Ηλεκτρική όπισθεν για όλες τις μοτοσυκλέτες από την Michelin
Όταν δεν τολμούν οι κατασκευαστές
Από τον
Μπάμπη Μέντη
25/1/2021
Κάποιος στη Michelin μάλλον αγανάκτησε να σπρώχνει προς τα πίσω τις νέες υπέρβαρες mega on-off που έχουν για να δοκιμάζουν τα ελαστικά και σκέφτηκε να δώσει τη λύση, που κανονικά θα έπρεπε να είχαν φροντίσει οι ίδιοι οι κατασκευαστές μοτοσυκλετών για αυτή. Μπορεί βέβαια να μην έχουν έτσι τα πράγματα, όμως η ουσία παραμένει ίδια αφού η Michelin κατέθεσε μια πατέντα για έναν bolt-on μηχανισμό που προσφέρει τη δυνατότητα (σχεδόν…) σε κάθε μοτοσυκλέτα να έχει όπισθεν. Η ιδέα δεν είναι από μόνης της κάτι πρωτοποριακό, αφού όπισθεν είχαν αρκετές προπολεμικές μοτοσυκλέτες που είχαν σχεδιαστεί για sidecar. Στις μέρες μας, ηλεκτρική όπισθεν θα βρεις στα hi-end τουριστικά θηρία που προορίζονται για την αμερικάνικη αγορά, όπως τα Goldwing της Honda, τα Κ1600 της BMW και σε ορισμένα “βαρυκόκκαλα” Harley Davidson.
Τα περισσότερα από αυτά χρησιμοποιούν τη μίζα για να τραβήξουν τη μοτοσυκλέτα προς τα πίσω. Η πατέντα της Michelin διαφέρει αρκετά ως κατασκευή, καθώς πρόκειται για έναν ανεξάρτητο μηχανισμό με ροδάκια που ακουμπούν πάνω στο πίσω ελαστικό και αυτόνομο ηλεκτροκινητήρα και δική του μπαταρία λιθίου. Το βασικό πλεονέκτημα είναι πως δουλεύει σε δύο κατευθύνσεις, δηλαδή προς τα πίσω και προς τα εμπρός, με δυνατότητα να σπρώξει τη μοτοσυκλέτα σε ανηφόρα έως 10% και με μέγιστη ταχύτητα 0,6km/h. Βέβαια τα στοιχεία αυτά δεν αναφέρουν σε τι είδους μοτοσυκλέτα αφορούν, δηλαδή πόσα κιλά ήταν. Το θέμα είναι πως μπορεί να τοποθετηθεί σχετικά εύκολα σε οποιαδήποτε μοτοσυκλέτα έχει συμβατικό ψαλίδι και να παίξει ταυτόχρονα το ρόλο βάσης για την πινακίδα και λασπωτήρα. Υποτίθεται πως όταν δεν το έχεις ενεργοποιημένο, δεν ακουμπά τον τροχό και δεν υπερθερμαίνει το ελαστικό.
Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν κάποιοι πρακτικοί περιορισμοί στην εφαρμογή του ως after market αξεσουάρ, όμως θα μπορούσε να δώσει λύση ως εργοστασιακός εξοπλισμός, δηλαδή αν η μοτοσυκλέτα το είχε ενσωματωμένο στην αρχική της σχεδίαση. Είτε το δούμε στην παραγωγή, είτε όχι, η Michelin έχει κάνει ήδη το χρέος της να θυμίσει στους κατασκευαστές πως το υπερβολικό βάρος στις μοτοσυκλέτες είναι πρόβλημα.
ΗΠΑ: Αρνητικές εξελίξεις στην προστασία των δασικών εκτάσεων
H αμερικανική κυβέρνηση ανοίγει δρόμο στην ιδιωτική εκμετάλλευση
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
24/8/2026
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ προχωρά στη διαδικασία κατάργησης του Roadless Rule, ενός κανονισμού που περιορίζει κυρίως τη δημιουργία νέων δρόμων και την υλοτομία σε συγκεκριμένες δασικές εκτάσεις και όχι, αυτό δεν σημαίνει ότι οι μοτοσυκλετιστές αποκτούν αυτόματα πρόσβαση σε αυτές τις εκτάσεις.
Στις ΗΠΑ βρίσκεται σε εξέλιξη μια σημαντική αλλαγή στη διαχείριση των δημόσιων δασικών εκτάσεων. Το Υπουργείο Γεωργίας της χώρας, μέσω της Δασικής Υπηρεσίας, έχει ξεκινήσει τη διαδικασία για την κατάργηση του λεγόμενου Roadless Rule.
Τι είναι το Roadless Rule;
O σχετικός νόμος που θεσπίστηκε το 2001 και αφορά συγκεκριμένες δασικές εκτάσεις που χαρακτηρίζονται ως περιοχές Roadless. Πρόκειται για μεγάλες περιοχές δημόσιων δασών στις οποίες υπάρχουν περιορισμοί κυρίως στην κατασκευή δρόμων και στην εμπορική υλοτομία.
Στην αμερικανική νομοθεσία αυτό είναι διαφορετικό από τις παντελώς προστατευμένες περιοχές άγριας ζωής (Wilderness), οπού απαγορεύεται η πρόσβασή στο κοινό και κάθε δραστηριότητα.
Στις περιοχές που χαρακτηρίζονται ως roadless οι υπάρχοντες δρόμοι και οι υπάρχουσες διαδρομές παραμένουν, ενώ δραστηριότητες όπως πεζοπορία, κατασκήνωση, κυνήγι, ψάρεμα και άλλες μορφές αναψυχής επιτρέπονται. Υπάρχουν επίσης εξαιρέσεις που επιτρέπουν σε συγκεκριμένες περιπτώσεις έργα διαχείρισης δασών, υποδομές και άλλες παρεμβάσεις.
