Κάμερες ταχύτητας - Οι πέντε χώρες της Ευρώπης με τις περισσότερες στους δρόμους τους

Μην ανησυχείτε, η Ελλάδα δεν είναι μέσα σε αυτές
motomagΚάμερες ταχύτητας – Οι πέντε χώρες της Ευρώπης με τις περισσότερες στους δρόμους τους
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

19/4/2024

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία του “SCDB.info”, μίας ιστοσελίδας που εξειδικεύεται στην καταμέτρηση των ραντάρ ταχύτητας σε παγκόσμιο επίπεδο, η Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Γαλλία και το Βέλγιο είναι οι 5 χώρες με τα περισσότερα ραντάρ στο οδικό τους δίκτυο, με τη γείτονα χώρα να βρίσκεται με ξεκάθαρο προβάδισμα στην πρώτη θέση.

Τα τελευταία χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση δουλεύει όλο και περισσότερο πάνω στη ασφάλεια των μεταφορών, με στόχο μέχρι και το 2050 να μην υπάρχει κανένας θάνατος στην άσφαλτο. Αν και μιλάμε για κάτι που ακούγεται ουτοπικό, η Ε.Ε. δεν παύει να λαμβάνει συνεχώς αυστηρότερα μέτρα, γύρω από τις παραβάσεις του Κ.Ο.Κ., τα οποία επηρεάζουν όλα τα κράτη μέλη της, τα οποία έχουν εγκαταστήσει πλήθος ραντάρ κατά μήκος του οδικού τους δικτύου, καθώς η υπερβολική ταχύτητα είναι ένα από τους παράγοντες που βρίσκονται ψηλά στην λίστα με τις αιτίες πρόκλησης τροχαίων ατυχημάτων και θανάτων.

Κάμερες ταχύτητας – Οι πέντε χώρες της Ευρώπης με τις περισσότερες στους δρόμους τους

Η Ιταλία βρίσκεται στην πρώτη θέση, με διαφορά από όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, έχοντας συνολικά 11.238 (!) συσκευές ελέγχου ταχύτητας. Ο αριθμός αυτός αποτελεί το 17% του συνόλου τέτοιου είδους συστημάτων που έχουν εγκατασταθεί σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων σταθερών ραντάρ, καμερών και τμηματικών ραντάρ (καταμετρούν τον χρόνο που χρειάστηκε για να διανύσεις ένα συγκεκριμένο αριθμό χιλιομέτρων). Το συνολικό μήκος του οδικού δικτύου της γείτονος χώρας υπολογίζεται περίπου στα 487.700 χιλιόμετρα, που σημαίνει ότι για κάθε 100 χιλιόμετρα απόστασης ο εκάστοτε χρήστης του δρόμου θα διαβεί κατά μέσο όρο από 2,3 σημεία ελέγχου.

Στη δεύτερη θέση με 7.799 ραντάρ βρίσκουμε το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου περιλαμβάνονται η Αγγλία, η Σκωτία, η Ουαλία και η Βόρεια Ιρλανδία. Το σύστημα παρακολούθησης του Η.Β. δεν περιορίζεται μόνο στην καταμέτρηση της ταχύτητας που κινείται το εκάστοτε όχημα, αλλά χρησιμεύει και για άλλες παραβάσεις, όπως η παραβίαση ερυθρού σηματοδότη και η χρήση κινητού τηλεφώνου. Συνολικά το Η.Β. υπολογίζεται ότι έχει περίπου 422.100 χιλιόμετρα ασφαλτοστρωμένων δρόμων, με τα 396.700 χιλιόμετρα αυτών να ανήκουν στην Μεγάλη Βρετανία. Αυτό συνεπάγεται ότι για κάθε 100 χιλιόμετρα υπάρχουν κατά μέσο όρο 1,84 σημεία ελέγχου.

