Indian Appaloosa: Ο άθλος για dragster στη Σιβηρία!

Έτοιμη για το Sultans of Sprint!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/3/2020

Όπως είχαμε αναφέρει και παλιότερα, η Appaloosa, ένα ειδικά τροποποιημένο Scout Bobber από την Indian και την Workhorse Speed Shop, ταξίδεψε μέχρι τα βάθη της Ρωσίας για να λάβει μέρος στο Baikal Mile Ice Speed Festival. Αρχικά, η Appaloosa είχε δημιουργηθεί από τον Brice Hennebert, ιδιοκτήτη του Workhorse Speed Shop στο Βέλγιο, με σκοπό να τρέξει στο περσινό Sultans of Sprint στην Imola με αναβάτη τον Randy Mamola. Ωστόσο, ο αγώνας δεν πραγματοποιήθηκε λόγω βροχής και ο Hennbert θέλοντας να προετοιμαστεί καλύτερα για το φετινό Sultans of Sprints, έψαχνε διάφορα events για να λάβει μέρος. Η συμμετοχή στο Baikal Mile Ice Speed Festival, έναν αγώνα dragster πάνω στην παγωμένη επιφάνεια μιας από τις αρχαιότερες και βαθύτερες λίμνες του πλανήτη, ήταν μακράν η καλύτερη επιλογή σύμφωνα με τον Hennbert.

“Δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο μαγευτικό ήταν το event. Αρχικά, η λίμνη είναι πραγματικά τεράστια, με πάνω από 600 χιλιόμετρα μήκος και πάνω από 80 χιλιόμετρα πλάτος, περιέχει περισσότερο από το 20% του γλυκού νερού του πλανήτη. Η θέα είναι τελείως διαφορετική απ’ αυτά που έχουμε συνηθίσει και το μέρος είναι τελείως αποκομμένο απ’ τον πολιτισμό με υπερβολικά χαμηλές θερμοκρασίες. Πέραν αυτού, εκεί συγκεντρώνονται πάρα πολλοί άνθρωποι και πιέζουν τόσο τους εαυτούς τους, όσο και τις τρελές δημιουργίες τους στα όριά τους. Υπήρχαν πάρα πολλά οχήματα, από πολυτελή αυτοκίνητα μέχρι και τανκ! Έπρεπε να πάρουμε μέρος και ήταν απίστευτο όταν η πρότασή μου εγκρίθηκε απ’ την Indian” Είπε ο Hennbert.

Με τη θερμοκρασία να βρίσκεται πολλούς βαθμούς υπό του μηδενός, η Appaloosa χρειάστηκε να αλλάξει μορφή για άλλη μια φορά μόνο και μόνο για να μπορέσει να λάβει μέρος στον αγώνα. Στον κινητήρα του Bobber αντικαταστάθηκε το ήδη υπάρχον σύστημα ψεκασμού NOS από ένα νέο με καλύτερη λειτουργία στις τόσο χαμηλές θερμοκρασίες κι έτσι η Indian στόχευε να σπάσει και το ρεκόρ στον αγώνα dragster του ενός μιλίου. Στα ελαστικά της Dunlop τοποθετήθηκαν καρφιά, ενώ στο φαίρινγκ οι εισαγωγές του αέρα μίκρυναν σε μέγεθος, ώστε ο κινητήρας να μην παγώνει. Ωστόσο, οι προκλήσεις σε ένα τόσο αφιλόξενο – από πλευράς συνθηκών - μέρος που αντιμετώπισε ήταν μεγάλες και δεν κατάφερε να τις ξεπεράσει, όμως απέκτησε πολύτιμη εμπειρία.

