Η MOTUL, η Wolf Racing και το… δίχρονο πολυβόλο του Shuter στην Ελλάδα!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/10/2016

 

Κατά καιρούς έχουμε κάνει εκτενείς αναφορές στο δίχρονο V4 των 576 κυβικών, τόσο στο site όσο και στο περιοδικό, αλλά αν έχετε χάσει τα παραπάνω υπάρχει ένα πράγμα που πρέπει να ξέρετε:

Το Suter είναι ότι πιο κοντά υπάρχει σε δίχρονο εργοστασιακό GP, φτιαγμένο στο τώρα για να τιμήσει το τότε!

Το Suter mmx500 είναι η μόνη αγωνιστική δίχρονη GP μοτοσυκλέτα στην ιστορία της μοτοσυκλέτας που βγαίνει σε παραγωγή και διατίθεται προς πώληση, έστω και περιορισμένη, έστω και με εξαιρετικά υψηλή τιμή.

Μέσα εδώ κρύβεται το Suter mmx500 (που έφτασε πριν από λίγο) μέχρι να αποκαλυφθεί το Σαββατοκύριακο στο Gymkhana GRiD και να γεμίσει τον Μαραθώνα με διχρονίλα!

 

 

Υπεύθυνος για το μηχανολογικό αυτό κόσμημα, ο μοναδικός –ίσως- άνθρωπος που θα μπορούσε να φέρει σε πέρας κάτι τόσο δύσκολο: Ο Eskil Suter και η εταιρία του με έδρα στην Ελβετία, έχει μακρά ιστορία στους αγώνες και ιδιαίτερα στα δίχρονα GP, κατασκευάζοντας διάφορα εξαρτήματα για αγωνιστικές ομάδες. Αναγνωρίζοντας ότι παραμένουν πολλοί νοσταλγοί της δίχρονης εποχής, σε όλο τον κόσμο, με πρώτους και καλύτερους τους ίδιους, αποφάσισαν να κατασκευάσουν το απόλυτο δίχρονο όνειρο και να το διαθέσουν στην παραγωγή!

Στα πλαίσια του Gymkhana GRiD που θα γίνει αυτό το Σαββατοκύριακο στον Μαραθώνα, η MOTUL και η Wolf Racing φέρνουν αυτή την μοναδική μοτοσυκλέτα στην Ελλάδα και μάλιστα με την συνοδεία του ίδιου του Eskil Suter! Μπορεί να ανήκουμε σε εκείνους που δεν θα αποκτήσουν ποτέ μία από τις 99 που κατασκευάζονται, με αρχική τιμή τα €110.000 (εξαρτάται από τις αναρτήσεις, τα φρένα και τους τροχούς που θα τοποθετήσει ο πελάτης) όμως η εμπειρία να μιλήσεις με τον Suter και να ακούσεις από κοντά τον δίχρονο αγωνιστικό ήχο είναι μοναδική! Για αρκετούς η εποχή αυτή των GP ήταν η καλύτερη και για άλλους που δεν την έζησαν, έχει μία θαμπή αλλά μυστηριώδη απόχρωση στο μυαλό τους. Αυτό το Σαββατοκύριακο η ομάδα που σπάει τα ρεκόρ στην Ελλάδα, η Wolf Racing με την υποστήριξη της MOTUL, δίνουν την ευκαιρία να ζωντανέψει όλο αυτό μπροστά μας και μάλιστα παρέα με κάποιον που γνωρίζει το δίχρονο παρελθόν πάρα πολύ καλά: τον Eskil Suter!

Στο MOTO ετοιμάζουμε κάτι πολύ καλό σε συνεργασία με όλους τους παραπάνω: την Wolf Racing, την MOTUL τον Eskil και την μαγική κατασκευή του, όμως μέχρι τότε έχετε την ευκαιρία να πάρετε μία γεύση, κυριολεκτικά μιλώντας, από μία γνήσια αγωνιστική διχρονίλα!

Διάβαστε εδώ, λεπτομέρειες για το Suter mmx500 και δείτε video από το Isle of Man!

Προς το παρόν το Suter έχει μόλις φτάσει στην Ελλάδα και παραμένει στο πολυτελές κουτί του, έτοιμο να ανοίξει για το Gymkhana GRiD και μετά…. θα τα διαβάσετε τις επόμενες μέρες, αναλυτικά στο MOTO!

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.