Η Πράσινη Συμφωνία της Ε.Ε., και η σημασία της για τη μοτοσυκλέτα

Ναι στον καθαρότερο αέρα, όχι στις προχειρότητες χωρίς σχέδιο
Από το

motomag

2/11/2022

Η πρόσφατη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μια νέα δέσμη μέτρων, περιλαμβάνει και τα ΙΧ οχήματα (εξαιρώντας για την ώρα τις μοτοσυκλέτες), με έναν εξαιρετικά φιλόδοξο -και για κάποιους μη ρεαλιστικό- στόχο: μηδενικούς ρύπους από τα ΙΧ μέχρι το 2035 και απαγόρευση πώλησης ρυπογόνων ΙΧ από την ίδια χρονιά! 

Ξεκινώντας να τονίσουμε πως δεν διαφωνούμε ως προς τον στόχο, όμως ο δρόμος για την επίτευξη του απαιτεί στενή συνεργασία Ε.Ε. και βιομηχανίας οχημάτων, ώστε να τεθούν ρεαλιστικά χρονικά όρια και να ληφθούν αποφάσεις που δεν θα οδηγήσουν σε άμεση πτώχευση ούτε τους κατασκευαστές, ούτε το αγοραστικό κοινό.

Ας ξεκινήσουμε από την αρχή.

Όσον αφορά στην απαγόρευση πώλησης οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης, το 2018 η Δανία πρότεινε να ισχύσει σε όλη την Ε.Ε. για τα Ι.Χ. βενζίνης και diesel, όμως η πρόταση απορρίφθηκε καθώς ήταν αντίθετη με τους νόμους της Ε.Ε.. Το 2019 η Δανία επανήλθε, με πρόταση για σταδιακή εξάλειψη των οχημάτων που κινούνται με ορυκτά καύσιμα μέχρι το 2030, πρόταση που υποστηρίχθηκε από 10 ακόμα κράτη της Ε.Ε..

Το Ιούλιο του 2021, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε την απαγόρευση πώλησης ρυπογόνων αυτοκινήτων και βαν το 2035, ενώ στις 8 Ιουνίου του 2022 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της πρότασης, αλλά για να γίνει εκείνη νόμος, έπρεπε να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ όλων των κρατών της Ε.Ε.. Στις 22 Ιουνίου του 2022, ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών Christian Lindner δήλωσε πως η κυβέρνηση του αρνούνταν να συμφωνήσει με την απαγόρευση. Όμως στις 29 Ιουνίου του 2022, μετά από 16 ώρες διαπραγματεύσεων, όλα τα Υπουργεία Περιβάλλοντος και των 27 κρατών της Ε.Ε. συμφώνησαν στις προτάσεις της επιτροπής (μέρος του πακέτου μέτρων για τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου Fit for 55) ώστε να απαγορευτεί η πώληση νέων ΙΧ οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης το 2035, μέσω της εισαγωγής προδιαγραφών για μηδενικούς ρύπους CO2 για αυτοκίνητα και βαν. Η Γερμανία υποστήριξε τον στόχο, ζητώντας από την Επιτροπή να εξετάσει αν τα υβριδικά οχήματα ή τα οχήματα που καίνε καύσιμα ουδέτερου ισοζυγίου άνθρακα (συνθετικά καύσιμα και βιοκαύσιμα) θα μπορούν να συνεχίσουν να πωλούνται. Ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Frans Timmermans απάντησε πως η Επιτροπή κρατά ανοιχτό μυαλό, αλλά για την ώρα τα υβριδικά οχήματα δεν προσφέρουν σημαντική μείωση ρύπων, και τα εναλλακτικά καύσιμα είναι υπερβολικά ακριβά.

Η θέση του ΜΟΤΟ είναι γνωστή για το θέμα του εξηλεκτρισμού των μοτοσυκλετών και μάλιστα έχουμε προλάβει τις εξελίξεις για σχεδόν δεκαπέντε χρόνια (!) καθώς είπαμε ήδη το 2008 πως προτιμότερη είναι η μετάβαση σε μία κοινωνία υδρογόνου αλλά πως επίσης το μεταβατικό πέρασμα από την εποχή της μπαταρίας θα είναι αναπόφευκτο. Το πόσο θα διαρκέσει αυτή η μετάβαση και αν τελικά θα γίνει κιόλας και δεν θα κατασταλάξουμε στην νέα εποχή, είναι κάτι που κανείς αυτή την στιγμή δεν μπορεί να το προβλέψει. Δεδομένο είναι πως οι κατασκευαστές εργάζονται και προς τις δύο κατευθύνσεις και αυτή την στιγμή που μιλάμε το μέλλον των κινητήρων εσωτερικής μόνο αβέβαιο δεν είναι. Σε κάθε περίπτωση το όριο του 2035 όχι μόνο δεν ισχύει για τις μοτοσυκλέτες αλλά δεν μπορεί να πει κανείς πως θα ισχύσει και για τα αυτοκίνητα! Πάμε να τα δούμε ακόμη πιο αναλυτικά, ώστε να γνωρίζετε ποια είναι η πραγματικότητα όταν βλέπετε βαρύγδουπους τίτλους πως «έρχεται η απαγόρευση, το τέλος για τους κινητήρες εσωτερικής καύσης» και άλλα τέτοια «κλικαδόρικα»:

Η Πράσινη Συμφωνία της Ε.Ε.

