ΙΔΡΥΜΑ PIAGGIO-CORPORATE ART AWARDS (Δελτίο τύπου)

Το ΙΔΡΥΜΑ PIAGGIO κερδίζει το αναγνωρισμένου κύρους βραβείο
CORPORATE ART AWARDS για την «Καλύτερη Συμμετοχή στα Social Media»
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/11/2016

Το όνομα του πρώτου νικητή στα Corporate Art Awards έχει επιβεβαιωθεί. Τα βραβεία που αναγνωρίζουν και προωθούν την αριστεία σε συνεργασίες μεταξύ επιχειρηματικού και καλλιτεχνικού κόσμου σε διεθνές επίπεδο, πρόκειται να ανακοινωθούν στη Ρώμη στις 23 Νοεμβρίου, παρουσία του Υπουργού Franceschini, στο Υπουργείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων και Τουρισμού της Ιταλίας.

Το Ιδρυμα Piaggio κέρδισε το πρώτο βραβείο για την «Καλύτερη Συμμετοχή στα Social Media», λαμβάνοντας τις περισσότερες ψήφους με 935 «Like». Στη 2η θέση του βάθρου βρίσκεται το ίδρυμα Potatin και ακολουθείται από την ΙΚΕΑ.

Ξεκινώντας από τον Σεπτέμβριο η ιστοσελίδα www.pptart.net/participants φιλοξένησε την καμπάνια online ψηφοφορίας για το καλύτερο Πρότζεκτ Εταιρικής Τέχνης, με επιλογή από τις 80 συμμετέχουσες εταιρείες προερχόμενες από 22 χώρες. Κάθε εταιρεία μπορούσε να εμπλέξει τους δικούς της εργαζομένους όπως και φίλους σε Facebook και Twitter, καλώντας τους να εκφράσουν την εκτίμησή τους με ένα "Like" έως τις 10 Νοεμβρίου. Η πρωτοβουλία είχε ευρεία διεθνή ανταπόκριση, συγκεντρώνοντας περισσότερα από 10.000 «Like».

Στα πλαίσια των πολιτιστικών θεματικών, το Ίδρυμα Piaggio φιλοξενεί προσωρινές εκθέσεις και παρουσιάσεις μεγάλων καλλιτεχνών του παρελθόντος, σύγχρονα και ανερχόμενα νέα ταλέντα, τους οποίους εμπλέκει επίσης σε εκπαιδευτικά και παιδαγωγικά έργα. Το Ίδρυμα Piaggio, χάρη και σε αυτές τις συνεργασίες, με την πάροδο του χρόνου, έχει αποκτήσει μια πλούσια συλλογή από πίνακες ζωγραφικής, γλυπτά και εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των πολυάριθμων οχημάτων που αποτελούν μέρος της ιστορίας της Piaggio, ερμηνευμένα και ζωγραφισμένα από καλλιτέχνες, το πιο γνωστό και διάσημο των οποίων είναι αναμφίβολα η Vespa που διακοσμήθηκε από τον Σαλβαδόρ Νταλί το 1962. Τα έργα αυτά εκτίθενται στο Μουσείο Piaggio, μαζί με τις συλλογές Vespa, Ape και Gilera, διαμορφώνοντας έναν αποφασιστικό δεσμό μεταξύ επιστήμης, τεχνολογίας, τέχνης και στυλ.

Ο Davide Zanolini, Διευθυντής Marketing & Επικοινωνίας του Ομίλου Piaggio σχολίασε: «Το Ίδρυμα Piaggio αντιπροσωπεύει τις αξίες των εμπορικών μας σημάτων, για τα οποία όχι μόνο διατηρεί το ιστορικό αρχείο, αλλά εκφράζει επίσης και το δεσμό αγάπης  εκατομμυρίων ανθρώπων με αυτά και το πνεύμα που τα οδηγεί. Η αναγνώριση αυτή επιβραβεύει τις προσπάθειές μας και μας κάνει ιδιαίτερα υπερήφανους.»

«Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι που το πρώτο βραβείο του διαγωνισμού 2016 Corporate Art Awards απονέμεται σε μια εταιρεία που ήταν πάντα σύμβολο του ιταλικού σχεδιασμού στον κόσμο και η οποία  έχει αναπτύξει με την πάροδο του χρόνου ένα από τα πιο πλούσια και γοητευτικά εταιρικά μουσεία», δήλωσε ο Luca Desiata, Καθηγητής «Εταιρική Τέχνης» στο Luiss Business School και ιδρυτής της pptArt. «Τώρα η περιέργεια μεγαλώνει: ποιοι θα είναι οι επόμενοι νικητές; Η αναμονή έχει σχεδόν τελειώσει. Απομένουν ακόμα λίγες μέρες και στη συνέχεια, στις 23 Νοεμβρίου, θα γνωρίζουμε και τις υπόλοιπες εταιρείες που θα βρ

Η pptArt είναι ένας οργανισμός μέσων μαζικής ενημέρωσης και επικοινωνίας που λειτουργεί αποκλειστικά με καλλιτέχνες. Διαθέτει μια πλατφόρμα crowdsourcing με  πάνω από 3.000 καλλιτέχνες από 72 διαφορετικές χώρες. Το 2015, διοργάνωσε την πρώτη έκθεση «Εταιρική Τέχνης» στο GNAM στη Ρώμη. Η pptArt λειτουργεί για σημαντικούς πελάτες σε θεσμικό και εταιρικό επίπεδο: FAO, United Nations for Expo 2015, American Express, Enel, etc.     http://www.pptart.net/participants

Το Ίδρυμα Piaggio είναι ένας μικτός δημόσιο-ιδιωτικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός, που ιδρύθηκε το 1994 για την προώθηση συνεργειών μεταξύ εταιρείας, πολιτισμού και κοινωνίας. Η έδρα του βρίσκεται στην Pontedera, στον χώρο των παλαιών συνεργείων της Piaggio, που τώρα έχει επισταμένως αναστηλωθεί. Το Ίδρυμα διαχειρίζεται το Ιστορικό Αρχείο της Piaggio, ένα από τα πιο σημαντικά εταιρικά αρχεία στον κόσμο, και το Μουσείο Piaggio, το οποίο άνοιξε το 2000 και δέχεται πάνω από 50.000 επισκέπτες ετησίως. Ένα μεγάλο μέρος του εκθεσιακού χώρου είναι αφιερωμένο στην ιστορία της Vespa, ένα σύμβολο ιταλικού στυλ, για το οποίο το μουσείο διαθέτει την πιο σημαντική συλλογή που υπάρχει, με οχήματα εργοστασιακά και αγωνιστικά, όπως και αρκετά μοναδικά μοντέλα.

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.