Η Ινδία μόλις προσπέρασε την Κίνα!

Ανακηρύσσεται η μεγαλύτερη παγκοσμίως αγορά μοτοσυκλέτας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2017

Τα νούμερα προκαλούν ένα δέος, αν και είναι σημαντικά μικρότερα από το 2009, την χρονιά που καταγράφηκε ο μεγαλύτερος αριθμός πωλήσεων μοτοσυκλετών, με 19 εκατομμύρια νέες μοτοσυκλέτες να πωλούνται στην Κίνα. Από τότε οι πωλήσεις στην Κίνα βαίνουν σταθερά μειούμενες χρόνο με τον χρόνο, την στιγμή που μέσα στο 2016 οι πωλήσεις νέων μοτοσυκλετών στην Ινδία παρουσιάζουν αύξηση. Αυτό οδήγησε τελικά την ανατροπή στην ζυγαριά και την Ινδία να περνά μπροστά με 17,7 εκατομμύρια πωλήσεις, έναντι 16,8 της Κίνας.

Τα στοιχεία ανακοινώνει ο SIAM (Society of Indian Automobile Manufacturers) και επαληθεύονται από τον CAAM τον αντίστοιχο οργανισμό της Κίνας: Για πρώτη φορά, η Ινδία περνά την Κίνα και με ρυθμό που δείχνει ότι θα αυξήσει την διαφορά, χωρίς να κλείσει η ψαλίδα. Στην τρίτη θέση παραμένει σταθερά η Ινδονησία με περισσότερες από 6 εκατομμύρια πωλήσεις, την στιγμή που σε νούμερα την πλησιάζει η Λατινική Αμερική. Μονάχα αν ενώσεις την τεράστια αγορά της Βραζιλίας με την υπόλοιπη Λατινική Αμερική, με την έννοια ότι αυτή την στιγμή προσπαθούν να συγκροτήσουν έναν διεθνικό οργανισμό κατασκευαστών, μπορείς να βρεις μία τέταρτη, τόσο μεγάλη αγορά.

Όλα τα παραπάνω φυσικά, έχουν να κάνουν με αριθμούς μονάδων. Γιατί μόλις μιλήσουμε για ποσά ή ακόμα πιο συγκεκριμένα για κέρδη των κατασκευαστών, από το σύνολο της αγοράς με πωλήσεις μοτοσυκλετών, ανταλλακτικών και αξεσουάρ, τότε η αγορά της Ευρώπης παραμένει στην κορυφή. Αυτό είναι το πιο σημαντικό και όπως έχουμε γράψει επανειλημμένα και στο περιοδικό, καλό θα ήταν να μην αλλάξει και στο μέλλον. Γιατί έτσι όπως έχουν τα πράγματα τώρα το τεράστιο βάρος της έρευνας και της εξέλιξης πέφτει σε μοτοσυκλέτες όπως τις θέλουμε εμείς εδώ και το «εμείς» πάει για όλη την Ευρώπη, την στιγμή που η Ελλάδα έχει και λίγο πιο «ανατολικά» γούστα, όχι όμως σε τέτοιο βαθμό που να καλύπτεται από μοτοσυκλέτες προορισμένες για τις αγορές της Κίνας και της Ινδίας. Η ανησυχία δεν είναι για τώρα ή για το κοντινό μέλλον, αλλά για μία μακρινή εποχή που στην Ευρώπη θα πωλούνται μοτοσυκλέτες εξελιγμένες για μία αγορά που έχει αναπτυχθεί με διαφορετικές προτεραιότητες. Αυτό το ενδεχόμενο ωστόσο, παραμένει εξαιρετικά μικρό προς το παρόν.

Η Ινδία προσπέρασε την Κίνα για έναν βασικό λόγο και δύο επιμέρους. Ο βασικός λόγος είναι η άνοδος του βοιωτικού επιπέδου και στις δύο χώρες και στην τεράστια επένδυση σε υποδομές που πραγματοποιείται την τελευταία πενταετία στην Κίνα. Στην Κίνα η άνοδος του βοιωτικού επιπέδου σημαίνει την άνοδο της αγοράς αυτοκινήτου, εις βάρος των μοτοσυκλετών, την στιγμή που στην χώρα κατασκευάζονται σιδηρόδρομοι και ενισχύονται τα μέσα μαζικής μεταφοράς με γεωμετρική πρόοδο. Αντίστοιχα στην Ινδία ανεβαίνει το βοιωτικό επίπεδο, αλλά η χώρα βρίσκεται βήματα πίσω συγκριτικά με την Κίνα. Ουσιαστικά ανεβαίνουν την ίδια σκάλα, με την Ινδία να βρίσκεται μερικά σκαλοπάτια πίσω. Εκεί που ήταν η Κίνα στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, πατά τώρα η Ινδία βλέποντας τις πωλήσεις μοτοσυκλετών να αυξάνονται. Θα φτάσουν τον μέγιστο αριθμό και θα αρχίσει η πτώση, με τους κατασκευαστές να θεωρούν ότι θα ξεπεράσει κατά μερικά εκατομμύρια το απόλυτο ρεκόρ της Κίνας, όταν έρθει εκείνη η ώρα τα επόμενα χρόνια.

Παράλληλα στην Ινδία συντελείται μία μεγάλη κοινωνική αλλαγή από το κίνημα των γυναικών, με την HMSI (Honda Motorcycle and Scooter India) να δηλώνει ότι οφείλεται στις γυναίκες. Η κοινοπραξία της Honda στην Ινδία σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση της αγοράς πίσω από την Hero, ξεπερνώντας την Bajaj, μία αλλαγή στην κατάταξη που έγινε μόλις πριν από ένα μήνα! Μεγάλο κομμάτι πωλήσεων, σύμφωνα με την ίδια την εταιρία, οφείλεται σε σκούτερ που αγόρασαν γυναίκες που επιζητούν την ελευθερία της ανεξάρτητης μετακίνησης.

Την τελευταία τριετία ασφαλτοστρώνονται στην Ινδία εκατοντάδες χιλιάδες χιλιομέτρων που ήταν χωματόδρομοι και αυτό, σύμφωνα με τον SIAM, είναι άλλος ένας λόγος που οι Ινδοί επιζητούν την ευκολία της μετακίνησης με μοτοσυκλέτα, σε μία χώρα που οι δημόσιες συγκοινωνίες δεν επαρκούν και στους δρόμους επικρατεί κυκλοφοριακό χάος.

Το 80% των οχημάτων στην Ινδία είναι δίκυκλα και τρίκυκλα και η αγορά αυτή των 17,7 εκατομμυρίων πρόκειται να ξεπεράσει πολύ σύντομα τα 20, χτίζοντας ένα ρεκόρ που δεν θα ξεπεραστεί ποτέ στο μέλλον από μία και μόνο χώρα!

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.