Η "Rideology" της Kawasaki δεν είναι A.I.

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/9/2016

Τις τελευταίες μέρες, διάφορα site του εξωτερικού, ανακυκλώνουν την είδηση πως η Kawasaki επενδύει στην τεχνητή νοημοσύνη για τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας, ωστόσο τα πράγματα είναι λίγο, έως πολύ πιο απλά, κι ακόμα λιγότερο συναρπαστικά. Καταρχήν την είδηση έβγαλε πρώτο ένα αμερικάνικο site, από εκείνα που υπάρχουν μονάχα για να ανεβάζουν δελτία τύπου και με τη σειρά του στηρίχτηκε σ’ ένα μικροσκοπικό άρθρο από την σελίδα που διατηρεί η ίδια η Kawasaki στην Ιαπωνία, γραμμένο στα Ιαπωνικά. Το συγκεκριμένο άρθρο της Kawasaki δεν είναι καινούριο, υπάρχει από τον περασμένο Μάιο και απλά τώρα το ανακάλυψαν οι Αμερικάνοι. Εκεί αναφέρεται η πρόθεση της εταιρίας να ενώσει τις διαφορετικές ρυθμίσεις για την χαρτογράφηση, την συμπεριφορά ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενων αναρτήσεων και την απόκριση του γκαζιού, κάτω από μία ομάδα ρυθμίσεων και μία από αυτές τις ομάδες θα αυτορυθμίζεται, προσαρμόζοντας τις λειτουργίες στο οδηγικό στυλ του αναβάτη.

Σκοπός είναι να αισθάνεται ότι η μοτοσυκλέτα του είναι μοναδική, ότι ξεχωρίζει από το ίδιο ακριβώς μοντέλο που μπορεί να βρει παρκαρισμένο δίπλα του σε μία καφετέρια, και η κίνηση αυτή της Kawasaki αποτελεί κομμάτι μίας ενιαίας πολιτικής στο marketing. Για την πολιτική αυτή μάλιστα έφτιαξαν έναν νέο όνομα, που έχει εν μέρει ελληνική ρίζα: Rideology, η ιδεολογία δηλαδή της οδήγησης μοτοσυκλέτας…

Το Rideology είναι παλαιότερος όρος της Kawasaki και έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν, αλλά η ιδέα της αυτορρύθμισης της μοτοσυκλέτας είναι καινούρια και για να την προωθήσει η Kawasaki, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει βαρύγδουπους όρους, όπως «Τεχνητή Νοημοσύνη», «Εποχή της πληροφορίας», «Διασυνδεδεμένα συστήματα» κ.α.

Στην πραγματικότητα, μονάχα η Yamaha θα μπορούσε να ισχυριστεί κάτι τέτοιο, γιατί μονάχα η Yamaha δουλεύει πραγματικά στην οδήγηση μοτοσυκλέτας με Τεχνητή Νοημοσύνη: Με το Motobot, που το MOTO ήταν το πρώτο περιοδικό εκτός Ιαπωνίας, που συνομίλησε με τον δημιουργό του, δίνοντάς σας όλες τις πληροφορίες που ακόμα και τώρα, μήνες μετά, δεν υπάρχουν αλλού! Αυτό πάνω στο οποίο εργάζεται τελικώς η Kawasaki, είναι κάτι καινούριο ως σύνολο αλλά καθόλου πρωτοποριακό και επί μέρους υπάρχει ήδη στην παραγωγή από άλλες εταιρίες.

Πρώτη και καλύτερη η Aprila, που στις αναρτήσεις του Caponord είδαμε για πρώτη φορά την εξαφάνιση των χαρτών λειτουργίας, καθώς προσαρμόζονταν μόνες τους στην κατάσταση του δρόμου, αλλά και στο οδηγικό στιλ του αναβάτη. Από εκεί και πέρα μίας μορφής προσαρμοστικότητας μπορείς να αναγνωρίσεις στο DCT της Honda, που κάποιες από τις καταστάσεις λειτουργίας του αλλάζουν σύμφωνα με τον ρυθμό οδήγησης, όμως τίποτα από όλα αυτά δεν μπορείς να το χαρακτηρίσεις τεχνητή νοημοσύνη και φυσικά δεν γίνεται να ισχυριστείς ότι αυτό που ίσως κάποτε βγάλει στην παραγωγή η Kawasaki είναι κάτι αντίστοιχο.