Και πού είναι το πρόβλημα;
Η αμερικανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η κατάργηση θα λύσει τα χέρια της Δασικής Υπηρεσίας, δίνοντάς της μεγαλύτερη ελευθερία να διαχειρίζεται τα δάση, να περιορίζει την καύσιμη ύλη και να αντιμετωπίζει προβλήματα όπως οι πυρκαγιές, οι ασθένειες και η υπερβολικά πυκνή βλάστηση.
Οι επικριτές της αλλαγής υποστηρίζουν ότι η κατάργηση θα διευκολύνει περισσότερο την ανάπτυξη δρόμων και την πρόσβαση σε δραστηριότητες όπως υλοτομία, εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς και άλλες μορφές εκμετάλλευσης, μέχρι ενδεχομένως και της οικιστικής.
Εδώ βρίσκεται και το βασικό σημείο της αντιπαράθεσης, καθώς η κατάργηση του Roadless Rule δεν μετατρέπει αυτές τις εκτάσεις σε ελεύθερη ζώνη για κάθε χρήση. Απλώς αφαιρεί έναν σημαντικό περιορισμό από τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να διαχειριστούν και προστατευτούν στο μέλλον.
Και τι σημαίνει αυτό για το off-road;
Εδώ υπάρχει μια συχνή παρεξήγηση, καθώς η κατάργηση του ανωτέρου νόμου δεν συνεπάγεται ελεύθερη πρόσβαση σε αυτές για off-road οχήματα όπως μοτοσυκλέτες, ATV ή side-by-side, επιχείρημα που φαίνεται να κερδίζει την υποστήριξη σημαντικής μερίδας κόσμου στην άλλη μεριά του Ατλαντικού.
Στις ΗΠΑ η πρόσβαση στα δημόσια εδάφη καθορίζεται από πολλούς διαφορετικούς ομοσπονδιακούς και τοπικούς κανονισμούς. Το αν μια συγκεκριμένη διαδρομή η περιοχή επιτρέπει την πρόσβαση σε μοτοσυκλέτες εξαρτάται από το σχέδιο διαχείρισης της συγκεκριμένης περιοχής, τη Δασική Υπηρεσία, τους τοπικούς κανονισμούς και τη χρήση για την οποία έχει χαρακτηριστεί ο δρόμος ή το μονοπάτι.
Η νομική αλλαγή αυτή επιτρέπει λοιπόν τη δημιουργία νέων δρόμων για άλλες χρήσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα και πρόσβαση σε μοτοσυκλέτες.
Ο δούρειος ίππος της προστασίας
Ένα ακόμη βασικό επιχείρημα αφορά τις πυρκαγιές. Η κυβερνητική αφήγηση υποστηρίζει ότι οι περιορισμοί δυσκολεύουν τη διαχείριση της δασικής βλάστησης και την πρόσβαση των συνεργείων αποψίλωσης και πυρόσβεσης σε ορισμένες περιοχές.
Αντιδράσεις έχουν ξεσηκωθεί θεωρώντας ότι η δημιουργία περισσότερων δρόμων μέσα σε απομονωμένες δασικές περιοχές δεν αποτελεί από μόνη της λύση για τις πυρκαγιές, αντίθετα, η διευκόλυνση της ανθρώπινης πρόσβασης και εντατικοποίηση της παρουσίας και δραστηριότητας θα αυξήσει σημαντικά και τον κίνδυνο ανάφλεξης.
Το ζήτημα παραμένει ιδιαίτερα σημαντικό στις ΗΠΑ, όπου μεγάλο μέρος των δασικών πυρκαγιών προκαλείται από ανθρωπογενή δραστηριότητα.
Στις ΗΠΑ υπάρχει μια βασική διαφορά σε σχέση με την Ευρώπη, τεράστιες εκτάσεις γης ανήκουν στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση και διαχειρίζονται από οργανισμούς όπως η Δασική Υπηρεσία και το Γραφείο Διαχείρισης Εκτάσεων.
Αποχαρακτηρίζοντας τις συγκεκριμένες λοιπόν, χάνεται μια γραμμή άμυνας που περιείχε σαφείς απαγορεύσεις σε σχέση με την ανθρώπινη δραστηριότητα και ανοίγει την κερκόπορτα της αξιοποίησης.
Η κατάργηση δεν γίνεται από τη μία ημέρα στην άλλη. Η κυβέρνηση πρέπει να ακολουθήσει την προβλεπόμενη διαδικασία και να δώσει στο κοινό τη δυνατότητα να υποβάλει σχόλια και αντιρρήσεις.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στις ΗΠΑ, επειδή οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες συνήθως πρέπει να δημοσιοποιούν τέτοιες προτάσεις και να εξετάζουν τις αντιδράσεις του κοινού πριν ληφθεί η τελική απόφαση.
Και για τους φίλους του Off-Road, το σημαντικότερο είναι να μη συγχέονται δύο διαφορετικά πράγματα, καθώς είναι διαφορετικό θέμα η πρόσβαση και διαχείριση δημοσίων εκτάσεων και ξεχωριστό η δημιουργία ή η νομιμοποίηση και διάνοιξη εκτός δρόμου διαδρομών.
Η κατάργηση του Roadless Rule μπορεί να αλλάξει σημαντικά το πρώτο, αλλά δεν συνεπάγεται αυτόματα το δεύτερο.