Η Kalashnikov επεκτείνεται

Οδεύοντας στην παραγωγή
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

27/8/2018

Όπως είχαμε αναφέρει και πέρυσι η εταιρεία από τη Ρωσία είχε αποφάσισει να διευρύνει της δραστηριότητές της και να προχωρήσει στη παραγωγή μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας. Σκοπός της κατασκευής της ήταν η διάθεσή της στις ένοπλες δυνάμεις του στρατού και της αστυνομίας, δημιουργώντας έτσι δύο εκδόσεις. Η έκδοση που προορίζονταν για στρατιωτική χρήση ήταν εξοπλισμένη με on-off ελαστικά ενώ η άλλη που είχε δοθεί στην αστυνομία είχε ασφάλτινα και βαλίτσες. Ένα χρόνο μετά, με την πάροδο του παγκοσμίου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου στη Ρωσία –που αυτό αποτέλεσε και το κύριο λόγω που δόθηκαν οι 50 μοτοσυκλέτες στην αστυνομία για την πιο άμεση αστυνόμευση- η εταιρεία έχει πλέον στα χέρια της τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε η μοτοσυκλέτα της να δει το πράσινο φως της παραγωγής.

Έτσι, στο διεθνές στρατιωτικό τεχνικό φόρουμ 2018 που έγινε στην Ρωσία, η εταιρεία παρουσίασε δύο νέες ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, την UM-1 και την SM-1, με την μία εκ των δύο πιθανότατα να απευθύνεται στο ευρύτερο κοινό. Ο ηλεκτρικός κινητήρας των μοτοσυκλετών έχει τη δυνατότητα να πιάσει την τελική των 100km/h, ενώ η αυτονομία του ανέρχεται στα 149.6km. Πέραν αυτών η εταιρεία δεν προχώρησε στη περαιτέρω ανάλυση των τεχνικών χαρακτηριστικών των μοτοσυκλετών, ενώ ακόμα δεν διευκρίνισε τις ακριβείς προθέσεις της, αφήνοντας έτσι αρκετά ερωτήματα για το αν θα διατεθεί τελικά κάποια από αυτές στην αγορά. Το μοναδικό στοιχείο που είναι εμφανές, είναι πως η UM-1 αποτελεί την επόμενη γενιά των προηγούμενων μοντέλων, ενώ παράλληλα έχει περισσότερες πιθανότητες να είναι το μοντέλο παραγωγής καθώς είναι εξοπλισμένη με φλας σε αντίθεση με το SM-1.

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.