Η πρώτη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου με τάνκερ από την Kawasaki!

Κατακτήθηκε ένα μεγάλο βήμα

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/3/2022

Όπως έχουμε γράψει αρκετές φορές στο ΜΟΤΟ, το υδρογόνο είναι η επόμενη φάση στο πρόβλημα της ενέργειας και το μέλλον για τους κινητήρες εσωτερικής καύσης, με την ηλεκτροκίνηση να αποτελεί ουσιαστικά ένα μεταβατικό στάδιο μέχρι να ξεπεραστούν οι προκλήσεις και τα προβλήματα που θέτει από τη φύση του υδρογόνο.

Ένα από αυτά –και ίσως το σημαντικότερο- είναι η μεταφορά και η αποθήκευσή του, με τους μεγάλους "παίκτες" της βιομηχανίας να δουλεύουν εντατικά πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα προκειμένου να βρεθούν λύσεις. Ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια που δραστηριοποιούνται πάνω στον τομέα, είναι και η Kawasaki Heavy Industries (KHI), η οποία διαθέτει όλους τους πόρους και την τεχνογνωσία που απαιτείται, χάρη στο ευρύ πεδίο που έχει αναπτύξει τις δραστηριότητές της.

Πρόσφατα λοιπόν, η KHI σε συνεργασία με άλλες ιαπωνικές εταιρείες, ανακοίνωσε πως το πλάνο για μεταφορά υδρογόνου από την Αυστραλία στην Ιαπωνία, που παράχθηκε από λιγνίτη, με το πρώτο τάνκερ για υγροποιημένο υδρογόνο, έγινε εφικτή!

Εδώ να τονίσουμε πως αν και το υδρογόνο θεωρείται ευρέως ως το καύσιμο του μέλλοντος για μηδενικές εκπομπές ρύπων, απαιτεί μεγάλα ποσά ενέργειας για την παραγωγή του και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για να θεωρηθεί "πράσινο υδρογόνο". Οι επικριτές του υδρογόνου, αναφέρουν πως "το υδρογόνο που παράγεται με λιγνίτη έχει ως αποτύπωμα διπλάσιες εκπομπές ρύπων από αυτό του φυσικού αερίου".

Η Kawasaki Heavy Industries ηγήθηκε του project που στοίχισε περί τα 550 εκατομμύρια ευρώ, με την υποστήριξη της ιαπωνικής και της αυστραλιανής κυβέρνησης, σε μια προσπάθεια να μειωθούν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Το αρχικό πλάνο προέβλεπε να έχει ολοκληρωθεί η μεταφορά του πρώτου φορτίου πριν από έναν χρόνο, αλλά το ξέσπασμα της πανδημίας πήγε όλο τον σχεδιασμό πίσω.

Η Electric Power Development (J-Power), η οποία είναι υπεύθυνη για την παραγωγή του υδρογόνου, ανακοίνωσε πως δοκιμάζει βιομάζα με άνθρακα για να μειώσει τις εκπομπές ρύπων, ενώ στοχεύει στο να εφαρμόσει στο μέλλον ένα σύστημα δέσμευσης και αποθήκευσης υδρογονανθράκων, προκειμένου να παράγεται απολύτως "καθαρά" το υδρογόνο.

Το Suiso Frontier τάνκερ που κατασκεύασε η ΚΗΙ, απέπλευσε από την Αυστραλία στις 25 Ιανουαρίου και έφτασε στο Kobe της Ιαπωνίας έναν μήνα αργότερα, ενώ το φορτίο με το υδρογόνο ξεφορτώθηκε στα τέλη Φεβρουαρίου.

Ο Motohiko Nishimura, εκτελεστικό στέλεχος της KHI δήλωσε πως "η επιχείρηση από την παραγωγή και την μεταφορά, μέχρι τη εκφόρτωση και την αποθήκευση, απέδειξε πως έχουν θεμελιωθεί οι τεχνολογικές υποδομές για την μελλοντική χρήση του υδρογόνου ως ενεργειακή πηγή, όπως συμβαίνει με το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG)".

