Η μάχη των Ιρανών γυναικών για άδειες οδήγησης μοτοσυκλέτας

Το Ιράν σκέφτεται επιτέλους να επιτρέψει στις γυναίκες την οδήγηση μοτοσυκλέτας
Iran Women Riding License
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/8/2025

Παρά τις νομικές απαγορεύσεις και κοινωνικές αντιστάσεις, πολλές Ιρανές συνεχίζουν να οδηγούν μοτοσυκλέτες, διεκδικώντας την ισότητα στον χώρο της μετακίνησης και των σπορ

Σύμφωνα με πληροφορίες, το Ιράν εξετάζει την άρση της απαγόρευσης για τις γυναίκες που θέλουν να οδηγούν μοτοσυκλέτες, επιτρέποντας επιτέλους στις γυναίκες αναβάτριες να κινούνται νόμιμα πάνω σε δύο τροχούς.

Το AL-Monitor, ανεξάρτητη ιστοσελίδα ειδήσεων για τη Μέση Ανατολή, αναφέρει ότι αυτή τη στιγμή εξετάζεται στο ιρανικό κοινοβούλιο νομοσχέδιο που θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα στο ζήτημα, εφόσον ψηφιστεί. Ο Kazem Delkhosh, βοηθός του προεδρικού γραφείου για κοινοβουλευτικά θέματα, δήλωσε στα τοπικά μέσα: “Σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος με γυναίκες που οδηγούν μοτοσυκλέτες, οι ζημιές σε άλλα οχήματα ή πεζούς δεν καλύπτονται από ασφάλιση. Αυτό θέτει σοβαρούς οικονομικούς κινδύνους όχι μόνο για τις γυναίκες αναβάτριες αλλά για όλους τους χρήστες του δρόμου.”Iran Women Riding License

Προς το παρόν, οι γυναίκες στο Ιράν μπορούν να αποκτήσουν άδεια οδήγησης αυτοκινήτου, αλλά όχι μοτοσυκλέτας, δημιουργώντας ένα νομικό κενό που επηρεάζει τόσο τις ίδιες όσο και τους υπόλοιπους οδηγούς.

Τον Ιανουάριο του 2024 υπήρξε μια ακτίδα ελπίδας, όταν η Αντιπρόεδρος για Θέματα Γυναικών, Ensieh Khazali, δήλωσε ότι γινόταν εργασία για να επιτραπεί στις γυναίκες να αποκτήσουν άδεια μοτοσυκλέτας, μια κίνηση που θα σήμαινε σημαντική αλλαγή πολιτικής. Ωστόσο, μέχρι τον Μάιο η αισιοδοξία αυτή είχε εξαφανιστεί, καθώς ο Υπουργός Εσωτερικών Ahmad Vahidi δήλωσε ότι το θέμα δεν ήταν καν στην ατζέντα της κυβέρνησης.

Iran Women Riding License

Η συζήτηση αυτή που επανήλθε στο προσκήνιο, εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο περιορισμών των δικαιωμάτων που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στο Ιράν, όπως οι νόμοι για την υποχρεωτική κάλυψη κεφαλιού και οι διακρίσεις στην μεταχείριση σε θέματα διαζυγίων, επιμέλειας παιδιών και κληρονομιάς. Το δικαίωμα να οδηγούν μοτοσυκλέτα φαίνεται ότι παραμένει ακόμα στον πάγο.

Οι γυναίκες μπορούν να συμμετάσχουν σε αγώνες μοτοσυκλέτας ως άθλημα, αλλά δεν τους επιτρέπεται να οδηγούν σε δρόμους πόλεων, σύμφωνα με τους ισλαμικούς περιορισμούς του Ιράν. Πριν την ισλαμική επανάσταση του 1979, οι γυναίκες είχαν το δικαίωμα να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Με την ίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας, οι κανονισμοί έγιναν σκιώδεις και ασαφείς αφήνοντας περιθώρια ερμηνείας.

Iran Women Riding License

Το βασικό εμπόδιο είναι η αδυναμία έκδοσης άδειας. Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας αναφέρει ότι “η έκδοση αδειών οδήγησης μοτοσυκλέτας για ‘άνδρες’ αποτελεί ευθύνη της Αστυνομίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν”, αποκλείοντας ουσιαστικά με αυτή την διατύπωση τις γυναίκες.

Στο παρελθόν, η Fatemeh Eftekhari από την Ισφαχάν κέρδισε δικαστικά το δικαίωμα για άδεια το 2019, αλλά η απόφαση ανατράπηκε το 2020 και η άδεια της ακυρώθηκε ενώ παράλληλα, είχε δεχτεί και επίθεση λόγω εμφάνισής της με μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό.

Iran Women Riding License

Το 2016, ο ανώτατος ηγέτης Ali Khamenei είχε δηλώσει ότι η ποδηλασία ή η οδήγηση μοτοσυκλέτας από γυναίκες μπροστά σε μη κοντινούς συγγενείς άνδρες μπορεί να προκαλέσει διαφθορά και πρέπει να αποφεύγεται, αλλά δεν υπάρχει πρόβλημα εάν δεν υπάρχουν μη συγγενείς παρόντες.

