Καγκουρό και καμήλες στο Πήλιο: Διότι οι νόμοι είναι για τα κορόιδα

Στα πούπουλα έχουν οι εισαγγελείς τους Δημοτικούς υπαλλήλους του Πηλίου
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/11/2019

Η επιλεκτική εφαρμογή των νόμων και μεταβίβαση των ευθυνών στον πιο αδύναμο νομικά κρίκο (δηλαδή στους οδηγούς) είναι η πάγια τακτική των εισαγγελέων και των δικαστών σε αυτή τη χώρα, ώστε να απαλλάξουν από τις ευθύνες τους κάθε δημόσιο υπάλληλο και κάθε δημόσια υπηρεσία και οργανισμό. Η καταστροφή και η παραποίηση των σημάτων είναι ένα μόνο από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα όπου οι έλληνες εισαγγελείς κάνουν “τα στραβά μάτια”, έστω κι αν ο νόμος προβλέπει έως και δύο χρόνια φυλάκιση. Είναι τόσο προκλητική η αδιαφορία των εισαγγελέων, που όχι μόνο οι μισές πινακίδες της Αττικής και της Θεσσαλονίκης είναι κακοποιημένες με αυτοκόλλητα των συνδέσμων των ποδοσφαιρικών ομάδων (πώς να βρουν άλλωστε ποιος έβαλε σε πινακίδα STOP αυτοκόλλητο “Θύρα 7” ή “Θύρα 13” ή “θύρα 21” ή “Θύρα 4” κ.τ.λ. μόνο τα 9.000.000 των υπόλοιπων ελλήνων ξέρουν που είναι οι σύνδεσμοι των οργανωμένων οπαδών – οι εισαγγελείς όχι) αλλά πλέον φτάσαμε στο σημείο στους δρόμους του Πηλίου να υπάρχουν πινακίδες που προειδοποιούν για διελεύσεις καγκουρό και καμηλών!

Σύμφωνα μάλιστα με το ρεπορτάζ του τοπικού ειδησεογραφικού site, ο δήμος που έχει την ευθύνη (και παίρνει χρήματα από τους φορολογούμενους για να έχει αυτή την ευθύνη…) δεν ασχολήθηκε ποτέ με το θέμα. Γιατί να το κάνει άλλωστε; Έτσι κι αλλιώς, όποτε γίνεται ατύχημα και τραυματιστεί κάποιος, ο εισαγγελέας θα ασκήσει ποινική δίωξη για αμέλεια στον οδηγό, ασχέτως αν η άσφαλτος είναι εκτός προδιαγραφών, αν τα σήματα του K.O.K. έχουν “κακοποιηθεί” με αυτοκόλλητα, ζωγραφιές ή σκάγια καραμπίνας (!!!!), αν έχουν σβήσει οι διαγραμμίσεις, αν τέλος πάντων οι δημόσιες υπηρεσίες έχουν κάνει την δουλειά για την οποία πληρώνονται από τους φορολογούμενους να κάνουν.

Μπορεί κανείς να το δει πιο ήπια, να πει δηλαδή πως "σιγά - μωρέ" πώς κάνετε έτσι για ένα αυτοκόλλητο, όμως ακριβώς σε αυτή την συμπεριφορά έχει πατήσει όλη η χώρα, στην νοοτροπία του "ναι αλλά υπάρχουν και χειρότερα". Το χειρότερο τελικά είναι να βλέπεις το λάθος και να μην λες κάτι για αυτό.

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.