Ηλεκτροκίνηση - Φορτιστές ανά 60 χιλιόμετρα σε βασικούς αυτοκινητοδρόμους της ΕΕ
Στόχος να επιτευχθεί το "Fit for 55" που προβλέπει μείωση εκπομπών ρύπων κατά 55% έως το 2030
Από το
motomag
1/8/2023
Για τη στήριξη της αγοράς των ηλεκτρικών οχημάτων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα 27 κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέληξαν σε συμφωνία ώστε να υπάρχουν φορτιστές ταχείας φόρτισης ανά 60 χιλιόμετρα σε βασικούς αυτοκινητόδρομους της Ε.Ε. μέχρι το 2028.
Οι υποχρεωτικοί ταχυφορτιστές στα 24.500 χιλιόμετρα αυτοκινητοδρόμων της ΕΕ -ανάμεσα σε αυτούς βρίσκονται και οι ελληνικοί αυτοκινητόδρομοι- πρέπει όλοι να έχουν ισχύ τουλάχιστον 400 kW έως το 2026, και 600 kW έως το 2028. Όσον αφορά στα ηλεκτρικά λεωφορεία και τα φορτηγά, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όρισε σημεία φόρτισης σε απόσταση το πολύ 120 χιλιομέτρων μεταξύ τους έως το 2028, και με ισχύ από 1.400 έως 2.800 kW, ανάλογα με τον αυτοκινητόδρομο. Ακόμη ορίστηκε πως έως το 2031 θα πρέπει κάθε 200 χιλιόμετρα να υπάρχουν σταθμοί ανεφοδιασμού με υδρογόνο. Εκτός όμως από τις τεχνικές αυτές απαιτήσεις στην πυκνότητα των φορτιστών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θέλει επίσης περισσότερη απλότητα και διαφάνεια όσον αφορά την πληρωμή. Μέχρι στιγμής υπάρχουν πολύπλοκες εφαρμογές που δεν διευκολύνουν τους πελάτες κατά τη φόρτιση ενώ σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχει η διαφάνεια που χρειάζεται. Με τα νέα δεδομένα θα πρέπει οι καταναλωτές να μπορούν να πληρώνουν εύκολα με κάρτες ή ανέπαφες συσκευές, ενώ οι τιμές πρέπει να εμφανίζονται στους πελάτες (ευρώ ανά kW).
Επιπρόσθετα έως το 2027, η ΕΕ θα αναπτύξει μια δημόσια βάση δεδομένων σταθμών φόρτισης, με πληροφορίες σχετικά με τις τιμές, τη διαθεσιμότητα και τους χρόνους αναμονής. Αναμένουμε να δούμε τις εξελίξεις σχετικά με την ηλεκτροκίνηση στην χώρα μας καθώς μέχρι στιγμής υπάρχουν περίπου 2.000 δημόσια σημεία φόρτισης.
Durabio: Πλαστικό από σιτάρι και καλαμπόκι! - Επεκτείνεται η χρήση του στις μοτοσυκλέτες της Honda
Ένα προϊόν της Mitsubishi Chemical - Η χρήση του μειώνει το περιβαλλοντικό αποτύπωμα
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/12/2025
Οι Ιάπωνες εφαρμόζουν ήδη εναλλακτικούς τρόπους για να μειώσουν τον περιβαλλοντικό τους αντίκτυπο και ένας από αυτούς είναι και η δημιουργία εξαρτημάτων και μερών στις μοτοσυκλέτες τους από Durabio.
Τα εναλλακτικά υλικά που βασίζονται σε βιολογική μηχανική και ανακύκλωση μπαίνουν σιγά-σιγά και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής έχοντας περάσει το στάδιο εξέλιξης που απαιτείται.
Οι κατασκευαστές, σε συνεργασία με άλλες εταιρείες του κλάδου, δείχνουν ότι μπορούν να μειώσουν τους ρύπους που παράγουν και να το κάνουν αυτό τόσο σε επίπεδο εργοστασίου -π.χ. με τη χρήση φωτοβολταϊκών για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας -όσο και με τα ίδια τα μοντέλα τους που χρησιμοποιούν ανακυκλωμένα μέρη και ανακυκλώσιμα υλικά.
Η Honda έχει βάλει σαν στόχο την ανθρακική ουδετερότητα έως το 2050 με τον ιαπωνικό κολοσσό να κάνει βήματα προς όλες τις σχετικές κατευθύνσεις για να το πετύχει αυτό, ενισχύοντας το μοντέλο της κυκλικής οικονομίας αλλά και τις συνεργασίες με άλλες εταιρείες που εργάζονται επίσης προς αυτόν τον στόχο στον κλάδο της βιομηχανίας με την εξέλιξη νέων υλικών.
