Ιαπωνικές μοτοσυκλέτες: Αναληθή στοιχεία ρύπων και κατανάλωσης

Σκάνδαλο… ιαπωνικής κουλτούρας!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/8/2018

Τις τελευταίες ημέρες οι μετοχές πέντε ιαπωνικών εταιρειών εμφανίζουν έντονη πτώση στα χρηματιστήρια της Ασίας και ανάμεσά τους είναι και η μετοχή της Yamaha. Αιτία είναι η αποκάλυψη ότι τα στοιχεία εκπομπής ρύπων σε ορισμένα αυτοκίνητα και δίκυκλα που κατασκευάζουν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πριν όμως ταυτίσετε αυτό το σκάνδαλο με εκείνο της Volkswagen πριν μερικά χρόνια, καλό είναι γνωρίζετε τα στοιχεία της υπόθεσης και τί ακριβώς αφορά.

Πρώτα απ’ όλα να πούμε ότι η υπόθεση αυτή απασχολεί τις αρμόδιες υπηρεσίες της Ιαπωνικής Κυβέρνησης από το 2016, όταν βρήκαν ότι κάποια αυτοκίνητα της Mitsubishi ανακοινώνουν εκπομπές ρύπων (που είναι αλληλένδετες με τα στοιχεία κατανάλωσης) τα οποία απέχουν από τα στάνταρ που έχουν συμφωνήσει οι Ιάπωνες κατασκευαστές ότι θα τηρούν. Αυτή την πρόταση ξαναδιαβάστε την διότι είναι το κλειδί της υπόθεσης. Στην ιαπωνική κουλτούρα οι προφορικές ή γραπτές συμφωνίες μεταξύ κυβέρνησης και οποιουδήποτε μέλους της ιαπωνικής κοινωνίας (εταιρείες ή μεμονωμένα άτομα) αποτελούν Όρκους Τιμής και μετά την συμφωνία τηρούνται από τις δύο πλευρές σαν να πρόκειται για Επίσημο Νόμο του κράτους.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση η Κυβέρνηση της Ιαπωνίας είχε συμφωνήσει με τους κατασκευαστές ότι θα τηρούν όλοι μια συγκεκριμένη διαδικασία δοκιμής των εκπομπών ρύπων/κατανάλωσης και θα ανακοινώνουν τα αποτελέσματα. Δηλαδή στην Ιαπωνία η Ανεξάρτητη Αρχή που ελέγχει αν τα οχήματα που παράγουν τα εργοστάσια τηρούν τις προδιαγραφές, ΔΙΑΦΕΡΕΙ ως προς τις αρμοδιότητες και την νομική ισχύ σε σχέση με εκείνες που έχουμε εμείς στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και γενικά στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Στην Ιαπωνία πιστεύουν ότι αφού έδωσαν τα χέρια, η συμφωνία τηρείται απόλυτα! Με άλλα λόγια, αν ένα εργοστάσιο “κλέβει” ή δεν ακολουθεί σωστά τα πρότυπα της διαδικασίας που έχει συμφωνηθεί, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ.

Πρόκειται για ΗΘΙΚΟ παράπτωμα και όχι για ΝΟΜΙΚΟ παράπτωμα. Δηλαδή στην Ιαπωνία ισχύει το Ό,τι είναι ηθικό είναι και νόμιμο και όχι το αντίθετο.

Συγκεκριμένα για την Yamaha, οι έρευνες των ιαπωνικών αρχών βρήκαν ότι το 2% επί του συνόλου των δικύκλων που πουλάει στην Ιαπωνική αγορά δηλώνουν στοιχεία εκπομπής ρύπων και κατανάλωσης που δεν ανταποκρίνονται στους όρους της συμφωνίας.

Από την μεριά της η Yamaha εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση, λέγοντας ουσιαστικά συγνώμη προς τους πελάτες, συνεργάτες και μετόχους της:   “Yamaha Motor sincerely apologizes to all customers, partners and other stakeholders who may have concerns or have been inconvenienced as a result of these occurrences,”.

Προς το παρόν δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η Yamaha έχει δίκυκλα που να έχουν παραβεί της αντίστοιχες Ευρωπαϊκές Προδιαγραφές Euro 4, οπότε δεν υπάρχει θέμα νομικών κυρώσεων ή το ενδεχόμενο ανάκλησης οποιουδήποτε μοντέλου της.

Η υπόθεση μέχρι τώρα αφορά ΜΟΝΟ την ιαπωνική αγορά και κυρίως την ιαπωνική επιχειρηματική κουλτούρα που μέχρι σήμερα βασιζόταν απόλυτα σε Συμφωνίες Τιμής μεταξύ κυβέρνησης και εταιρειών. Όμως μαζί με το προηγούμενο σκάνδαλο της εταιρείας Kobe Steel (διαβάστε το σχετικό μας άρθρο εδώ) πληγώνουν τον ιαπωνικό λαό.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες