Ισπανία - 18% αύξηση θανάτων μοτοσυκλετιστών το 2023 φέρνει υποχρεωτική χρήση γαντιών και full-face κράνους!

Παράλληλα, εισάγεται υποχρεωτική εκπαίδευση για οδηγούς αυτοκινήτου σε χειρισμό δικύκλων, που μέχρι τώρα οδηγούσαν 125 χωρίς προϋποθέσεις
Άνοδος θανάτων μοτοσυκλετιστών από τροχαία ατυχήματα στην Ισπανία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/1/2024

Η μεγάλη αύξηση των θανάτων αναβατών μοτοσυκλέτας και μοτοποδηλάτου το 2023, οδηγεί τις ισπανικές αρχές σε δέσμη μέτρων για τα μηχανοκίνητα δίκυκλα, στα οποία ξεχωρίζουν η υποχρεωτική χρήση full-face ή σπαστού κράνους (και όχι Jet), η υποχρεωτική χρήση γαντιών και υποχρεωτική πρακτική εκπαίδευση σε όσους οδηγούς ΙΧ θέλουν να οδηγήσουν δίκυκλο 125.

Στις 4 Ιανουαρίου 2024, ο υπουργός Εσωτερικών Fernando Grande-Marlaska παρουσίασε τον προσωρινό απολογισμό των ατυχημάτων που καταγράφηκαν στους ισπανικούς δρόμους κατά τη διάρκεια του 2023. Εκεί, σε 1.048 δυστυχήματα έχασαν τη ζωή τους 1.145 άνθρωποι, τρεις λιγότεροι σε σχέση με το 2022, και άλλοι 4.495 άνθρωποι υπέστησαν τραυματισμούς που χρειάστηκαν νοσηλεία. Το μελανό σημείο στα στατιστικά στοιχεία ήρθε από τον κόσμο των μηχανοκίνητων δικύκλων, εκεί που είχαμε συνολικά 299 νεκρούς το 2023, που σε σχέση με τους 254 του 2022 μεταφράζεται σε αύξηση 17,7%!

Θανάτοι από τροχαία δυστυχήματα στην Ισπανία
  2022 2023
Πεζοί 127 118
Ποδήλατα 43 45
VMP 1 1
Μοτοποδήλατα 13 13
Μοτοσυκλέτες 241 286
Ευπαθείς ομάδες 425 463
Τουρίστες 562 555
Βαν 68 42
Φορτηγά έως 3,5 τόνους 14 8
Μεγάλα φορτηγά 50 39
Λεωφορεία 11 1
Άλλα οχήματα 18 33
Διάφορα 0 2
Μένει να επιβεβαιωθεί 0 2
Σύνολο 1,148 1,145

Για την αύξηση των θανάτων αναβατών, σίγουρα θα πρέπει κανείς να λάβει υπόψη του και το γεγονός πως στην ισπανική αγορά δικύκλου το 2023 είχαμε διψήφια άνοδο ταξινομήσεων. Συγκεκριμένα, η ισπανική αγορά έκλεισε με 225.440 ταξινομήσεις (στοιχεία ANESDOR), που μεταφράζονται σε άνοδο κατά 11,4% σε σχέση με το 2022, η καλύτερη επίδοση της αγοράς από το 2008. Κι αν αναρωτιέστε γιατί οι ισπανικές αρχές στοχεύουν ιδιαίτερα στα 125, αυτό συμβαίνει γιατί όπως και στην Ελλάδα (αλλά όπως και σε Γαλλία και Γερμανία μεταξύ άλλων) υπάρχει δυνατότητα ισοδυναμίας διπλωμάτων, με τους οδηγούς αυτοκινήτου να μπορούν να οδηγήσουν και μηχανοκίνητα δίκυκλα έως 125 κυβικών. Όμως αντίθετα με την Ελλάδα, που έχει από τις πιο αυστηρές νομοθεσίες ισοδυναμίες διπλωμάτων Β (αυτοκινήτου) και Α1 (μηχανοκίνητων δικύκλων 125 κ.εκ.), στην Ισπανία μέχρι πρότινος... αρκούσε να έχεις στην κατοχή σου δίπλωμα αυτοκινήτου για 3 χρόνια για να μπορείς αυτόματα να αγοράσεις και να οδηγήσεις μοτοσυκλέτα 125 κ.εκ. μέχρι 15 hp, χωρίς καμία θεωρητική ή πρακτική εξέταση!

