Η μοναδική μοτοσυκλέτα στην Eicma 2021 σχεδιασμένη από Έλληνα

Η Soriano Motori φτιάχνει στην Ιταλία πάνω σε ελληνικό σχέδιο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/11/2021

Σε ένα εντυπωσιακό περίπτερο εμπνευσμένο από fashion show που σε προκαλούσε να σταματήσεις και να κοιτάξεις μέσα καθώς περνώντας γρήγορα δεν μπορούσες να δεις την μοτοσυκλέτα στο σύνολό της, η Soriano Motori παρουσίασε την πρωτότυπη ηλεκτρική που θα βγει σε περιορισμένη παραγωγή.

Η εντυπωσιακή λεπτομέρεια είναι πως η μοτοσυκλέτα αυτή έχει σχεδιαστεί από έναν Έλληνα, τον κ. Λυκούργο Ορνεράκη που έχει τεράστια εμπειρία στον βιομηχανικό σχεδιασμό. Ο κος Ορνεράκης εργαζόταν για μία δεκαετία στην Acerbis μένοντας μόνιμα στην Ιταλία, όπου σχεδίασε πολλά από τα προϊόντα τους, από κράνη και θώρακες μέχρι παπούτσια, συσκευασίες κτλ. Μοτοσυκλετιστής και ο ίδιος, επέστρεψε από την Ιταλία στην Ελλάδα όπου και άνοιξε το δικό του γραφείο σχεδιασμού, διατηρώντας όμως τους δεσμούς με την βιομηχανία και έχοντας το πλεονέκτημα της γλώσσας, καθώς μιλά άπταιστα Ιταλικά.

Λυκούργος Ορνεράκης  - or-design.eu

Η συνεργασία με την Soriano ξεκίνησε λοιπόν με τον κο Ορνεράκη να είναι στην Ελλάδα και να σχεδιάζει από εδώ για τους Ιταλούς, πραγματοποιώντας βέβαια πολλά ταξίδια στην Ιταλία μέχρι να ολοκληρωθεί το πρωτότυπο, ενώ βρισκόταν και στην Eicma για την προώθηση της μοτοσυκλέτας, συνδράμοντας τον πελάτη του.

Η Soriano Motori έχει εξασφαλίσει την διάθεση του μεγαλύτερου μέρους της περιορισμένης παραγωγής, σύμφωνα με τον κο Ορνεράκη, καθώς από τις 150 μοτοσυκλέτες που θα παραχθούν έχουν ήδη προκαταβολές για πάνω από τις μισές που είναι σημαντική επιτυχία καθώς ξεκινούν από τις €25.000 και φτάνουν και έως τις €35.000.

Η V1R που το design ανέλαβε ο Ορνεράκης έχει δύο ηλεκτροκινητήρες και κιβώτιο 6 σχέσεων από την οποίες όμως η μία είναι όπισθεν. Η τελική μετάδοση γίνεται με αλυσίδα και εμπρός υπάρχει ανάρτηση με μοχλικό που θυμίζει το Duolever της BMW αμφότερες ακολουθώντας τον σχεδιασμό με ημι-στερούντες βραχίονες του Norman Hossak και με την V1R να υπόσχεται εξαιρετική οδηγική συμπεριφορά. Ζυγίζει 255 κιλά, έχει μήκος 2.215mm και μεταξόνιο 1.595mm ενώ αποδίδει 80 ίππους με τελική 200km/h που περιορίζεται στα 180km/h και αυτονομία 180 χιλιομέτρων, ενώ το εντυπωσιακό είναι στην ροπή της που ξεπερνά της Hayabusa και φτάνει σχεδόν τα 16Kg.m!

Το σχέδιο είναι αρκετές προκλήσεις για τον κο Ορνεράκη καθώς υπάρχουν αρκετοί συμπαγής όγκοι, όπως οι μπαταρίες που έπρεπε να ενσωματωθούν σε παραδοσιακό σχεδιασμό και να διατηρηθεί η πλέον σωστή εργονομία.

Η έκδοση V1RR εστιάζει στην σπορ οδήγηση ενώ υπάρχουν κι άλλες εκδόσεις με εξοπλισμό δρόμου και λίγο μεγαλύτερη αυτονομία.

H Soriano Motori ακολουθεί ένα ιδιαίτερο μοντέλο ανάπτυξης καθώς ο Marco Soriano αντλεί έσοδα από ιδιωτικά club όπου τα μέλη της απολαμβάνουν τις υπηρεσίες έναντι ετήσιας συνδρομής, ενώ είναι και η πρώτη -πρακτικά- εταιρεία μοτοσυκλετών που δέχτηκε παραγγελίες σε κρυπτονομίσματα. Ωστόσο η επένδυση που γίνεται στις μοτοσυκλέτες δεν έχει να κάνει με περιστασιακό ενδιαφέρον ή ακολουθώντας την μόδα των ηλεκτρονικών από κάποιο καπρίτσιο, καθώς επενδύουν πραγματικά σε νέες τεχνολογίες και πρωτοποριακές λύσεις όπως το υδρόψυκτο brushless μοτέρ με τον υδραυλικό συμπλέκτη!

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.