Η αντίσταση των Ιρανών γυναικών

Παρά τους περιορισμούς, πολλές Ιρανές συνεχίζουν να οδηγούν μοτοσυκλέτες, ειδικά μετά την εξέγερση του 2022 σε συνέχεια της δολοφονίας της Mahsa Amini. Εικόνες και βίντεο γυναικών που οδηγούν χωρίς την υποχρεωτική hijab διαδόθηκαν στο διαδίκτυο, δείχνοντας τη διαρκή αντίσταση στους περιορισμούς.

Iran Women Riding License

Η μάχη για το δικαίωμα των γυναικών να οδηγούν μοτοσυκλέτα συνεχίζεται με την υποστήριξη ακτιβιστριών όπως η Nora Naraghi, Ιρανή μοτοσυκλετίστρια από τη θρησκευτική μειονότητα των Baha’i, κόρη της, άλλοτε φυλακισμένης για τις διεκδικήσεις της, Shahrzad Nazifi, της πρώτης γυναίκας που κατείχε επίσημη κατάταξη σε αγώνες motocross στο Ιράν.

 

Ετικέτες

Στο σφυρί Honda RC30 με πλούσια αγωνιστική ιστορία – Αγωνίστηκε με αυτή και ο θρύλος Joey Dunlop

Αγωνίστηκαν με αυτή και οι Steve Hislop και Nick Jefferies
Honda RC30 δημοπρασία Joey Dunlop 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/5/2026

Μια Honda RC30 δεν χρειάζεται έξτρα “σάλτσες” για να τραβήξει το ενδιαφέρον του κοινού όταν εμφανίζεται σε κάποια δημοπρασία. Σίγουρα όμως τα πράματα γίνονται λίγο πιο νόστιμα όταν στο “βιογραφικό” της βλέπει κανείς το όνομα του θρύλου Joey Dunlop.

Την ευκαιρία να αποκτήσει κανείς τη συγκεκριμένη αγωνιστική RC30 θα την έχει στην επερχόμενη δημοπρασία “The Iconic Motorcycle Sale”, η οποία θα πραγματοποιηθεί από την Iconic Auctioneers στο Kempton Park της Αγγλίας στις 18 Ιουλίου.

Η μοτοσυκλέτα που εξέλιξε η Honda για να κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike κλειδώνοντας παράλληλα τους λογιστές της στο υπόγειο για να μην περιορίσουν το κόστος εξέλιξης, και είχε διπλάσια τιμή σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη superbike της εποχής της, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. 

Honda RC30 δημοπρασία Joey Dunlop 2026
Το 1992 με το νο.7 και τον Jeffries στη σέλα της

Αυτό που χρειάζεται όμως να γνωρίζουν οι ενδιαφερόμενοι για τη συγκεκριμένη RC30 είναι ότι η αξία της υπολογίζεται από τους εκτιμητές στα 70 με 90.000 ευρώ καθώς με αυτή αγωνίστηκε τόσο ο Dunlop όσο και ο Hislop.

Η V4 της Honda εισήχθη στην Αγγλία από τις ΗΠΑ, ως μοτοσυκλέτα δρόμου και έπειτα μετατράπηκε σε αγωνιστική εκεί από τη Honda Βρετανίας και συμμορφώθηκε με τις προδιαγραφές “Formula 1” της εποχής για αγώνες δρόμου ενώ τοποθετήθηκαν και άλλα εργοστασιακά περιφερειακά. 

Joey Dunlop Honda RC30

Η προετοιμασία του κινητήρα φέρει την υπογραφή του Tony Scott, του μηχανικού που έχει κερδίσει σε κάθε κλάση πρωταθλήματος στα Βρετανικά Νησιά και φυσικά και στους αγώνες δρόμου. Η μοτοσυκλέτα ξεχωρίζει επίσης για το κοντύτερο ψαλίδι της αλλά και το διαφορετικό ανεστραμμένο πιρούνι που απέκτησε αργότερα.

Ο πρώτος που αγωνίστηκε με τη συγκεκριμένη RC30 ήταν ο Hislop το 1991 έχοντας ως καλύτερο αποτέλεσμα τη δεύτερη θέση στο Oulton Park πίσω από τον Carl Fogarty. 

Ο Jeffries είχε σειρά το 1992 και με αυτή πήρε μέρος σε πολλούς αγώνες δρόμου χωρίς να καταφέρει να πάρει κάποια νίκη, όπως και ο Hislop. Το ίδιο ισχύει και για τον Dunlop που την αγόρασε το 1993 και το καλύτερο που κατάφερε ήταν μια 2η θέση στο Ulster Grand Prix.

Joey Dunlop Honda RC30

Η μοτοσυκλέτα, μέρος ιδιωτικής συλλογής, παρέμεινε σε ακινησία για πάρα πολλά χρόνια και δεν έχει ανακατασκευαστεί, κάτι που σημαίνει ότι θα χρειαστεί δουλειά για να επιστρέψει σε λειτουργική κατάσταση. Όμως αυτή ακριβώς η κατάσταση στην οποία βρίσκεται, χωρίς να την έχει αγγίξει κανείς ίσως και από τότε που αγωνίστηκε για τελευταία φορά, της δίνει μια έξτρα αίγλη επιπλέον της ιδιοκτησίας και της χρήσης της από τον Dunlop και τους άλλους δύο μεγάλους αναβάτες των αγώνων δρόμου. 

Δείτε περισσότερα σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο.

Honda RC30