Θυμίζουμε πως στην Ελλάδα, η ισοδυναμία διπλωμάτων, έχει μεν στόχο να αυξήσει τις πωλήσεις δικύκλου αλλά με μέριμνα, ώστε μα μην προκληθεί αύξηση τροχαίων ατυχημάτων.

Πιο συγκεκριμένα, στην Ελλάδα:

  • Για να οδηγήσει κανείς μοτοποδήλατο (50 κ.εκ.) με δίπλωμα B, θα πρέπει να το έχει στην κατοχή του τουλάχιστον 6 έτη, και να έχει συμπληρώσει ο ίδιος τα 27 έτη.
  • Για να οδηγήσει κανείς Α1 μηχανοκίνητο δίκυκλο (έως 125 κ.εκ.) με δίπλωμα B, θα πρέπει να το έχει στην κατοχή του τουλάχιστον 6 έτη, να έχει συμπληρώσει ο ίδιος τα 27 έτη, και να κάνει υποχρεωτικά 5 μαθήματα πρακτικής εκπαίδευσης, ενώ στο δίπλωμα του θα αναγράφεται ο κωδικός “121”.

Τόσο η Γαλλία, όσο και η Γερμανία υποχρεώνουν τους οδηγούς αυτοκινήτου σε επιπλέον εξετάσεις για να οδηγήσουν δίκυκλο, κάτι που πλέον θα είναι υποχρεωτικό και στην Ισπανία. Σημειώστε πως για την ώρα το Υπουργείο Εσωτερικών της Ισπανίας δεν έχει ανακοινώσει λεπτομέρειες για την ακριβή εκπαίδευση που θα πρέπει να περάσουν οι οδηγοί αυτοκινήτου για να οδηγήσουν 125.

Ένας επιπλέον λόγος που οι Ισπανοί στοχεύουν τα 125 είναι το τεράστιο μερίδιο της αγοράς τους, που το 2023 έφτασε το… 52%!

Τα μέτρα που ετοιμάζεται να πάρει η Ισπανία για να μειώσει τους θανάτους αναβατών μηχανοκίνητων δικύκλων από τροχαία δυστυχήματα είναι τα εξής:

  1. Επικαιροποίηση του περιεχομένου των μαθημάτων ανάκτησης διπλωμάτων από όσους αναβάτες το έχουν χάσει, για τους οποίους θα προγραμματιστούν μαθήματα ασφαλούς και αποτελεσματικής οδήγησης.
  2. Καθιέρωση υποχρεωτικού κύκλου μαθημάτων για οδηγούς που έχουν για 3 έτη στην κατοχή τους άδεια οδήγησης Β και θέλουν να οδηγήσουν μοτοσικλέτες μέχρι 125 κυβικά εκατοστά.
  3. Υποχρεωτική χρήση ολόσωμου ή σπαστού κράνους και εγκεκριμένων γαντιών για τους αναβάτες μοτοσυκλέτας στον δρόμο.

Αξίζει να σημειωθεί πως η πρώτη αντίδραση του ANESDOR (του δικού μας ΣΕΜΕ) απέναντι στα μέτρα ήταν τουλάχιστον διστακτική, καθώς σε δελτίο τύπου του ο Σύνδεσμος των Εισαγωγέων Δικύκλου της Ισπανίας ξεκινά μεν εκφράζοντας τη λύπη του για τους αυξημένου θανάτους, συνεχίζει όμως με κριτική, αναφέροντας πως “δεν έχει δοκιμαστεί επί μακρόν το πρότυπο των εξετάσεων σε Γερμανία και Γαλλία” και καταλήγει εκφράζοντας φόβο πως οι πωλήσεις θα πέσουν. Ναι, πιθανώς οι πωλήσεις θα πέσουν, όμως δεν ήταν, ούτε και είναι ποτέ λογικό να οδηγούν οι οδηγοί ΙΧ μοτοσυκλέτες 125 κυβικών χωρίς κανένα μάθημα.

