η Hero έβαλε σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα εμβολιασμού κατά προτεραιότητα για όλους τους εργαζομένους μεταξύ 18 και 45 ετών πριν αρχίσει την σταδιακή επανεκκίνηση με μονές βάρδιες.

Το βασικό στοιχείο που αφορά και εμάς τους υπόλοιπους εκτός Ινδικής αγοράς, είναι πως επανεκκίνηση παίρνει και το Global Parts Centre (GPC) στην Neemrana που ασχολείται με μοτοσυκλέτες και εξαρτήματα εκτός ινδικής αγοράς. Για να τροφοδοτηθεί αυτό το εργοστάσιο σημαίνει πως αντίστοιχα ξεκινούν την παραγωγή και όλοι οι προμηθευτές του κι εδώ κρύβεται μία λεπτομέρεια για την παγκόσμια αγορά: Εκείνο που φάνηκε από την παύση της παραγωγής στην Ινδία, είναι πως μονάδες ABS και άλλα επιμέρους εξαρτήματα, κατασκευάζονται εκεί για μεγάλο εύρος κατασκευαστών μοτοσυκλετών. Η τροφοδοσία των γραμμών παραγωγής είναι κινούμενη άμμος και όχι κάτι σταθερό και αμετάβλητο. Οι διαδρομές αλλάζουν συχνά και οι προμηθευτές πολλές φορές κλείνονται με συμβόλαια με βάση την ποσότητα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά δεύτερα και τρίτα εξαρτήματα. Υπάρχουν άλλοι πολύ πιο σταθεροί που σηκώνουν και μέρος του ποιοτικού ελέγχου και άλλοι που περιστασιακά και μόνο προμηθεύουν κάποιους από τους μεγάλους κατασκευαστές. Στην Ινδία απαντώνται όλες οι περιπτώσεις και η παύση της παραγωγής στην μεγάη αυτή χώρα, έδειξε το μέγεθος του προβλήματος αυτή την συγκεκριμένη περίοδο.

Η επάνοδος στην παραγωγή για έναν από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές παγκοσμίως, δείχνει πως οδειγούμαστε σε μία από καιρό αναμενόμενη ομαλοποίηση στις γραμμές παραγωγής. Να μην ξεχνάμε άλλωστε πως αυτές τις ημέρες αρχίζει να ομαλοποιείται και η δραματική κατάσταση με την προμήθεια ολοκληρωμένων κυκλωμάτων για την αυτοκίνηση που δέχτηκε το οριστικό πλήγμα με αυτή εδώ την πυρκαγιά.

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»