Η μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή MV Agusta στο σφυρί!

Πάνω από 100 μοντέλα δημοπρατήθηκαν
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/2/2019

Απ' ότι φαίνεται ένας συλλέκτης αποφάσισε να μειώσει εμφανώς την έκταση της συλλογής του και να αυξήσει τον όγκο του πορτοφολιού του ή καλύτερα τα ψηφία στον τραπεζικό του λογαριασμό, βγάζοντας στο σφυρί πάνω από 100 μοτοσυκλέτες της MV Agusta στο Retromobile 2019 του Παρισιού, που έγινε το περασμένο σαββατοκύριακο.

Αυτό τράβηξε και την προσοχή της ίδιας εταιρείας αλλά και του CEO Timur Sardarov που ανέφερε λέγοντας: “Αν και η εταιρεία δεν είχε άμεση εμπλοκή με τον πλειστηριασμό, ενθουσιαστήκαμε που το όνομα της εταιρείας και η ιστορία της αναφέρθηκαν σε μια τόσο σημαντική εκδήλωση. Ευχαριστούμε πολύ για την πρωτοβουλία που πήρε η Artcurial να οργανώσει και να διεξάγει την έκθεση και πλειστηριασμό.”

Το προηγούμενο σαββατοκύριακο λοιπόν, το Παρίσι έγινε λίγο πιο όμορφο με την παρουσία περισσότερων από 100 καλλονών της MV Agusta, θυμίζοντας σε πολλούς την συμβολή της στην ιστορία της μοτοσυκλέτας. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως ανάμεσα στα εκθέματα βρισκόταν και 2 πρωτότυπες 750S που είχαν σχεδιαστεί απ’ τον θρυλικό Arturo Magni -πλήρως ανακατασκευασμένες πλέον-, με την τιμή τους να εκτιμάται στις 100.000€ με 150.000€. Αρχικός ιδιοκτήτης των μοτοσυκλετών, ήταν ο Arturo Merzario που το 1972 έκανε το ντεμπούτο του στη Formula 1 και ήταν ένας απ’ τους τέσσερις οδηγούς που βοήθησαν τον Niki Lauda τραβώντας τον έξω απ’ τη φλεγόμενη φόρμουλα, σώζοντας τη ζωή του τον Αύγουστο του 1976. Οι άλλοι τρείς ήταν ο Harald Ertl, Guy Edwards και Brett Lunger.

Βέβαια απ’ τη συλλογή δεν απουσίαζαν και πιο σύγχρονα μοντέλα της εταιρείας όπως η F4 Tamburini. Μια περιορισμένης παραγωγής έκδοση –όπως εξάλλου η MV Agusta συνηθίζει να κάνει- αφιερωμένη στον σχεδιαστή της εταιρείας Massimo Tamburini, που η τιμή της κυμαίνεται απ’ τις 33.000€ με 55.000€.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα είναι η πρώτη απ’ τα 300 κομμάτια που παράχθηκαν, ενώ για όσους δεν είχαν τη δυνατότητα να την αγοράσουν, υπήρχε και η Mini Bike έκδοση της F4 που διατηρεί τα τέσσερα χαρακτηριστικά τελικά της εξάτμισης κάτω απ’ την ουρά της -παρά τις διαστάσεις της- και η αξία της είναι ανάμεσα στις 5.000€ με 10.000€. 

Ετικέτες

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.