Ο όρος «Τεχνητή Νοημοσύνη» έχει φτάσει να χρησιμοποιείται πολύ εύκολα, κυρίως για λόγους marketing, επειδή στο άκουσμά του ο κόσμος αντιδρά άμεσα. Ναι κάποια στιγμή, ίσως φτάσουμε στην εποχή που οι μοτοσυκλέτες θα μπορούν να περάσουν με ευκολία το τεστ του Alan Turing, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει μέσα στην εποχή που όλοι εμείς θα οδηγούμε μοτοσυκλέτα…

Η ιδέα να οδηγείς μία μοτοσυκλέτα, αυτή να καταλαβαίνει ποιες ρυθμίσεις σου ταιριάζουν με βάση μία μεγάλη σειρά παραμέτρων, ακόμα κι από την χροιά της φωνής σου - και μετά να μπορείς να αποθηκεύσεις αυτή την «προσωπικότητα» στο cloud για να την φορτώσεις στην επόμενη μοτοσυκλέτα σου, ακούγεται ελκυστική! Φτάνει να μπορέσεις να την ακούσεις κατανοώντας την πορεία της τεχνολογίας και να έχεις διάθεση να μάθεις κάτι καινούριο, πριν την αφορίσεις χωρίς επιχειρήματα. Γιατί τίποτα από όλα αυτά δεν σημαίνει ότι θα κάθεσαι σε μία μοτοσυκλέτα που θα οδηγεί μόνη της ή που δεν σε αφήνει να ευχαριστηθείς την «αυθεντική» οδήγηση!

Το άρθρο που ανέβασε η Kawasaki στην Ιαπωνική σελίδα της και μετέφρασαν οι Αμερικάνοι με την «βοήθεια» της Google, μπορεί να αναφέρει πράγματι τον όρο «Τεχνητή Νοημοσύνη» -τον γράφει και στα αγγλικά άλλωστε- αλλά εννοεί απλά μία ομάδα ρυθμίσεων, που επιλεκτικά ο αναβάτης αποφασίζει να ενεργοποιήσει όποτε εκείνος θέλει. Το μόνο που μπορεί να αλλάξει σε σχέση με τα όσα ξέρουμε ήδη, είναι ένας ακόμα τρόπος να διαλέγεις ρυθμίσεις στην μοτοσυκλέτα σου, δηλαδή να την αφήσεις «να σε μάθει», και τίποτα περισσότερο από αυτό… Θα είναι ωραίο να το δοκιμάσουμε στην πράξη, αν το δούμε κάποτε στην παραγωγή!

Ιταλία: Απαγόρευση οργανωμένων μοτοσυκλετιστικών εκδρομών στα περάσματα του Νότιο Τιρόλο!

Νέος νόμος τέθηκε σε ισχύ από το σαββατοκύριακο 11-12/7 με διατύπωση που αφήνει απορίες
Stelvio_Pass
Το φημισμένο Passo dello Stelvio από την πλευρά της πόλης Bormio
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/7/2026

Οι αλπικές διαδρομές που απολαμβάνουν τόσο μοτοσυκλετιστές όσο και αυτοκινητιστές αρχίζουν σταδιακά να γίνονται αφιλόξενες. Από τη μια το μποτιλιάρισμα που καταστρέφει κάθε σκέψη για απόλαυση της οδήγησης, από την άλλη οι κίνδυνοι από την πληθώρα οχημάτων και πίσω απ’ όλα οι έντονες – και συχνά δικαιολογημένες – διαμαρτυρίες των κατοίκων των περιοχών αυτών έχουν κάνει τις ιταλικές αρχές του Νοτίου Τιρόλο να προβαίνουν σε ολοένα και πιο περιοριστικά μέτρα.