Η “Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία” αφορά σε μια δέσμη προτεινόμενων μέτρων της Ε.Ε. που αφορούν στην ενέργεια, τη θέρμανση, τις μεταφορές, τη γεωργία και τη βιομηχανία, με στόχο την ανάδειξή της Ευρώπης ως της πρώτης κλιματικά ουδέτερης ηπείρου.

Ως κινητήρια δύναμη για την Πράσινη Συμφωνία, η Ε.Ε. αναφέρεται στην κλιματική αλλαγή και στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος που απειλούν την ίδια την ύπαρξη της Ευρώπης και του κόσμου.

Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν πως η ατμοσφαιρική ρύπανση από μόνη της ευθύνεται για σχεδόν 300.000 πρόωρους θανάτους στην Ευρώπη κάθε χρόνο. Οι προτεινόμενοι νέοι κανόνες θα μειώσουν, σε βάθος δεκαετίας, κατά περισσότερο από 75 % τους θανάτους που συνδέονται με επίπεδα του κύριου ρύπου PM2.5 (αιωρούμενα σωματίδια από 0 έως 2,5 μικρόμετρα) πάνω από τις τιμές που ορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Είναι σημαντικό να τονίσει κανείς σε αυτό το σημείο πως η Ε.Ε. δεν θεωρεί πως ο εξηλεκτρισμός μειώνει τους ρύπους συνολικά, αλλά τους απομακρύνει από το κέντρο των πόλεων και τους διοχετεύει στις μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από τις οποίες ο έλεγχός τους είναι πιο εύκολος.

Η Επιτροπή προτείνει, αφενός, να καταστούν αυστηρότερα τα επιτρεπόμενα επίπεδα ρύπων και, αφετέρου, να βελτιωθεί η εφαρμογή των μέτρων, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι στόχοι μείωσης της ρύπανσης επιτυγχάνονται συχνότερα στην πράξη.

Η εν λόγω συμφωνία, με τα νέα μέτρα για πιο καθαρό αέρα, πέρα από την πρόληψη των θανάτων από την ατμοσφαιρική ρύπανση, στοχεύει να μετατρέψει την ΕΕ σε μια πιο αποδοτική ως προς τη χρήση των πόρων και ανταγωνιστική οικονομία, εξασφαλίζοντας τα εξής:

•             μηδενικές καθαρές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έως το 2050

•             οικονομική ανάπτυξη αποσυνδεδεμένη από τη χρήση πόρων

Σημειώστε εδώ πως η Πράσινη Συμφωνία δεν είναι νέα, καθώς η παρουσίαση της έγινε για πρώτη φορά στις 11 Δεκεμβρίου του 2019, ενώ στη συνέχεια και κάτω από την ομπρέλα της ξεκίνησε να εφαρμόζεται μια σειρά μέτρων, που συνεχώς εμπλουτίζεται.

Τα νέα μέτρα της 26ης Οκτωβρίου του 2022

Στις 26 Οκτωβρίου του 2022, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε αυστηρότερους κανόνες για τους ρύπους του ατμοσφαιρικού αέρα, των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων, καθώς και την επεξεργασία των αστικών λυμάτων.

Οι νέες προτάσεις αποτελούν το επόμενο βήμα για τη φιλοδοξία της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας για ένα περιβάλλον ελεύθερο από επιβλαβείς ρύπους έως το 2050.

Χοντρικά, τα κύρια προτεινόμενα μέτρα ανά τομέα έχουν ως εξής:

•             Ενέργεια - Πακέτο Fit for 55, για εξάλειψη των ορυκτών καυσίμων και μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και RePowerEU για την επιτάχυνση της εν λόγω μετάβασης.

•             Θέρμανση - Κύμα ανανέωσης: Διπλασιασμός ανανέωσης συσκευών στα επόμενα 10 χρόνια, πρωτοβουλία New European Bauhaus για βιώσιμα κτήρια, και αναθεώρηση των κριτηρίων ενεργειακής απόδοσης κτηρίων.

•             Μεταφορές - Βιώσιμη και έξυπνη κινητικότητα για μείωση των ρύπων από τις μεταφορές κατά 90% έως το 2050. Νέες προδιαγραφές ρύπων για τα ΙΧ οχήματα και για τα ελαφρά φορτηγά, με στόχο τους μηδενικούς ρύπους έως το 2035! Αυστηρότερα όρια για όλα τα αυτοκίνητα, βαν, λεωφορεία και φορτηγά που κινούνται με βενζίνη και diesel.

•             Γεωργία - Κοινή αγροτική πολιτική, μείωση των αέριων ρύπων από τη γεωργία και από την κτηνοτροφία.

•             Βιομηχανία - Νέα μέτρα για έλεγχο και αποτροπή της ρύπανσης από τα εργοστάσια.

Στις μεταφορές, που μας αγγίζει περισσότερο ως μοτοσυκλετιστές και ως ΜΟΤΟ, η Ε.Ε. θέλει να ενισχύσει τη μετακίνηση με “καθαρά” ΜΜΜ, με το περπάτημα και με το ποδήλατο, να διαχειριστεί καλύτερα τους χώρους στάθμευσης, τα όρια ταχύτητας και τις ζώνες χαμηλών ρύπων.