Κάμερες ταχύτητας – Οι πέντε χώρες της Ευρώπης με τις περισσότερες στους δρόμους τους

Γνωστή για τους αυτοκινητόδρομούς της, που σε πολλά σημεία δεν έχουν κανένα όριο κυκλοφορίας, η Γερμανία έχει συνολικά 4.690 κάμερες ταχύτητας, κυρίως εντός αστικού ιστού, επαρχιακούς δρόμους και τα σημεία των αυτοκινητόδρομων που έχουν όρια. Είναι επίσης η πρώτη χώρα που εφάρμοσε τα τμηματικά ραντάρ, δηλαδή αυτά που χρονομετρούν πόση ώρα έκανες από το ένα σημείο στο άλλο. Στην συνέχεια υπολογίζουν την μέση ωριαία ταχύτητα του οχήματος και αν υπερβαίνει το ανώτατο επιτρεπτό όριο, τότε σου έρχεται η κλήση στο σπίτι. Η Γερμανία έχει ένα από τα πιο εκτενή οδικά δίκτυα, το οποίο υπολογίζεται στα 830.000 χιλιόμετρα, με μόλις 13.192 χιλιόμετρα να ανήκουν στους αυτοκινητόδρομους. Επομένως, ο μέσος όρος είναι μόλις 0,5 σημεία ελέγχου για κάθε 100 χιλιόμετρα.

Με 3.745 ραντάρ στο σύνολο του οδικού της δικτύου η Γαλλία βρίσκεται στην τέταρτη θέση. Η χώρα των αρωμάτων και των τυριών έχει εντείνει την χρήση τέτοιου είδους συστημάτων καταμέτρησης, έπειτα από μία αύξηση των θανάτων στους δρόμους της, που παρατηρήθηκε στις αρχές του 2000. Τα σταθερά σημεία συμπληρώνουν κινητές μονάδες, οι οποίες βρίσκονται σε διάφορα σημεία, κάνοντας πιο δύσκολη την πρόβλεψη για τους επίδοξους παραβάτες. Η Γαλλία είναι ακόμη μία χώρα με τεράστιο αριθμό δρόμων, οι οποίοι υπολογίζεται ότι πλησιάζουν τα 1,09 εκατομμύρια χιλιόμετρα, με τον μέσο όρο των σημείων ελέγχου να είναι αρκετά χαμηλός στα 0,3 ανά 100 χιλιόμετρα απόστασης.

Κάμερες ταχύτητας – Οι πέντε χώρες της Ευρώπης με τις περισσότερες στους δρόμους τους

Η πρώτη πεντάδα κλείνει με το Βέλγιο με 3.179 ραντάρ, σε μία προσπάθεια να καταπολεμήσει την παράβαση των ορίων ταχύτητας. Τα συστήματα αυτά αποτελούν μέρος μίας ευρύτερης πολιτικής για την οδική ασφάλεια, που περιλαμβάνει εκπαιδευτικές και νομοθετικές μεταρρυθμίσεις. Με 118.414 χιλιόμετρα οδικού δικτύου, το Βέλγιο έχει μεγαλύτερο μέσο όρο ακόμα και από την Ιταλία, υπολογίζοντας ότι ο χρήστης των δρόμων του θα διαβεί από 2,68 σημεία ελέγχου για κάθε 100 χιλιόμετρα διαδρομής.

Με ένα σύνολο 370 ραντάρ σε όλη της την επικράτεια η Ελλάδα βρίσκεται αρκετά πίσω στον τομέα των ελέγχων, ενώ ταυτόχρονα η θέση της σε τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα είναι σταθερά μεταξύ των πρώτων. Έχοντας ένα σύνολο 117.000 χιλιομέτρων σε δρόμους, συμπεριλαμβανομένων και των νησιών, ο μέσος όρος μας βρίσκεται κοντά σε αυτόν της Γαλλίας, με 0,3 σημεία ελέγχου για κάθε 100 χιλιόμετρα.

Αν και η χρήση ραντάρ είναι ένα αποτελεσματικό μέτρο απέναντι στις παραβάσεις του Κ.Ο.Κ., δεν μπορεί από μόνο του να αυξήσει την ασφάλεια του οδικού δικτύου, καθώς δεν προλαμβάνει κάποιο ατύχημα, απλώς τιμωρεί τον παραβάτη. Οι έλεγχοι μπορούν να λειτουργήσουν μόνο συνδυαστικά με την αυξημένη ευαισθητοποίηση των πολιτών και την εκπαίδευσή τους γύρω από την συμπεριφορά στον δρόμο και τον σεβασμό στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, τομείς που σαν χώρα είμαστε αρκετά πίσω, μαζί φυσικά με την επιβολή των νόμων με ελέγχους τόσο από ηλεκτρονικά μέσα όσο και από την αστυνομία.

Ετικέτες

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.