Το ημερολόγιο μιας "πριγκίπισσας" με ένα KTM 250 Duke

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/3/2021

To KTM 250 Duke είναι μια μοτοσυκλέτα που απευθύνεται σε όσους δεν ακολουθούν τα trend και τις μόδες, αλλά ψάχνουν μια απολαυστική, σύγχρονη, και –κυρίως- προσιτή οικονομικά μοτοσυκλέτα, που θα μπορούν να την οδηγούν καθημερινά και παντού, με οικονομικό πλαφόν λίγο πάνω από τις 4.000 ευρώ. Είναι ένα naked που απευθύνεται σε νέους (αλλά και σε αυτούς που αισθάνονται νέοι) αναβάτες. Και μέσα σε αυτό το ευρύ φάσμα υποψήφιων ιδιοκτητών του 250 Duke, όχι απλώς συμπεριλαμβάνεται και το γυναικείο κοινό, αλλά καταλαμβάνει κι ένα σημαντικό δυναμικό ποσοστό. Ας μην ξεχνάμε πως οι γυναίκες που οδηγούν μοτοσυκλέτες, είναι από τις πιο ταχεία αυξανόμενες ομάδες αναβατών, αλλά και μία λύση στο δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει το κοινό της μοτοσυκλέτας, το οποίο γερνάει και αναζητά την "εισροή" νέου αίματος. Όπως άλλωστε έχουμε γράψει και στο παρελθόν, οι γυναίκες αναβάτριες αντιμετωπίζουν πολύ πιο σοβαρά το ρόλο τους πάνω στην μοτοσυκλέτα απ' ό,τι οι άντρες, ενώ καταρρίπτουν επιδεικτικά το στερεότυπο που τις ήθελε να προτιμούν τα σκούτερ και την ευκολία της αυτόματης μετάδοσης.

Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο –και επειδή, δυστυχώς, δεν έχουμε εμπλουτίσει ακόμη την Συντακτική μας Ομάδα με μια γυναίκα συνάδελφο- θελήσαμε να έχουμε την "άλλη άποψη" για το 250 Duke από μια αυθεντική, σκληροπυρηνική (με την καλή έννοια του όρου) αναβάτρια. Η Αδαμαντία είναι κάτοχος ενός Royal Enfield Continental GT 650 και δεινή χιλιομετροφάγος παντός καιρού (όπως θα διαβάσετε παρακάτω, ήρθε να παραλάβει την μοτοσυκλέτα από το ΜΟΤΟ εν αναμονή της χιονοθύελλας)! Χρησιμοποιεί αποκλειστικά την μοτοσυκλέτα, τόσο για τις καθημερινές της μετακινήσεις όσο και για τις βόλτες και τα ταξίδια που κάνει σε τακτική βάση, και αποτελεί ίσως το τυπικό δείγμα σωματότυπου και εμπειρίας μια αναβάτριας, για να διαπιστώσουμε το αντίκτυπο του βενιαμίν (στην ελληνική αγορά) των naked της ΚΤΜ, στο γυναικείο κοινό. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που θέλουμε να δώσουμε μια διαφορετική προσέγγιση στο αναγνωστικό μας κοινό, όπως είχαμε κάνει με το Honda CRF250L, και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε σε κάθε ευκαιρία!

Mία… διαφορετική αυτοβιογραφία

Το περιοδικό ΜΟΤΟ μου έδωσε την ευκαιρία να οδηγήσω το νέο KTM 250 Duke για τρείς ημέρες. Ενώ αρχικά όλοι θεωρήσαμε πως θα είναι μια πολύ εύκολη και ευχάριστη εμπειρία, οι τρείς πιο κρύες μέρες του φετινού χειμώνα που ακολούθησαν την Μήδεια μετέτρεψαν την δοκιμή σε πρόκληση. Δεν μπορώ να αρνηθώ πως μου άρεσε. Challenge accepted λοιπόν.

Γενικά μου αρέσει να χαρακτηρίζω τον εαυτό μου ως μέσο αναβάτη, παρόλο που πολλοί επιμένουν να χρησιμοποιούν λέξεις όπως μικροκαμωμένη, γεγονός που μπορεί να δώσει -λανθασμένα- την εντύπωση πως κάποιες μοτοσυκλέτες με δυσκολεύουν στην οδήγηση. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα όμως δεν χρειάστηκε ούτε κόπο ούτε τρόπο, καθώς από την πρώτη κιόλας στιγμή μου έδωσε την αίσθηση ότι την οδηγούσα καιρό. Η θέση οδήγησης είναι όρθια και άνετη, η θέση των μαρσπιέ είναι σε τέτοιο σημείο ώστε να τα γόνατα να σχηματίζουν σχεδόν ορθή γωνία και να μην επιβαρύνεται η άρθρωση. Σε αυτό βοηθάει και το τιμόνι που έρχεται πολύ εύκολα στα μέτρα σου, χαλαρώνοντας απλά δύο βίδες άλεν.