Από τα υλικά που χρησιμοποιεί η Honda στις μοτοσυκλέτες παραγωγής το Durabio είναι και εκείνο που χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο και η χρήση του θα συνεχίζει να εξαπλώνεται στην κατασκευή ακόμη περισσότερων μερών για τα μοντέλα των Ιαπώνων. To Durabio είναι ένα βιο-βασισμένο τεχνικό πλαστικό το οποίο και εξελίχθηκε από την Mitsubishi Chemical, με το CB1000GT να είναι μέχρι στιγμής η νεότερη μοτοσυκλέτα στην γκάμα της Honda που το χρησιμοποιεί για τη ζελατίνα του, όχι όμως και η μοναδική.
Το μη βιοδιασπώμενο Durabio προέρχεται από ισοσορβίτη, ένα φυτικής προέλευσης υλικό που προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές όπως είναι το μη βρώσιμο καλαμπόκι και σιτάρι. Μέσω της διαδικασίας καθαρισμού, τα φυσικά άμυλα του καλαμποκιού μετατρέπονται σε γλυκόζη, κατόπιν σε σορβιτόλη και τελικά σε ισοσορβίτη — μια υψηλής απόδοσης χημική ένωση που μπορεί να αντικαταστήσει παραδοσιακές πετρελαιοχημικές ουσίες.
Το Durabio έχει ως ιδιότητες την υψηλή οπτική καθαρότητα και την αυξημένη αντοχή και επιφανειακή ανθεκτικότητα έναντι άλλων τεχνικών πλαστικών και για αυτό χρησιμοποιείται κυρίως για την κατασκευή ζελατινών, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την κατασκευή άλλων πάνελ αφού μπορεί να χρωματιστεί με την επιφάνειά του να παραμένει λεία. Για έναν κατασκευαστή αυτό σημαίνει λιγότερα μέρη που χρειάζεται να βαφτούν, άρα και μείωση του κόστους παραγωγής αλλά και μείωση και τους περιβαλλοντικού αποτυπώματος της παραγωγής αφού τα λιγότερα μέρη που χρειάζονται βάψιμο φέρνουν μαζί τους και χαμηλότερους εκπεμπόμενους ρύπους.
Τα δυνατά και αδύνατα σημεία του Durabio έναντι του πλέξιγκλας (PMMA) και του πολυαρβονικού (PC)
Το Durabio παρουσιάζει επίσης υψηλή αντοχή στις γρατζουνιές, αντοχή στην κρούση και μακροχρόνια σταθερότητα στην υπεριώδη ακτινοβολία, σύμφωνα με τη Honda και αυτό το κάνει ιδανικό για την κατασκευή μερών για μοτοσυκλέτες, όπως και η αντοχή που παρουσιάζει στις υψηλές θερμοκρασίες.
Πρώτη φορά που το Durabio έκανε την εμφάνισή του σε μοτοσυκλέτα της Honda ήταν το 2025 στη ζελατίνα της CRF1100L Africa Twin, ενώ από τότε έχει χρησιμοποιηθεί στα NT1100 (σε μέρη του φαίρινγκ του), NC750X (πλαϊνά του φαίρινγκ, ουρά και ζελατίνα), X-ADV (στην ποδιά του), Forza 750 - στο κάλυμμα του τιμονιού και την καρίνα - και στο CB1000GT. Το NC750X ήταν μάλιστα η πρώτη μοτοσυκλέτα παγκοσμίως που χρησιμοποίησε χρωματισμένο Durabio για το φαίρινγκ του.
Η Honda χρησιμοποιεί επίσης πλαστικά στις μοτοσυκλέτες της που προέρχονται από ανακυκλωμένους προφυλακτήρες αυτοκινήτων, κάτι που έγινε εφικτό με την πρόοδο της τεχνολογίας γιατί το πλαστικό που προκύπτει από αυτούς ήταν μέχρι πρότινος δύσκολο να διαμορφωθεί σε κάτι πιο “περίπλοκο” και να χρησιμοποιηθεί ως εξάρτημα σε μοτοσυκλέτα. To Durabio χρησιμοποιείται και στα αυτοκίνητα, τόσο σε εξωτερικά μέρη τους όσο και σε μέρη της καμπίνας τους.