Το ημερολόγιο μιας "πριγκίπισσας" με ένα KTM 250 Duke

Η "άλλη άποψη" για τον βενιαμίν των Duke
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/3/2021

To KTM 250 Duke είναι μια μοτοσυκλέτα που απευθύνεται σε όσους δεν ακολουθούν τα trend και τις μόδες, αλλά ψάχνουν μια απολαυστική, σύγχρονη, και –κυρίως- προσιτή οικονομικά μοτοσυκλέτα, που θα μπορούν να την οδηγούν καθημερινά και παντού, με οικονομικό πλαφόν λίγο πάνω από τις 4.000 ευρώ. Είναι ένα naked που απευθύνεται σε νέους (αλλά και σε αυτούς που αισθάνονται νέοι) αναβάτες. Και μέσα σε αυτό το ευρύ φάσμα υποψήφιων ιδιοκτητών του 250 Duke, όχι απλώς συμπεριλαμβάνεται και το γυναικείο κοινό, αλλά καταλαμβάνει κι ένα σημαντικό δυναμικό ποσοστό. Ας μην ξεχνάμε πως οι γυναίκες που οδηγούν μοτοσυκλέτες, είναι από τις πιο ταχεία αυξανόμενες ομάδες αναβατών, αλλά και μία λύση στο δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει το κοινό της μοτοσυκλέτας, το οποίο γερνάει και αναζητά την "εισροή" νέου αίματος. Όπως άλλωστε έχουμε γράψει και στο παρελθόν, οι γυναίκες αναβάτριες αντιμετωπίζουν πολύ πιο σοβαρά το ρόλο τους πάνω στην μοτοσυκλέτα απ' ό,τι οι άντρες, ενώ καταρρίπτουν επιδεικτικά το στερεότυπο που τις ήθελε να προτιμούν τα σκούτερ και την ευκολία της αυτόματης μετάδοσης.

Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο –και επειδή, δυστυχώς, δεν έχουμε εμπλουτίσει ακόμη την Συντακτική μας Ομάδα με μια γυναίκα συνάδελφο- θελήσαμε να έχουμε την "άλλη άποψη" για το 250 Duke από μια αυθεντική, σκληροπυρηνική (με την καλή έννοια του όρου) αναβάτρια. Η Αδαμαντία είναι κάτοχος ενός Royal Enfield Continental GT 650 και δεινή χιλιομετροφάγος παντός καιρού (όπως θα διαβάσετε παρακάτω, ήρθε να παραλάβει την μοτοσυκλέτα από το ΜΟΤΟ εν αναμονή της χιονοθύελλας)! Χρησιμοποιεί αποκλειστικά την μοτοσυκλέτα, τόσο για τις καθημερινές της μετακινήσεις όσο και για τις βόλτες και τα ταξίδια που κάνει σε τακτική βάση, και αποτελεί ίσως το τυπικό δείγμα σωματότυπου και εμπειρίας μια αναβάτριας, για να διαπιστώσουμε το αντίκτυπο του βενιαμίν (στην ελληνική αγορά) των naked της ΚΤΜ, στο γυναικείο κοινό. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που θέλουμε να δώσουμε μια διαφορετική προσέγγιση στο αναγνωστικό μας κοινό, όπως είχαμε κάνει με το Honda CRF250L, και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε σε κάθε ευκαιρία!

 

Mία… διαφορετική αυτοβιογραφία

Το περιοδικό ΜΟΤΟ μου έδωσε την ευκαιρία να οδηγήσω το νέο KTM 250 Duke για τρείς ημέρες. Ενώ αρχικά όλοι θεωρήσαμε πως θα είναι μια πολύ εύκολη και ευχάριστη εμπειρία, οι τρείς πιο κρύες μέρες του φετινού χειμώνα που ακολούθησαν την Μήδεια μετέτρεψαν την δοκιμή σε πρόκληση. Δεν μπορώ να αρνηθώ πως μου άρεσε. Challenge accepted λοιπόν.

Γενικά μου αρέσει να χαρακτηρίζω τον εαυτό μου ως μέσο αναβάτη, παρόλο που πολλοί επιμένουν να χρησιμοποιούν λέξεις όπως μικροκαμωμένη, γεγονός που μπορεί να δώσει -λανθασμένα- την εντύπωση πως κάποιες μοτοσυκλέτες με δυσκολεύουν στην οδήγηση. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα όμως δεν χρειάστηκε ούτε κόπο ούτε τρόπο, καθώς από την πρώτη κιόλας στιγμή μου έδωσε την αίσθηση ότι την οδηγούσα καιρό. Η θέση οδήγησης είναι όρθια και άνετη, η θέση των μαρσπιέ είναι σε τέτοιο σημείο ώστε να τα γόνατα να σχηματίζουν σχεδόν ορθή γωνία και να μην επιβαρύνεται η άρθρωση. Σε αυτό βοηθάει και το τιμόνι που έρχεται πολύ εύκολα στα μέτρα σου, χαλαρώνοντας απλά δύο βίδες άλεν.

