Ιράν: Οι γυναίκες πλέον καβαλούν νόμιμα μοτοσυκλέτα

Aλλαγή του νόμου επιτρέπει πλέον στις γυναίκες να αποκτούν δίπλωμα οδήγησης δικύκλου
iran women motorcyclists
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

5/2/2026

Την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2026 ο αντιπρόεδρος του Ιράν, Mohammad Reza Aref, υπέγραψε την τροποποίηση του ιρανικού ΚΟΚ για να “επιτρέψει πρακτική εκπαίδευση για γυναίκες υποψήφιες οδηγούς, να οργανώσει εξετάσεις υπό την άμεση εποπτεία της αστυνομίας και να εκδώσει άδειες οδήγησης μοτοσυκλετών σε γυναίκες ”.

Η απόφαση αυτή ήρθε μετά από ψηφοφορία στη βουλή της χώρας τον Ιανουάριο.

Ως τώρα οι γυναίκες μπορούσαν να έχουν δίπλωμα αυτοκινήτου, όχι όμως και δικύκλου. Το γιατί περιγράφεται εύγλωττα από σχετική δήλωση του συντηρητικού βουλευτή Mohammad Seraj: “Μια γυναίκα που κάθεται πάνω σε μοτοσυκλέτα δεν μπορεί να διατηρήσει τη σεμνή εμφάνιση που οφείλει, καθώς και τα δύο της χέρια είναι απασχολημένα με την οδήγηση του οχήματος και είναι εκτεθειμένη στον άνεμο.”

Μετά τον κοινωνικό αναβρασμό που προκλήθηκε από τον θάνατο της Mahsa Amini στα χέρια της θρησκευτικής αστυνομίας το 2022 – επειδή δεν φορούσε ‘σωστά’ τη μαντήλα της – η αυστηρή επιβολή των θρησκευτικών ενδυματολογικών κανόνων έχει χαλαρώσει ελαφρώς και, στο πλαίσιο αυτό, αρκετές γυναίκες άρχισαν να χρησιμοποιούν δίκυκλα για την καθημερινή τους μετακίνηση.

Διότι στο τέλος της ημέρας, πόλεις όπως η Τεχεράνη υποφέρουν από τα ίδια προβλήματα με τον υπόλοιπο κόσμο - κυκλοφοριακό, προβληματική στάθμευση, υψηλά κόστη διατήρησης αυτοκινήτου.

Παρότι οι μοτοσυκλετίστριες ήταν δεδομένα εξαρχής παράνομες καθώς δεν είχαν νόμιμο τρόπο να βγάλουν δίπλωμα, η αντιμετώπισή τους από την αστυνομία ήταν αρκετά ανεκτική.

Πλέον δεν χρειάζεται να κάνει κανείς τα στραβά μάτια πάντως, καθώς από τον Φεβρουάριο του 2026 οι γυναίκες μπορούν να εκδίδουν κανονικά άδεια οδήγησης και να κυκλοφορούν περήφανα και νομιμότατα.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.