Η Kawasaki Heavy Industries σκοπεύει να αντιγράψει την επιτυχημένη δραστηριότητά της ως κατασκευάστρια εταιρεία για LNG τάνκερ και με το υδρογόνο, κάτι που θεωρείται ύψιστης σημασία στην προσπάθεια της Ιαπωνίας να απεξαρτοποιηθεί η βιομηχανία της από τον άνθρακα, το αέριο και το πετρέλαιο, προκειμένου να πετύχει μηδενικούς ρύπους μέχρι το 2050, ενώ η Αυστραλία στοχεύει στο να αναδειχθεί η νούμερο ένα χώρα στις εξαγωγές του συγκεκριμένου καυσίμου.

Ο κ. Nishimura πρόσθεσε επίσης στις δηλώσεις του ότι "ο εξοπλισμός και οι εγκαταστάσεις που θα εγγυώνται την ασφαλή διαχείριση, είναι ένας ζωτικός τεχνολογικός παράγοντας για τις επιχειρήσεις καθαρής ενέργειας." Πέραν των KHI και J-Power, η κοινοπραξία που δημιουργήθηκε περιλαμβάνει το ιαπωνικό παρακλάδι της Shell, την Iwatani Corp, την Marubeni, την Eneos Holdings και την Kawasaki Kisen Kaisha. Μέχρι στιγμής, η κοινοπραξία δεν έχει ανακοινώσει το κόστος του project, καθώς είπαν ότι σε αυτή τη φάση ήταν επικεντρωμένοι στην βιωσιμότητα και την ασφάλεια.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Kawasaki Heavy Industries, ο όμιλος στοχεύει στην κατασκευή ακόμη μεγαλύτερων πλοίων για την μεταφορά υδρογόνου στα μέσα της δεκαετίας που διανύουμε, ενώ η εμπορική εκμετάλλευση τοποθετείται στις αρχές τις δεκαετίας του 2030.

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Καύσιμα: Νέα επιδότηση-χαδάκι στη βενζίνη – Ισχύει μόνο για δυο εβδομάδες κι ο ΕΦΚ καλά κρατεί

Οι νέες εξαγγελίες επικεντρώνουν στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης, με μια ελάχιστη αναφορά στην αμόλυβδη βενζίνη

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/10/2026

Την τελευταία φορά που γράφαμε για επικείμενα μέτρα στήριξης κατά της ακρίβειας στα καύσιμα ήταν 21 Σεπτεμβρίου 2026 και το άρθρο κατέληγε σε μια πικρή προφητεία: πως η κυβέρνηση δεν πρόκειται να αγγίξει την πηγή του προβλήματος, τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) και ευχόμασταν να διαψευστούμε.

Με μεγάλη θλίψη, οι σημερινές εξαγγελίες των νέων κυβερνητικών μέτρων μας επιβεβαιώνουν.

Πάλι καλά να λέμε. Όλο το προηγούμενο διάστημα που μιλούσαμε για ληστρικούς ειδικούς φόρους στα καύσιμα και αναδεικνύαμε το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που μειώνουν αυτούς τους φόρους για να ανακουφίσουν πραγματικά τους πολίτες τους από τις υπέρογκες τιμές στα καύσιμα, η κυβέρνηση είχε στρέψει το βλέμμα της αποκλειστικά στο πετρέλαιο.

Λογικότατο, θα μου πείτε, αφού αυτήν την εποχή η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης είναι το καυτό θέμα. Από κοντά, το πετρέλαιο κίνησης αφορά πολύ τους επαγγελματίες και φυσικά επηρεάζει άμεσα τα μεταφορικά κόστη που με τη σειρά τους μετακυλίονται στις τιμές όλων των καταναλωτικών προϊόντων.