Το να φτάσει τόσο η ομάδα όσο και η Appaloosa στα βάθη της Ρωσίας ήταν μια περιπέτεια από μόνη της, με τον Hennbert και τους δύο καλύτερούς του φίλους Sebastien Lorentz και Dorsan "DJ Peeta" Selecta να διανυκτερεύουν για μια νύχτα στη Μόσχα πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους. Ο Hennebert μοιράστηκε τις σκέψεις του με τους φίλους για το ταξίδι λέγοντας πως αυτό είναι το πιο τρελό πράγμα που έχει επιχειρήσει ποτέ στη ζωή και πως θα ήθελε να κάνει κάτι ξεχωριστό για να το θυμάται. Έτσι, αποφάσισαν να κάνουν  τατουάζ με τη φράση Good for nothing. Ready for everything”, η οποία αντιπροσώπευε όλα όσα αισθάνονταν ο Hennebert! “Δεν μπορώ να πιστέψω πως ένας απλός τύπος σαν εμένα κατάφερε να φτιάξει μια τέτοια μοτοσυκλέτα και να λάβει μέρος σε ένα τόσο φοβερό event!”  Απ’ τη Μόσχα, πέταξε ανατολικά στην Ulan Ude κι έπειτα ακολούθησε ένα πεντάωρο ταξίδι/ενημέρωση για το event μέχρι να φτάσουν στο Maksimikha, που βρίσκονταν το ξενοδοχείο που θα έμεναν.

Με τους τεχνικούς ελέγχους να έχουν ολοκληρωθεί μέσα σε μια σκηνή ώστε τόσο η Appaloosa όσο και τα μέλη της ομάδας να μην ξεπαγιάσουν, ήταν έτοιμοι πλέον να λάβουν μέρος στα πρώτα δοκιμαστικά των 200 μέτρων. Αναβάτης της Appaloosa (σ.σ. μην ξεχνάτε πως το όνομά της είναι η ράτσα αμερικάνικων αλόγων) ήταν ο Lorentz και οι πρώτες δοκιμές πάνω στον πάγο πήγαν πάρα πολύ καλά. “Η πρώτη προσπάθεια ήταν καλή, ήθελα να δοκιμάσω την πρόσφυση των ελαστικών, την ευστάθεια της μοτοσυκλέτας και φυσικά ότι μπορούσα να σταματήσω εκ τους ασφαλούς. Η Appaloosa επιτάχυνε σαν τρελή με το εμπρός ελαστικό να μην χάνει την πρόσφυσή του παρά την ανισόπεδη επιφάνεια. Απέκτησα μπόλικη αυτοπεποίθηση και αποφάσισα να την πιέσω περισσότερο.” Είπε ο Lorentz.  

Παρότι τα πρώτα δεδομένα των δοκιμών ήταν θετικά, τα πράγματα άλλαξαν κατά πολύ όταν ο Lorentz επιχείρησε να κάνει το πρώτο πέρασμα των 1.600 μέτρων. Μετά τα πρώτα 200 μέτρα, ο πάγος είχε περισσότερα “σαμαράκια”, με αποτέλεσμα οι αναρτήσεις να καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής τους και τα καρφιά των ελαστικών να έρχονται σε επαφή με τα φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας! Η ομάδα ξεπέρασε σχετικά εύκολα αυτή τη δυσκολία, τροποποιώντας τα φαίρινγκ ώστε να έχουν μεγαλύτερη απόσταση απ’ τους τροχούς. Το πραγματικό πρόβλημα ήταν πως η μέγιστη τελική ταχύτητα της Appaloosa περιοριζόταν από κάποιο ηλεκτρολογικό θέμα. “Γνωρίζαμε πως θα ερχόμασταν αντιμέτωποι με αρκετές δυσκολίες αλλά δεν μπορούσαμε να τις προβλέψουμε καθώς δεν είχαμε προηγούμενη εμπειρία σε αγώνες πάνω στο πάγο. Αρχικά, αντικαταστήσαμε το πίσω ελαστικό με ένα άλλο με λιγότερα καρφιά ώστε να έχει χαμηλότερο βάρος και αυξήσαμε την πίεση. Έπειτα, αφαίρεσα το quickshifter και το Power Commander με την ελπίδα πως θα λυνόταν το πρόβλημα των ηλεκτρικών.”

Παρά τις προσπάθειες του Hennebert, η δεύτερη προσπάθεια του Lorentz στον πάγο δεν απέδωσε. “Θεωρώ πως το πρόβλημα οφειλόταν στις εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες (-20 οC). Χρησιμοποιούσαμε μια αγωνιστική ECU, η οποία δεν είχε προγραμματιστεί για να λειτουργεί σε τόσο ακραίο περιβάλλον. Την τελευταία μέρα της έκανα reset και όσες αλλαγές μπορούσα, όμως η αποστολή των κατάλληλων διαγνωστικών εργαλείων ήταν αδύνατη και δεν μπορούσα να ξέρω ποιο ακριβώς ήταν το πρόβλημα.”