Στις αρχές του Ιουλίου ξεκίνησαν αστυνομικά μπλόκα με ελέγχους σε διάφορα από τα αλπικά περάσματα (πάσα) που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της τοπικής κυβέρνησης και των αστυνομικών αρχών του Bolzano, ενώ τώρα προχωρούν ένα βήμα παραπέρα απαγορεύοντας τις ομαδικές εκδηλώσεις που αφορούν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα.

Σύμφωνα με τη νέα αυτή απόφαση, δεν επιτρέπεται καμιά οργανωμένη εκδήλωση ομαδικού χαρακτήρα σε προστατευμένες περιοχές και οπουδήποτε σε υψόμετρο άνω των 1.600 μέτρων, με μοναδικές εξαιρέσεις όσες εκδηλώσεις είχαν ήδη εγκριθεί πριν ανακοινωθεί η απαγόρευση. Ως τέτοιες λογίζονται συγκεντρώσεις λεσχών ή άλλων ομάδων, καθώς και οργανωμένες εκδρομές.

Το ερώτημα βέβαια είναι πώς ακριβώς μπορεί η αστυνομία να καταλάβει αν πρόκειται για μια οργανωμένη δράση ή απλώς για μια παρέα φίλων που ταξιδεύουν μαζί; Σαφής απάντηση δεν υπάρχει, καθώς η περιγραφή που δίνεται επισήμως μιλά για “αναγνωρίσιμο οργανωτικό πλαίσιο”, λογίζοντας οσαύτως ακόμη και το ραντεβού πολλών οχημάτων σε ένα σημείο που να εμπίπτει στην περιοχή της απαγόρευσης.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν πως υπάρχει κίνδυνος παρεξήγησης εδώ, καθώς το “αναγνωρίσιμο πλαίσιο” σημαίνει στοιχεία που να αποδεικνύουν έναν κοινό παρονομαστή, όπως ομοιόμορφος ρουχισμός, κοινή σήμανση (όπως σημαίες, εμβλήματα κ.ο.κ.), ύπαρξη πλοηγού, ξεναγού ή γενικώς κάποιου υπεύθυνου για την εκδήλωση, αλλά αυτά είναι σημάδια που εύκολα μπορεί να παραλλάξει ή κρύψει ένας οργανωτής για να παρακάμψει τον νομικό σκόπελο.

Ταυτόχρονα, μια παρέα μοτοσυκλετιστών που ταξιδεύουν είτε στο συγκεκριμένο πέρασμα, ή απλά το διασχίζουν για να πάνε κάπου αλλού, ξαφνικά κινδυνεύουν να βρεθούν κατηγορούμενοι για παράβαση της απαγόρευσης.

Οι ιταλικές αρχές εξακολουθούν να δηλώνουν πως σε καμιά περίπτωση τα αλπικά πάσα δεν έχουν κλείσει για ιδιώτες, μόνο για οργανωμένες εκδηλώσεις, ωστόσο πόσο καθησυχαστικό μπορεί να είναι αυτό όταν η επιτυχία του ταξιδιού μιας παρέας εξαρτάται από τη διακριτική ευχέρεια του οργάνου που θα βρεθεί στον διάβα τους;

Σε κάθε περίπτωση, για το υπόλοιπο του Καλοκαιριού ας έχουν το μυαλό τους όσοι σκοπεύουν να κινηθούν προς κάποιο αλπικό πέρασμα με παρέα αρκετών μοτοσυκλετών, όπου καλό θα ήταν να φροντίσουν να μη δίνουν την εντύπωση οργανωμένης ομάδας καθ’ οιονδήποτε τρόπο. Ραντεβού στο Stelvio για μεγάλες ομάδες δεν συνίσταται φέτος...