Εξωτερικά μοιάζει πολύ με το KTM Super Duke της προηγούμενης γενιάς, σε μια μικρότερη και πιο ευκίνητη έκδοση και η παρουσία του στο δρόμο δεν περνάει απαρατήρητη. Όλες του οι λάμπες είναι LED, πράγμα που σημαίνει δυνατό φως, ανθεκτικό στο χρόνο, τους κραδασμούς και την υγρασία, καθώς και μικρή κατανάλωση μπαταρίας. Μεγάλη εντύπωση μου έκανε η οθόνη του. Έχει πάρα πολλές ενδείξεις και πληροφορίες σχετικά με τη μοτοσυκλέτα και τη λειτουργία της, που κατά την άποψη μου, την κάνει πολύ φιλική σε αναβάτες με ελάχιστη ή καθόλου εμπειρία. Είναι δε ένα χαρακτηριστικό που δεν συναντάς ακόμα και σε μεγαλύτερες και ακριβότερες μοτοσυκλέτες. Μια λεπτομέρεια που μου δημιούργησε ανασφάλεια είναι η μικρή κλίση του πλαϊνού σταντ. Αισθάνθηκα πως σε άνισο έδαφος ή σε δυνατό αέρα, λόγω και του χαμηλού βάρους του, υπάρχει κίνδυνος πτώσης.

Οδηγικά είχα μια πολύ ευχάριστη εμπειρία. Παρόλο που ανήκει στην κατηγορία των γυμνών ο σχεδιασμός που έχει ακολουθήσει ο κατασκευαστής ελαχιστοποιεί τα προβλήματα που συνήθως δημιουργούνται σε τέτοιες μοτοσυκλέτες από δυνατούς ανέμους. Το ηλεκτρονικό γκάζι σου δίνει πολύ καλή αίσθηση απόκρισης και κάνει διασκεδαστική την οδήγηση ακόμα και μέσα στην κίνηση της Αθήνας σε ώρες αιχμής. Ο κινητήρας ανταποκρίνεται άμεσα σε κάθε άνοιγμα του και δίνει πολύ ωραία ροπή ακόμα και σε χαμηλές στροφές. Ο μονόδρομος συμπλέκτης του προσφέρει ομαλό κατέβασμα ταχύτητας χωρίς να χάνεις την αίσθηση του πίσω τροχού. Έχει σύστημα φρεναρίσματος ABS και στους δυο τροχούς το οποίο δοκίμασα στις ακραίες καιρικές συνθήκες των ημερών και μου έδωσε πολύ μεγάλη αίσθηση ασφάλειας. Η μπροστινή ανάρτηση μου μετέφερε εξαιρετική πληροφόρηση στην είσοδο και κατά τη διάρκεια της στροφής, έτσι ώστε να έχω την απαραίτητη αυτοπεποίθηση να πλαγιάσω χωρίς φόβο.

Αντικειμενικά, είναι μια μοτοσυκλέτα η οποία αποτελεί καταπληκτική επιλογή για τις ανάγκες της πόλης ενώ παράλληλα είναι διασκεδαστική και ευχάριστη. Προσφέρει ασφάλεια και άνεση στον αναβάτη και είναι κατάλληλη για νέους οδηγούς. Θα τη χαρακτήριζα μοτοσυκλέτα με επιβλητικό σχεδιασμό και μια πινελιά ατελείωτης χάρης. Προσωπικά με έκανε να αμφισβητώ προηγούμενες επιλογές μου…

Αρθρογράφος φαινόμενο,

Αλεξάκη Αδαμαντία

https://bit.ly/MOTO_680

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/6/2026

Η θρυλική Millyard Viper V10, η custom μοτοσυκλέτα με κινητήρα Dodge Viper V10 8.000 κυβικών εκατοστών, θα δημοπρατηθεί στις 22 Ιουλίου από την H&H Classics στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας του Solihull στη Μεγάλη Βρετανία.

Η στιγμή που πολλοί συλλέκτες και φίλοι των custom κατασκευών περίμεναν έφτασε, καθώς ο Allen Millyard αποφάσισε να αποχωριστεί μία από τις πιο εμβληματικές δημιουργίες του. Πρόκειται για μία μοτοσυκλέτα που έχει αποκτήσει σχεδόν μυθικές διαστάσεις στον κόσμο των δύο τροχών. Κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από τον Allen Millyard, έναν από τους πιο γνωστούς και ευρηματικούς μηχανικούς και κατασκευαστές custom μοτοσυκλετών παγκοσμίως, η Viper V10 χρησιμοποιεί τον θηριώδη V10 κινητήρα των 8 λίτρων από το αμερικανικό musclecar Dodge Viper και αποδίδει περίπου 500 ίππους και πάνω από 72 κιλά ροπής.

