Ηγέτες ευρωπαϊκών πόλεων ενώνουν τις δυνάμεις τους και ζητούν να ορίζουν οι ίδιοι τα όρια ταχύτητας

Δήμαρχοι και αντιδήμαρχοι σε Βέλγιο, Αγγλία, Φινλανδία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία και Σουηδία σε κοινό μέτωπο
motomag Ηγέτες ευρωπαϊκών πόλεων ενώνουν τις δυνάμεις τους και ζητούν να ορίζουν οι ίδιοι τα όρια ταχύτητας
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

25/4/2024

Εδώ και αρκετό διάστημα έχουν τεθεί σε ισχύ από κάποιες χώρες μέτρα για τη ενίσχυση της οδικής ασφάλειας στην Ευρώπη, όπως θέσπιση ορίου ταχύτητας 30 χλμ./ώρα σε κατοικημένες περιοχές ωστόσο αυτή η νομοθεσία δεν έχει καθολική ισχύ σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Ταυτόχρονα κάποιες χώρες έχουν δώσει το δικαίωμα οι δήμοι να επιβάλλουν οι ίδιοι τα όρια ταχύτητας στους δήμους αρμοδιότητας τους.

Σε μία νέα επιστολή η οποία δημοσιεύθηκε στους Financial Times δήμαρχοι και αντιδήμαρχοι πόλεων από όλη την Ευρώπη -Βέλγιο, Αγγλία, Φινλανδία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία και Σουηδία- υπερασπίστηκαν το δικαίωμα των τοπικών αρχών να ορίζουν οι ίδιοι τα κατάλληλα όρια ταχύτητας σε δήμους στους οποίους έχουν αρμοδιότητα.

Η επιστολή ακολουθεί πρωτοβουλίες όπως αυτές της Αυστρίας όπου δόθηκε η δυνατότητα οι δήμοι να ορίζουν τα δικά τους όρια ταχύτητας και να εκτελούν επιχειρήσεις επιβολής της νομοθεσίας. Εν τω μεταξύ, στη Γερμανία, περισσότερες από 1.000 πόλεις ζητούν το δικαίωμα να ορίζουν τοπικά όρια ταχύτητας, μια πολιτική που σήμερα περιορίζεται σημαντικά από τους εθνικούς κανόνες και επιτρέπεται μόνο κατά περίπτωση για μεμονωμένους δρόμους.

Ο Antonio Avenoso, εκτελεστικός διευθυντής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας Μεταφορών, σχολίασε: “Τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας στις πόλεις και τις κωμοπόλεις είναι μια κίνηση χαμηλού κόστους για τη βελτίωση της ασφάλειας, τη μείωση του θορύβου και την ενθάρρυνση του περπατήματος και της ποδηλασίας.  Δεν υπάρχει απολύτως κανένας καλός λόγος να περιοριστεί η ελευθερία των τοπικών αρχών να λαμβάνουν τέτοια μέτρα”.

Ο André Sobczak, Γενικός Γραμματέας του Eurocities (δίκτυο με περισσότερες από 200 μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες) ανέφερε: “Οι πόλεις είναι σε μοναδική θέση να καθορίζουν τα όρια ταχύτητας και τα μέτρα κυκλοφορίας που απαιτούνται για να διατηρήσουν τους δρόμους τους ασφαλείς. Ο περιορισμός της ικανότητάς τους να εφαρμόζουν αυτά τα μέτρα θέτει τους ευάλωτους χρήστες των δρόμων σε υψηλότερο κίνδυνο. Καλούμε τις εθνικές κυβερνήσεις να λάβουν υπόψη τους αυτή την έκκληση των τοπικών ηγετών και να τους δώσουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν κρίσιμες παρεμβάσεις για να κάνουν τους δρόμους τους ασφαλέστερους”.

Οι δήμαρχοι και αντιδήμαρχοι οι οποίοι υπέγραψαν την επιστολή είναι:

  • Philippe Close, Δήμαρχος της πόλης των Βρυξελλών, Βέλγιο
  • Mathias De Clerq, Δήμαρχος Γάνδης, Βέλγιο
  • Filip Watteeuw, Αντιδήμαρχος, Γάνδη, Βέλγιο
  • Alison Lowe OBE, Αντιδήμαρχος, West Yorkshire, Αγγλία
  • Juhana Vartiainen, Δήμαρχος Ελσίνκι, Φινλανδία
  • Thomas Dienberg, Αντιδήμαρχος, Λειψία
  • Frauke Burgdorff, Επικεφαλής Σχεδιασμού, Άαχεν, Γερμανία

Ενώ συν-εισηγητές για την εκστρατεία "Ζωντανές πόλεις μέσω κατάλληλων ταχυτήτων" είναι:

  • Matteo Lepore, Δήμαρχος, Μπολόνια, Ιταλία
  • Dario Nardella, Δήμαρχος, Φλωρεντία, Ιταλία
  • Arianna Censi, Αντιδήμαρχος, Μιλάνο, Ιταλία
  • Melanie Van der Horst, Αντιδήμαρχος, Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες
  • Vincent Karremans, Αντιδήμαρχος, Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες
  • Karin Pleijel, Αντιδήμαρχος, Γκέτεμποργκ, Σουηδία
  • Andréas Schönström, Αντιδήμαρχος, Μάλμε, Σουηδία

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.