Την τελευταία μέρα, ο καιρός ήταν καλύτερος και η ομάδα αποφάσισε να χρησιμοποιήσει για πρώτη φορά το σύστημα ψεκασμού NOS με την καλύτερη προσπάθειά της να αγγίζει τα 180km/h. Η Indian μπορεί να μην κατάφερε τους στόχους της, όμως η εμπειρία που απέκτησε η ομάδα ήταν τεράστια και πλέον είναι προετοιμασμένη για το επικείμενο Sultans of Sprints. “Η Appaloosa έχει περισσότερες δυνατότητες από αυτές που είδαμε στο Ice Speed Festival και γνωρίζω πως ο Brice θα εκμεταλλευτεί πλήρως την εμπειρία που αποκτήσαμε εδώ, ώστε να επιστρέψει δριμύτερος στο Sultans of Sprints,” ανέφερε ο Lorentz.

ETSC: Με την όπισθεν η EE στην οδική ασφάλεια - Αλλάζουν νόμους προς όφελος των κατασκευαστών

"Το σπίτι έχει πάρει φωτιά και δεν καλούμε την Πυροσβεστική", λέει το συμβούλιο - Τι θέλει για τις μοτοσυκλέτες και το ΚΤΕΟ
ETSC για την Ασφάλεια 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/2/2026

Βήματα εμπρός αλλά και προς τα πίσω κάνει στην οδική ασφάλεια η Ευρωπαϊκή Ένωση για να εξυπηρετήσει συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC).  

Η ανακοίνωση του European Transport Safety Council (ETSC), του ανεξάρτητου φορέα υποστήριξης της ασφάλειας των μεταφορών στην ΕΈ, έρχεται μετά την ενδιάμεση έκθεση (mid-point progress report) της Κομισιόν προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρόοδο που έχει γίνει σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την οδική ασφάλεια που έχει σαν στόχο τα μηδενικά ή σχεδόν μηδενικά θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έως το 2050.

Το ETSC, αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει γίνει σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η εφαρμογή των αυστηρότερων κανονισμών για τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης των οχημάτων το 2022 και 2024. Χαιρετίζει επίσης τη βελτίωση στον τρόπο που συλλέγονται πλέον δεδομένα που αφορούν την οδική ασφάλεια και τη χάραξη πολιτικής προς τον στόχο "Vision Zero". 

Ωστόσο, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι τα επιτεύγματα σε επίπεδο νομοθεσίας "ανήκουν σε προηγούμενη πολιτική εποχή" και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στασιμότητα στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας όπου "ανθρώπινες ζωές ανταλλάζονται με ευκολίες προς την αυτοκινητοβιομηχανία και το εμπόριο", σύμφωνα με τον Antonio Avenoso, εκτελεστικό διευθυντή του ETSC.

Ο Avenoso αναφέρει επίσης ότι σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας στην ΕΕ, η οποία θα ασχολείται αποκλειστικά με την βελτίωση της οδικής ασφάλειας. "Ζητούμε εδώ και χρόνια να γίνει κάτι τέτοιο. Όμως το να παραδέχεσαι ότι το σπίτι έχει πιάσει φωτιά και εσύ να αρνείσαι να καλέσεις την Πυροσβεστική δεν είναι στρατηγική.", πρόσθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου στη σχετική ανακοίνωση του ETSC.

Το ETSC αναφέρει και πέντε τομείς κρίσιμης σημασίας για τους οποίους ισχυρίζεται πως τον τελευταίο καιρό οι αλλαγές που έχουν γίνει -ή πρόκειται να γίνουν- στη σχετική νομοθεσία υπονομεύουν την οδική ασφάλεια.

Ο πρώτος αφορά το επίπεδο ενεργητικής ασφάλειας της νέας κατηγορίας μικρών, προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για αστική χρήση (Small Electric Vehicle -M1E), η οποία ενσωματώθηκε στην κύρια κατηγορία (M1) των επιβατικών αυτοκινήτων με μία όμως σημαντική εξαίρεση. Η εξαίρεση αφορά την απαλλαγή αυτών των προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για μία ολόκληρη 10ετία από το να εξοπλίζονται με ίδιας τεχνολογίας συστήματα υποβοήθησης για τον οδηγό τους με αυτά που φέρουν και τα επιβατικά της κύριας κατηγορίας ! 

