Η Rihanna φέρνει το Motocross στη μόδα

Ροζ χρυσόσκονη αντί για άμμο…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/9/2017

Έγινε κι αυτό, πρέπει να γράψουμε για την Rihanna, για πασαρέλες και για την εβδομάδα μόδας στην Νέα Υόρκη! Και το «πρέπει» το λέμε ευδιάθετα, γιατί η συνεργασία της Rihanna με την Puma για ένδυση εμπνευσμένη από το Motocross, είναι μία δυνατή ένεση προς την ενδυνάμωση της ιδέας της μοτοσυκλέτας στους νέους. Περίεργο, αλλά έτσι είναι. Το κοινό της μοτοσυκλέτας συρρικνώνεται παγκοσμίως και κινήσεις που εντάσσουν κράνη και στολές στο επίκεντρο, από όπου κι αν προέρχονται, είναι ένα καλό στοιχείο.

Μπορεί για τους παλαιότερους μοτοσυκλετιστές, για όσους δεν ακούν αμερικάνικη pop ή δεν έχουν ανάγκη από σύμβολα, μία τέτοια κίνηση να είναι από αδιάφορη έως και αρνητική ακόμα. Ωστόσο για μία μεγάλη μερίδα νέων ανθρώπων, όταν η εικόνα της μοτοσυκλέτας ανάγεται σε μόδα και περισσότερο μάλιστα τα κράνη και οι στολές, τότε καλοβλέπουν τον μοτοσυκλετισμό χωρίς να του αποδίδουν την έννοια του περιθωρίου που ακόμα δεν έχει ξεφτίσει πλήρως.

Στο MOTO πιστεύουμε πως η απόκτηση μοτοσυκλέτας δεν οδηγεί απαραιτήτως και στον μοτοσυκλετισμό, δεν δημιουργείται έτσι απλά μοτοσυκλετιστική κουλτούρα. Όμως επίσης πιστεύουμε ότι χρειάζεται το πρώτο βήμα να γίνει από περισσότερους ανθρώπους, ώστε στο τέλος μεγαλύτερο ποσοστό να γίνονται μοτοσυκλετιστές. Με αυτή την έννοια, η εικόνα των Motocross μοτοσυκλετών, να απογειώνονται πάνω από πασαρέλες και οι περίεργες στολές είναι κάτι το θετικό, ακόμα κι αν απογειώνονται από ΡΟΖ στίβες, αστραφτερής χρυσόσκονης…

Ίσως η κίνηση της NIKE να είναι περισσότερο διφορούμενη: Η NIKE σχεδίασε ένα παπούτσι για τους 12 O’Clock Boys με την επιγραφή «σήκωσέ το» για να προσεγγίσει την τεράστια κίνηση που δημιουργείται από παρόμοιες ομάδες με τους 12 O’Clock Boys, που κυκλοφορούν σε δημόσιους δρόμους σουζάροντας Motocross μοτοσυκλέτες. Στις ΗΠΑ για σχεδόν μία δεκαετία τώρα, γίνεται κουβέντα για το αν θα πρέπει να κυνηγούσουν περισσότερο αυτές τις πρακτικές, ή να τους αφήσουν να κινούνται σε ένα καθεστώς ημι-παρανομίας (με την έννοια ότι η πρακτική απαγορεύεται, αλλά δεν αστυνομεύεται δυνατά) καθώς υπάρχουν στοιχεία πως η ένταξή τους σε μία τέτοια ομάδα τους αποτρέπει από άλλες πολύ χειρότερες συμμορίες. Η NIKE έχει χρησιμοποιήσει ακριβώς αυτή την πλευρά της συζήτησης, σχεδιάζοντας ένα παπούτσι ακριβώς για εκείνους, και φυσικά προβλέποντας στο κέρδος…

Το ζήτημα εδώ, είναι πως η μοτοσυκλέτα στις ΗΠΑ αρχίζει να έρχεται στο προσκήνιο με ένα τρόπο διαφορετικό από εκείνο που έκανε μέχρι τώρα…

 

 

 

 

 

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.