Όσον αφορά στην υποχρεωτική χρήση εγκεκριμένων γαντιών, να θυμίσουμε πως αυτό το πολύ θετικό για τραυματισμούς αν και όχι για θανάτους μέτρο ισχύει ήδη στη Γαλλία από το μακρινό 2016 (!), με τους παραβάτες να πληρώνουν χρηματικό πρόστιμο και να δέχονται βαθμούς point system στο δίπλωμα τους.

Ένα μέτρο που βλέπουμε για πρώτη φορά είναι αυτό της υποχρεωτικής χρήσης full-face ή σπαστού (modular) κράνους, και μένει να δούμε αν θα ισχύσει για όλους τους δρόμους, ή μόνο για αυτοκινητόδρομους και δρόμους ταχείας κυκλοφορίας. Τα μέσα του ισπανικού ειδικού τύπου διχάζονται ως προς το πού θα ισχύσει το μέτρο, όμως η ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών της Ισπανίας δεν κάνει διακρίσεις σε δρόμους, κάνοντας λόγο για κάθετη εφαρμογή του από όλους τους αναβάτες μηχανοκίνητων δικύκλων!

Εκτός από τη συμμόρφωση με τις νομικές απαιτήσεις, οι οδηγοί ενθαρρύνονται από τις ισπανικές αρχές να συμμετέχουν ενεργά σε μαθήματα ασφαλούς οδήγησης και να υιοθετούν πρόσθετες πρακτικές που βελτιώνουν την ασφάλειά τους στο δρόμο.

Συνολικά τα μέτρα των Ισπανών κινούνται σαφέστατα προς τη σωστή κατεύθυνση, ενώ το μέτρο για τα full-face κράνη είναι σίγουρα μια αναβάθμιση ασφάλειας για όλους, που πρώτη φορά βλέπουμε να εισάγεται ως υποχρεωτικό, καθιστώντας αβέβαιο το μέλλον των jet / ανοιχτών κρανών στη χώρα.

Βενζίνη Ε20: Η ΕΕ σκοπεύει να την υιοθετήσει, στην Ινδία έχει ξεσπάσει σκάνδαλο με αυτή

Η Ινδία πέρασε στη βενζίνη Ε20 από φέτος, μα αυτή αποδεικνύεται επικίνδυνη για παλιότερης τεχνολογίας οχήματα
Βενζίνη Ε20
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/8/2026

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) η στάνταρ βενζίνη (95 RON) που πωλείται στα πρατήρια έχει σήμανση Ε10, που σημαίνει πως είναι ένα μίγμα με περιεκτικότητα 10% σε αιθανόλη (ethanol) και 90% βενζίνη, ενώ η premium των 98 οκτανίων έχει σήμανση Ε5 και περιεκτικότητα από μηδέν ως 5% αιθανόλη, ανάλογα με τον κατασκευαστή.

Η μίξη της βενζίνης με αιθανόλη υπηρετεί περιβαλλοντικούς σκοπούς, θεωρητικά μειώνοντας τις εκπομπές ρύπων και συνεισφέροντας με μια ανανεώσιμη πηγή (αιθανόλη) στην προέλευση του καυσίμου. Η ΕΕ ωστόσο ήδη έχει στα πλάνα να αλλάξει τις προδιαγραφές της βενζίνης στην επικράτειά της, προχωρώντας στην υιοθέτηση της Ε20, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη διπλασιάζεται στο 20% κατ’ όγκο.

Στα χαρτιά είναι μια λογική κίνηση στην πορεία προς λιγότερα ορυκτά καύσιμα και περισσότερα προερχόμενα από ανανεώσιμες πηγές, ενώ στις Βρυξέλλες φοριέται πολύ ως δικαιολογία και η μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενο πετρέλαιο, ωστόσο το παράδειγμα της Ινδίας θα πρέπει να μας βάλει σε σοβαρές σκέψεις.

Η Ινδία έκανε υποχρεωτική φέτος την Ε20 βενζίνη, δηλαδή έγινε το βασικό καύσιμο σε κάθε πρατήριο της χώρας αντικαθιστώντας την Ε10, αλλά τα παρατράγουδα είναι πλέον αρκετά, καθώς αποδεικνύεται πως τα οχήματα που είχαν σχεδιαστεί για την παλιότερη βενζίνη δεν τα πάνε και τόσο καλά με την καινούργια.

