Καλύτερο το μέλλον της Ducati στο Group VAG

Από το

Μαύρο Σκύλο

18/5/2012

Μετά από μια περίοδο έντονων φημών για την εξαγορά της Ducati ήρθε στις 19 Απριλίου η επίσημη ανακοίνωση της γερμανικής Volkswagen Audi Group / VAG που επιβεβαίωσε την απόφασή της να την αγοράσει.

Η τιμή δεν αποκαλύφθηκε, αλλά οι ειδήσεις λένε ότι η VAG θα πληρώσει στους ιδιοκτήτες της Ducati Performance, έναν όμιλο επενδύσεων με επικεφαλής την οικογένεια Bonomi, το ποσό των 860 εκατομμυρίων ευρώ, για τον έλεγχο του 100% της Ducati, στα οποία περιλαμβάνεται και ένα χρέος 200 εκατομμυρίων ευρώ. Το 2011 έχει επιβεβαιωθεί ότι η Ducati πούλησε 42.233 μοτοσυκλέτες σε όλο τον κόσμο, έχοντας 17,5% αύξηση σε σχέση με τις 36.050 μονάδες που παραδόθηκαν το 2010, με τον κύκλο εργασιών που παράγεται από 1.135 υπαλλήλους της αυξημένο κατά 22% από 392 εκατομμύρια ευρώ το προηγούμενο έτος, στα 480 εκατομμύρια το 2011, το υψηλότερο ποσό μέχρι τώρα για την εταιρεία. Την εξαγορά αναμφίβολα προώθησε ο πρόεδρος της VAG (και, στην ηλικία των 75 ετών, ακόμη ένας ιδιοκτήτης Ducati) Piëch Ferdinand, ο οποίος είχε προηγουμένως εκφράσει δημοσίως τη λύπη του που δεν επέλεξαν να αγοράσουν την Ducati το 1985, όταν η τότε κρατική εταιρεία είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, δηλώνοντας σε μια συνέντευξη του 2008 στο γερμανικό περιοδικό Stern ότι “ακόμη θέλω μια μικρή, πολύτιμη, εταιρεία κατασκευής μοτοσυκλετών." Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι η απόκτηση της Ducati, παρόλο το ότι δεν έγινε στο ύψος της τιμής του ενός δισεκατομμυρίου που αναζητούσε η οικογένεια Bonomi, έχει και μια δόση ματαιοδοξίας και δεν είναι “έξυπνη επένδυση”, αλλά με τα 17 δισεκατομμύρια ευρώ που διαθέτει η VAG, σίγουρα μπορεί να αντέξει μια τέτοια πολυτέλεια. Η απόκτηση της Ducati από τη VAG δεν μπορεί παρά να είναι ένα θετικό βήμα για την πρόοδό της. Πλέον δεν ανήκει σε κερδοσκόπους επενδυτές που βλέπουν την Ducati σαν μια βραχυπρόθεσμη επένδυση, και προσπαθούν να αποκομίσουν το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος, κάνοντας μόνο τις ελάχιστες δυνατές επενδύσεις προκειμένου να την πουλήσουν σύντομα στην μεγαλύτερη τιμή. Τώρα ανήκει σε μια από τις μεγαλύτερες αυτοκινητοβιομηχανίας στον κόσμο, η οποία έχει ήδη αποδείξει με την επιτυχημένη ιδιοκτησία της Lamborghini (αλλά και της Bentley, της Italdesign και της Bugatti) ότι μπορεί να διαχειριστεί με επιτυχία την ανάπτυξη μιας εταιρείας με κύρος, όπως η Ducati, και φυσικά διαθέτει τους απαραίτητους πόρους, οικονομικούς, τεχνικούς και ανθρώπινους για να το κάνει σε μακροπρόθεσμη βάση. Σκεφτείτε ότι το 1997, το έτος πριν από την εξαγορά της από τη VAG, η Lamborghini πούλησε 209 Diablo, ενώ μια δεκαετία αργότερα, το 2007, πριν από την παγκόσμια οικονομική κρίση, η εταιρεία πούλησε 2.580 αυτοκίνητα μια τεράστια αύξηση του όγκου παραγωγής, και της ποιότητας, που επιτεύχθηκε στο πλαίσιο της ιδιοκτησίας από την VAG, και χωρίς να αλλάξουν οι αξίες της φίρμας. Και η Ducati μπορεί να αναμένει μια παρόμοια μεταχείριση. Ωστόσο, είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι η VAG έχει επιλέξει να παρουσιάσει την αγορά της Ducati να γίνεται μέσω της Audi, αν και η Audi AG, είναι μόνο ένα μέρος του ευρύτερου ομίλου VAG. Μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο κυριότερος ανταγωνιστής της Audi στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας είναι η BMW, η οποία βεβαίως έχει τη δική της εντυπωσιακή επιτυχία στο τμήμα της μοτοσυκλέτας, σαν ο μεγαλύτερος κατασκευαστής.