Από τη μία, και τα μοντέλα αυτής της νέας κατηγορίας θα πρέπει να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές ασφαλείας με τα επιβατικά της Μ1 και αυτό είναι κάτι πραγματικά καλό, έχοντας ως δεδομένη την πρόοδο συστημάτων που έχουν σημειώσει μέχρι σήμερα συστήματα όπως είναι το Αυτοματοποιημένο Σύστημα Πέδησης Έκτακτης Ανάγκης (Automated emergency braking system -AEB), το οποίο σε ταχύτητες πόλης αναγνωρίζει τους ευάλωτους χρήστες του δρόμους (μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζοί) και στην περίπτωση που κάποιος βρεθεί "ξαφνικά" μπροστά στο όχημα, τότε το σύστημα ενεργοποιεί τα φρένα και έτσι αποτρέπει ή έστω μειώνει σημαντικά τον αντίκτυπο από την επαφή του μοτοσυκλετιστή με το αυτοκίνητο.

Σήμερα, ως -λίγο- πιο προσιτή λύση για κίνηση στο αστικό περιβάλλον έχουμε τα ηλεκτρικά και μη microcars -κάποια ανήκουν στην κατηγορία των μοτοδοπηλάτων, οδηγούνται από 16χρονους και πιάνουν έως 45 χλμ./ώρα. Είναι αστικής φύσεως μοντέλα που πωλούνται αυτή τη στιγμή στις ευρωπαϊκές αγορές -και στην ελληνική- και δεν έχουν στον εξοπλισμό τους πολλά βασικά πλέον συστήματα που είναι υποχρεωτικά στα κανονικά αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα οι αερόσακοι και το ABS. Μάλιστα δύο από αυτά δοκιμάστηκαν από την DEKRA που ανέφερε ότι παρά τα μόλις 45 χλμ./ώρα της τελικής τους, με την οποία έγινε το crash test, οι οδηγοί θα σκοτώνονταν και στις δύο περιπτώσεις αφού δεν υπήρχε αερόσακος! Φυσικά αυτά τα μοντέλα δεν έφεραν ούτε πιο προηγμένα συστήματα όπως είναι το AEB αλλά και το σύστημα προειδοποίησης διερχόμενου οχήματος στους καθρέπτες Blind Spot Monitoring (BSM), καθώς και τα δύο απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ για τη λειτουργία τους.

Η ΕΕ θέλει να δημιουργήσει μια κατηγορία, η οποία θα είναι λογικά πάνω από αυτά τα μοντέλα, που θα είναι αμιγώς ηλεκτρική και πιο προσιτή στο ευρύ κοινό από τα κανονικά αυτοκίνητα, ώστε αυτή η κατηγορία να εμπορική απήχηση και να συμβάλλει έτσι στη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων στα αστικά κέντρα. Όμως όπως έχουμε δει μέχρι τώρα ηλεκτρικό και προσιτό δεν πάνε μαζί -ειδικά χωρίς επιδοτήσεις- και με τις τιμές στα αυτοκίνητα, (άσχετα αν είναι με ηλεκτρικό ή κινητήρα εσωτερικής καύσης) να έχουν ανέβει 20-30% από την πανδημία του Covid και μετά. 

Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας με την ΕΕ να υποκύπτει στην πίεση των κατασκευαστών σύμφωνα με το ETSC και για να μειώσει το κόστος επιτρέπει το "πάγωμα" στις τεχνολογίες των συστημάτων ασφάλειας που θα φέρουν αυτά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία θα κινούνται στο 99% της ζωής τους στο αστικό περιβάλλον. Θα αγοράζει δηλαδή κάποιος για παράδειγμα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας το 2032 και αυτό θα έχει πάνω συστήματα του 2026 για να κυκλοφορεί στην πόλη. Εκεί που γίνονται και τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα συνολικά και φυσικά η πλειοψηφία των ατυχημάτων με μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζούς.