Να τονίσουμε εδώ πως για την ώρα ΔΕΝ υπάρχουν αναλυτικές λεπτομέρειες για τα μέτρα σε συνάρτηση με τον χρονικό ορίζοντα που θα μας οδηγήσουν στην μετάβαση στα οχήματα μηδενικών ρύπων.

Θα απαγορευτεί η πώληση βενζινοκίνητων μοτοσυκλετών το 2035;

Παρά τους βαρύγδουπους τίτλους αρκετών site, αλλά και της Ομοσπονδίας των Ευρωπαϊκών Συνδέσμων Μοτοσυκλέτας FEMA, τα νέα μέτρα ΔΕΝ περιλαμβάνουν τις μοτοσυκλέτες. Τουλάχιστον όχι ακόμα, ενώ η FEMA αντιδρά προκαταβολικά, αναφέροντας τα εξής:

Α) “Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα καταθέσει πρόταση σύμφωνα με την οποία μετά το 2035 θα επιτρέπεται να πωλούνται μόνο οχήματα μηδενικών ρύπων. Η ερμηνεία της FEMA είναι πως τα οχήματα, συμπεριλαμβανομένων και των μοτοσυκλετών, με κινητήρα εσωτερικής καύσης, θα μπορούν να πωληθούν και μετά το 2035, αν χρησιμοποιούν eFuels (συνθετικά καύσιμα) ή υδρογόνο, όμως η Ε.Ε. πρέπει να χαράξει το νομικό πλαίσιο για κάτι τέτοιο (σσ. σημειώστε πως την ίδια πρόταση έκανε και η Γερμανία κατά την έγκριση της συμφωνίας νέων μέτρων στις 26/11, με την Επιτροπή να απαντά πως κρατά ανοιχτή μια τέτοια πιθανότητα).”

Β) “Η FEMA θα αντισταθεί σε κάθε προσπάθεια απαγόρευσης του κινητήρα εσωτερικής καύσης για μοτοσυκλέτες. Για την ώρα τα νέα μέτρα αφορούν μόνο αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία, όμως από την εμπειρία μας και από πηγές της Ε.Ε., γνωρίζουμε πως η ελπίδα για να αποφύγουν οι μοτοσυκλέτες την ίδια μοίρα είναι πολύ μικρή. Παρόλα αυτά, εμείς θα αντισταθούμε στην πιθανή απαγόρευση του κινητήρα εσωτερικής καύσης στις μοτοσυκλέτες, καθώς κατά τη γνώμη μας οι ρύποι των μοτοσυκλετών είναι ήδη αμελητέοι, και οι εναλλακτικές λύσεις τόσο για τα ορυκτά καύσιμα όσο και για την ηλεκτροκίνηση είναι ακόμα στο στάδιο της εξέλιξης. Αν η Ε.Ε. εστιάσει αποκλειστικά στα ηλεκτρικά οχήματα μπαταριών, τα προβλήματα της ρύπανσης του αέρα και της κλιματικής αλλαγής θα αντικατασταθούν από εξίσου σοβαρά διαφορετικά προβλήματα: τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές πλευρές της εξόρυξης των πρώτων υλών για τις μπαταρίες και τις γεω-πολιτικές συνέπειες της εξάρτησης σε χώρες όπως η Κίνα για αυτές τις ύλες (σπάνιες γαίες, κ.α.). Αν δώσουμε μια ευκαιρία και σε άλλες επιλογές όπως τα συνθετικά καύσιμα, η Ευρώπη θα μπορούσε να καταστεί πρωτοπόρα στην εξέλιξη πολύτιμων εναλλακτικών τεχνικών.”

Σε κάθε περίπτωση ο ACEM δηλαδή οι Ευρωπαίοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη. Αυτή την Κυριακή θα συνεδριάσουν για το θέμα και το ΜΟΤΟ έχει προσκληθεί για να παρακολουθήσει τις διαδικασίες του συνεδρίου διαδικτυακά και να παρέμβει. Οι κατασκευαστές προγραμματίζουν την ανάπτυξη της γκάμας τους για αρκετά χρόνια μπροστά καθώς η εξέλιξη μίας νέας μοτοσυκλέτας και ιδιαίτερα τελείως διαφορετικής σε λειτουργία από αυτό που ξέρουμε είναι μία πολυετής διαδικασία. Το ΜΟΤΟ λέει, γνωρίζοντας, πως αυτή την στιγμή δεν είναι έτοιμοι για να κάνουν πλήρη μετάβαση γκάμας σε όλες τις διαφορετικές κατηγορίες εντός αυτού του χρονικού πλαισίου. Θα επανέλθουμε όμως και μετά από το επικείμενο συνέδριο του ACEM.

Γιάννης Περιστεράς: Συνέντευξη με τον Έλληνα αναβάτη που συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Sportbike

Το ξεκίνημα, οι άνθρωποι που τον ενέπνευσαν, οι διεθνείς αγώνες και το παγκόσμιο πρωτάθλημα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/7/2026

Ο Γιάννης Περιστεράς είναι 21 ετών και συμμετέχει φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία Sportbike. Στην αποκλειστική συνέντευξη που μας έδωσε μας μίλησε όχι μόνο για τους αγώνες και τις σκληρές προπονήσεις, αλλά και για τα παιδικά του χρόνια, τους ανθρώπους που τον βοήθησαν και μία αστεία ιστορία που διηγήθηκε για πρώτη φορά δημόσια.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Πολυπρωταθλητή Ελλάδος Σάκη Συνιώρη για τη βοήθεια που μας παρείχε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης και το κτήμα Casa e Campo για τη φιλοξενία. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη.

M: Λοιπόν, να ξεκινήσουμε λίγο απ' την αρχή και να μας πεις πώς ήσουν στο σχολείο. Ήσουν καλός μαθητής, άτακτο παιδί;

ΓΠ: Ήμουν άτακτος, πολύ. Αλλά δεν σημαίνει ταυτόχρονα αυτό ότι ήμουν κακός μαθητής, δηλαδή ήμουν. Βασικά στο δημοτικό ήμουν άριστος μαθητής, που δεν ακούγεται ότι είναι δύσκολο, αλλά ήμουν όντως άριστος μαθητής στο δημοτικό. Αλλά για ένα παιδί το οποίο ταξιδεύει από εκείνη την ηλικία και χάνει τη μισή σχολική χρονιά στο εξωτερικό και τα λοιπά, να είναι και άριστος ταυτόχρονα, θεωρώ ότι είναι καλό. Από το γυμνάσιο και μετά, λόγω του ότι έχανα πολλές μέρες και τα μαθήματα, ήταν δύσκολα γενικότερα, αλλά ήμουν πολύ άτακτος. Πολύ, πάρα πολύ. Από τους χειρότερους, δυστυχώς.

M: Πες μας σε ποια ηλικία και για ποιον λόγο ξεκίνησες στο μηχανοκίνητο αθλητισμό.

ΓΠ: Δεν το ξεκίνησα για κάποιον λόγο, απλά ουσιαστικά γεννήθηκα μέσα στις πίστες. Νομίζω από 45-50 ημερών ήμουν ήδη στην πίστα μαζί με τον πατέρα μου, οπότε θεωρώ πως ήταν αναμενόμενο να γίνω οδηγός, ανεξαρτήτως επίπεδου. Ξεκίνησα λοιπόν να οδηγώ από τεσσάρων έως και τώρα.

M: Ωραία, η απάντηση σου μας οδηγεί στην επόμενη ερώτηση. Προφανώς έχεις δει τους αγώνες από μέσα, ο πατέρας σου αγωνιζόμενος, έχει μάλιστα πάρει και Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Θέλω να μου πεις ποια είναι η πρώτη ανάμνηση που έχεις από τους αγώνες.

ΓΠ: Είναι μία εικόνα, δεν είναι σαν ανάμνηση. Είμαι μωρό και κάθομαι στην κούνια και από την κούνια κοιτάω μια πολύ μικρή τηλεόραση ψηλά σε ένα φορτηγό που ήμασταν μέσα και ήταν γύρω μου ο πατέρας μου κι άλλοι αγωνιζόμενοι και βλέπαμε MotoGP.

peristeras

M: Πες μας λίγο για τα πρώτα σου χρόνια στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, που δεν είναι τόσο γνωστά.

ΓΠ:  Περιληπτικά, ουσιαστικά ξεκίνησα τεσσάρων χρονών με PW50. Έκανα λίγο σε πάρκα, σε παλιά γήπεδα ποδοσφαίρου και τα λοιπά. Ο πρώτος μου “αγώνας” ήταν στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας το 2009 ή 2010 που είχε γίνει το Supercross. Ήμασταν πολλά παιδάκια που τρέξαμε κάτι σαν αγώνα εκεί. Από εκεί και πέρα μετά άλλαξα το στυλ μου σε street και θυμάμαι πως πήγαινα για προπόνηση με τον πατέρα μου σχεδόν κάθε μέρα. Όταν ήμουν τεσσάρων ετών, “έκλεβα” το μηχανάκι μου και το έπαιρνα στο μπαλκόνι του σπιτιού και έκανα βόλτες εκεί. Σιγά-σιγά βελτιωνόμουν. Με βάλανε και σε μικρή στιγμή μοτοσυκλέτα τότε. Έτρεξα και τον πρώτο μου αγώνα στα Mini GP και στο τέλος της χρονιάς κατάφερα να πάρω μία τρίτη θέση. Από την επόμενη χρονιά και μετά πήρα όλα τα πρωταθλήματα στο Mini GP που έτρεξα. Πήγα και στο εξωτερικό στα Pre Mini GP. Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς εκείνης (2016) βγήκα και δεύτερος. Την επόμενη χρονιά μαζί με τον Σάκη Συνιώρη τρέξαμε στα Ohvale 160. Δεν πήραμε πρωτάθλημα, αλλά κερδίσαμε έναν αγώνα με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο, κάναμε πολλά ρεκόρ πίστας, εκτός του πρώτου αγώνα. Βγήκαμε και δεύτεροι ή τρίτοι στο Πανευρωπαϊκό Ohvale 160. Έπειτα είχα μία κενή σεζόν και μετά μεταπήδησα στα 300αρια. Ήμουν μόλις 13 ετών και κέρδιζα αγώνες, έκανα ρεκόρ, μέχρι που σε μία πτώση έσπασα τον μηρό μου και έκατσα εκτός για δύο-τρεις μήνες. Μετά όταν συνήλθα και άρχισα να πηγαίνω και πάλι γρήγορα, ξαναχτύπησα και μετά ήρθε η καραντίνα. Μετά την καραντίνα συμμετείχα στο Ιταλικό Πρωτάθλημα για έναν χρόνο και την δεύτερη χρονιά μεταπήδησα στο Πανευρωπαϊκό Yamaha R3 bLU cRU. Και από εκεί και πέρα νομίζω οι περισσότεροι γνωρίζουν την πορεία μου.

