"Κάρτα θορύβου" για μοτοσυκλέτες!

Προωθείται η επαναφορά της από το Υπουργείο

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/12/2019

Εδώ και μερικές μέρες έχει ξεκινήσει μια μεγάλη συζήτηση, σχετικά με μια απόφαση που προωθεί το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, που αφορά την διαμόρφωση του πλαισίου για την δημιουργία ειδικών χώρων στάθμευσης για δίκυκλα. Στα πλαίσια λοιπόν των διεργασιών που γίνονται για την τελική μορφή της υπουργικής απόφασης, ο αρμόδιος Υφυπουργός, κ. Γιάννης Κεφαλογιάννης, απάντησε σε μια σχετική ερώτηση που έθεσε η βουλευτής της Ν.Δ. κα. Φωτεινή Πιπιλή, βγάζοντας και μια παράλληλη είδηση για την επιστροφή της περίφημης "κάρτας θορύβου" στις μοτοσυκλέτες και τα μοτοποδήλατα.

Όπως δήλωσε ο ίδιος, το Υπουργείο εξετάζει το ενδεχόμενο να επανέλθει το συγκεκριμένο μέτρο, ως μια μορφή αντιμετώπισης για το θέμα της ηχορύπανσης. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα δίκυκλα θα πρέπει να προμηθευτούν την αντίστοιχη κάρτα (κάτι παρόμοιο με την κάρτα καυσαερίων) η οποία θα μπορεί να εκδοθεί είτε από ΚΤΕΟ είτε από πιστοποιημένα συνεργεία, έχοντας ως βάση τις προδιαγραφές από την έγκριση τύπου του οχήματος. Μάλιστα, ο Υφυπουργός συμπλήρωσε στις δηλώσεις του ότι επεξεργάζονται διατάξεις που θα προβλέπουν πρόστιμα ακόμη και στους επαγγελματίες (συνεργεία κ.λ.π.) που θα "συνεργούν στην αλλοίωση των χαρακτηριστικών των οχημάτων", προκειμένου να καθοριστεί πλήρως το νομικό πλαίσιο για την εφαρμογή του νόμου. Ειδικότερα για τις "αλλοιώσεις" ανέφερε ότι αυτές μπορεί να αφορούν την αφαίρεση του φίλτρου DPF, δηλαδή του καταλύτη, ή ακόμη και την αλλαγή στην ένδειξη του ολικού χιλιομετρητή, χωρίς να περιορίζεται μόνο στις εξατμίσεις που παράγουν θόρυβο πάνω από το επιτρεπτό όριο.

Η εύλογη απορία βέβαια που δημιουργείται αυτομάτως έχει να κάνει με τους ελέγχους, αφού μια τέτοια κίνηση θα προβλέπει την σύσταση μικτών κλιμακίων που θα τους διενεργούν. Στο παρελθόν είχε ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση σχετικά με το πόσο τεχνικά ορθά γινόντουσαν οι μετρήσεις, καθώς τα όρια προβλέπουν συγκεκριμένες συνθήκες (από την γωνία της ηχομέτρησης μέχρι και τις συνθήκες του περιβάλλοντος) και κατά συνέπεια πώς θα διασφαλίζεται ο σωστός έλεγχος. Αυτό είναι κάτι που το περιμένουμε με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είμαστε αντίθετοι σε ένα τέτοιο μέτρο. Το πρόβλημα υφίσταται και σε πολύ μεγάλο βαθμό μάλιστα, ειδικά μέσα στον αστικό ιστό (ακόμη και από μειοψηφία επαγγελματιών που χρησιμοποιούν μοτοσυκλέτες ή μικρά μηχανάκια), όπου η όχληση διογκώνεται λόγω ρυμοτομίας και χωροταξίας. Η πλειοψηφία των courier και των delivery ευτυχώς διαθέτουν κοινωνική συνείδηση, σε αντίθεση με θερμοκέφαλους πιτσιρικάδες –και όχι μόνο…- που αρέσκονται να κάνουν τους συναγερμούς να χτυπάνε σε κάθε πέρασμά τους. Εφόσον δυστυχώς δεν υπάρχει η παιδεία και το αντίστοιχο επίπεδο μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας, το μέτρο της "κάρτας θορύβου" θα μπορούσε να αποτελέσει ένα αποτρεπτικό μέσο. Αρκεί, θα επαναλάβουμε άλλη μια φορά, να γίνονται οι έλεγχοι μέσα σε σωστά τεχνικά πλαίσια και φυσικά να γίνεται και το αυτονόητο με την ορθή εφαρμογή του νόμου…

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.