Ιδιοκατασκευή Kymco Agility σε «Κόψε-Ράψε Monopod» [VIDEO]

Χωρίς σχέδιο, όπως ταιριάξουν όλα, με πολύ όμως δουλειά

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/4/2021

Στην Β.Ευρώπη τα κλειστά οχήματα με δύο τροχούς είναι μία πραγματικότητα που μετρά δεκαετίες πολλές και τα πιο αξιόλογα από αυτά έχουν πολύ καλή οδηγική συμπεριφορά, κοστίζουν όμως και πολύ. Ο «Meanwhile in the Garage» δεν είναι δεινός μοτοσυκλετιστής αλλά είναι εξαιρετικός τεχνίτης με 15 χρόνια καριέρας σε CNC και άλλες κατασκευές και με σπουδές πάνω στην τέχνη του.

Όταν μικρός έβλεπε τους αναβάτες μοτοσυκλετών να οδηγούν μέσα στο κρύο και την βροχή, άρχισε να σκέφτεται μία τέτοια λύση και πολύ μετά, ήρθη η ώρα να την πραγματοποιήσει.

Ο «Meanwhile in the Garage», όπως και κάθε άλλος σαν κι αυτόν, έχουν ένα φοβερά κοφτερό μυαλό και ένα ζευγάρι χέρια που μπορούν να ακολουθήσουν. Αυτό σημαίνει πως πολλές φορές προσπερνούν το στάδιο του σχεδιασμού γιατί δεν τους είναι και ιδιαίτερα απαραίτητο. Οι μοτοσυκλέτες βέβαια δεν είναι απλά δύο τροχοί, η γεωμετρία και το κέντρο βάρους παίζουν τεράστιο ρόλο και σε κάθε περίπτωση η ισορροπία παύει να είναι κάτι απλό, και γίνεται ένα πολυδιάστατο θέμα όταν αρχίζει κανείς να στρίβει.

Ωστόσο το πρώτο βήμα ολοκληρώθηκε πρακτικά με τεράστια επιτυχία και το περίεργο όχημα είναι και λειτουργικό είναι και όμορφο. Για λόγους ασφαλείας χρειάζεται και η άλλη πλευρά να έχει πόρτα γιατί αν πέσει, όπως και έγινε, ή αν τον τρακάρουν μπορεί να εγκλωβιστεί μέσα εκεί. Υπάρχει δρόμος ακόμη μέχρι να μπορεί να κινηθεί ανάμεσα στα αυτοκίνητα και σε κάθε συνθήκη, με ασφάλεια. Μην ξεχνάμε πως δεν υπάρχει κανένα πολύπλοκο γυροσκόπιο να κρατά το όχημα όρθιο, παρά μόνο οι φυσικοί νόμοι όταν αρχίσει να κινείται και λίγα πράγματα μπορεί να κάνει με το σώμα, κλειδωμένος στην νέα του θέση, αν δεν κατέβουν οι βοηθητικοί τροχοί μόλις ελαττωθεί η ταχύτητα, ενώ το τιμόνι σε στιλ κάθετων κλιπόν δεν δημιουργεί μοχλό για να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις σε έντονο chattering. Υπάρχουν πολλές βελτιώσεις που μπορούν να γίνουν, αλλά εντυπωσιακό το αποτέλεσμα από έναν εξαιρετικό τεχνίτη με πολύ φοβερή δουλειά:

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.