M: Πάμε λίγο στην περσινή χρονιά. Έκανες μια εξαιρετική χρονιά. Θέλω να μας περιληπτικά τι σου έμεινε από την χρονιά και κατά πόσο έπαιξε ρόλο στη φετινή σου συμμετοχή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα;

ΓΠ: Πέρσι φάνηκε μία χρονιά πολύ καλή. Αλλά από “μέσα” ήταν πολύ δύσκολη. Διότι έτρεχα με μειονέκτημα στο μοτέρ όλη τη χρονιά στο Ιταλικό Πρωτάθλημα. Το οποίο ήταν κάτι που δεν ήταν στο χέρι μας. Δυστυχώς. Πιστεύουμε πως οι μοτοσυκλέτες/ομάδες που ήταν μπροστά, έκαναν κάποιου είδους παρανομία στο μοτέρ, αφού στην ευθεία είχα 10 με 12 λιγότερα χιλιόμετρα από τους δέκα πρώτους και είχα πάντα από τις μικρότερες τελικές. Σίγουρα όσο αυτό συνέβαινε, δεν μου άρεσε καθόλου. Με νευρίαζε, με ξενέρωνε, δεν ήθελα να τρέχω έτσι. Ήθελα να τρέχω ισάξια, γιατί ήξερα ότι μπορούσα να κερδίσω χωρίς να ρισκάρω πολύ. Ενώ έτσι ήμουν συνέχεια στο όριο, σε όλους τους αγώνες, γιατί έπρεπε να καλύψω τον χρόνο που έχανα στην ευθεία, στις στροφές και τα προσπεράσματα έπρεπε να γίνουν από μακριά. Ήμουν δηλαδή συνέχεια 5 με 10 μέτρα πίσω και “έκανα μία βουτιά” μέσα στη στροφή. Και αυτό πάντα έχει μεγάλη επικινδυνότητα, δηλαδή όταν φρενάρεις δέκα μέτρα παρακάτω από όσο φρενάρεις κανονικά για να κάνεις ένα προσπέρασμα.

Είχα στεναχωρηθεί πολύ με τα αποτελέσματα και παραλίγο να μην πάρω και την πρόκριση για τον τελικό της Γαλλίας, διότι δεν ανέβαινα βάθρα. Ήμουν απλά σταθερός στην πέμπτη θέση συνήθως. Εν τέλει, πήραμε ένα βάθρο στην Imola και πήρα και την πρόκριση της Γαλλίας. Στη Γαλλία ήξερα λίγο την πίστα από την προηγούμενη χρονιά, οπότε μπήκα μέσα και ήμουν και αρκετά επιθετικός. Από την αρχή έσπασα το περσινό μου ρεκόρ πίστας και κέρδισα τον πρώτο αγώνα του Σαββατοκύριακου. Στον δεύτερο αγώνα ήταν λίγο πιο δύσκολα τα πράγματα είχαμε κάποιες ατυχίες, αλλά δεν πειράζει.

peristeras

M: Πάμε λίγο στη φετινή χρονιά, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία Sportbike. Πες μας λίγο πώς εξελίσσεται η σεζόν μέχρι τώρα και οι στόχοι σου για το υπόλοιπο της σεζόν;

ΓΠ: Δεν τα έχουμε πάει πολύ καλά η αλήθεια είναι. Αντιμετωπίζουμε πρόβλημα με τη συνεννόηση με την ομάδα. Ήμασταν άγνωστοι και δεν είχαμε κάνει τα κατάλληλα τεστ πριν τη σεζόν που χρειάζονται. Όλες οι άλλες ομάδες είχαν κάνει αρκετά τεστ πριν να ξεκινήσει η σεζόν. Οπότε το πρώτο μισό της σεζόν ήταν δύσκολο. Έχουμε κάποια κανονισμένα τεστ και ίσως το δεύτερο κομμάτι της σεζόν να είναι καλύτερο.

M:  Έγινε τη φετινή χρονιά για σένα και μια μεγάλη αλλαγή μετά από 7 χρόνια με τη Yamaha και τελευταία με R7, τρέχεις πλέον με Aprilia RS660 Factory. Θα ήθελα να μου πεις τις διαφορές μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών.

ΓΠ: Η μεγάλη διαφορά που θα μπορούσε να καταλάβει ο καθένας είναι το πλαίσιο της Aprilia. Δεν λέμε πως η μία είναι καλύτερη και η άλλη χειρότερη, είναι δύο διαφορετικές μοτοσυκλέτες στην ίδια κατηγορία. Το Aprilia θεωρώ πως μου ταιριάζει φέτος. Νιώθω καλά πάνω του, όταν όλα δουλεύουν σωστά με την ομάδα.