Ο Millyard ξεκίνησε το φιλόδοξο project το 2004, όταν απέκτησε έναν μεταχειρισμένο κινητήρα Dodge Viper GTS. Χρειάστηκαν πέντε χρόνια δουλειάς μέχρι η μοτοσυκλέτα να ολοκληρωθεί και να πάρει έγκριση κυκλοφορίας για χρήση στον δρόμο το 2009.

Λίγες εβδομάδες μετά την ταξινόμησή της, ο Άγγλος δημοσιογράφος Bruce Dunn οδήγησε τη Viper V10 στο Bruntingthorpe Proving Ground, όπου η μοτοσυκλέτα κατέγραψε τελική ταχύτητα 207,1 mph (333,3 km/h), χωρίς μάλιστα να ανοίξει πλήρως το γκάζι. Ο ίδιος είχε παρομοιάσει την εμπειρία με το να βρίσκεται "πάνω σε πύραυλο Atlas έτοιμο για εκτόξευση".

Παρά το τεράστιο μέγεθος και τις επιδόσεις της, η Viper V10 είναι πλήρως νόμιμη για κυκλοφορία στον δρόμο και έχει διανύσει περισσότερα από 9.000 μίλια στα χέρια του δημιουργού της. Μεταξύ άλλων, ο Millyard την έχει οδηγήσει στο Isle of Man, ολοκληρώνοντας γύρους στην ιστορική διαδρομή του TT, αλλά και σε ταξίδια προς Guernsey και Isle of Wight.

Η κατασκευή βασίζεται σε ατσάλινο πλαίσιο και αλουμινένιο υποπλαίσιο στερεωμένα απευθείας πάνω στον κινητήρα, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι συνδέεται στο κιβώτιο ταχυτήτων. Το εμπρός σύστημα ανάρτησης αποτελείται από ειδικά κατασκευασμένα πιρούνια που προέκυψαν από το πάντρεμα καλαμιών JCB διαμέτρου 75 χιλιοστών, αμορτισέρ αυτοκινήτου Vauxhall Carlton και ελατήρια τηςHagon, ενώ πίσω χρησιμοποιούνται δύο τροποποιημένα αμορτισέρ από Yamaha R1. Οι χειροποίητες πολλαπλές εξαγωγής έχουν κεραμική επίστρωση ενώ τα ογκώδη και λιτά τελικά θυμίζουν κάτι από Suzuki TL1000S.

Η φήμη της μοτοσυκλέτας ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της custom σκηνής. Έχει πρωταγωνιστήσει σε τηλεοπτικές εκπομπές, εξώφυλλα περιοδικών, εφημερίδες και αμέτρητα βίντεο στο διαδίκτυο, ενώ διαθέτει ακόμη και δική της σελίδα στη Wikipedia. Το 2014 απέσπασε το βραβείο "Most OTT" (Over The Top) στο Salon Prive Concours d' Elegance, αποκτώντας στη συνέχεια την ιδιαίτερα ταιριαστή πινακίδα κυκλοφορίας "V10 OTT".

Το 2023 η Viper V10 επέστρεψε στα πρωτοσέλιδα όταν ο Millyard μαζί με τον συνεργάτη του στην εκπομπή "The Motorbike Show", Henry Cole, κατέρριψαν το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτερης μοτοσυκλέτας με συνεπιβάτη. Στο αεροδρόμιο του Elvington κατέγραψαν επίσημα 183,5 mph (295 km/h), ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ κατά σχεδόν 5 mph (8 km/h).

Ανακοινώνοντας την απόφασή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Allen Millyard δήλωσε: "Αποφάσισα να διαθέσω προς πώληση τη Millyard Viper V10 των 8.000 κυβικών στην επόμενη δημοπρασία της H&H στο National Motorcycle Museum στις 22 Ιουλίου 2026. Ήταν μια πολύ δύσκολη απόφαση, αλλά θα ανοίξει τον δρόμο για νέα και ακόμη πιο συναρπαστικά project στο μέλλον."

Η μοτοσυκλέτα προσφέρεται απευθείας από την προσωπική συλλογή του Millyard και συνοδεύεται από πλήρες ιστορικό, έγγραφα ταξινόμησης και δύο διαφορετικές σέλες. Η H&H Classics εκτιμά ότι η τελική τιμή πώλησης θα κυμανθεί μεταξύ 100.000 και 150.000 λιρών Αγγλίας - βρείτε την ιστοσελίδα της δημοπρασίας εδώ.

Για πολλούς θεωρείται η σημαντικότερη δημιουργία του Allen Millyard. Σίγουρα όμως αποτελεί μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και εντυπωσιακές μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ, συνδυάζοντας τεχνολογική τόλμη, μηχανολογική δεξιοτεχνία και έναν χαρακτήρα πληθωρικό όσο ο κινητήρας της.