Ιδιοκατασκευή Kymco Agility σε «Κόψε-Ράψε Monopod» [VIDEO]

Χωρίς σχέδιο, όπως ταιριάξουν όλα, με πολύ όμως δουλειά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/4/2021

Στην Β.Ευρώπη τα κλειστά οχήματα με δύο τροχούς είναι μία πραγματικότητα που μετρά δεκαετίες πολλές και τα πιο αξιόλογα από αυτά έχουν πολύ καλή οδηγική συμπεριφορά, κοστίζουν όμως και πολύ. Ο «Meanwhile in the Garage» δεν είναι δεινός μοτοσυκλετιστής αλλά είναι εξαιρετικός τεχνίτης με 15 χρόνια καριέρας σε CNC και άλλες κατασκευές και με σπουδές πάνω στην τέχνη του.

Όταν μικρός έβλεπε τους αναβάτες μοτοσυκλετών να οδηγούν μέσα στο κρύο και την βροχή, άρχισε να σκέφτεται μία τέτοια λύση και πολύ μετά, ήρθη η ώρα να την πραγματοποιήσει.

Ο «Meanwhile in the Garage», όπως και κάθε άλλος σαν κι αυτόν, έχουν ένα φοβερά κοφτερό μυαλό και ένα ζευγάρι χέρια που μπορούν να ακολουθήσουν. Αυτό σημαίνει πως πολλές φορές προσπερνούν το στάδιο του σχεδιασμού γιατί δεν τους είναι και ιδιαίτερα απαραίτητο. Οι μοτοσυκλέτες βέβαια δεν είναι απλά δύο τροχοί, η γεωμετρία και το κέντρο βάρους παίζουν τεράστιο ρόλο και σε κάθε περίπτωση η ισορροπία παύει να είναι κάτι απλό, και γίνεται ένα πολυδιάστατο θέμα όταν αρχίζει κανείς να στρίβει.

Ωστόσο το πρώτο βήμα ολοκληρώθηκε πρακτικά με τεράστια επιτυχία και το περίεργο όχημα είναι και λειτουργικό είναι και όμορφο. Για λόγους ασφαλείας χρειάζεται και η άλλη πλευρά να έχει πόρτα γιατί αν πέσει, όπως και έγινε, ή αν τον τρακάρουν μπορεί να εγκλωβιστεί μέσα εκεί. Υπάρχει δρόμος ακόμη μέχρι να μπορεί να κινηθεί ανάμεσα στα αυτοκίνητα και σε κάθε συνθήκη, με ασφάλεια. Μην ξεχνάμε πως δεν υπάρχει κανένα πολύπλοκο γυροσκόπιο να κρατά το όχημα όρθιο, παρά μόνο οι φυσικοί νόμοι όταν αρχίσει να κινείται και λίγα πράγματα μπορεί να κάνει με το σώμα, κλειδωμένος στην νέα του θέση, αν δεν κατέβουν οι βοηθητικοί τροχοί μόλις ελαττωθεί η ταχύτητα, ενώ το τιμόνι σε στιλ κάθετων κλιπόν δεν δημιουργεί μοχλό για να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις σε έντονο chattering. Υπάρχουν πολλές βελτιώσεις που μπορούν να γίνουν, αλλά εντυπωσιακό το αποτέλεσμα από έναν εξαιρετικό τεχνίτη με πολύ φοβερή δουλειά:

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.