Η μάχη των Ιρανών γυναικών για άδειες οδήγησης μοτοσυκλέτας

Το Ιράν σκέφτεται επιτέλους να επιτρέψει στις γυναίκες την οδήγηση μοτοσυκλέτας
Iran Women Riding License
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/8/2025

Παρά τις νομικές απαγορεύσεις και κοινωνικές αντιστάσεις, πολλές Ιρανές συνεχίζουν να οδηγούν μοτοσυκλέτες, διεκδικώντας την ισότητα στον χώρο της μετακίνησης και των σπορ

Σύμφωνα με πληροφορίες, το Ιράν εξετάζει την άρση της απαγόρευσης για τις γυναίκες που θέλουν να οδηγούν μοτοσυκλέτες, επιτρέποντας επιτέλους στις γυναίκες αναβάτριες να κινούνται νόμιμα πάνω σε δύο τροχούς.

Το AL-Monitor, ανεξάρτητη ιστοσελίδα ειδήσεων για τη Μέση Ανατολή, αναφέρει ότι αυτή τη στιγμή εξετάζεται στο ιρανικό κοινοβούλιο νομοσχέδιο που θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα στο ζήτημα, εφόσον ψηφιστεί. Ο Kazem Delkhosh, βοηθός του προεδρικού γραφείου για κοινοβουλευτικά θέματα, δήλωσε στα τοπικά μέσα: “Σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος με γυναίκες που οδηγούν μοτοσυκλέτες, οι ζημιές σε άλλα οχήματα ή πεζούς δεν καλύπτονται από ασφάλιση. Αυτό θέτει σοβαρούς οικονομικούς κινδύνους όχι μόνο για τις γυναίκες αναβάτριες αλλά για όλους τους χρήστες του δρόμου.”Iran Women Riding License

Προς το παρόν, οι γυναίκες στο Ιράν μπορούν να αποκτήσουν άδεια οδήγησης αυτοκινήτου, αλλά όχι μοτοσυκλέτας, δημιουργώντας ένα νομικό κενό που επηρεάζει τόσο τις ίδιες όσο και τους υπόλοιπους οδηγούς.

Τον Ιανουάριο του 2024 υπήρξε μια ακτίδα ελπίδας, όταν η Αντιπρόεδρος για Θέματα Γυναικών, Ensieh Khazali, δήλωσε ότι γινόταν εργασία για να επιτραπεί στις γυναίκες να αποκτήσουν άδεια μοτοσυκλέτας, μια κίνηση που θα σήμαινε σημαντική αλλαγή πολιτικής. Ωστόσο, μέχρι τον Μάιο η αισιοδοξία αυτή είχε εξαφανιστεί, καθώς ο Υπουργός Εσωτερικών Ahmad Vahidi δήλωσε ότι το θέμα δεν ήταν καν στην ατζέντα της κυβέρνησης.

Iran Women Riding License

Η συζήτηση αυτή που επανήλθε στο προσκήνιο, εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο περιορισμών των δικαιωμάτων που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στο Ιράν, όπως οι νόμοι για την υποχρεωτική κάλυψη κεφαλιού και οι διακρίσεις στην μεταχείριση σε θέματα διαζυγίων, επιμέλειας παιδιών και κληρονομιάς. Το δικαίωμα να οδηγούν μοτοσυκλέτα φαίνεται ότι παραμένει ακόμα στον πάγο.

Οι γυναίκες μπορούν να συμμετάσχουν σε αγώνες μοτοσυκλέτας ως άθλημα, αλλά δεν τους επιτρέπεται να οδηγούν σε δρόμους πόλεων, σύμφωνα με τους ισλαμικούς περιορισμούς του Ιράν. Πριν την ισλαμική επανάσταση του 1979, οι γυναίκες είχαν το δικαίωμα να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Με την ίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας, οι κανονισμοί έγιναν σκιώδεις και ασαφείς αφήνοντας περιθώρια ερμηνείας.

Iran Women Riding License

Το βασικό εμπόδιο είναι η αδυναμία έκδοσης άδειας. Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας αναφέρει ότι “η έκδοση αδειών οδήγησης μοτοσυκλέτας για ‘άνδρες’ αποτελεί ευθύνη της Αστυνομίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν”, αποκλείοντας ουσιαστικά με αυτή την διατύπωση τις γυναίκες.

Στο παρελθόν, η Fatemeh Eftekhari από την Ισφαχάν κέρδισε δικαστικά το δικαίωμα για άδεια το 2019, αλλά η απόφαση ανατράπηκε το 2020 και η άδεια της ακυρώθηκε ενώ παράλληλα, είχε δεχτεί και επίθεση λόγω εμφάνισής της με μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό.

Iran Women Riding License

Το 2016, ο ανώτατος ηγέτης Ali Khamenei είχε δηλώσει ότι η ποδηλασία ή η οδήγηση μοτοσυκλέτας από γυναίκες μπροστά σε μη κοντινούς συγγενείς άνδρες μπορεί να προκαλέσει διαφθορά και πρέπει να αποφεύγεται, αλλά δεν υπάρχει πρόβλημα εάν δεν υπάρχουν μη συγγενείς παρόντες.