Επόμενο σημείο είναι η νομοθεσία που σχετίζεται με τα "longer and heavier vehicles -LHVs", τα λεγόμενα και megatrucks, φορτηγά που μεταφέρουν αγαθά και κινούνται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών έχοντας μήκος που ξεπερνά τα 25 μέτρα και βάρος στους 60 τόνους. Το συμβούλιο αναφέρει ότι είναι πάρα πολλοί οι δρόμοι, τα τούνελ και οι γέφυρες στην Ευρώπη που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τόσο βαριά οχήματα. 

To ETSC προειδοποιεί παράλληλα ότι χωρίς αυστηρή νομοθεσία και έλεγχο για την καταλληλόλητα όλων των δρόμων που θα επιτρέπεται να κινούνται αυτά τα φορτηγά, η εξάπλωσή τους θα γίνει χωρίς έλεγχο προς όφελος της πιο αποδοτικής μεταφοράς των αγαθών και εις βάρος των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων. Το ETSC τονίζει ότι δεν θα πρέπει να ξεκινήσει καν διάλογος για την εξάπλωσή των LHVs αν δεν γίνει πρώτα αυτή η μελέτη για την καταλληλότητα των δρόμων. Εμείς να συμπληρώσουμε σε αυτό το σημείο και το νομοθετικό πλαίσιο που θα πρέπει να υπάρχει και να ορίζει τις προδιαγραφές και τα συστήματα που αυτών των οχημάτων των 60 τόνων, ώστε να μην μπορεί οποιοδήποτε φορτηγό που μπορεί να διαχειριστεί αυτό το φορτίο να παίζει αυτόν τον ρόλο.

Επόμενο σημείο που θίγει το ETSC είναι η εμπορική συμφωνία που έχουν πρόθεση να συνάψουν ΕΕ-ΗΠΑ με την οποία θα υπάρξει "αλληλοσεβασμός" και αμοιβαία αναγνώριση στα στάνταρ ασφάλειας με τα οποία η καθεμιά κατασκευάζει αυτοκίνητα! Αυτό σημαίνει ότι αν εγκριθεί θα ξεκινήσουν να εισάγονται στην Ευρώπη αυτοκίνητα που έχουν σχεδιαστεί για τις ΗΠΑ, όπως είναι για παράδειγμα τα τεράστια "αγροτικά" και SUVs που έχουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, τα οποία παράλληλα στερούνται συστημάτων που έχουν τα ευρωπαϊκά -όπως το AEB που προαναφέραμε!

Τελευταίος τομέας για τον οποίο προειδοποιεί το ETSC είναι οι περιοδικοί έλεγχοι στα δίκυκλα κάτω των 125 κ.εκ. Τα δίκυκλα αντιστοιχούν σε ένα στα πέντε θανατηφόρα τροχαία στην ΕΕ. Με το 70% του στόλου να είναι κάτω από 125 κ.εκ., το συμβούλιο θέλει να γίνουν υποχρεωτικοί οι έλεγχοι σε αυτούς τους κυβισμούς και μάλιστα ετήσιοι. Το συμβούλιο επικαλείται μελέτες που έχουν γίνει οι οποίες δείχνουν συχνές τροποποιήσεις από τους αναβάτες των μικρού κυβισμού μοτοποδηλάτων, σκούτερ και μοτοσυκλετών αλλά και συχνές αστοχίες στα φρένα και τα ελαστικά τους. 

Μέλος του ETSC είναι και η FIM που υποστηρίζει μαζί με τη FEMA το δικαίωμα κάθε κράτους-μέλους να επιλέγει το ίδιο αν οι μοτοσυκλέτες και τα λοιπά δίκυκλα που έχουν ταξινομηθεί στην επικράτειά του θα περνούν ή όχι από περιοδικό τεχνικό έλεγχο -ΚΤΕΟ. Μάλιστα έχουν συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων στους δρόμους της ΕΕ οφείλεται στις υποδομές και τη συμπεριφορά του αναβάτη και των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων και σχεδόν ποτέ σε μηχανική αστοχία του δίκυκλου. Οπότε να προτείνουμε στο συμβούλιο να ζητήσει και την άποψη του πλέον εξιδεικευμένου μέλους του πριν συμπεριλάβει το ΚΤΕΟ στους κρίσιμους για την οδική ασφάλεια τομείς για τις μοτοσυκλέτες καθώς φαίνεται ότι υπάρχει μια ασυμφωνία απόψεων με κίνδυνο να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο οικονομικά ο εκάστοτε αναβάτης χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.