Παρέλαση στη μνήμη του Joey Dunlop πραγματοποιήθηκε στο Ballymoney όπου μεγάλωσε ο θρύλος των δύο τροχών στη Βόρειο Ιρλανδία με χιλιάδες κόσμου να κατακλύζουν τους δρόμους, ενώ αισθητή ήταν η παρουσία αστέρων των αγώνων μοτοσυκλέτας.

Παρά τη βροχή, πλήθη κόσμου παρέμειναν στους δρόμους του Ballymoney, στο Antrim της Β.Ιρλανδίας για να τιμήσουν τον πέντε φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή της κατηγορίας Formula 1 και 26 φορές νικητή στο Isle of Man, Joey Dunlop, σε μια ξεχωριστή ημέρα μνήμης.

Ο θρυλικός αναβάτης αγώνων δρόμου, “Ο Άνθρωπός σου” (Yer Maun), όπως τον αποκαλούσε το κοινό, έχασε τη ζωή του σε δυστύχημα στην Εσθονία στις 2 Ιουλίου 2000. Η 25η επέτειος τιμήθηκε με μια ξεχωριστή παρέλασε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Σάββατο 24 Μαΐου.

Η εκδήλωση με την ονομασία "Joey 25" διοργανώθηκε με κορυφαίους αναβάτες του παρελθόντος και του παρόντος να συμμετέχουν σε μια παρέλαση μέσα από τους δρόμους της πόλης, καβάλα σε 25 αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που οδήγησε ο Dunlop, συνήθως προς τη νίκη.

Μεταξύ των συμμετεχόντων αναβατών ήταν και ο Glenn Irwin, ενώ οι Michael Rutter, Ryan Farquhar και Ian Lougher πέταξαν με ελικόπτερο από το paddock του Isle of Man TT για να συμμετάσχουν μαζί με τους Carl Fogarty, Jonathan Rea, Jeremy McWilliams, Ron και Leon Haslam, Eugene Laverty, Bruce Anstey, Adrian Archibald, Adrian Coates, Steve Cull, James Courtney, Alan και Glenn Irwin, Phillip McCallen και πολλούς ακόμη.

O Carl Fogarty, τέσσερις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Superbike, τρεις φορές νικητής ΤΤ αλλά και team mate του Dunlop τη 10ετία του '80 δήλωσε συγκινημένος: “Είναι τιμή και προνόμιο να βρίσκομαι εδώ. Και όλοι οι φίλαθλοι είναι εδώ. Μου έγινε η πρόταση Ιανουάριο ή Φεβρουάριο και είπα αμέσως ναι, βάλτε με, δεν θα το έχανα με τίποτα.”

Ο Fogarty, που μοιράστηκε το ίδιο γκαράζ με τον Dunlop το 1988 και ήταν ομόσταυλος του το ’89 στη Honda Britain, θυμήθηκε τη συνεργασία τους: “Κανείς δεν ήξερε πραγματικά τον Joey. Ήταν αυτόνομος άνθρωπος, ήσυχος και σεμνός. Μου άρεσε ο τρόπος που προσέγγιζε τους αγώνες – απλά το έκανε με τον δικό του τρόπο.”

Ο θρύλος του MotoGP Jeremy McWilliams θυμήθηκε τη σοκαριστική στιγμή που έμαθε για το δυστύχημα: “Θυμάμαι τη μέρα που συνέβη. Ήμουν σχολιαστής στο Eurosport για τα Superbikes. Έμεινα άφωνος και έπρεπε να φύγω από το στούντιο. Απλά σηκώθηκα και πέταξα για το σπίτι. Ένιωσα αποσβολωμένος, όπως όλοι όσοι βρίσκονται εδώ σήμερα. Ήταν ένα σοκ. Και την επόμενη εβδομάδα ήταν το Grand Prix του Donington.”

Ο McWilliams τότε είχε κάνει μια από τις καλύτερες εμφανίσεις της καριέρας του στο GP Βρετανίας των 500cc και αφιέρωσε την επιτυχία του στον Joey: “Είχα άσχημες κατατακτήριες, αλλά έκανα πολύ καλό αγώνα. Προπορεύτηκα για λίγο στον αγώνα, αλλά στο τέλος με πέρασαν ο Valentino Rossi και ο Kenny Roberts Junior. Τερμάτισα τρίτος και θυμάμαι πως αφιέρωσα το βάθρο στον Joey.

Εύχομαι να είχα κερδίσει για να του αφιερώσω τη νίκη, αλλά ήταν το λιγότερο που μπορούσα να κάνω. Τότε όλα ήταν ακόμη πολύ νωπά.”

Σε μια ομιλία μπροστά από το Joey’s Bar, το οποίο διατηρεί ακόμη η οικογένεια Dunlop, ο έξι φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Superbike Jonathan Rea προσπάθησε να αποτυπώσει τη μαζική παρουσία του κόσμου που ήρθε να τιμήσει έναν θρύλο: “Πάρκαρα το βαν μου στην κορυφή της πόλης και κατέβηκα με τα πόδια – έχει τoν ίδιο χαμό (σ.σ. με εδώ) και εκεί πάνω. Είναι πραγματικά συγκλονιστικό.”

Η παρέλαση με 25 μοτοσυκλέτες του Joey Dunlop, η παρουσία των κορυφαίων αναβατών και η συγκινητική συγκέντρωση του κοινού εν μέσω βροχής, έδωσαν στο Ballymoney μια μοναδική, σχεδόν μυθική ατμόσφαιρα, αντάξια της κληρονομιάς ενός από τους μεγαλύτερους δίτροχους θρύλους, με προσωπικότητα, φήμη και κατορθώματα που ξεπέρασαν κατά πολύ τα στενά όρια των αγώνων δρόμου.