Στην πρόσφατη αποκλειστική συνέντευξη που μου παραχώρησε ο Claudio Domenicali αποκάλυψε ορισμένους τομείς προϊόντων (off-road, maxi-σκούτερ, κλπ.), στους οποίους πιστεύει πως η Ducati θα πρέπει να αναζητήσει την παρουσία της, με την επιφύλαξη να υπάρχουν οι αναγκαίοι πόροι για την ανάπτυξή τους. Τώρα με την απόκτηση της Ducati από την VAG το κάνει δυνατόν. Θα είναι ενδιαφέρον ακόμη να δούμε εάν η VAG αποφασίσει να συνεχίσει την ανάπτυξη του προτεινόμενου νέου εργοστασίου της Ducati στο οικόπεδο με την μικρότερη έκταση που αποκτήθηκε από την Investindustrial και τους συνεργάτες της ένα χιλιόμετρο απόσταση από το υφιστάμενο εργοστάσιο στο Borgo Panigale, ή θα προτιμήσει την ανάπλαση του υπάρχοντος, το οποίο βρίσκεται σε μεγαλύτερο οικόπεδο. Επιπλέον, ως μέλος της αυτοκρατορίας VAG, η μακροχρόνια συνεργασία της Ducati με την Ferrari, που ανήκει στην Fiat, είναι βέβαιο ότι θα τελειώσει. Ωστόσο, αντί των 45 χιλιομέτρων βορειοδυτικά καθημερινής μετακίνησης από το εργοστάσιο της Ducati μέχρι το Maranello, για συνεργασία με τους μηχανικούς της Ferrari, ή για την χρήση της αεροσήραγγας ή άλλου εξοπλισμού υψηλού επιπέδου, οι μηχανικοί της Ducati θα πρέπει να ταξιδεύουν μόνο 25 χιλιόμετρα βόρεια του Borgo Panigale για να επισκεφθούν το εργοστάσιο της Lamborghini στην Sant' Agata Bolognese, όπου ένας παρόμοιος εξοπλισμός θα είναι σίγουρα διαθέσιμος. Θα δούμε μια Lamborghini με Desmo κινητήρα στο μέλλον; Ποιος ξέρει… Ίσως πάντως ένα σκούτερ Ducati να είναι μόνο θέμα χρόνου!

MotoGP: Joan Mir - “Παράξενη” η ποινή πίεσης ελαστικών στην Καταλονία

Η “ελάχιστη παράβαση” που κόστισε στην HRC το πρώτο βάθρο της σεζόν της στα MotoGP.
Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/5/2026

Ο Joan Mir χαρακτήρισε “παράξενη” την ποινή που δέχθηκε μετά το Grand Prix της Καταλονίας, υποστηρίζοντας πως μια ελάχιστη απόκλιση στην πίεση των ελαστικών στέρησε από τη Honda το πρώτο της βάθρο στη σεζόν του 2026.