Ο μεγάλος ντόρος φούντωσε όταν ο ινδικός Τύπος αποκάλυψε έκθεση της ARAI, Automotive Research Association of India, στην οποία οι ερευνητές της ισχυρίζονται πως στα αυτοκίνητα τεχνολογίας Ε10 η νέα βενζίνη διαβρώνει με την πάροδο του χρόνου κάθε λαστιχένιο εξάρτημα με το οποίο έρχεται σε επαφή: τσιμούχες, φλάντζες, σωληνάκια, o-rings κ.ο.κ. Στα μεταλλικά εξαρτήματα δεν έχει ιδιαίτερη επίδραση, αλλά και πάλι όλα όσα επηρεάζονται αρνητικά από την Ε20 μπορούν να προκαλέσουν σε βάθος χρόνου σοβαρές ζημιές στα οχήματα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα μάλιστα, στις δοκιμές που έκανε η ARAI, ένας κινητήρας τελευταίων προδιαγραφών (BS6 στην Ινδία) που χρησιμοποιήθηκε στις δοκιμές έκαψε βαλβίδες.

Και το πρόβλημα απέκτησε μια σκανδαλώδη πτυχή όταν έγινε γνωστό πως η έκθεση της ARAI ουδέποτε δημοσιεύτηκε για να γίνει γνωστή στο κοινό, με το άρωμα συνομωσίας να προκύπτει αυθόρμητα από τον κρατικοδίαιτο χαρακτήρα της υπηρεσίας αυτής. Προσπάθησαν άραγε κυβερνητικοί κύκλοι να θάψουν τα ευρήματα της έρευνας;

Η ινδική κυβέρνηση απάντησε με μια συνέντευξη Τύπου στην οποία ήταν παρόντα στελέχη της αυτοκινητοβιομηχανίας της χώρας, με τη Maruti Suzuki να επιβεβαιώνει πως έχει κάνει δικές της δοκιμές και δεν βρήκε κανένα πρόβλημα με τη χρήση της νέας βενζίνης, ενώ η Toyota θεωρεί πως τα προβλήματα προκλήθηκαν από πρατήρια που νοθεύουν τη βενζίνη και όχι από την Ε20 καθαυτή.

Προφανώς δεν είναι κανείς σε θέση αυτή τη στιγμή να γνωρίζει ποια είναι η πραγματικότητα, καθώς όμως ζούμε στην εποχή που τα ορυκτά καύσιμα έχουν δαιμονοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό και η στροφή σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι μόνιμη επωδός κάθε συζήτησης με θέμα το περιβάλλον, καλό θα ήταν εκεί στις Βρυξέλλες να εξετάσουν το θέμα προσεκτικά πριν πάρουν τις μεγάλες αποφάσεις. Διότι δεν είναι εύκολο να αλλάξουν εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα σε νεότερης τεχνολογίας εν μια νυκτί, ειδικά σε οικονομίες που έχουν στενάξει από την ακρίβεια, τις κρίσεις και τους πολέμους.

Στο μεταξύ στην Ινδία έχει ήδη αρχίσει να κυκλοφορεί η βενζίνη Ε85, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη κυμαίνεται από 60 ως 85% και σε αυτήν την περίπτωση απευθύνεται αποκλειστικά στα λιγοστά οχήματα που έχουν σχεδιαστεί για να την καταναλώνουν απροβλημάτιστα – όπως το ινδικό Honda ADV160 που παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες ως το πρώτο σκούτερ συμβατό με την Ε85.

Καλώς ή κακώς τα εναλλακτικά καύσιμα, τα λεγόμενα Flex Fuels, είναι αναπόφευκτα στο μέλλον της προσωπικής μετακίνησης και, αν θέλουμε να δούμε τον κινητήρα εσωτερικής καύσης να επιβιώνει την επόμενη δεκαετία, πιθανότατα θα πρέπει να ζήσουμε με αυτά. Αρκεί να μπορεί να ζήσει και ο κινητήρας μαζί τους…