M: Θέλω λίγο να μας πεις πως πήγες στην MMR και πώς είναι να μένεις στην Ελλάδα μόνιμα και η ομάδα σου να έχει τη βάση της σε διαφορετική χώρα. Πώς επηρεάζει αυτό την εξέλιξη και τη σχέση σας;

ΓΠ: Γενικά συνήθως με άλλες ομάδες δεν με έχει επηρεάσει αυτό. Τώρα επειδή άλλαξα τη μοτοσυκλέτα και ήταν τελείως διαφορετική, χρειαζόμασταν κάποιες μέρες εξοικείωσης, τις οποίες δεν είχαμε. Θεωρώ ότι είναι πιο δύσκολο που μένω Ελλάδα μόνιμα. Θεωρώ όμως ότι είμαι αρκετά προπονημένος και έχω και αρκετή εμπειρία και μπορώ να μπαίνω στην πρώτη πεντάδα αν όλα είναι σωστά. Όχι από τον επόμενο αγώνα, ίσως από την επόμενη σεζόν γιατί χρειάζεται εμπειρία στην κατηγορία και με τη μοτοσυκλέτα και με την ομάδα και όλα τα σχετικά. Τώρα για το πως πήγα στην MMR. Ακόμα και από τα χρονομετρημένα του περσινού τελικού της Γαλλίας είχαμε δύο-τρεις προτάσεις από ομάδες και μετά τη Γαλλία ήρθαν κι άλλες. Επιλέξαμε την MMR γιατί μας ταίριαζε καλά το συμβόλαιο και θεωρήσαμε πως είναι μια σοβαρή ομάδα διότι έχει και Moto2 ομάδα στο Junior GP και έτρεξαν και με wildcard πάλι στη Moto2, οπότε θεωρήσαμε πως η ομάδα έχει καλή οργάνωση και θα είναι καλή ομάδα γενικά.

M: Κοιτώντας πίσω τι θα μπορούσε στη φετινή χρονιά να είχε γίνει διαφορετικά ώστε να έχεις καλύτερα αποτελέσματα;

ΓΠ: Αυτό που είπα και νωρίτερα, δηλαδή να είχαμε κάνει κάποιες ημέρες τεστ, διότι ό,τι πρόβλημα μας έρχεται δεν έχουμε τη λύση έτοιμη γιατί δεν μας έχει ξανασυμβεί και συνέχεια καταλήγουμε να ψαχνόμαστε εντός αγωνιστικού τριήμερου, το οποίο είναι για μένα απαράδεκτο. Στο τριήμερο του αγώνα δεν έχουμε πολύ χρόνο εξοικείωσης και δοκιμών, οπότε πρέπει να είσαι έτοιμος πριν καν μπεις στην πίστα. Από τη στιγμή που εμείς δεν είμαστε, χάνουμε πολύτιμο χρόνο.

M: Τι σχέση έχεις με τον teammate σου Thomas Benetti;

ΓΠ: Έχουμε αρκετά καλές σχέσεις, δηλαδή συνήθως μαζί καθόμαστε στους αγώνες και τον συμπαθώ αρκετά.

peristeras

M: Έχεις εδώ και λίγο καιρό έναν μεγάλο χορηγό, την Seajets του Μάριου Ηλιόπουλου. Θέλεις να μας πεις δυο λόγια για τη νέα χορηγία κι αν έχετε μιλήσει για την πίστα στην Πάτρα που ανακοίνωσε πως θα φτιάξει;

ΓΠ:  Η χορηγία συνέβη πριν ανακοινωθεί η πίστα στην Πάτρα, οπότε δεν μιλήσαμε γι’ αυτό. Ο Μάριος γενικά είναι ένα πολύ μεγάλο όνομα στον χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Πάρα πολλές φορές πρωταθλητής στις αναβάσεις και γενικά είναι ένας άνθρωπος που αγαπάει το Motorsport και είναι ένας άνθρωπος ο οποίος ανέβασε πολύ το Motorsport στην Ελλάδα και προσπαθεί να το ανεβάσει ακόμη περισσότερο.

M: Τα πράγματα τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει στο μηχανοκίνητο, με τους αναβάτες να είναι πρώτα αθλητές. Εσύ, έχεις κάποιον γυμναστή, κάποιον διατροφολόγο, κι αν ναι, δικό σου ή της ομάδας;

ΓΠ: Ναι έχω γυμναστή και κάνουμε δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα, τώρα είχαμε κάποιο καιρό να κάνουμε λόγω ταξιδιών και κάτι μικροτραυματισμών που αντιμετώπιζα. Όμως σίγουρα κάθε μέρα θα έχω μία δραστηριότητα κάπου μέσα στη μέρα μου, δηλαδή είτε αυτό θα είναι να πάω να τρέξω έστω και για μισή ώρα είτε θα είναι να πάω με τον προπονητή μου για προπόνηση το πρωί, να κάνω ποδήλατο το μεσημέρι και το βράδυ να ξανατρέξω. Η διατροφή μου είναι ανάλογη με τη σωματική μου κατάσταση και αλλάζει ανά εβδομάδα.

M: Στην Ελλάδα έχουμε μόνο δύο πίστες. Πόσο συχνά και πού προπονείσαι;

ΓΠ: Προπονούμαι κυρίως στα Μέγαρα (στην πίστα καρτ), διότι είναι σχετικά κοντά σε εμένα. Αν έχει και trackday στη μεγάλη πίστα θα οδηγήσω για να έχω επαφή με την πίστα και με κόσμο μέσα στην πίστα. Την περίοδο που δεν έχω αγώνες πάω δύο φορές τη βδομάδα, όταν έχω αγώνες, συνήθως δεν προλαβαίνω λόγω ταξιδιών κλπ. Τώρα κανονίζουμε που είναι καλοκαίρι να πάμε και στις Σέρρες για προπόνηση.