Εξωτερικά μοιάζει πολύ με το KTM Super Duke της προηγούμενης γενιάς, σε μια μικρότερη και πιο ευκίνητη έκδοση και η παρουσία του στο δρόμο δεν περνάει απαρατήρητη. Όλες του οι λάμπες είναι LED, πράγμα που σημαίνει δυνατό φως, ανθεκτικό στο χρόνο, τους κραδασμούς και την υγρασία, καθώς και μικρή κατανάλωση μπαταρίας. Μεγάλη εντύπωση μου έκανε η οθόνη του. Έχει πάρα πολλές ενδείξεις και πληροφορίες σχετικά με τη μοτοσυκλέτα και τη λειτουργία της, που κατά την άποψη μου, την κάνει πολύ φιλική σε αναβάτες με ελάχιστη ή καθόλου εμπειρία. Είναι δε ένα χαρακτηριστικό που δεν συναντάς ακόμα και σε μεγαλύτερες και ακριβότερες μοτοσυκλέτες. Μια λεπτομέρεια που μου δημιούργησε ανασφάλεια είναι η μικρή κλίση του πλαϊνού σταντ. Αισθάνθηκα πως σε άνισο έδαφος ή σε δυνατό αέρα, λόγω και του χαμηλού βάρους του, υπάρχει κίνδυνος πτώσης.

Οδηγικά είχα μια πολύ ευχάριστη εμπειρία. Παρόλο που ανήκει στην κατηγορία των γυμνών ο σχεδιασμός που έχει ακολουθήσει ο κατασκευαστής ελαχιστοποιεί τα προβλήματα που συνήθως δημιουργούνται σε τέτοιες μοτοσυκλέτες από δυνατούς ανέμους. Το ηλεκτρονικό γκάζι σου δίνει πολύ καλή αίσθηση απόκρισης και κάνει διασκεδαστική την οδήγηση ακόμα και μέσα στην κίνηση της Αθήνας σε ώρες αιχμής. Ο κινητήρας ανταποκρίνεται άμεσα σε κάθε άνοιγμα του και δίνει πολύ ωραία ροπή ακόμα και σε χαμηλές στροφές. Ο μονόδρομος συμπλέκτης του προσφέρει ομαλό κατέβασμα ταχύτητας χωρίς να χάνεις την αίσθηση του πίσω τροχού. Έχει σύστημα φρεναρίσματος ABS και στους δυο τροχούς το οποίο δοκίμασα στις ακραίες καιρικές συνθήκες των ημερών και μου έδωσε πολύ μεγάλη αίσθηση ασφάλειας. Η μπροστινή ανάρτηση μου μετέφερε εξαιρετική πληροφόρηση στην είσοδο και κατά τη διάρκεια της στροφής, έτσι ώστε να έχω την απαραίτητη αυτοπεποίθηση να πλαγιάσω χωρίς φόβο.

Αντικειμενικά, είναι μια μοτοσυκλέτα η οποία αποτελεί καταπληκτική επιλογή για τις ανάγκες της πόλης ενώ παράλληλα είναι διασκεδαστική και ευχάριστη. Προσφέρει ασφάλεια και άνεση στον αναβάτη και είναι κατάλληλη για νέους οδηγούς. Θα τη χαρακτήριζα μοτοσυκλέτα με επιβλητικό σχεδιασμό και μια πινελιά ατελείωτης χάρης. Προσωπικά με έκανε να αμφισβητώ προηγούμενες επιλογές μου…

Αρθρογράφος φαινόμενο,

Αλεξάκη Αδαμαντία

 

Παγκόσμιο ρεκόρ γύρου του κόσμου με μοτοσυκλέτα: Σιωπηρά ακύρωσε προσπάθεια 19 ημερών με Triumph ο Sam Sunderland! - Η Ducati απάντησε με 16 μέρες!

Οι Ryan Kluftinger και Connor Bondlow έκαναν τον γύρο του κόσμου σε 16 ημέρες και 23 ώρες
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/12/2025

Ο Βρετανός αναβάτης Sam Sunderland είχε ανακοινώσει πως θα επιχειρούσε να σπάσει το ρεκόρ ταχύτερου γύρου του κόσμου με μοτοσυκλέτα, καθώς σχεδιάζει να διασχίσει 15 χώρες και πέντε ηπείρους σε 19 ημέρες, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ.

Το ρεκόρ κατείχε το ζεύγος Kevin και Julia Sanders από το 2002, αφού διέσχισαν 31.319 χιλιόμετρα σε 19 ημέρες, 8 ώρες και 25 λεπτά, πάνω στη σέλα μίας BMW 1200 GS.
Ο γνωστός ταξιδευτής Sanders με τον οποίο έχει μιλήσει το MOTO πολλές φορές, είναι επίσης προσωπικός φίλος με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και έχει βρεθεί στην Ελλάδα αρκετές φορές, αποτελώντας σύμβουλο για το ταξίδι αυτό του Sam Sunderland, που με κάθε επισημότητα είχε δημοσιευθεί μήνες πριν την αναχώρησή του, την οποία όμως και τελικά ακύρωσε!

Ryan

Ο Βρετανός αναβάτης είχε ανακοινώσει πως το ταξίδι του θα ξεκινούσε τον Σεπτέμβριο, όμως αρχές του μήνα ο ίδιος είπε στα κοινωνικά δίκτυα πως η προσπάθεια αυτή θα καθυστερούσε για λίγο, προκειμένου εκείνος και η ομάδα του να προετοιμαστούν καλύτερα και να είναι σίγουροι πως θα σπάσουν το ρεκόρ. Βέβαια, δεν μας είπε πόσο θα καθυστερήσει, αφού μέχρι και σήμερα δεν έχουμε κανένα νέο για το επιχείρημα αυτό.

Rally

Το ρεκόρ των 19 ωρών που θα επιχειρούσε ο Sunderland προσμετρά μόνο τον καθαρό χρόνο ταξιδιού και όχι τις πτήσεις που χρειάζεται να πάρει για να διασχίσει τους ωκεανούς.

Τα ρεκόρ είναι για να σπάνε λένε και αυτό έγινε στην περίπτωση του Sunderland, καθώς μέχρι εκείνος να το αποφασίσει, δύο άλλοι αναβάτες κατάφεραν και έσπασαν το ρεκόρ αυτό, κάνοντας το γύρο του κόσμου σε 16 ημέρες και 23 ώρες. Πρόκειται για τους Ryan Kluftinger (youtuber) και Connor Bondlow, ενώ είχαν μαζί τους και τον σκηνοθέτη Edwin El Bainou που κατέγραφε το εγχείρημα.

Rally

Σε αυτό το διάστημα, οι τρεις τους ταξίδεψαν από το Anchorage στο Μαϊάμι, από τη Λισαβόνα στην Κωνσταντινούπολη, από τη Βομβάη στην Καλκούτα, από τη Μπανγκόκ στη Σιγκαπούρη και από το Perth στο Σίδνεϊ. Ο χρόνος τους περιλαμβάνει όλες τις πτήσεις, τις καθυστερήσεις στα σύνορα και τον ύπνο. Το ρολόι ξεκίνησε όταν έφυγαν από το Βανκούβερ και δεν σταμάτησε μέχρι να ολοκληρώσουν το ταξίδι τους.

Να αναφέρουμε πως οι αναβάτες ταξίδευαν και οι δύο με Ducati Multistrada V4 Rally, ενώ θα βγει και ντοκιμαντέρ με την κατάρριψη του ρεκόρ, με το όνομα “Yalla Habibi”.

Ενδιαφέρον θα έχει επίσης να δούμε την διαδρομή που ακολουθήθηκε, καθότι η πρώτη εικόνα που δίνουν είναι πως δεν περιόρισαν την αεροπορική μεταφορά μόνο εκεί που υπήρχε θάλασσα, μόνο στο απολύτως αναγκαίο, αλλά αντιθέτως άφησαν το Ιράν και τα "Σταν" χωρίς να τα διασχίσουν και αντί της Κίνας, αντί για την άκρη του Ειρηνικού, προτίμησαν την θαλπωρή της Σιγκαπούρης και έπειτα την ασφαλή αγκαλιά της Αυστραλίας. Το τελευταίο είναι μικρό "παράπτωμα", το πρώτο κομμάτι όμως, αν πράγματι το άφησαν και δεν οδήγησαν αλλά πέταξαν από πάνω, βάζει σε αμφισβήτηση τον ισχυρισμό τους για ρεκόρ οδήγησης μοτοσυκλέτας γύρω από τον κόσμο...