Η παράξενη ιστορία μιας πορτοκαλί Honda CB 750

Την αποκαλούν “The Orange Bike” και έγινε διάσημη κατά λάθος!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/5/2020

Είναι βέβαιο πως κάθε Honda CB 750 έχει πλέον μια ενδιαφέρουσα ιστορία να μας διηγηθεί, όπως άλλωστε κάθε μοτοσυκλέτα που έχει επιβιώσει μετά από 30, 40, 50 ή και περισσότερα χρόνια. Όμως η πορτοκαλί CB 750 που βλέπετε σε αυτές τις φωτογραφίες έγινε διάσημη… κατά λάθος. Το λάθος αυτό έγινε το 1978 από τη μεταφορική εταιρεία που είχε αναλάβει να παραδώσει έναν μεταχειρισμένο κινητήρα από CB 750 K2 (1971) στο συνεργείο και ταυτόχρονα αγωνιστική ομάδα του Rev Jim στην Φλόριντα των ΗΠΑ.

Για άγνωστους λόγους, ο κινητήρας αυτός έφτασε τελικά στον προορισμό του δύο ολόκληρα χρόνια μετά! Όταν τον παρέλαβε τελικά ο Rev Jim κάποια στιγμή μέσα στο 1980, η αγωνιστική του ομάδα χρησιμοποιούσε κινητήρες της Harley Davidson για να συμμετέχει σε αγώνες dragster και να διεκδικεί ρεκόρ υψηλής ταχύτητας στο Bonneville. Έτσι μη έχοντας τι να κάνει πια τον κινητήρα, τον αποθήκευσε σε μια γωνία του μαγαζιού του μέσα στο κουτί του.

Τα χρόνια πέρναγαν και ο τετρακύλινδρος κινητήρας είχε ξεχαστεί απ’ όλους, μέχρι να έρθει το σωτήριο έτος 2010, όπου οι συντελεστές της εκπομπής Café Racer TV του Discovery Channel επισκέφτηκαν την επιχείρηση του Rev Jim και κουβέντα στην κουβέντα του πρότειναν να χρηματοδοτήσουν την κατασκευή μια μοτοσυκλέτας με αυτόν τον κινητήρα και να προβάλουν την ιστορία στην εκπομπή τους. Έτσι ο Rev Jim και ο γιος του άρχισαν να ψάχνουν για ένα πλαίσιο Honda CB 750 στις μάντρες “ανακύκλωσης” της Φλόριντα, που να έχει όμως χαρτιά. Βρήκαν ένα σάπιο και κράτησαν τον αριθμό πλαισίου και όσα κομμάτια δεν ήταν για πέταμα.

Μετά από αρκετό κόψιμο και ράψιμο, έφτιαξαν ένα πλαίσιο και ένα υποπλαίσιο, με ψαλίδι από Kawasaki KZ600 του 2002, που μπορούσε να βγάλει νόμιμα πινακίδα κυκλοφορίας. Ούτε όμως ο κινητήρας έμεινε νορμάλ. Η RC (Russ Collins) Engineering ανέβασε τον κυβισμό στα 836cc και η εταιρεία Cobra έφτιαξε έναν νέο “άγριο” εκκεντροφόρο. Η τροφοδοσία γίνεται με μια τετράδα καρμπιρατέρ Keihin CR και η καλωδίωση είναι όλη καινούρια. Όμως η ενδιαφέρουσα ιστορία της πορτοκαλί μοτοσυκλέτας δεν σταματά εδώ. Ίσα-ίσα που τότε ξεκίνησε η αγωνιστική της καριέρα! Η αγωνιστική της καριέρα  ξεκίνησε από τον αγώνα dragster του Valdosta Drags, στα χέρια του 11 φορές πρωταθλητή Ricky Gadson. Ακολούθησε η συμμετοχή της στο Bonneville όπου έκανε επίσημο ρεκόρ ταχύτητας στην κατηγορία 1000MCF της ΑΜΑ (American Motorcycle Association). Επίσης έχει κερδίσει δύο φορές το έπαθλο για την καλύτερη café racer στο διαγωνισμό RATSHOLE Bike Show, μία στην Daytona και μία στο Leesburg.

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.