ΗΠΑ: Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές προωθούν κατάργηση της υποχρεωτικής χρήσης κράνους

Το Ride in Freedom Act έχει ήδη κατατεθεί προς ψήφιση στο Κογκρέσο
usa no helmet
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

19/8/2026

Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής η νομοθεσία δεν είναι πάντα ίδια σε όλη τη χώρα, έτσι η χρήση κράνους από τους αναβάτες δικύκλων από πολιτεία σε πολιτεία μπορεί να ακολουθεί διαφορετικούς κανόνες.

Σε 18 πολιτείες είναι υποχρεωτική η χρήση του προστατευτικού κράνους, ενώ σε άλλες 29 η υποχρέωση είναι μερική και εξαρτάται από την ηλικία του αναβάτη και τα χρόνια οδηγικής εμπειρίας. Υπάρχουν επίσης 3 πολιτείες (Illinois, Iowa, New Hampshire) στις οποίες δεν υπάρχει καμιά υποχρέωση χρήσης κράνους στα δίκυκλα, χωρίς όρους και περιορισμούς.

Τώρα δύο Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές που δηλώνουν, οι Derrick Van Orden και Tim Sheehy, προωθούν ένα νέο νομοσχέδιο που στοχεύει να προσθέσει μια τέταρτη πολιτεία σε αυτές που δεν απαιτούν χρήση κράνους: τη Washington District of Columbia (D.C.), δηλαδή την πολιτεία που περιλαμβάνει την πρωτεύουσα της χώρας και στην οποία επί του παρόντος ισχύει πλήρης υποχρέωση κράνους πάντα και για όλους.

Derrick Van Orden
Derrick Van Orden

Το νομοσχέδιο κατατέθηκε προς ψήφιση στο Κογκρέσο στις 6 Αυγούστου και έχει τον τίτλο “Ride in Freedom Act”, αλλά και μια πολύ περίεργη πρωτοτυπία: δεν προτείνει ευθέως την κατάργηση του σχετικού νόμου, αλλά την απαγόρευση εφαρμογής του!

Όπως και να έχει, το θέμα ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση στις ΗΠΑ, όπου τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν σταθερή άνοδο σε θανατηφόρα ατυχήματα δικυκλιστών. Σύμφωνα με την αμερικανική υπηρεσία National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA), η χρήση κράνους μειώνει τον κίνδυνο θανάτου του αναβάτη σε ατύχημα από 22 ως 42%, ενώ το ενδεχόμενο κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων μειώνεται από 41 ως 69%.

Επιπλέον, υπάρχει ξεκάθαρη διαφορά στις λίγες πολιτείες που δεν απαιτούν χρήση κράνους, καθώς σε αυτές περίπου οι μισοί θάνατοι σε ατυχήματα με μοτοσυκλέτα αφορούν ξεκράνωτους αναβάτες, έναντι περίπου 10% για τις πολιτείες με νομοθεσία για τα κράνη.

Ωστόσο το πιο ανησυχητικό στοιχείο αφορά συνολικά στη χώρα: οι μοτοσυκλέτες αναλογούν στο 3% των κυκλοφορούντων ΙΧ οχημάτων, αλλά στο 14% των θανατηφόρων τροχαίων.

Σε αυτό το κλίμα, οι δύο Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές δηλώνουν πως η κίνησή τους δεν αφορά μόνο στην πρωτεύουσα, αλλά θέλουν να καταργηθεί η υποχρέωση χρήσης κράνους σε όλη τη χώρα.

“Η D.C. είναι σημαντικό μέρος για να κάνουμε την αρχή,” εξήγησε ο εκπρόσωπος του Van Orden. “Αν το Κογκρέσο μπορέσει να αλλάξει την πολιτική εδώ, θα ανοίξει η πόρτα για μια ευρύτερη συζήτηση για τον ρόλο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στη νομοθεσία για τα κράνη σε όλη τη χώρα.”

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.