Ιταλικοί θρύλοι στη νέα σειρά των ηλεκτρονικών βιβλίων του Alan Cathcart

Τρεις ιταλικές μοτοσυκλέτες ιστορικής σημασίας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

21/11/2019

Φίλος και συνεργάτης επί δεκαετίες, ο Alan Cathcart ο "sir" της παγκόσμιας μοτοσυκλέτας δεν χρειάζεται συστάσεις. Δεν είναι ένας απλός freelancer που συνεργάζεται με το MOTO, αλλά ένας συνάδελφός σε διαρκή επικοινωνία.

Είναι απ’ τα πιο γνωστά ονόματα παγκοσμίως και η εμπειρία που έχει θεωρείται μια απ’ τις μεγαλύτερες καθώς έχει βρεθεί στη σέλα πολλών μοναδικών μοτοσυκλετών, από ευφάνταστες custom, πρωτότυπες μοτοσυκλέτες μέχρι και αγωνιστικές είτε της σύγχρονης εποχής είτε προηγούμενων δεκαετιών. Με αυτά να αποτελούν τροφή για σκέψη, έχει εκδώσει τρία βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή. αφιερωμένα σε τρεις μοτοσυκλέτες ορόσημα της ιστορίας των ιταλικών αγώνων και όχι μόνο.

Τα βιβλία έχουν εκδοθεί από την BRG Multimedia με το καθένα να κοστίζει €3.50 και είναι διαθέσιμα στο Amazon ή το Kindle Bookstore.

Η πρώτη θρυλική μοτοσυκλέτα είναι η V8 της Moto Guzzi, ενώ έπειτα σειρά έχει η Bicilindrica V-twin της ίδιας εταιρείας. Η λίστα ολοκληρώνεται με το τετρακύλινδρο 350 της MV Agusta, την τελευταία αγωνιστική μοτοσυκλέτα της εταιρείας, με την οποία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα GP.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’50, η Moto Guzzi ήταν κυρίαρχη δύναμη στα GP στην κατηγορία των 350cc, ενώ το V8 αποτέλεσε το “όπλο” της για να προκαλέσει τις Gilera και MV Agusta στη διεκδίκηση του τίτλου. Μέχρι και σήμερα, είναι η μοναδική οκτακύλινδρη μοτοσυκλέτα που έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα και δεν έφτασε ποτέ στο όριο των δυνατοτήτων της καθώς στο τέλος της σεζόν του 1956, η Moto Guzzi αποσύρθηκε απ’ το πρωτάθλημα. Παρότι το V8 δεν κατάφερε ποτέ να περάσει τη γραμμή τερματισμού πρώτο στα GP, τα χαρακτηριστικά του, η νίκη του στο κορυφαίο Imola Gold Cup και το ρεκόρ ταχύτητας των 286,4km/h(!) στον αγώνα του βέλγικου GP, ήταν αρκετά για να το μετατρέψουν σε έναν θρύλο στην ιστορία της μοτοσυκλέτας. Από την άλλη, η 20ετής πορεία του Bicilindrica των 500cc με τον δικύλινδρο V ήταν γεμάτη επιτυχίες, όπου στα χέρια του Stanley Woods κέρδισε τον αγώνα του Isle Of Man TT το 1935 και μετά ακολούθησαν πολλές νίκες στα GP.

Η μοτοσυκλέτα που περιγράφεται στο δεύτερο βιβλίο αφορά την τελική μορφή της Bicilindrica και είχε κερδίσει στον αγώνα του ισπανικού GP το 1953.

Το τελευταίο βιβλίο αναφέρεται στην μοτοσυκλέτα που πραγματικά αντιπροσώπευε το τέλος μιας εποχής. Το τετρακύλινδρο κόσμημα της MV Agusta, το 350 με πλαίσιο τιτανίου. Ο Giacomo Agostini πήρε τη νίκη στο Assen προσφέροντας ένα εξαιρετικό φινάλε στην σχεδόν τριαντακονταετή και γεμάτη επιτυχίες πορεία της διάσημης ιταλικής εταιρείας στα GP.

Κάθε ηλεκτρονικό βιβλίο της σειράς περιλαμβάνει όλη την ιστορία των μοτοσυκλετών, την πληρέστατη τεχνική της ανάλυση και τη δοκιμή τους σε πίστα, μεταφέροντας την άποψη του Alan Cathcart. Συνοδεύονται, επίσης από σπάνιο υλικό και εξαιρετικής ανάλυσης φωτογραφίες, που παρουσιάζουν τις μοτοσυκλέτες χωρίς φαιρινγκ και τεχνικές λεπτομέρειες των κινητήρων και των πλαισίων τους.

XT700 – Η Tenere που θα έπρεπε να κατασκευάσει η Yamaha

Πρόκειται για περιορισμένη παραγωγή μόλις δέκα μοτοσυκλετών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

18/6/2026

Ένα συνεργείο στην Πορτογαλία μετατρέπει την Tenere 700 σε μια σύγχρονη XT500, σε περιορισμένη παραγωγή μόλις 10 κομματιών και “ανάβει φωτιές” στη Yamaha.

Από τις φωτογραφίες, διακρίνεται το «XT700» στο ρεζερβουάρ της μοτοσυκλέτας, ενώ η ιδέα ανήκει στο μικρό συνεργείο στην Holy Moly Co, που εδρεύει στη Λισαβόνα και μετατρέπει σύγχρονες Tenere700 σε XT700! Δεν είναι η πρώτη φορά που το Holy Moly αναβιώνει μία παλιότερη Yamaha και μάλιστα στο συγκεκριμένο project συμμετέχουν και το γνωστό Bike Shed του Λονδίνου, η Yamaha Πορτογαλίας και η Kedo, που ειδικεύεται στα ανταλλακτικά παλιότερων μοντέλων της ιαπωνικής εταιρείας.

Η εταιρεία Holy Moly ολοκληρώνει τη συγκεκριμένη μετατροπή χωρίς να κοπεί, να τρυπηθεί ή να συγκολληθεί κάποιο κομμάτι, με το ντεπόζιτο, το ψηλό φτερό και τον στρογγυλό προβολέα που παραπέμπουν σε ένα XT500 του 1979 που δημοπρατήθηκε από την Kedo.

Yamaha

Η μετατροπή αυτή έχει μεγάλη επίπτωση και στο βάρος της μοτοσυκλέτας που μειώνεται στα 175 κιλά. Οι αναρτήσεις της KYB αντικαθίστανται από τις ολλανδικές TracTive, ενώ οι ζάντες είναι της Haan Wheels.

Το πρωτότυπο που βλέπετε δεν είναι προς πώληση, αλλά από τον Οκτώβριο η Holy Moly θα παράγει μόλις δέκα κομμάτια από τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, ενώ στις υπηρεσίες συμπεριλαμβάνεται και η συναρμολόγησή της απευθείας στο γκαράζ του νέου ιδιοκτήτη. Πάντως ίσως αυτή να είναι μία καλή ευκαιρία για την ιαπωνική εταιρεία που μπορεί να “δανειστεί” την ιδέα και να δημιουργήσει μία παρόμοια μοτοσυκλέτα, που τουλάχιστον στην Ελλάδα είναι σίγουρο πως θα πετύχει εμπορικά.