Η Ινδία μόλις προσπέρασε την Κίνα!

Ανακηρύσσεται η μεγαλύτερη παγκοσμίως αγορά μοτοσυκλέτας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2017

Τα νούμερα προκαλούν ένα δέος, αν και είναι σημαντικά μικρότερα από το 2009, την χρονιά που καταγράφηκε ο μεγαλύτερος αριθμός πωλήσεων μοτοσυκλετών, με 19 εκατομμύρια νέες μοτοσυκλέτες να πωλούνται στην Κίνα. Από τότε οι πωλήσεις στην Κίνα βαίνουν σταθερά μειούμενες χρόνο με τον χρόνο, την στιγμή που μέσα στο 2016 οι πωλήσεις νέων μοτοσυκλετών στην Ινδία παρουσιάζουν αύξηση. Αυτό οδήγησε τελικά την ανατροπή στην ζυγαριά και την Ινδία να περνά μπροστά με 17,7 εκατομμύρια πωλήσεις, έναντι 16,8 της Κίνας.

Τα στοιχεία ανακοινώνει ο SIAM (Society of Indian Automobile Manufacturers) και επαληθεύονται από τον CAAM τον αντίστοιχο οργανισμό της Κίνας: Για πρώτη φορά, η Ινδία περνά την Κίνα και με ρυθμό που δείχνει ότι θα αυξήσει την διαφορά, χωρίς να κλείσει η ψαλίδα. Στην τρίτη θέση παραμένει σταθερά η Ινδονησία με περισσότερες από 6 εκατομμύρια πωλήσεις, την στιγμή που σε νούμερα την πλησιάζει η Λατινική Αμερική. Μονάχα αν ενώσεις την τεράστια αγορά της Βραζιλίας με την υπόλοιπη Λατινική Αμερική, με την έννοια ότι αυτή την στιγμή προσπαθούν να συγκροτήσουν έναν διεθνικό οργανισμό κατασκευαστών, μπορείς να βρεις μία τέταρτη, τόσο μεγάλη αγορά.

Όλα τα παραπάνω φυσικά, έχουν να κάνουν με αριθμούς μονάδων. Γιατί μόλις μιλήσουμε για ποσά ή ακόμα πιο συγκεκριμένα για κέρδη των κατασκευαστών, από το σύνολο της αγοράς με πωλήσεις μοτοσυκλετών, ανταλλακτικών και αξεσουάρ, τότε η αγορά της Ευρώπης παραμένει στην κορυφή. Αυτό είναι το πιο σημαντικό και όπως έχουμε γράψει επανειλημμένα και στο περιοδικό, καλό θα ήταν να μην αλλάξει και στο μέλλον. Γιατί έτσι όπως έχουν τα πράγματα τώρα το τεράστιο βάρος της έρευνας και της εξέλιξης πέφτει σε μοτοσυκλέτες όπως τις θέλουμε εμείς εδώ και το «εμείς» πάει για όλη την Ευρώπη, την στιγμή που η Ελλάδα έχει και λίγο πιο «ανατολικά» γούστα, όχι όμως σε τέτοιο βαθμό που να καλύπτεται από μοτοσυκλέτες προορισμένες για τις αγορές της Κίνας και της Ινδίας. Η ανησυχία δεν είναι για τώρα ή για το κοντινό μέλλον, αλλά για μία μακρινή εποχή που στην Ευρώπη θα πωλούνται μοτοσυκλέτες εξελιγμένες για μία αγορά που έχει αναπτυχθεί με διαφορετικές προτεραιότητες. Αυτό το ενδεχόμενο ωστόσο, παραμένει εξαιρετικά μικρό προς το παρόν.

Η Ινδία προσπέρασε την Κίνα για έναν βασικό λόγο και δύο επιμέρους. Ο βασικός λόγος είναι η άνοδος του βοιωτικού επιπέδου και στις δύο χώρες και στην τεράστια επένδυση σε υποδομές που πραγματοποιείται την τελευταία πενταετία στην Κίνα. Στην Κίνα η άνοδος του βοιωτικού επιπέδου σημαίνει την άνοδο της αγοράς αυτοκινήτου, εις βάρος των μοτοσυκλετών, την στιγμή που στην χώρα κατασκευάζονται σιδηρόδρομοι και ενισχύονται τα μέσα μαζικής μεταφοράς με γεωμετρική πρόοδο. Αντίστοιχα στην Ινδία ανεβαίνει το βοιωτικό επίπεδο, αλλά η χώρα βρίσκεται βήματα πίσω συγκριτικά με την Κίνα. Ουσιαστικά ανεβαίνουν την ίδια σκάλα, με την Ινδία να βρίσκεται μερικά σκαλοπάτια πίσω. Εκεί που ήταν η Κίνα στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, πατά τώρα η Ινδία βλέποντας τις πωλήσεις μοτοσυκλετών να αυξάνονται. Θα φτάσουν τον μέγιστο αριθμό και θα αρχίσει η πτώση, με τους κατασκευαστές να θεωρούν ότι θα ξεπεράσει κατά μερικά εκατομμύρια το απόλυτο ρεκόρ της Κίνας, όταν έρθει εκείνη η ώρα τα επόμενα χρόνια.

Παράλληλα στην Ινδία συντελείται μία μεγάλη κοινωνική αλλαγή από το κίνημα των γυναικών, με την HMSI (Honda Motorcycle and Scooter India) να δηλώνει ότι οφείλεται στις γυναίκες. Η κοινοπραξία της Honda στην Ινδία σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση της αγοράς πίσω από την Hero, ξεπερνώντας την Bajaj, μία αλλαγή στην κατάταξη που έγινε μόλις πριν από ένα μήνα! Μεγάλο κομμάτι πωλήσεων, σύμφωνα με την ίδια την εταιρία, οφείλεται σε σκούτερ που αγόρασαν γυναίκες που επιζητούν την ελευθερία της ανεξάρτητης μετακίνησης.

Την τελευταία τριετία ασφαλτοστρώνονται στην Ινδία εκατοντάδες χιλιάδες χιλιομέτρων που ήταν χωματόδρομοι και αυτό, σύμφωνα με τον SIAM, είναι άλλος ένας λόγος που οι Ινδοί επιζητούν την ευκολία της μετακίνησης με μοτοσυκλέτα, σε μία χώρα που οι δημόσιες συγκοινωνίες δεν επαρκούν και στους δρόμους επικρατεί κυκλοφοριακό χάος.

Το 80% των οχημάτων στην Ινδία είναι δίκυκλα και τρίκυκλα και η αγορά αυτή των 17,7 εκατομμυρίων πρόκειται να ξεπεράσει πολύ σύντομα τα 20, χτίζοντας ένα ρεκόρ που δεν θα ξεπεραστεί ποτέ στο μέλλον από μία και μόνο χώρα!

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.