M: Πόσο συχνά προπονείσαι στο εξωτερικό;

ΓΠ: Πέρυσι ανά δύο εβδομάδες ήμουν εξωτερικό για προπόνηση. Φέτος είχα πάει στην Ισπανία στην αρχή της χρονιάς για τρεις εβδομάδες, μετά ξαναπήγα άλλη μία βδομάδα για προπόνηση. Μου είναι σχετικά εύκολο, λόγω το ότι τόσα χρόνια προπονούμαι και τρέχω στο εξωτερικό – στο αγωνιστικό είμαι περισσότερο στο εξωτερικό, παρά στην Ελλάδα - και λόγω αυτού μου είναι λίγο πιο εύκολο να βρω μία μοτοσυκλέτα και έναν άνθρωπο μαζί μου και τα σχετικά. Δεν είναι επίσης και τόσο κοστοβόρο όσο νομίζει ο κόσμος.

M: Είσαι από αυτή τη γενιά ο πρώτος που άνοιξε τα φτερά του στο εξωτερικό. Βλέπουμε μετά από σένα τον Παντελεάκη, τον Μαυρόπουλο κι έρχονται κι άλλα παιδιά από πίσω ακόμα πιο μικροί σε ηλικία. Τι θα τους συμβούλευες για να καταφέρουν να φτάσουν στο κορυφαίο παγκόσμιο επίπεδο;

ΓΠ: Δεν ξέρω να πω την αλήθεια, ο καθένας πρέπει να έχει το δικό του μονοπάτι όπως συμβαίνει στο εξωτερικό. Νιώθω ότι στην Ελλάδα όλοι προσπαθούν να ακολουθήσουν ένα συγκεκριμένο μονοπάτι, αλλά εγώ θεωρώ σαν Έλληνας ότι έχω χαράξει ένα δικό μου μονοπάτι κυρίως μαζί με τον πατέρα μου, αλλά και με όλους τους γύρω μου που με βοηθάνε, το οποίο ίσως να είναι δυσκολότερο, ίσως ευκολότερο από το κανονικό, όμως αυτό δεν θα το ξέρουμε μέχρι ένας άλλος να χαράξει το δικό του μονοπάτι παράλληλα στο δικό μου. Δεν νομίζω ότι χρειάζονται όλοι οι Έλληνες που θέλουν να πάνε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα τη δική μου συμβουλή. Το μόνο όμως που θα έλεγα είναι αυτό που έκανα κι εγώ από μικρό παιδί. Όσο πιο ανταγωνιστικό είναι το πρωτάθλημα τόσο το καλύτερο. Δηλαδή εγώ δεν είμαι της γνώμης ότι θα ήθελα να πάω σε ένα πρωτάθλημα το οποίο ξέρω ότι θα το κερδίσω, αλλά είμαι της άποψης να τρέχω κάπου δύσκολα κι ας τερματίζω 15ος ή 20ος. Αυτό όμως θα με κάνει καλύτερο αναβάτη και θα με ανεβάσει επίπεδο.

M: Ωραία, πάμε λίγο και σε πιο χαλαρές ερωτήσεις. Ποιος είναι ο αγαπημένος σου αγαπημένος και γιατί;

ΓΠ: Αυτή τη στιγμή είναι ο Quartararo. Ο αγαπημένος μου αναβάτης γενικά είναι ο Rossi, ο καλύτερος αναβάτης είναι ο Marquez. Ο Rossi ανέβασε την δημοφιλία του MotoGP κατακόρυφα, ο Marquez είναι ο καλύτερος αναβάτης ever και τον Quartararo τον ακολουθώ από την αρχή της καριέρας του, είναι ένας εξαιρετικός αναβάτης, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

M: Τι κάνεις όταν δεν δουλεύεις και δεν είσαι στο εξωτερικό για αγώνες;

ΓΠ: Όπως είπα και πριν σίγουρα θα έχω μία προπόνηση μέσα στη μέρα μου. Εκτός αυτού, δεν μου αρέσει να κάθομαι πολύ στο σπίτι, μου αρέσει να πηγαίνω για καφέ, για μία βόλτα, για φαγητό και προσπαθώ να κρατάω μία ισορροπία γενικότερα.

M: Θέλω τώρα να μου πεις τρία επίθετα που χαρακτηρίζουν τον πατέρα σου τον Νίκο Περιστερά και τρία για τον νονό σου τον Άλεξ Παπαγεωργίου;

ΓΠ: Τρία επίθετα είναι πολύ λίγα για να χαρακτηρίσουν και τους δύο. Και οι δύο ήταν δίπλα μου σε όλη μου τη ζωή, όχι μόνο στην καριέρα μου. Οπότε θα πω από μία λέξη έτσι που μου έρχεται τώρα, ο πατέρας μου τρελός και ο νονός μου κοντός. Από εκεί και πέρα, δεν μπορώ να εκφράσω το πόσο πολύ με έχουν στηρίξει και το πως μου έχουν φερθεί και οι δύο.