Ο Ισπανός της Honda πραγματοποίησε έναν από τους καλύτερους αγώνες του τα τελευταία χρόνια, περνώντας μεγάλο μέρος του επανεκκινημένου αγώνα στη δεύτερη θέση.

Ο Mir έχασε προσωρινά τη θέση από τον τελικό νικητή Fabio Di Giannantonio, όμως κατάφερε να περάσει ξανά μπροστά από τον Pedro Acosta στους τελευταίους γύρους και να τερματίσει δεύτερος.

Ωστόσο, μετά τον αγώνα βρέθηκε ανάμεσα στους έξι αναβάτες που τέθηκαν υπό έρευνα για χαμηλή πίεση ελαστικών.

Ο Mir ήταν ο υψηλότερα τοποθετημένος αναβάτης από τους πέντε που τελικά τιμωρήθηκαν με ποινή 16 δευτερολέπτων, ενώ μόνο ο Francesco Bagnaia απέφυγε την τιμωρία λόγω προβλήματος διαρροής στη ζάντα του τροχού.

Ο αναβάτης της HRC αποκάλυψε αργότερα ότι έχασε το απαιτούμενο ποσοστό γύρων πάνω από το ελάχιστο όριο πίεσης για “ελάχιστη διαφορά”.

“Οι βαθμοί του πρωταθλήματος ενδιαφέρονται!” είπε αστειευόμενος όταν ρωτήθηκε πώς αισθάνεται για την ποινή.

“Αλλά εγώ δεν ενδιαφέρομαι ιδιαίτερα, γιατί έκανα έναν εξαιρετικό αγώνα και έδωσα το 100%.”

Mir

“Ήταν σαν Sprint, αλλά πήρα ποινή κανονικού αγώνα”

Ο Mir στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι ο αγώνας μειώθηκε σε 12 γύρους μετά τις κόκκινες σημαίες, στην ίδια δηλαδή διάρκεια με τους αγώνες Sprint του Σαββάτου.

Σύμφωνα με τους κανονισμούς, αν η ίδια παράβαση είχε συμβεί στο Sprint του Σαββάτου, η ποινή θα ήταν 8 δευτερόλεπτα αντί για 16.

“Το μόνο που μου φάνηκε παράξενο ήταν η ποινή, γιατί ουσιαστικά κάναμε έναν αγώνα Sprint και πήρα ποινή κανονικού Grand Prix,” δήλωσε ο Mir.

Όπως εξήγησε, η μικρότερη διάρκεια του αγώνα σήμαινε και μικρότερες διαφορές μεταξύ των αναβατών στον τερματισμό, κάτι που έκανε την ποινή πολύ πιο καταστροφική.

“Σε έναν πλήρη αγώνα οι διαφορές θα ήταν μεγαλύτερες. Πιθανότατα θα ήμουν όγδοος ή ένατος μετά την ποινή. Τώρα βρέθηκα 13ος. Δεν είναι δίκαιο!”

Παράλληλα, ο Mir αναγνώρισε ότι από την άλλη πλευρά απονεμήθηκαν πλήρεις βαθμοί Grand Prix και όχι οι μισοί που δίνονται στους αγώνες Sprint.

Χωρίς την ποινή, ο παγκόσμιος πρωταθλητής θα είχε υπερδιπλασιάσει τη φετινή συγκομιδή βαθμών του.

Αντί γι’ αυτό, ο Mir πηγαίνει πλέον στο Mugello με μόλις 11 βαθμούς και τη 18η θέση στο πρωτάθλημα, την ώρα που ο ίδιος έχει δηλώσει την αποχώρηση του από τη Honda στο τέλος της σεζόν και με τις πληροφορίες να αναφέρουν ως πιθανότερο προορισμό τη Gresini Ducati.