Η αντίσταση των Ιρανών γυναικών

Παρά τους περιορισμούς, πολλές Ιρανές συνεχίζουν να οδηγούν μοτοσυκλέτες, ειδικά μετά την εξέγερση του 2022 σε συνέχεια της δολοφονίας της Mahsa Amini. Εικόνες και βίντεο γυναικών που οδηγούν χωρίς την υποχρεωτική hijab διαδόθηκαν στο διαδίκτυο, δείχνοντας τη διαρκή αντίσταση στους περιορισμούς.

Iran Women Riding License

Η μάχη για το δικαίωμα των γυναικών να οδηγούν μοτοσυκλέτα συνεχίζεται με την υποστήριξη ακτιβιστριών όπως η Nora Naraghi, Ιρανή μοτοσυκλετίστρια από τη θρησκευτική μειονότητα των Baha’i, κόρη της, άλλοτε φυλακισμένης για τις διεκδικήσεις της, Shahrzad Nazifi, της πρώτης γυναίκας που κατείχε επίσημη κατάταξη σε αγώνες motocross στο Ιράν.

 

Ετικέτες

Προσωρινή μείωση 10 σεντς στη βενζίνη ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός – Ούτε κουβέντα για τους φόρους στα καύσιμα

Από το βήμα της Βουλής έγινε η ανακοίνωση ενόψει καλοκαιρινών διακοπών
motorcycle fuel pump
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/7/2026

“Μετά την κρίση στον κόλπο, καταστράφηκαν αρκετά διυλιστήρια στην ευρύτερη περιοχή. Αυτό δημιούργησε νέες πιέσεις στις τιμές και της βενζίνης και του ντίζελ. Λόγω αφενός μειωμένης παραγωγής από την μία αλλά και εποχικής ζήτησης η κυβέρνηση σε συνεννόηση με τα δύο ελληνικά διυλιστήρια απαντά σε αυτή την πρόκληση. Τα διυλιστήρια δεσμεύτηκαν να συμβάλλουν χρηματοδοτικά στη στήριξη της ελληνικής κοινωνίας για τους επόμενους μήνες και έτσι θα έχουμε μείωση 10 λεπτών/λίτρο στη βενζίνη και 5 λεπτών στο ντίζελ έως τέλος Αυγούστου. Λεπτομέρειες εφαρμογής θα ανακοινωθούν την επόμενη εβδομάδα,” ήταν η ακριβής δήλωση του πρωθυπουργού, που έγινε από βήματος της Βουλής σήμερα, Παρασκευή 10 Ιουλίου.

Προφανώς πρόκειται για ένα μέτρο σχεδιασμένο να ανακουφίσει ελαφρώς τους ταξιδιώτες ενόψει καλοκαιρινών διακοπών, ωστόσο προκύπτουν πολλές αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητά του.

Από τη μια φαίνεται να καταρρέει η εκεχειρία Ιράν-ΗΠΑ και τις τελευταίες μέρες έχουν ξαναρχίσει οι εχθροπραξίες κι από τις δύο πλευρές, γεγονός που εντείνει τους φόβους για νέο ράλι τιμών στα καύσιμα. Σε αυτό το σενάριο τα 10 σεντς δεν θα κάνουν την παραμικρή διαφορά.

Από την άλλη, δεν πρόλαβαν να περάσουν μερικές ώρες από την ανακοίνωση του πρωθυπουργού και ήδη κυκλοφορούν ειδήσεις για διαδοχικές αυξήσεις τιμών στα διυλιστήρια. Αν σκοπεύουν να ρεφάρουν από τώρα τα 10 σεντς, προφανώς στην αντλία δεν θα δούμε διαφορά.

Και βέβαια, το καροτάκι των 10 σεντς για Ιούλιο και Αύγουστο μπορεί να γράφει τίτλους – είναι δε βέβαιο πως στο γυαλί της τηλεόρασης θα γράψει ακόμα καλύτερα – αλλά επί της ουσίας δεν λύνει κανένα πρόβλημα, μοιάζει απλώς με ένα προσωρινό και αναποτελεσματικό πασάλειμμα.

Ο εξορθολογισμός της φορολόγησης των καυσίμων, που αναλογεί σε περισσότερο από το 60% της τιμής στο πρατήριο, θα μπορούσε να αποδώσει πολλά περισσότερα και θα λειτουργούσε πολύ πιο αποτελεσματικά ως έκτακτο (και ακόμη περισσότερο ως μόνιμο) μέτρο αν υπήρχε πραγματικά η βούληση να προστατευτεί η ελληνική κοινωνία και αγορά από την ανεξέλεγκτη ακρίβεια των καυσίμων. Δυστυχώς για την ελληνική κυβέρνηση, με τέτοια ακριβώς μέτρα περιστολής της φορολογίας αντιμετώπισαν άλλες χώρες την ακρίβεια και είδαν απτά αποτελέσματα. Ακόμη πιο δυστυχώς, είναι εμφανές πως η μόνη βούληση που υπάρχει είναι επικοινωνιακής φύσης και όχι ουσίας.

Ας ελπίσουμε τουλάχιστον να τα δούμε αυτά τα 10 σεντς στην αντλία, γιατί αν αρχίσουν από τώρα να ανεβάζουν τιμές τα διυλιστήρια πριν κάνουν τη μείωση και στο μεταξύ αναφλεγεί ξανά ο Περσικός Κόλπος, μόνο το ποδήλατο θα μας γλιτώσει.