Ίδρυση μηχανισμού προπαγάνδας για τα αυτόνομα οχήματα

Μαθήματα… αυτόνομης οδήγησης!

Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/1/2019

Αυτές τις μέρες γίνεται μία από τις μεγαλύτερες εκθέσεις υψηλής τεχνολογίας του κόσμου στο Las Vegas με την ονομασία CES. Πρόκειται για μία έκθεση όπου όλες οι εταιρείες ηλεκτρονικών προσπαθούν να εντυπωσιάσουν το κοινό με νέες ιδέες και τεχνολογίες και φυσικά να τις πουλήσουν. Σε αυτή την έκθεση παρουσίασε η Harley Davidson τα δύο νέα ηλεκτρικά μοτοσυκλετάκια, όμως αυτό που μας εντυπωσίασε περισσότερο είναι πως το μεγαλύτερο μέρος των παρουσιάσεων αφορούσε τα αυτόνομα οχήματα και γενικότερα την αυτόνομη μετακίνηση. Η Bosch, η Continetal, η Panasonic και δεκάδες λιγότερο γνωστές στο ευρύ κοινό εταιρείες, παρουσίασαν νέα προϊόντα σχετικά με τα αυτόνομα οχήματα. Η πολιτείες του Colorando και της Nevada ήδη τρέχουν 14 διαφορετικά πειραματικά προγράμματα υποστήριξης της αυτόνομης οδήγησης, μέσα στο γενικότερο πλαίσιο που ονομάζουν Smart City. Σε αυτά συμμετέχουν ιδιωτικές εταιρείες και ΜΚΟ, όπου δεν κρύβουν πως πέρα από την “ασφάλεια”, σκοπός των προγραμμάτων είναι και η επιχειρηματική δραστηριότητα, όπως για παράδειγμα η υπηρεσία πληροφόρησης για τις διαθέσιμες θέσεις πάρκινγκ.

Όμως η είδηση που πραγματικά μας τράβηξε το ενδιαφέρον ήταν η ανακοίνωση της ίδρυσης του PAVE (Partners of Automate Vehicle Education) με σκοπό την ενημέρωση και εκπαίδευση του κόσμου για την ορθή χρήση των αυτόνομων οχημάτων. Επειδή όμως έχουμε την κακή συνήθεια να ψάχνουμε τα πράγματα λίγο παραπάνω, βρήκαμε ορισμένα ακόμα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία για τους λόγους ύπαρξης της PAVE. Στην PAVE συμμετέχει το Ινστιτούτο Οδικής Μετακίνησης των ΗΠΑ και χρηματοδοτείται από τις αυτοκινητοβιομηχανίες και τις εταιρείες που κατασκευάζουν software και hardware για αυτόνομα οχήματα όπως η NVIDIA. Πέρα από τα σεμινάρια ενημέρωσης του κοινού για την “ορθή χρήση” των αυτόνομων οχημάτων, θα γίνεται παράλληλα και “ενημέρωση” για τους νομοθέτες, τους δικαστές και τους αστυνομικούς! Με άλλα λόγια, η PAVE είναι ένας μηχανισμός προπαγάνδας των αυτόνομων οχημάτων, που χρηματοδοτείται από τους κατασκευαστές των αυτόνομων οχημάτων με βασικό σύνθημα: “Τα αυτόνομα οχήματα σώζουν ζωές”. Αφού σώζουν ζωές, τότε σε τι χρησιμεύει η ενημέρωση των νομοθετών, των δικαστών και των αστυνομικών; Αφού είναι τόσο αξιόπιστη η τεχνολογία αυτή, γιατί πρέπει να ενημερωθούν οι πολίτες για την “ορθή χρήση” της; Τι λάθος μπορεί να κάνει ένας συνεπιβάτης; Προφανώς τα αυτόνομα οχήματα έχουν καταπληκτικά πλεονεκτήματα για όσους θέλουν… να καθορίζουν και να επιβλέπουν τις μετακινήσεις των πολιτών. Και οι πολιτικοί σε όλο τον κόσμο λατρεύουν να έχουν τέτοια εξουσία στα χέρια τους. Το ίδιο ισχύει για τις εταιρείες που πουλάνε υπηρεσίες. Μέσα στην σύνθεση των εταιρειών που υποστηρίζουν την PAVE είναι και εταιρείες όπως η 20^th Century Fox που παράγει ταινίες του Hollywood και γενικά οπτικοακουστικό υλικό και φυσικά η Google και η Amazon, τα δύο μεγαλύτερα ηλεκτρονικά εμπορικά κέντρα στον κόσμο! Γιατί να οδηγείς όταν μπορείς να ψωνίζεις από το κινητό σου; Γιατί να αναρωτιέσαι πού θα πας να φας όταν η Google θα οδηγεί το αυτοκίνητο κατευθείαν στο εστιατόριο που έχει άδειο τραπέζι;

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.