Η βενζίνη ωστόσο είναι ένα αγαθό που δεν έχει εποχικότητα, είναι σε πρώτη ζήτηση καθημερινά για να πάει κανείς στη δουλειά του, για να μεταφέρει τα παιδιά του, για κάθε ανάγκη μετακίνησης μέρα-νύχτα, χειμώνα-καλοκαίρι. Και εδώ η κυβέρνηση μέχρι τώρα έχει προτείνει μέτρα που μοιάζουν με τσιρότα σε σπασμένα κόκκαλα.

Δυστυχώς για μια φορά ακόμη η πρόθεση της κυβέρνησης παραμένει στο ίδιο μοτίβο: περισσότερη επικοινωνιακή στάχτη στα μάτια παρά ουσία.

Η επιδότηση 10 σεντς ανά λίτρο αμόλυβδης που ανακοίνωσε είναι σταγόνα στον ωκεανό της υπερφορολόγησης, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως πρόκειται για ένα μέτρο που παίρνει μονόπλευρα η κυβέρνηση, καθώς τα διυλιστήρια δεν κάνουν καμιά έκπτωση από τη δική τους πλευρά, όπως είχε γίνει την προηγούμενη φορά που ανακοινώθηκε ανάλογο επιδοματάκι.

Απεναντίας, θα κάνουν έκπτωση 20 λεπτών στο πετρέλαιο θέρμανσης για συνολική επιδότηση 40 λεπτών ανά λίτρο, μαζί με το άλλο εικοσαρικάκι που θα τσοντάρει η κυβέρνηση εν είδει επιδότησης.

Στο ντίζελ κίνησης η κυβέρνηση βάζει 15 λεπτά και τα διυλιστήρια άλλα 5, για σύνολο ωφέλειας 20 λεπτών ανά λίτρο.

Στην αμόλυβδη βενζίνη πάλι καλά να λέμε που μας σκέφτηκαν, γιατί όλα έδειχναν πως πάμε ξυπόλητοι στ’ αγκάθια. Όχι πως περιμένουμε κάποια ουσιαστική βελτίωση. Κρίνοντας από την προηγούμενη “επιδότηση” στα καύσιμα, η ακρίβεια είχε καταπιεί εν ριπή οφθαλμού τα σεντς που προσέφερε το κράτος.

Ας ελπίσουμε να μην γίνει το ίδιο και τώρα, αν και αυτό προφανώς δεν είναι κάτι που ελέγχεται από την ελληνική κυβέρνηση, ή όποια άλλη κυβέρνηση, καθώς αρκεί ένα πυραυλάκι στο λάθος μέρος για να αρχίσει ξανά το ράλι ανόδου.

Στο μεταξύ ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στην Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι σχεδόν διπλάσιος από τον προτεινόμενο της Ε.Ε., η κυβέρνηση θα συνεχίσει να κρύβεται πίσω από μια άδεια της Ε.Ε. που δεν χρειάζεται πραγματικά και τα κρατικά ταμεία θα συνεχίσουν να γεμίζουν με φόρους-χαράτσια από τα πανάκριβα καύσιμα στην υγειά του κορόιδου.

Το δε αποκορύφωμα στον σαρκασμό του νέου μέτρου; Η ισχύς του είναι μόλις για τις επόμενες 15 μέρες, ως το τέλος του Οκτώβρη και μετά θα ανακοινωθούν νέα μέτρα, αν χρειαστεί.

Ενημερωθήκαμε ωστόσο πως οι τρεις αυτές παρεμβάσεις που ανακοινώθηκαν θα κοστίσουν, λέει, 46 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή περίπου όσο το κόστος για την “Προμήθεια, εγκατάσταση, λειτουργία και συντήρηση δικτύου Καμερών Καταγραφής Παραβάσεων Κ.Ο.Κ.” που (στα 44 εκατομμύρια ευρώ) κατά μαγικό τρόπο βρέθηκε εν ριπή οφθαλμού χωρίς να στραγγαλιστεί κανένας προϋπολογισμός και άνευ άδειας από ανώτερες δυνάμεις.