Η Yamaha διαφυλάσσει τα RD250 και RD350, διατηρώντας τα RZ250 και RZ350

Τα RZ250 και RZ350 επανέρχονται στο προσκήνιο της ιστορίας θυμίζοντας 80ς και 90ς

Η Yamaha διασφαλίζει τα RD250 και RD350 με το όνομα

Από το

motomag

9/5/2023

Η Yamaha με την αίτηση που κατέθεσε για εκ νέου κατοχύρωση των εμπορικών ονομασιών των RZ250 και RZ350, μας ξαναγυρίζει σε εποχές που τα δίχρονα μεσουρανούσαν.

Τα Yamaha RZ250 και RZ350 ήταν δύο μοντέλα τα οποία άφησαν το στίγμα τους στις αγορές της Ιαπωνίας και της Αυστραλίας -στις υπόλοιπες αγορές έγιναν γνωστά με τις ονομασίες RD250 και RD350- κατακτώντας τις καρδιές χιλιάδων μοτοσυκλετιστών. Η είδηση πως η Yamaha κατέθεσε αίτηση για τις εμπορικές ονομασίες των RZ250 και RZ350 έφερε χαμόγελα στους απανταχού νοσταλγούς των εποχών εκείνων αλλά και όσων θέλουν να νιώσουν για πρώτη φορά τον απόηχο της μαγείας που δημιούργησαν τα δύο αυτά μοντέλα.

Το πιθανότερο για τους νεότερους βέβαια, είναι να βιώσουν τον απόηχο μίας ανεξήγητης για αυτούς έντονης αποδοκιμασίας κυρίως στην διαδικτυακή πραγματικότητα, από σύσσωμους τους παλαιότερους που στο άκουσμα του ονόματος θα περιμένουν δίχρονους κινητήρες με πολλά άλογα.

Το ιδιαίτερο RD που φιλοξενούσαμε στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2023: Φτιαγμένο και εξελιγμένο σε κάθε του σημείο, προσωπικά από τον Ντίνο Νικολαΐδη της DNA Filters αλλά πιστό σε εμφάνιση με μία ιδιαίτερη περίοδο για την Yamaha και για όλα τα RD:

Ωστόσο για να συμβεί η εν λόγω αναβίωση θα χρειαστεί κάτι περισσότερο από μία απλή αίτηση για τα εμπορικά ονόματα. Η εταιρεία των τριών διαπασών θα πρέπει να ξεπεράσει τις δυσκολίες που υπάρχουν στην νομοθεσία όσον αφορά τις εκπομπές ρύπων που όπως καλά γνωρίζουμε τα τελευταία χρόνια αποτελούν βασική τροχοπέδη για τους κατασκευαστές. Όχι τόσο γιατί το κόστος εξέλιξης είναι μεγάλο, αλλά κυρίως επειδή αυτό δεν μοιράζεται στην παγκόσμια αγορά και στα τεράστια μεγέθη της Ασίας και της Λ.Αμερική. Για να πάρουν σάρκα και οστά τα δύο αυτά μοντέλα με δίχρονο κινητήρα, θα πρέπει είτε η Yamaha να επενδύσει ένα σεβαστό ποσό στην εξέλιξη τους είτε να ρίξει νερό στο κρασί της όσον αφορά τις επιδόσεις των κινητήρων ώστε να συμμορφώνονται με τις εκάστοτε νομοθεσίες.

Η Yamaha με την κατάθεση αίτησης εμπορικών ονομασιών κατά πάσα πιθανότητα θέλει να συνεχίσει να τα διατηρεί για λόγους ιστορικότητας και ίσως να διαμορφώσει την μελλοντική της γκάμα μέσα από σημαντικά ονόματα μοντέλων του παρελθόντος. Στις μοτοσυκλέτες το ρετρό πουλά περισσότερο. Για παράδειγμα θα ήταν πολύ πιθανόν να δούμε στο μέλλον μία τετράχρονη έκδοση του RZ, η οποία θα είχε νέα σχεδιαστική φιλοσοφία και θα απευθύνεται τόσο στους νοσταλγούς του παρελθόντος όσο και σε αυτούς που θέλουν να έχουν στη συλλογή τους ένα μοντέλο με εμβληματική ονομασία. Κυρίως όμως η Yamaha με αυτή την αίτηση διασφαλίζει πως οι ονομασίες αυτές δεν θα μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον από κάποιον άλλον κατασκευαστή και διατηρεί την εμπορική της κληρονομιά. Πολύ πιθανό όμως να την εκμεταλλευτεί κιόλας, σε κάποιο νέο μοντέλο.

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.