M: Για τον νονό σου, θα μας πεις κανένα μυστικό που μπορεί και κερδίζει αγώνες στα 51 του;

ΓΠ: Ο νονός μου δεν σταματάει να εξελίσσεται και να βελτιώνεται συνεχώς, ακούγοντας παράλληλα και την ομάδα του. Εμένα μου φαίνεται πραγματικά απίστευτο, το ότι είναι 51 χρονών κι επειδή ξέρω πώς δουλεύει όλη μέρα, αλλά κάνει και προπόνηση όποτε μπορεί και πάει στο εξωτερικό και κερδίζει αγώνες.

M: Ποια είναι η σχέση σου με τον πολυπρωταθλητή Ελλάδας Σάκη Συνιώρη;

ΓΠ: Είναι ο αγωνιστικός μου πατέρας. Τον Σάκη τον ήξερα προφανώς από όταν ήμουν παιδί. Μετά θυμάμαι την πρώτη φορά που ο πατέρας μου κανόνισε να με προπονήσει ο Σάκης και ο πατέρας μου πριν συναντηθούμε μου έλεγε να είμαι σοβαρός, μάλιστα μου είχε δώσει και ένα μπλοκάκι για να σημειώνω ό,τι μου πει και όταν συναντηθήκαμε ο Σάκης έκανε συνέχεια χαβαλέ και αστεία (γέλια). Από εκείνη τη μέρα και μετά κάναμε εντατικές προπονήσεις σχεδόν κάθε μέρα, με κυνηγούσε για να κάνω τρέξιμο, αλλά εγώ δεν ήθελα (γέλια). Στο οδηγικό κομμάτι όμως τα βρίσκαμε μια χαρά, εκτός από τη γυμναστική.

Εκτός από τον Σάκη, με βοήθησαν ο πατέρας μου φυσικά, ο Γιάννης Μπούστας και ο Λευτέρης Πίππος. Από όλους τους έχω πάρει πράγματα, όχι μόνο οδηγικά αλλά και σε χαρακτήρα και στην ουσία έχω συλλέξει τα θετικά τους και τα έχω εφαρμόσει σε μένα και ήταν πολύ καλό που δεν έμεινα με έναν μόνο προπονητή.

M: Κλείνοντας τη συνέντευξη, θα ήθελα να μου πεις μία ιστορία που δεν έχεις ξαναπεί δημόσια, μπορεί να είναι μία αστεία ιστορία, ένα ευτράπελο, κάτι που σου έχει μείνει.

ΓΠ: Θα πω μία ιστορία από όταν έτρεχα στην Ιταλία το 2024. Βρίσκομαι στην Ίμολα για τον τελευταίο αγώνα της σεζόν και την Πέμπτη στα δοκιμαστικά έχω σπάσει το ρεκόρ πίστας, την Παρασκευή συνεχίζω στο ίδιο μοτίβο και Σάββατο ήταν τα χρονομετρημένα και στόχευα στο να κάνω πάλι ρεκόρ. Να σημειωθεί πως εγώ έμενα σε ένα σπίτι μισή ώρα μακριά από την πίστα και συνήθως ερχόταν ο Roccoli (Πολυπρωταθλητής Ιταλίας και ιδιοκτήτης της ομάδας που έτρεχε ο Γιάννης τότε) και με έπαιρνε το πρωί και κάποιος από την ομάδα με γυρνούσε το απόγευμα. Την Παρασκευή ήρθε κλασσικά να με πάρει, όμως εγώ είχα αργήσει να ξυπνήσω και τον έστησα πέντε λεπτά. Μου λέει λοιπόν πως το Σάββατο θα είναι έξω από την πόρτα μου στις 7:32 π.μ. ακριβώς, αν δεν είμαι εκεί δεν θα με περιμένει και θα φύγει. Το Σάββατο το πρωί λοιπόν μου στέλνει μήνυμα πως σε ένα λεπτό θα είναι εκεί, εγώ όμως εκείνη την ώρα βούρτσιζα τα δόντια μου και με το που τελειώνω μαζεύω γρήγορα τα πράγματά μου και βγαίνω έξω από το σπίτι. Με το που βγαίνω όμως στον δρόμο, βλέπω το βανάκι του που έφευγε, ξεκινάω λοιπόν και τρέχω, όμως εκείνος δεν σταματούσε και μετά από λίγο μου στέλνει μήνυμα πως θα πρέπει να είμαι σωστός στην ώρα μου και να μην αργώ και πως αυτό είναι ένα μάθημα. Μετά μάλιστα μου στέλνει άλλο ένα μήνυμα που μου έλεγε πως ξέρει πως θα πάρω την pole position ακόμα κι αν έρθω στο δεύτερο session!

Εμένα εκείνη την ώρα με έπιασε απελπισία και άρχισα να κλαίω. Ξεκινάω λοιπόν και ψάχνω που έχει τρένο κοντά και τρέχω με τα πράγματά μου μέχρι τον σταθμό. Με το που φτάνω όμως βλέπω πως έχουν ακυρωθεί όλα τα δρομολόγια εκείνη τη μέρα. Ξεκινάω να τρέχω πάλι πηγαίνοντας προς την πόλη και βρίσκω έναν Ιταλό που δεν ήξερε όμως αγγλικά, συνεννοούμαστε με τα χίλια ζόρια και μου καλεί ταξί. Εντέλει πλήρωσα 100 ευρώ στο ταξί, έφτασα 20 λεπτά πριν τα χρονομετρημένα και έκανα ρεκόρ πίστας και πήρα και την pole position!